ตอนที่ 64 ภูตหายาก

หลังจากประติมากรรมน้ำแข็งแตกเป็นเสี่ยงๆ ใต้หน้าผาแห่งนี้ก็w,jเหลือใครอีก

หลิงอี้หันกลับไปมองและพบว่ามอนสเตอร์ยังไม่เกิดใหม่

“…”

เขาเดินช้าๆไปทางหินก้อนใหญ่ที่เคยนั่ง เขาก็เริ่มวิเคราะห์อย่างระวัง “ตอนนี้ฉันแข็งแกร่งว่าผู้เล่นใหม่ที่มาพร้อมกัน”

ขณะที่ผู้เล่นอื่นที่มาพร้อมกับเขากำลังพอใจกับเลเวล5-6 เขาก็เกือบจะขึ้นเลเวล20แล้ว

[ดาวตก] [คัดลอกคุณสมบัติ]และจักรพรรดิน้ำแข็งซึ่งแข็งแกร่งกว่าบอสมอนสเตอร์ที่มีเลเวลเท่ากัน เป็นหนึ่งในเหตุผลที่ทำให้เขาเพิ่มเลเวลได้อย่างรวดเร็ว

แต่คนอื่นก็สามารถทำแบบนี้ได้เช่นกันถ้ามีเงื่อนไขเหมือนเขา

ดังนั้นหลิงอี้จึงไม่ภูมิใจกับการเพิ่มเลเวลได้อย่างรวดเร็ว

และคอยทำตัวถ่อมตนเสมอ

เขานั่งไขว่ห้างบนหินก้อนใหญ่และคิดว่าจะทำยังไงให้ตัวเองได้เปรียบมากกว่านี้

เป้าหมายคือราชามอนสเตอร์เขต87

แต่ก่อนจะทำแบบนั้นจำเป็นต้องทดสอบความแข็งแกร่งฃกับราชามอนสเตอร์ในเขตนี้ก่อน

ดังนั้นเขาต้องเคลียร์มอนสเตอร์และบอสมอนสเตอร์ในด่านสี่และด่านห้าก่อน ถึงจะสามารถไปหาราชามอนสเตอร์ของเขตนี้ได้

——ไม่ว่าเป็นแผนที่เริ่มต้นหรือแผนที่อื่น เส้นทางหลักของทุกแผนที่ล้วนมี5ด่าน

ราชามอนสเตอร์ของเขตนี้จะปรากฏขึ้นหลังจากบอสมอนสเตอร์ในด่านห้าถูกฆ่า

เพราแบบนั้นเป้าหมายต่อไปของเขาจึงเป็นมอนสเตอร์และบอสมอนสเตอร์ในด่านสี่และด่านห้า!

เขาจะจัดการพวกมันด้วยตัวเองเท่านั้น

เพราะไม่รู้ว่าต้องรอจนถึงเมื่อไหร่ คนอื่นในเขตถึงจะพร้อมมาสู้ด้วย

เขาต้องเพิ่มเลเวลโดยเร็วที่สุดก่อนที่อนุสรณ์ประวัติศาสตร์เสินลู่จะอัปเดต!

ตอนนี้กำหนดเป้าหมายได้แล้ว ต่อไปจะเพิ่มข้อได้เปรียบได้ยังไง?

“อืม...ไม่เห็นต้องทำอะไรเลย”

เขากอดอกมองพื้นและคิดไตร่ตรอง “ฉันแค่ต้องเพิ่มเลเวลไปเรื่อยๆ  เร็วๆนี้คงไม่มีใครตามทันอยู่แล้ว”

ต่อให้ผู้เล่นใหม่คนอื่นจะได้รับสมบัติระดับสูงจากตระกูลหรือกองกำลังที่อยู่เบื้องหลังหลังจากมาถึงเลเวล10 แต่มันไม่ง่ายอยู่ดีที่จะตามเขาทัน....

ขณะที่เขากำลังคิดเรื่องนี้ เสียงนกร้องก็ดังขึ้นมาจากบนฟ้า!

แกว๊ก-!

เสียง‘แกว๊ก’นี้เหมือนเสียงจากสวรรค์ชั้นเก้า มันถ่ายทอดไปถึงส่วนลึกของจิตวิญญาณหลิงอี้

หลิงอี้เงยหน้ามองบนฟ้าอย่างรวดเร็ว

เพียงแค่ได้เห็น

นกตัวใหญ่ขนสีแดงสดบินอยู่ใต้ท้องฟ้าสีครามท่ามกลางเมฆขาว

นกตัวใหญ่มีหางยาวหลากสีเหมือนลำแสง หางยาวแกว่งขึ้นลงระหว่างบิน มันเปล่งแสงเจิดจ้าจนทำให้เมฆโดยรอบกลายเป็นสีแดง

ระยะทางไกลเกินกว่าจะเห็นรายละเอียด

“นั่นมันอะไร?”

หลิงอี้ขมวดคิ้วมองนกสีแดงบินจากทิศเหนือไปยังทิศใต้

“มันเป็นมอนสเตอร์เหรอ!?”

นกตัวใหญ่บินผ่านก้อนเมฆด้วยความเร็วที่เหลือเชื่อ และหายไปในท้องฟ้าทิศใต้ในชั่วพริบตา

การปรากฏตัวบนท้องฟ้าทิศเหนือและหายไปทางทิศใต้ใช้เวลาแค่ไม่กี่วินาที

เมื่อหลิงอี้รู้สึกตัวเขาก็รีบเปิดฟอรัมเสินลู่และค้นหาด้วยคำสำคัญ เช่น แผนที่เริ่มต้นและนกสีแดง

ในไม่ช้า

โพสต์ที่เกี่ยวข้องก็ปรากฏขึ้นต่อหน้าเขา

[พรอันเป็นมงคล ฉันได้หนึ่งในสกิลของนกจงหมิง(重明鸟)! ]

[หนึ่งในภูตของแผนที่เริ่มต้น นกจงหมิง!]

[ฉันเข้าเสินลู่มา7ปีแล้ว แต่ฉันเพิ่งเคยเห็นภูติครั้งแรกนี่แหละ!]

[…]

หลังจากนั้นไม่กี่นาที

ในที่สุดหลิงอี้ก็เข้าใจตัวตนแท้จริงของนกสีแดงตัวใหญ่

มันเป็นหนึ่งในภูตของแผนที่เริ่มต้น นกจงหมิง!

กลายเป็นว่า

นอกจากมอนสเตอร์แล้วยังมีภูตลึกลับในเสินลู่ด้วย

พวกมันไม่ได้มีส่วนร่วมในการต่อสู้ระหว่างผู้เล่นกับมอนสเตอร์ และพวกมันจะไม่โจมตีผู้เล่นหรือมอนสเตอร์ก่อน พวกมันเป็นสิ่งมีชีวิตที่หลุดพ้นจากการคงอยู่

ซึ่งพวกมันเห็นได้ยากมาก

เจอได้ยากขนาดที่หลายคนที่เข้าเสินสู่ห้าหรือหกปียังไม่เคยเจอเลยสักครั้ง

แต่หลิงอี้ที่ได้เจหลังจากเขามาไม่กี่วัน อาจบอกได้ว่ามันเป็นพรจากโชคชะตา

เขายังเห็นในโพสต์อีกว่ามีคนโชคดีมากพอที่จะได้รับพรจากนกจ       งหมิงเป็นสกิล7ดาวอันแข็งแกร่ง

ข้อความต้นฉบับเขียนไว้ว่า:

[สิ่งที่เกิดขึ้นในวันนั้นคือ: เดิมทีฉันฆ่าธาตุไฟในแผ่นดินแผดเผา ตอนนั้นทุกคนกลับไปแล้วเพราะเวลาในเสินลู่หมด แต่ฉันไม่ได้เข้าเสินลู่มาหลายวันเลยได้อยู่ในนั้นและฟาร์มมอนสเตอร์ต่อ]

[ผลก็คือฉันได้ยินเสียงเกว๊กในขณะฟาร์มมอนสเตอร์ เมื่อมองขึ้นไปก็พบว่าเป็นนกที่ตัวใหญ่มาก  มันสูงประมาณ50-60เมตรและมีหางยาวกว่า200เมตร นกสีสดใสตัวใหญ่ตัวนั้นบินอยู่ไม่ไกลนัก(ที่จริงตอนเห็นแวบแรกนึกว่าเป็นไก่ตัวใหญ่)]

[ฉันกลัวแทบตายจนฉี่เกือบราด(ไม่ระบุตัวตน) ฉันมองขึ้นไปและเห็นว่ามันมองฉันเหมือนกับที่นกตัวใหญ่กำลังจ้องแมลงตัวน้อย ฉันกลัวจริงๆว่ามันจะอ้าปากกินฉัน”

[เรามองหน้ากันประมาณสิบวินาที ทันใดนั้นฉันก็นึกขึ้นได้ว่ามันเป็นภูตที่ไม่ทำร้ายผู้คน เวลานั้นความคิดฉันหลุดไปแล้วฉันเลยวิ่งไปเกาะขามัน ฉันจำได้ว่าตัวเองยืดมือไปสุดแขนและยังจำความรู้สึกอบอุ่นได้ด้วย”

[ตอนนั้นฉันไม่กล้าพูดอะไรเพราะแค่อยากสัมผัสภูตอย่างใกล้ชิดเท่านั้น นกจงหมิงดูรังเกียจฉันเล็กน้อย มันสะบัดฉันโยนออกไปจากนั้นกระพือปีกบินขึ้นสูงในไม่กี่วิ]

[ในตอนสุดท้ายฉันก็เห็นคริสตัลสกิลตกอยู่บนพื้น ถึงจะไม่รู้ว่ามันตกมาตั้งแต่เมื่อไหร่แต่ฉันก็หยิบมันมา]

หลิงอี้อ่านข้อความนี้ไปมา

เขาตัดสินไม่ได้ว่านกจงหมิงสามารถจับต้องได้และให้สกิลแบบสุ่มจริงหรือเปล่า

โดยสรุปแล้วเรื่องนี้ยังเป็นปริศนาที่ยังไขไม่ได้สำหรับคนทั้งโลก

ต่อให้คนอื่นได้เจอภูตแบบใกล้ชิด แต่มีแค่บางคนที่ได้สกิลในขณะที่คนอื่นไม่ได้

เป็นเรื่องยากที่จะตัดสินว่าภูตให้สกิลมาจริงๆ

นอกจากนี้ภูตยังหายากมาก ผู้เล่นจึงไม่คาดหวังในตัวพวกมัน

ถ้าจะได้สกิลเดี๋ยวก็ได้เอง ถ้าไม่สกิลก็คือไม่ได้เพราะยังไงก็ไม่ต้องเสียอะไรอยู่แล้ว

เรื่องนี้เป็นสิ่งที่ผู้เล่นไม่ค่อยพูดถึง

“เฮ้อ”

หลิงอี้ก็ถอนหายใจหลังจากปิดฟอรัม

“ภูต…สิ่งมีชีวิตลึกลับที่ผู้เล่นเห็นในทุกสองหรือสามปี ครั้งต่อไปที่ได้เจออาจเป็นสามปีต่อจากนี้”

เขาส่ายหัวและเรียกสติคืนมา

เมื่อเห็นว่ามอนสเตอร์เริ่มเกิดใหม่อีกครั้ง หลิงอี้จึงเรียกจักรพรรดิ “มาลุยกันต่อเถอะ”

“ก่อนกลับไปวันนี้ ฉันต้องถึงเลเวล20ให้ได้!”

......