บทที่ 6 - สังเคราะห์ต่อเนื่อง และ เนี่ยหยางผู้นั่งไม่ติด

บทที่ 6 - สังเคราะห์ต่อเนื่อง และ เนี่ยหยางผู้นั่งไม่ติด

[ชื่อ: หหวังไห่]

[อายุขัย: 4 ปี]

[ตบะ: กลั่นลมปราณ ขั้น 4]

[รากปราณ: ระดับต่ำ]

......

เมื่อเห็นตบะทะลวงสู่ขั้น 4 ได้สำเร็จ หวังไห่ก็อดตื่นเต้นไม่ได้

จากระดับกลั่นลมปราณขั้นต้น สู่ขั้นกลาง (ขั้น 4-6) ถือเป็นการก้าวกระโดดครั้งใหญ่ในเชิงคุณภาพ แถมอายุขัยยังเพิ่มขึ้นอีก 1 ปี เป็นเรื่องที่น่ายินดีอย่างยิ่ง

เพียงแต่... อายุขัยที่เพิ่มขึ้นดูจะน้อยไปหน่อย หรือว่าระบบจะเล่นตลกอะไรอีก?

ช่างเถอะ เรื่องนั้นเอาไว้ก่อน

ยาเผยหยวนระดับสุดยอดทรงพลังจริงๆ หากมีกินต่อเนื่องเรื่อยๆ ต่อให้เป็นรากปราณระดับต่ำ ความเร็วในการเลื่อนระดับก็คงไม่ช้าหน้าไหน

หวังไห่หันกลับมามองร้านค้าส่วนตัว ยาเผยหยวนระดับต่ำ 8 เม็ดที่วางขายไปก่อนหน้านี้ถูกแลกเกลี้ยง ได้ยาเผยหยวนขวดเล็กมาอีก 32 เม็ด

เขาจัดการสังเคราะห์เป็นระดับต่ำ 16 เม็ด แล้ววางขายต่อทันที

หลังจากวางของเสร็จ เขาเปิดดูข้อความส่วนตัว

มีข้อความจากเพื่อนเพียงคนเดียว 'หวังหลานอิ๋ง' จากวังสองลักษณ์ ส่งมาหลายข้อความ

"เจ้าสำนักหวัง ท่านยังมียาเผยหยวนระดับต่ำอีกไหม?"

"เจ้าสำนักหวัง ถ้ามีอีก ข้าขอใช้หินปราณแลกได้หรือไม่?"

"ท่านมียาระดับสูงกว่านี้ไหม ข้ายินดีแลกด้วยเคล็ดวิชา!"

หืม?

แม่นางคนนี้โดนพวกอาวุโสในสำนักขู่เข็ญมาหนักขนาดไหนเนี่ย? ถึงขั้นยอมควักเคล็ดวิชาออกมาแลก

หวังไห่ครุ่นคิดครู่หนึ่ง ก่อนตอบกลับไปว่า "ในร้านค้าข้าเพิ่งเติมของไป"

เงื่อนไขการแลกเปลี่ยนยังคงเดิม คือ 4 เม็ดเล็ก แลก 1 เม็ดระดับต่ำ

หวังหลานอิ๋งแลกไปแล้ว 2 ครั้ง ตอนนี้นางเหลือยาขวดเล็กแค่ 2 เม็ด ไม่พอแลกอีก แต่เขาก็ช่วยอะไรไม่ได้ นางยังมีหินปราณ ก็ไปหาซื้อจากคนอื่นเอาเอง

หลังจากตอบข้อความ หวังไห่ว่างๆ เลยแวะเข้าไปดูในช่องแชต แล้วไฟโทสะก็พุ่งปรี๊ด

"เนี่ยหยาง เจ้าสำนักหยวนตาน? ไอ้เวรนี่มันกล้าเหยียบหัวข้าหากิน ขายยาตั้ง 7 แลก 1 ยังมีพวกหน้าโง่ไปอวยมันอีก"

เห็นพวกอวยไส้แตกและพวกที่มาดิสเครดิตเขา หวังไห่จดชื่อใส่บัญชีหนังหมาไว้ทีละคน แล้วจัดการ 'บล็อก' ไม่ให้พวกมันมาซื้อของในร้านเขาได้อีก

ตั้งใจจะเข้าไปด่ากราดในช่องแชตสักหน่อย แต่ฟ้าดินไม่เป็นใจ โควตาแชตวันนี้หมดซะแล้ว

จังหวะนั้นเอง หวังหลานอิ๋งก็ทักมาอีก

"เจ้าสำนักหวัง ข้าไม่มียาขวดเล็กแล้ว ขอใช้หินปราณหรือวิชาแลกได้ไหม? ข้าเปิดได้วิชาระดับสูงเลยนะ"

ตอนนี้หวังไห่ขาดแคลนยา ไม่ได้ขาดหินปราณหรือวิชา

แต่พอนึกถึงพวกปากดีในช่องแชต...

"เจ้าเหลือโควตาแชตไหม?"

หวังหลานอิ๋งงุนงงเล็กน้อย "เอ่อ... เหลือครั้งเดียวค่ะ"

ครั้งเดียวก็เกินพอ

"เจ้าก๊อปปี้ข้อความนี้ไปโพสต์ในช่องแชตนะ"

"เพื่อนของท่าน 'หวังไห่' ได้มอบ 'ยาเผยหยวนระดับต่ำ' ให้ท่าน 1 เม็ด โปรดคลิกเพื่อรับ!"

หวังหลานอิ๋งเห็นข้อความเด้งขึ้นมาว่าได้ยาฟรีก็ชะงักไปครู่หนึ่ง รีบกดรับทันที จากนั้นนางก็รีบก๊อปปี้ข้อความที่หวังไห่ส่งมา แล้วใช้โควตาสุดท้ายโพสต์ลงช่องแชต

ช่วงเวลานี้ข้อความในช่องแชตเริ่มซาลง เพราะหลายคนโควตาหมด หรือเหลือแค่ 1-2 ครั้งจนไม่กล้าใช้พร่ำเพรื่อ

ทันทีที่ข้อความของหวังหลานอิ๋งเด้งขึ้นมา ก็ดึงดูดความสนใจของทุกคนทันที

"เลิกบ่นกันได้แล้ว! รีบไปร้านค้าของเจ้าสำนักหวังไห่ด่วน! มียาเผยหยวนระดับต่ำ, ระดับกลาง, ระดับสูง... มีเพียบ!"

อะไรนะ?

เจ้าสำนักหวังเติมของแล้ว?

หลายคนเห็นข้อความก็แปลกใจ มีคนถามต่อว่า "จริงหรือหลอก?"

แต่พวกคนหัวไวมือไวกว่า รีบพุ่งไปที่ร้านค้าของหวังไห่แล้วกวาดเรียบ

ยาเผยหยวนสิบกว่าเม็ด หายวับไปในพริบตา

"ฮ่าๆๆ... ในที่สุดก็แย่งทัน! เรต 4 แลก 1 เหมือนเดิมด้วย!"

"ข้าได้มาเม็ดเดียวเอง!"

"บ้าเอ๊ย พวกเจ้ามือไวเกินไปแล้ว!"

"ข้าก็ไม่ทัน..."

เห็นข้อความพวกนี้เด้งขึ้นมา ไอ้หนุ่มที่มัวแต่พิมพ์ถามว่า "จริงหรือหลอก" เมื่อกี้ ถึงกับน้ำตาตกใน

โลกนี้มันอยู่ยาก เล่ห์เหลี่ยมมันเยอะ!

หวังไห่ไม่รอช้า เอายาขวดเล็กหลายสิบเม็ดที่เพิ่งได้มา สังเคราะห์แล้ววางขายต่อทันที

วินาทีเดียวเกลี้ยง!

"ได้มา 2 เม็ด!"

"ข้าก็ได้ 1 เม็ด"

"เติมอีกแล้ว? ข้ายังมี 5 เม็ดเล็ก แลกได้อีกเม็ดนึงพอดี!"

"เจ้าสำนักหวัง ท่านมีระดับกลางจริงหรือเปล่า?"

"เมื่อไหร่จะลงระดับกลาง ร้อนใจจะตายอยู่แล้ว..."

หวังไห่ไม่สนแชต ก้มหน้าก้มตาสังเคราะห์แล้ววางขายวนไป

ผู้เล่นทุกคนมี 'กล่องของขวัญมือใหม่' ซึ่งการันตียา 1 ขวด ส่วนใหญ่ก็ได้ยาเผยหยวนขวดเล็กกันทั้งนั้น

ในเขต 7 มีเจ้าสำนักตั้งหมื่นคน ปริมาณยาขวดเล็กในตลาดยังมีมหาศาล

แม้บางคนจะเก็บไว้ใช้เองหรือมีวิธีอัปเกรด แต่ส่วนใหญ่ก็ยังต้องการยาระดับต่ำของหวังไห่อยู่ดี

ขณะที่หวังไห่ขายของมันมือ ทางฝั่ง เนี่ยหยาง แห่งสำนักหยวนตาน ถึงกับนั่งเอ๋อ

เกิดอะไรขึ้น?

ไอ้สำนักหุ่นเชิดนั่น มันไปเอายามาจากไหนเยอะแยะ?

นี่มันตัดราคากันชัดๆ! ตลาดตอนนี้เขาปั่นไปถึง 7 แลก 1 แล้ว แทนที่มันจะมาร่วมกอบโกย ดันมาขาย 4 แลก 1 มันบ้าหรือเปล่า?

เนี่ยหยางรีบค้นหาชื่อหวังไห่จะทักไปเคลียร์ แต่พบว่าอีกฝ่ายตั้งค่าปฏิเสธข้อความไว้

เนี่ยหยางขมวดคิ้ว ธุรกิจกำลังไปได้สวยแท้ๆ ดันมีมารมาขวาง

คิดสักพัก เขาก็พิมพ์ลงช่องแชตว่า: "ขอให้ทุกคนแลกเปลี่ยนอย่างมีสติ ยาเผยหยวนขวดเล็กเอาไว้ปั้นลูกศิษย์ได้ นี่คือเกมบริหารสำนัก ถ้าลูกศิษย์เก่ง ก็ส่งออกไปหาทรัพยากรได้"

กะจะขัดขาหวังไห่

ทว่าข้อความนี้กลับเรียกทัวร์มาลงเนี่ยหยางแทน

"เจ้าสำนักเนี่ย ข้าขอคืนของ! ท่านเอา 7 แลก 1 มันหน้าเลือดเกินไปแล้ว"

"หมดช่วงคุ้มครองมือใหม่ข้าก็อาจจะตายแล้ว ใครจะไปสนลูกศิษย์?"

"เหลืออายุ 3 ปี ยังไม่รีบอัปตัวเอง มัวแต่ไปอัปคนอื่น ประสาทหรือเปล่า?"

"คืนเงินข้ามานะไอ้หน้าเลือด!"

"ขอคืนของ..."

ลูกค้าเก่าของเนี่ยหยางออกมาด่าเปิง เรียกร้องจะคืนของ เพราะรู้แล้วว่าหวังไห่ขายถูกกว่า

แต่เนี่ยหยางหรือจะสน ไม่คืนเว้ย ใครจะทำไม

ส่วนพวกที่เคยอวยเนี่ยหยางแล้วโดนหวังไห่บล็อก ตอนนี้เริ่มซวย

"เจ้าสำนักหวัง ข้าผิดไปแล้ว ปลดบล็อกข้าเถอะ"

"ข้ามีของมาแลก ให้โอกาสข้าหน่อย!"

หวังไห่เห็นข้อความผ่านตาแล้วแสยะยิ้ม

อยากให้ปลด? ฝันไปเถอะ!

แต่ก็ต้องยอมรับว่า คำพูดของเนี่ยหยางมีผลอยู่บ้าง ยอดการแลกเปลี่ยนเริ่มชะลอตัวลงเล็กน้อย