ตอนที่ 63 ฆ่าตัวตาย

“พวกเราทำแค่ป้องกันไม่ได้!”

ชายผมสีฟ้าใส่แว่นตาในกลุ่มคนตะโกนขึ้น “ยันต์ละลายปกป้องเราได้แค่10วิ หลังผ่านไป10วิเราก็โดนแช่แข็งอยู่ดีถ้ายังมีหมอกขาวอยู่”

“ในเมื่ออีกฝ่ายใช้กำลังโจมตี พวกเราก็ต้องสู้กลับ!”

ทันทีที่เสียงของชายคนนั้นดังขึ้น บริเวณโดยรอบก็เงียบลงทันที

เขาหันหน้าไปมองแล้วพบว่าหลายคนจ้องมองเขาด้วยความตะลึงราวกับนึกอะไรบางอย่างได้

“แม่เอ็งเถอะ! ฉันนึกว่าต้องใช้ยันต์แค่อันเดียว ถ้าผลของยันต์ละลายหมดก็ต้องโดนแช่แข็งเหรอ? ไม่เอาแล้วฉันจะกลับ!”

“อ๊ากกก—สูญเสียแล้ว! รู้แบบนี้น่าจะไปตั้งแต่แรก!”

คำพูดของชายผมสีฟ้าใส่แว่นทำให้หลายคนตระหนักถึงสถานการณ์นี้

หมอกขาวของอีกฝ่ายที่มีเอฟเฟกต์‘แช่แข็ง’ และมันไม่ใช่เอฟเฟกต์แบบใช้ครั้งเดียวแต่เป็นเอฟเฟกต์ต่อเนื่อง

หลังจากครบ10วินาทีแล้วยันต์นี้จะกลายเป็นของไร้ประโยชน์

หลายคนเริ่มเสียใจที่ตัวเองไม่จากไปกลับไปตั้งแต่แรก

เพราะการจากไปตอนนี้มันเป็นเรื่องที่ขายหน้า

แต่ถ้าเทียบกับการโดนแช่แข็งแล้ว การจากไปเป็นสิ่งที่ควรทำทันที

“ไม่เอาแล้ว ฉันต้องไปแล้วเพราะมีเหรียญทองไม่พอ” มีคนใช้ข้ออ้างไม่มีเหรียญทองเพื่อจากไป

เมื่อเห็นแบบนั้น

คนอื่นที่อยากจากไปจึงเริ่มหาเหตุผลมาใช้บ้าง

“จู่ๆฉันก็นึกได้ว่ากำลังชาร์จโทรศัพท์อยู่ ฉันต้องกลับไปถอดปลั๊กก่อนเพราะมันน่าจะเต็มแล้ว ไม่อย่างนั้นแบตโทรศัพท์จะเสื่อมเร็ว”

“ในเมื่อผู้เล่นลึกลับไม่อยากให้เห็นหน้าก็ไม่เป็นไร ฉันมีอย่างอื่นต้องไปทำเหมือนกัน”

“ฉันจะไปฟาร์มมอนสเตอร์ในป่า ฉันคงมาได้เร็วขึ้นถ้ามาอีกครั้ง”

“ช่างมัน ฉันเสียเวลากับการทำภารกิจนี้มากเกินไปแล้ว ถ้าใช้เวลานี้ไปฟาร์มมอนสเตอร์อย่างน้อยฉันคงขึ้นเป็นเลเวล4...”

คนเหล่านี้ต้องการจากไปด้วยการกลับโลกเดิม

แต่หลิงอี้จะปล่อยไปไปตามที่พวกเขาต้องการได้ยังไง?

ตอนนั้นเขาให้เวลาพวกเขาหนี10วิ ถ้าปล่อยพวกเขาไปตอนนี้เรื่องการให้เวลา10วิจะไม่กลายเป็นเรื่องตลกเหรอ?

เขาหันไปมองจักรพรรดิน้ำแข็งและเธอเข้าใจทันที

ด้วยการโบกมือของเธอให้ลมหนาวพัดเข้าใส่ทุกคน การวาปกลับของพวกเขาจึงถูกขัดขวาง

เมื่อเห็นแบบนั้นทุกคนจึงเข้าใจทันทีว่าผู้เล่นลึกลับบนหน้าผาไม่ต้องการให้พวกเขากลับไป

เขาอยากแช่แข็งพวกเราไว้ที่นี่!

“เขากำลังจะทำให้พวกเราเสียเวลาของเสินลู่!!”

“ฉันรู้อยู่แล้วว่าไม่ควรมาที่นี่! แล้วแบบนี้จะทำยังไงดี?!”

ทุกคนที่อยู่ด้านล่างต่างพากันตื่นกลัวาน

เมื่อคิดเรื่องการเสียเวลามากมายในเสินลู่ ทุกคนรู้สึกว่ามีเลือดไหลออกจากหัวใจ

จนถึงตอนนี้เสินลู่ให้เวลาแค่3ชั่วโมงต่อวันเท่านั้น และไม่มีวิธีอื่นที่จะได้รับเวลาเพิ่ม

มันเป็นของฟรีที่ผู้เล่นสำหรับทุกคน แต่มันเป็นชีวิตสำหรับผู้เล่น

เป็นเหมือนกับออกซิเจนที่สำคัญต่อคนทั่วไป

ขณะที่กำลังตื่นกลัว ก็มีคนคิดวิธีแก้ปัญหาที่ยอดเยี่ยมได้

“พวกเราต้องฆ่าตัวตาย!”

ทุกคนตะลึงเมื่อได้ยินคำพูดนี้ครั้งแรก แต่จากนั้นก็แสดงความยินดี

“ใช่แล้ว ฆ่าตัวตาย!”

“ใช่ใช่ใช่”

ทุกคนบนโลกต่างรู้ว่าการฆ่าตัวตายก่อนเลเวล10เป็นเรื่องธรรมดา

บางคนพุ่งไปหามอนสเตอร์เพื่อฆ่าตัวตายกลับค่าย

ดังนั้นไม่ต้องพูดถึงสถานการณ์ในอตนนี้เลย

ผู้เล่นกลุ่มนี้ที่ใช้[ยันต์ละลาย]และไม่ถูกแช่แข็งระยะหนึ่งรีบวิ่งเข้าหมอกพิษที่อยู่ด้านข้าง

ข่ายเจ๋อที่ยืนอยู่ตรงถึงกับอ้าปากค้างด้วยความแปลกใจ

“พวกเราเสียไปมากกว่าพันคนจนในที่สุดก็ได้เจอผู้เล่นลึกลับ แต่ตอนนี้พวกแกกลับหนีไปฆ่าตัวตายเนี่ยนะ?”

ทันทีที่เขาพูดจบก็มีคนตะโกนใส่เขาทันที “ถ้าแกทำได้เหมือนกันล่ะนะ! ฉันยังไม่คิดบัญชีกับแกเรื่องเมื่อกี้!!”

“อะไร?”

ข่ายเจ๋อหมวดคิวและหน้าสีหน้าสงสัย “ฉันทำอะไรไว้?”

เพื่อป้องกันการโดนแช่แข็งคนด้านข้างเขาจึงใช้[ยันต์ละลาย]อีกใบ เขาวิ่งหนีด้วยความโกรธและพูดด่า “ใครบอกให้แกพูดแบบนั้น!! ไม่เคารพผู้แข็งแกร่ง!”

“คนแบบแกสวมควรถูกกำจัด!”

ก่อนที่ข่ายเจ๋อจะได้พูดหักล้าง เขาก็ได้ยินคนเริ่มพูดขึ้นทีละคน

“อย่าลืมบอกเรื่องของมันตอนที่เรากลับไป! พวกรามาที่นี่ด้วยความยากลำบาก แต่มันกลับไปยั่วโมโหเขาด้วยคำพูด!”

“ใช่ ทั้งหมดเป็นความผิดข่ายเจ๋อ”

ข่ายเจ๋อที่ได้ยินแบบนั้นจึงเงียบปาก เขารู้แล้วว่าตัวเองเพิ่งทำอะไรลงไป

ถามคนแข็งแกร่งเหมือนคนอ่อนแอ?

ต่อให้เป็นมหาอำนาจอย่างไป๋อิงก็ยังไม่กล้าทำแบบนี้!

‘ซวยแล้ว!’

เขาร้องคร่ำครวญอยู่ในใจ

เมื่อคนพวกนี้กลับไปแล้ว พวกเขาต้องเอาเรื่องนี้ไปบอกคนอื่นแน่ว่าเกิดอะไรขึ้นในนี้บ้าง คนทั้งโลกจะรู้ว่าสิ่งที่เขาพูดออกไปมันโง่เง่าแค่ไหน

ทุกคนจะผิดหวังในตัวเขา ชีวิตของเขามันจบลงแล้ว....หลังจากนี้คงมีผลกระทบตามมาและอาจกระจายเป็นวงกว้างด้วย ข่ายเจ๋อเดินต่อไปด้วยร่างกายที่แข็งทื่อ

เขากำลังหวาดกลัว!

หลังจากนั้นข่ายเจ๋อก็ล้มตัวลง

ไม่นานหลังจากที่เขาล้มลง ผลของยันต์ละลายก็หมดไป เขากลายเป็นประติมากรรมน้ำแข็งทันทีเมื่อสัมผัสกับหมอกเย็น

เวลาที่เหลือของเขาในวันนี้ถูกกำหนดให้ทิ้งไว้ที่นี่...

ในขณะเดียวกัน

บนหน้าผาหินน้ำแข็ง

หลิงอี้ดูผู้เล่นเหล่านั้นวิ่งไปที่หมอกพิษและเข้าใจแผนการของพวกเขาทันที

“อยากกลับไปด้วยการฆ่าตัวตายสินะ”

จักรพรรดิน้ำแข็งที่อยู่ข้างๆโบกมืออีกครั้ง

ลมแรงที่พัดมาจากด้านหลังทั้งสองคู่มุ่งไปทางหมอกพิษด้านล่าง แม้ว่าเขาไม่เห็นสายลมแต่เขาเห็นหมอกเย็นกำลังเคลื่อนตัวได้อย่างชัดเจน

ลมกระโชกแรงพัดหมอกไปชนกับหมอกพิษ พวกมันถูกพัดออกไปในพริบตา

หลังจากหมอกพิษหายไปกลุ่มผู้เล่นก็หยุดนิ่งชั่วครู่ จากนั้นพวกเขาก็วิ่งต่อ

เดิมทีนอกหมอกพิษก็มีธาตุไฟกับผีเสื้อไฟอยู่แล้ว เมื่อหมอกพิษหายไปพวกเขาจึงเห็นมันและรีบวิ่งเข้าใส่ทันที

“เอ่อ...”

ด้านบน

พอเห็นแบบนั้นหลิงอี้จึงหยุดจักรพรรดิน้ำแข็งที่กำลังจะโจมตีต่อ “ช่างมันเถอะ”

เมื่อเห็นผู้เล่นพวกนั้นวิ่งเข้าหามอนสเตอร์เพื่อฆ่าตัวตาย เขาจึงไม่ให้ความสนใจคนพวกนั้นต่อ

ทันทีที่เขาหันกลับมาและกำลังจะกลับ ทันใดนั้นเขาก็เห็นว่ายังมีประติมากรรมน้ำแข็งอยู่บนหน้าผาหินอีก

หลิงอี้คิดอยู่ครู่หนึ่งและตัดสินใจปล่อยคนที่ติดบนหน้าหินออกไป

คนด้านล่างมีเวลา10วิในการหนี แต่คนพวกนี้ถูกแช่ไว้ตั้งแต่แรก

เป็นคนโชคร้ายจริงๆ

“ทำลายประติมากรรมน้ำแข็งบนหน้าผาหิน” หลิงอี้พูดกับจักรพรรดิน้ำแข็ง

พอได้ยินแบบนั้นเธอจึงยื่นมือไปทางประติมากรรมน้ำแข็งด้านล่าง

ในชั่วพริบตา

เสียงของก้อนน้ำแข็งที่แตกเป็นเสี่ยงๆดังสนั่นไปทั่ว

ในเวลาไม่กี่วินาที ประติมากรรมน้ำแข็งที่แตกเป็นเศษเล็กเศษน้อยค่อยๆหายไปในอากาศ