ตอนที่ 43 กลับมา

ขณะที่หลิงอี้กำลังคิด หลินชิงอวี่ก็ตบไหล่เขาอีกครั้ง “นายคิดอะไรอยู่?”

“ถ้าตอนนี้นายไม่ได้ทำอะไร นายอยากซื้อขายกับฉันสักหน่อยไหม?”

“ซื้อขาย?”

หลิงอี้กลับมารู้สึกตัวและมองเธอด้วยความประหลาดใจ “เธอจะขายอะไร?”

จู่ๆเธอก็เปลี่ยนหัวข้อ‘ผู้แข็งแกร่งลึกลับ’เป็นซื้อขาย เขาไม่เข้าใจความคิดของเธอจริงๆ

หลินชิงอวี่เท้าเอวพูดอย่างจริงจัง “ฉันมีสมบัติดีๆที่มีประโยชน์มากสำหรับมือใหม่ นายอยากได้ไหม?”

“เอาให้ฉันดูก่อน”

“ไม่ต้องรีบร้อน ก่อนอื่น” หลินชิงอวี่ถูมือเข้าหากันแล้วเข้ามาใกล้เขาด้วยรอยยิ้มเขินๆจากนั้นถามด้วยเสียงเบา “นายมีเหรียญทองหรือเปล่า?”

เมื่อได้ยินคำพูดนี้

หลิงอี้จึงเปิดกระเป๋าเป้ดูเหรียญทองที่เขามีอยู่ตอนนี้—

123,780

“มี แต่ไม่เยอะหรอก” เขาปิดอินเตอร์เฟซกระเป๋าเป้แล้วพยักหน้า

สกิล1ดาวรีไซเคิลได้10เหรียญทอง สกิล2ดาวรีไซเคิลได้30เหรียญทอง สกิล3ดาวรีไซเคิลได้100เหรียญทอง...

ด้วยพรสวรรค์[ย้อนกลับความน่าจะเป็น] มอนสเตอร์ที่เขาฆ่าจึงดรอปสกิลทุกตัว

แม้ว่าส่วนใหญ่จะเป็นสกิลระดับต่ำ แต่จำนวนเหรียญทองที่เขาได้ก็ยังมากอยู่ดี

“มี...เท่านี้ไหม?”

หลิงชิงอวี่ชูสามนิ้ว

“300?”

“อืม”

“เอ่อ...เธออยากได้เหรียญทองจริงเหรอ?”

“เอาล่ะ...ไม่พูดไร้สาระแล้ว ฉันจะเอาสมบัติให้ดู”

หลินชิงอวี่ยิ้มเล็กน้อยและเปิดหน้าจอสนทนากับเขา จากนั้นส่งข้อมูลเกี่ยวกับไอเทมทันที--ทั้งคู่เพิ่มเพื่อนกันในฟอรัมตั้งแต่วันแรกที่พบกัน

[ธงรบ(E)]: เพิ่มคุณสมบัติทั้งหมด1แต้มให้แก่ผู้เล่นทุกคนในรัศมี10เมตร

“หืม? ไอเทมถาวร?”

หลิงอี้อ่านเอฟเฟกต์ของมันสองครั้งจากนั้นพยักหน้าเล็กน้อย “เป็นสมบัติที่ดีจริง เธอจะขายให้ฉันจริงเหรอ?”

ไอเทมนี้เป็นธง ตราบใดที่นำมันติดตัวไปด้วยคุณสมบัติทั้งหมดจะเพิ่ม1แต้ม

แม้จะเป็นแค่1แต้ม แต่อย่าลืมว่าหลิงอี้มีระบบกลายพันธุ์ขั้นสุดยอด

ของทุกอย่างที่นำไปกลายพันธุ์ล้วนมีประสิทธิภาพที่ดีขึ้น

“ใช่!” หลินชิงอวี่หยักหน้า

หลังจากนั้นเธอก็ถอนหายใจ “ตอนแรกฉันว่าจะลงขายที่ตลาดในราคา500เหรียญ แต่จู่ๆฉันก็มีเรื่องต้องใช้เงินทำให้ไม่มีเวลารอขาย”

“ฉันเลยลดราคาแล้วขายให้นายแค่300”

หลิงอี้พยักหน้า “ฉันจะไม่เอาเปรียบเธอเหมือนกัน ฉันให้เท่าราคาปกติ”

“โอ้? นายมีเงินเยอะเหรอ?”

“งั้นก็ดี”

“ถ้างั้น…ห้าร้อยนะ”

หลินชิงอวี่หน้าแดงเหมือนว่าเธอรู้สึกเขินที่พูดแบบนั้น

“ได้”

หลังจากการทั้งคู่ซื้อขายกันเสร็จ หลินชิงอวี่ก็มองเขาอย่างจริงจัง

เธอตบไหล่เขาและพูดด้วยรอยยิ้ม “ฮิฮิ ไม่คิดว่านายจะใจดีขนาดนี้ ขอบคุณนะ”

“วันนี้นายช่วยฉันผ่านช่วงความยากลำบาก หลังจากนี้นายมาหาฉันได้เลยถ้ามีปัญหา แล้วฉันจะช่วยนายเอง”

แม้ว่าเสียงของเธอจะเบา แต่ดวงตาสีชมพูอ่อนของเธอแสดงถึงความจริงใจ

หลิงอี้ยิ้มอ่อนและไม่พูดอะไร

จากนั้นไม่นาน

เขาใช้เวลาของเสินลู่ครบสามชั่วโมงและถูกส่งกลับไป

...

หลิงอี้หมุนวงล้อรายวันทันทีที่กลับมา

[ขอแสดงความยินดีกับคุณที่ได้รับรางวัลวงล้อรายวัน: 100ค่าประสบการณ์]

“100ค่าประสบการณ์อีกแล้ว”

แค่นี้หลิงอี้ก็พอใจมากแล้วเพราะนี่เป็นสิ่งที่ดีที่สุดในวงล้อของวันนี้

เขาเปิดแผงข้อมูลขึ้นมาตรวจสอบอีกครั้งหลังจากใช้[ลูกปัดค่าประสบการณ์]

[

ชื่อ: หลิงอี้

เลเวล: 17 (1200/3600)

พรสวรรค์: ย้อนกลับความน่าจะเป็น

ความแข็งแกร่ง: 3

พลังเวท: 85

ความว่องไว: 100

ร่างกาย: 15

ความทนทาน: 3

สกิล: ดาวตก(3ดาว, สามารถเติบโต), คัดลอกคุณสมบัติ(6ดาว), อัญเชิญจักรพรรดิน้ำแข็ง(10ดาว)

ตำแหน่งดาวที่เหลือ: 4 (สมบัติ+6ตำแหน่ง)

สกิลสนับสนุน: ดาบธาตุ(S), โล่ดิน(B)

การประเมินพลังต่อสู้: ศักยภาพในการต่อสู้ยอดเยี่ยม

]

เลเวลของเขาเพิ่มขึ้น4เลเวลหลังจากฆ่ามอนสเตอร์ในด่านสองและด่านสาม

ไม่แปลกใจเลยที่บอกว่าการเพิ่มเลเวลเป็นเรื่องยาก

หลิงอี้พอใจมากเมื่อเห็นว่าตัวเองแข็งแกร่งขึ้น ในขณะเดียวกันเขาก็สรุปออกมาสั้นๆ

“มีดาบธาตุสำหรับสู้ระยะประชิด โล่ดินสำหรับป้องกัน และดาวตกสำหรับการสร้างความเสียหายเป็นวงกว้าง นอกจากนี้ยังมีอัญเชิญจักรพรรดิน้ำแข็งที่แข็งแกร่งกว่าฉัน”

“นอกจากสกิลที่เพิ่มขึ้น ส่วนอื่นยังถือว่าครอบคลุมอยู่”

“ต่อให้เป็นผู้เล่นของไม่กี่เดือนก่อน ตอนนี้ก็ไม่ใช่คู่มือของฉันแล้ว”

เขาไม่จำเป็นต้องทบทวนตัวเองวันละสามครั้ง

แต่จำเป็นต้องระวังจุดแข็งจุดอ่อนของตัวเองเสมอ

เพราะเวลาเจอสถานการณ์ฉุกเฉินเขาจะสามารถรับมือได้อย่างรวดเร็ว

หลังจากปิดแผงข้อมูลหลิงอี้ก็เปิดกระเป๋าเป้ต่อ

นอกจากไอเทมเดิมในกระเป๋าเป้ เขามีสกิลอีกสองอย่างที่เขายังไม่ได้รีไซเคิล

สกิลพวกนี้คือสกิลพิเศษของบอสด่านสองผู้ควบคุมพายุและบอสด่านสามราชาไฟคลั่ง!

[พายุคร่ำครวญ(6ดาว,พิเศษ]): สามารถสร้างพายุและควบคุมพวกมัน

[ร่างมอนสเตอร์ไฟคลั่ง(7ดาว,พิเศษ-ติดตัว)]: สกิลที่ใช้ไฟเพิ่มพลังสองเท่า

สกิลบางอย่างเป็นสกิลพิเศษของมอนสเตอร์ และสามารถได้รับจากการฆ่ามอนสเตอร์ประเภทนั้นเท่านั้น

อย่างเช่นพายุคร่ำครวญ

สกิลนี้ได้รับจากการฆ่าผู้ควบคุมพายุเท่านั้น

ในเวลานี้ยังไม่มีวิธีอื่นที่จะได้รับมัน

“ฉันไม่สนร่างมอนสเตอร์ไฟคลั่ง แต่พายุคร่ำครวญ…”

หลิงอี้คิดเกี่ยวกับเรื่องนี้

พูดตามจริงเลยว่าสกิลนี้มีพลังที่สุดยอดมาก เมื่อเรียนรู้สกิลนี้จะสามารถควบคุมลมได้

สกิลแบบนี้มีอยู่มากมาย โดยทั่วไปแล้วจะเป็นสกิลพิเศษของบอส

พลังของสกิลส่วนใหญ่จะขึ้นอยู่กับพลังเวทของผู้เล่น

ยิ่งพลังเวทสูง สกิลก็ยิ่งรุนแรง

หลิงอี้ลังเลอยู่ครู่หนึ่งแต่สุดท้ายเขาก็ตัดสินใจไม่เรียนรู้สกิลนี้

เหตุผลหนึ่งคือศักยภาพในการกลายพันธุ์ของ[พายุคร่ำครวญ]เป็นแค่ระดับ‘ต่ำ’ สกิลจะไม่เปลี่ยนแปลงมากหลังจากกลายพันธุ์

อีกเหตุผลคือลมไม่ได้ช่วยเพิ่มความแข็งแกร่งในการต่อสู้มากนัก

อย่างน้อยที่สุด

สำหรับเขาในตอนนี้ไม่ว่าจะควบคุมลมได้หรือไม่ได้ก็มีผลแค่เล็กน้อย

“แล้วจะเอายังไงกับสองสกิลนี้ดีถ้าไม่ได้เรียน?”

เขาไม่รีไซเคิลสองสกิลนี้แน่นอน

ฟังก์ชันรีไซเคิลของเสินลู่เข้มงวดมาก

เสินลู่จะให้เหรียญทองตามดาวของสกิล

ไม่ว่าสกิลนั้นจะแข็งแกร่งหรือไม่ก็ตาม

แทนที่จะรีไซเคิล คงดีกว่าถ้าเอาไปขายให้ผู้เล่นเพราะอย่างน้อยอาจจะได้เหรียญทองมากกว่า

นอกจากสองตัวเลือกนี้แล้ว ยังมีตัวเลือกที่สามด้วย

นั่นคือการรวมเข้าด้วยกัน...

ก๊อกก๊อก!

ขณะที่หลิงอี้กำลังคิดเรื่องนี้อยู่ ประตูห้องก็ถูกเคาะสองครั้ง

หลังจากนั้นหลินซูโหรวก็เปิดประตูแล้วมองเขา

“อ๋อ ฉันต้องคลายคำสาปครั้งสุดท้ายให้เธอ”

เขาลุกขึ้นและเดินไปหาเธอขณะที่เธอพูด ในขณะที่เดินอยู่เขาก็ซื้อยันต์คลายคำสาปหนึ่งชิ้นจากร้าน