ตอนที่ 94 ลั่วเหยาน้อยตัวสั่น

จุดนี้อยู่ห่างจากแท่นบูชาทองคำอยู่ห่างประมาณ800-900เมตร

เมื่อเทเลพอร์ตมาถึงที่นี่ ลมแรงก็พัดใส่เธอก่อนที่จะได้ลืมตามองไปใกล้ๆเสียอีก

ฟูววว

ฟูววว

ลมแรงพัดใส่เธอเสื้อเธอปลิวไปมา เสียง’ฟูวว’จากลมดังเข้าหูเธอจนทำให้ไม่ได้ยินเสียงรอบข้าง

ที่นี่ลมแรงมาก!

ฝุ่นบนพื้นถูกพัดปลิวไปมาจนเหมือนพายุทรายเล็กๆ และนั่นทำให้เธอไม่เห็นสภาพแวดล้อมโดยรอบ

ลั่วเหยาไม่กล้ารอช้าและใช้[พื้นที่ต่อไป]อีกครั้งเพื่อเทเลพอร์ตไปอีก2กิโลเมตร

เทเลพอร์ตจากรอบนอกคอหินสูงไปยังศูนย์กลางของคอหินสูง

ลมที่นี่ค่อนข้างสงบ

“ฟู่วว~”

ลั่วเหยาถอนหายใจด้วยความโล่งอกและตบหน้าอกพูดด้วยความกลัว “น่ากลัวจริงๆ นึกว่าจะโดนพัดปลิวแล้ว”

เธอมองไปทางเหนือขณะที่พูด

เธอเห็นว่ามีเหตุผลบางอย่างทำให้เกิดพายุที่นั่น บนท้องฟ้าระดับต่ำเต็มไปฝุ่นทรายและพืชพรรณที่ปลิวไปตามลม

พวกมันเป็นเหมือนขยะมูลฝอย เมื่อลมไปทางไหนพวกมันก็จะปลิวไปด้วย

“นี่มันอะไรเนี่ย? ภัยธรรมชาติเหรอ?”

ลั่วเหยาขมวดคิ้วเล็กน้อย ความสงสัยปรากฏขึ้นในดวงตาสีทองอ่อน

แต่ในหัวของเธอไม่มีข้อมูลเกี่ยวกับภัยธรรมชาติในแผนที่เริ่มต้น

ฉินเมิ่งหย่าที่อยู่ในจิตวิญญาณก็สับสนเช่นกัน

“แปลก...นี่เป็นสกิลของผู้เล่นเหรอ? ไม่สิ ต่อให้เป็นราชามอนสเตอร์ก็ทำโจมตีระยะกว้างขนาดนี้ไม่ได้”

ขณะที่กำลังสงสัย พวกเธอก็เห็นลมที่อยู่ห่างออกไปมีขนาดเล็กลงเรื่อยๆด้วยความเร็วที่เห็นได้ด้วยตาเปล่า

ไม่ถึงสองลมหายใจ อีกด้านของแท่นบูชาสีทองกลับมาสงบอีกครั้ง

เมื่อทรายบนท้องฟ้าค่อยๆตกลงมา ลั่วเหยาเห็นแค่ร่างสีขาวคลุมเครือด้านบน

มันคือราชามอนสเตอร์สุดยอดฟองสบู่นั่นเอง

ด้วยระยะที่ห่างกันสองกิโลเมตร จึงไม่ใช่เรื่องแปลกที่0tเห็นราชามอนสเตอร์ขนาด40-50เมตร

“แปลก....

ขณะที่ลั่วเหยากำลังคิดว่าจะทำยังไงต่อ เสียงประหลาดใจของอีกคนก็ดังมาจากไม่ไกล

“เยี่ยม พายุหยุดทันทีที่เรามาถึง นี่ควงเป็นโชคชะตาที่ให้พวกเราผ่านไป”

ลั่วเหยาหันไปมองตามเสียงและพบว่ามีคนอยู่ห่างออกไปหลายสิบเมตร

พวกเขาวิ่งไปที่แท่นบูชาสีทองด้วยท่าทางตื่นเต้นโดยมีเครื่องบินเล็กของฟอรัมลอยตามอยู่รอบตัว

เป็นที่ชัดเจนว่าคนอื่นที่ได้ยินข่าวลือต้องการมาดูว่าเกิดอะไรขึ้น

แต่ทำไมถึงมากันตอนนี้ล่ะ?

เพราะว่าพวกเขาใช้เวลาต่อสู้กับมอนสเตอร์และเพิ่มเลเวลอยู่ เมื่อเหลือเวลาเล็กน้อยพวกเขาจึงยินดีวิ่งมาดู

“ไม่รู้ว่าพี่ใหญ่ลึกลับอยู่ที่นั่นด้วยหรือเปล่า เราอาจถ่ายการต่อสู้ของเขาได้ถ้าเขาสู้กับราชามอนสเตอร์”

“อย่าเข้าไปใกล้เกินไป ไม่อย่างนั้นราชามอนสเตอร์จะเห็นตัว”

“อะไรน่ะ? เธอถึงเลเวล10แล้ว?”

“ไม่อยากจะเชื่อ...”

กลุ่มคนเจอลั่วเหยาขณะที่กำลังวิ่งอยู่รอบๆ พวกเขามองเธอด้วยสายตาคิดไม่ถึงจากนั้นก็เลอกสนใจเธอแล้ววิ่งต่อไป

ลั่วเหยาเม้มริมฝีปากเมื่อเห็นพวกเขาวิ่งจากไป

เธอมองเหม่อออกไปและเกิดความคิดขึ้น

“ไม่รู้ว่าพี่ใหญ่ลึกลับอยู่ที่นั่นหรือเปล่า...”

อย่างไรก็ตาม

ก่อนจะพูดจบเธอก็เห็น‘ดาวตก’ขนาดใหญ่ที่ปรากฏขึ้นเหนือท้องฟ้า!

ตัว‘ดาวตก’เป็นทรงกลมสีแดงเข้มและมีเปลวไฟสีทองลุกโชนอยู่ด้านนอก

ทันทีที่มันปรากฏขึ้น ท้องฟ้าก็เปลี่ยนเป็นสีทอง!

“นั่นมันอุกกาบาตของพี่ใหญ่เรียกดวงดาว!”

ลั่วเหยาและคนอื่นๆไม่รู้จักชื่อของดาวตก พวกเขาจึงเรียกมันว่าอุกกาบาต

“ถ้าอย่างนั้นพี่ใหญ่เรียกดวงดาวก็ต้องอยู่ที่นี่!”

ท่ามกลางความประหลาดใจของลั่วเหยา ฉินเมิ่งหย่าที่อยู่ในส่วนลึกของจิตวิญญาณได้เบิกตากว้างด้วยความตกใจและจ้องมองอุกกาบาตที่มีขนาดเส้นผ่าศูนย์กลาง800-900เมตร

5วันก่อนยังแค่30เมตรอยู่เลย!

“นี่มันไม่ถูก!” ลั่วเหยายังตอบสนองในทันที “อุกกาบาตลูกนี้ใหญ่เกินไป!”

ทันทีที่เธอพูดจบ เธอก็ต้องประหลาดใจอีกครั้งเมื่อเห็นอุกกาบาตขนาดเดียวกันปรากฏขึ้นอีกลูกหนึ่งบนท้องฟ้าที่ห่างออกไป2กิโลเมตร!

ลั่วเหยา: (ﾟ△ﾟ;ﾉ)

“พวกเราที่อยู่ตรงนี้จะปลอดภัยไหม?! หนีไปให้ไกลอีกหน่อยดีหรือเปล่า?!”

ถึงจะพูดแบบนั้นแต่เธอก็วิ่งถอยหลังไปแล้ว

เธอไม่รู้ว่าอุกกาบาตทั้งสองจะรุนแรงแค่เมื่อตกลงมา สรุปคือยิ่งอยู่ไกลยิ่งดี!

โชคดีที่ความว่องไวของเธอเพิ่มขึ้นมาก การวิ่งหนีของเธอจึงไม่ช้าเกินไป

แค่สี่-ห้าวินาทีต่อมา ลำแสงสีเหลืองก็สว่างขึ้นจากด้านหลังของเธอราวกับจะส่องสว่างไปทั่วโลก สว่างมาก! สว่างจ้าอย่างถึงที่สุด!

ลั่วเหยาไม่กล้ามองกลับไปเพราะกลัวว่าตัวจะตาบอด

เธอวิ่งไปหลบหลังก้อนหินก้อนใหญ่ที่อยู่ถัดจากเธออย่างรวดเร็ว

ทันใดนั้นแผ่นดินก็เริ่มสั่นสะเทือน!

เธอรู้สึกว่ามีการระเบิดครั้งใหญ่เกิดขึ้นในจุดที่อุกกาบาตตกลงมา และเธอจินตนาการว่าเปลวไฟอาจสูงขึ้นหลายร้อยเมตร อุณหภูมิที่นั่นจะเพิ่มสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว...

ขณะที่เธอกำลังจินตนาการอยู่นั้น เสียง‘ตู้ม’ดังก้องก็ดังมาจากระยะไกลราวกับเสียงของฟ้าดิน และเสียงนี้ดังก้องอยู่ในจิตใจเธอ

หลังของลั่วเหยาอยู่ติดกับหิน เธอกำลังรอดูว่ามันจะหยุดลงเมื่อไหร่

ในขณะนั้นเองเธอก็ได้ยินเสียง‘อาา’จากระยะไกลบนท้องฟ้า เธอเงยหน้าขึ้นและเห็นคลื่นกระแทกที่มาพร้อมกับหญ้าและฝุ่นมากมาย

คลื่นกระแทกพัดทรายและกรวดรอบๆตัวเธอออกไป

“คนที่ปลิวไปเมื่อกี้...”

ลั่วเหยาถอนหายใจอย่างโล่งอกและขอบคุณที่เธอเจอหินใหญ่ก้อนนี้

หลังจากคลื่นกระแทกสงบลงเธอจึงออกไปดูว่าเกิดอะไรขึ้น ขณะที่เธอคิดแบบนั้นเสียง‘ติ๊งต่อง’ที่ไพเราะราวกับเสียงที่มาจากสวรรค์ก็ดังขึ้น

ติ๊งต่อง~

ลั่วเหยาและฉินเมิ่งหย่าต่างตกตะลึงครู่หนึ่งจากนั้นทั้งคู่ก็อุทานออกมาพร้อมกัน “ประกาศโลก!!?”

ประกาศโลกเกิดขึ้นครั้งสุดท้ายเมื่อ13ปีก่อน

และประกาศโลกครั้งล่าสุดเกิดขึ้นไม่กี่วันก่อน

ลั่วเหยากับฉินเมิ่งหย่าและคนในโลกล้วนเชื่อว่าการประกาศโลกครั้งต่อไปน่าจะเกิดขึ้นในอีก10ปีข้างหน้า

แต่คิดไม่ถึงว่าผ่านมาไม่ถึงสามวันตั้งแต่การประกาศโลกครั้งล่าสุด จะมีคนทำให้เกิดประกาศโลกได้อีกครั้ง!

“คราวนี้ใคร!? หรือว่าเป็นพี่ใหญ่!?”

ความสงสัยของลั่วเหยาอยู่ได้ไม่นาน

เพราะในวินาทีต่อมาประกาศโลกก็เริ่มประกาศออกมา

ที่น่าแปลกใจสำหรับพวกเธอทั้งคู่ การประกาศโลกนี้แตกต่างไปจากครั้งก่อนเล็กน้อย

[ประกาศโลก: ขอแสดงความยินดีกับเขต66แห่งใหม่ที่ชนะราชามอนสเตอร์สำเร็จภายในหนึ่งเดือน!]

[จำนวนผู้เล่นที่ต่อสู้: 1]

[เวลาในการสู้: 2 ชั่วโมง 55 นาที]

[ขอมอบรางวัล[ตั๋วจับรางวัลสมบัติระดับเริ่มต้น]×1, [ธัญพืชบริสุทธิ์]×1ให้แก่ผู้เล่นที่ต่อสู้]

[ขอมอบรางวัลพิเศษเหรียญทอง×100,ค่าประสบการณ์×100ให้ผู้เล่นทุกคนในเขต]