ตอนที่ 26 ฟังก์ชันสนับสนุน

แม้ว่าเขาจะไม่ค่อยรู้เกี่ยวกับฟังก์ชันสนับสนุนนี้มาก แต่สองวันที่ผ่านมาเขาได้หาข้อมูลจากฟอรัมและได้รู้ว่ามีสกิลให้ในฟังก์ชันสนับสนุน

บางที...

เขาอาจได้สกิลต่อสู้ระยะประชิดจากฟังก์ชันสนับสนุน?

ขณะที่หลิงอี้กำลังคิดอยู่ เวลาจุติที่เหลือก็หมดลง

[เวลาจุติของคุณมาถึงศูนย์แล้ว]

[วันนี้คุณใช้เวลาสามชั่วโมงในเสินลู่ คุณได้รับโอกาสหมุนวงล้อรายวัน!]

...

03.00น.

หลิงอี้กลับมาตรงเวลา

เขาจับรางวัลวงล้อรายวันทันทีที่กลับมา

หลังจากนั้นไม่กี่วินาที

[ขอแสดงความยินดีกับคุณที่ได้รับรางวัลวงล้อรายวัน: 100ค่าประสบการณ์]

“ให้100ค่าประสบการณ์?”

รายการในวงล้อรายวันจะถูกสุ่มทุกวัน

สิ่งที่ดีที่สุดของเมื่อวานคือ[ลูกปัดค่าประสบการณ์] และวันนี้คือ100ค่าประสบการณ์

หลิงอี้คิดอยู่ครู่หนึ่งและพบว่าคุณค่าของลูกปัดค่าประสบการณ์และ100ค่าประสบการณ์นั้นใกล้เคียงกัน

แม้ว่าลูกปัดจะหึค่าประสบการณ์น้อยกว่า แต่มันเป็นของที่สามารถซื้อขายหรือเก็บเอาไว้เองได้

แต่อันนี้ทำไม่ได้

เขาเปิดดูข้อมูลเลเวล มันเปลี่ยนเป็น—

เลเวล: 13 (112/2800)

“ลองใช้ลูกปัดค่าประสบการณ์ก่อนแล้วกัน”

วันนี้ใช้เวลาครบ3ชั่วโมง ต้องใช้ตอนนี้เพื่อให้เกิดประโยชน์มากที่สุด

หลิงอี้เปิดกระเป๋าเป้และใช้มันอย่างไม่ลังเล

[คุณได้รับ280ค่าประสบการณ์!]

ใช้[ลูกปัดค่าประสบการณ์]เพื่อรับ10%ของแถบค่าประสบการณ์

แถบค่าประสบการณ์ปัจจุบันของเขาคือ2800และ10%คือ280ซึ่งไม่มีอะไรผิดปกติ

ดูข้อมูลเลเวลอีกครั้ง

เลเวล: 13 (402/2800)

“เยี่ยม!”

หลิงอี้ปิดแผงข้อมูลด้วยความพอใจและขึ้นไปบนเตียงเพื่อจะนอน

แต่ทันใดนั้นเอง

ประตูไม้เปิดจากด้านนอก‘เอี๊ยดด’

หลิงอี้ที่ฝังหน้าในผ้าห่มยกคอขึ้นดู

เขาเห็นหลินซูโหรวที่ยืนอยู่ตรงประตูมองเขาด้วยความคาดหวัง

เธอสวมชุดนอนผ้าไหมสีชมพูอ่อนสำหรับฤดูร้อน เผยให้เห็นแขนสีขาวราวหิมะและขาเรียวยาวขาวนวล ผมยาวสีน้ำตาลแผ่นอยู่บนไหล่ซ้าย ริมฝีปากสีแดงอ้าออกเล็กน้อย

หน้าหยกบอบบางสวยงามของเธอมีสีแดงอ่อนๆทำให้ดูน่าสงสารมาก

“มีอะไรหรือเปล่า?”

“เอ่อ...”

หลินซูโหรวพิงกรอบประตูและพูดอย่างประหม่า “ถ้า...ถ้าไม่ว่าอะไร นาย...นายช่วยคลายคำสาปให้ฉันเลยได้ไหม”

“ฉันกลัวว่าตัวเองจะเผลอหลับไปอีก”

ดวงตาสีน้ำเงินมองเขาอย่างอ่อนแรง อาจเป็นเพราะความประหม่าขาเรียวยาวคู่นั้นจึงเบียดเสียดเข้าหากัน

“ไม่มีปัญหา”

หลิงอี้ลุกขึ้นลงจากเตียง

เขาเดินตรงไปหาเธอขณะซื้อ[ยันต์คลายคำสาป]จากร้านค้า

พอเข้าไปใกล้เขาก็ได้กลิ่นหอมจางๆจากร่างกายอีกฝ่าย

หลังจากนั้น

ยันต์คลายคำสาปถูกใช้เป็นครั้งที่สอง

[ความคืบหน้าในการคลายคำสาป: 2/3]

“เอาล่ะ คลายคำสาปได้เกินครึ่งแล้ว เธอน่าจะตื่นเองได้แล้วนะ” หลิงอี้พูดด้วยรอยยิ้มเมื่อเห็นว่าสีหน้าของหลินซูโหรวเริ่มดูดีขึ้น

“ขอบคุณ”

หลินซูโหรวยิ้มอย่างมีความสุขและก้มตัวขอบคุณเขา

“ไม่เป็นไร”

เมื่อเธอโค้งคำนับหลิงอี้จึงยื่นมือไปจับเธอ

คิดไม่ถึงว่าหลินซูโหรวจะโค้งมากขนาดนี้ นั่นทำให้มือของเขาตกลงไปที่ก้อนอ่อนนุ่มทั้งสองทันที

หลิงอี้สั่นสะท้านไปทั้งตัว จิตใจของเขาเริ่มสับสน

หลินซูโหรวส่งเสียง‘อ๊า’อย่างนุ่มนวล เธอเงยหน้าขึ้นด้วยใบหน้าแดงก่ำและก้าวถอยหลังอย่างรวดเร็ว

เธอมองหลิงอี้อย่างระมัดระวัง พอเห็นว่าเขายังคงสับสนอยู่เธอจึงถอยกลับไปอย่างเงียบ ๆ

“ถ้าอย่างนั้น...ฉันไปก่อนนะ”

แม้ว่าเธอเพิ่งจะผ่านเรื่องราวเล็กน้อยไปแต่น้ำเสียงของหลินซูโหรวยังสงบอยู่

ราวกับว่าเธอคิดไว้อยู่แล้วว่าจะเกิดเหตุการณ์ประมาณนี้

หลิงอี้กลับมารู้สึกตัวและก้มหน้าลง

ชุดนอนสีชมพูอ่อนที่เธอสวมมีคอกลม ข้างในชุดคอกลมมีชิ้นส่วนสีขาวไร้ที่ติซึ่งใหญ่กว่ามือของเขา

หลิงอี้พูดขึ้นทันที

“ถ้าเธอใส่ชุดแบบนั้น แล้วลมจะไม่ตีจากด้านล่างเหรอ?”

ส่วนบนของชุดนอนถูกยกขึ้นสูง ส่วนล่างไม่แนบชิดกับผิวหนัง

“เอ่อ ไม่มีอะไร”

หลินซูโหรววางมือขาวนุ่มของเธอไว้ตรงหน้าท้องแล้วตอบด้วยรอยยิ้ม “ถ้าลมพัดเข้ามาจะเย็นสบาย”

หลิงอี้ไม่ได้ถามเรื่องนี้เพิ่มแต่พูดอย่างเคร่งขรึมว่า “ตอนนี้เธอยุ่งอยู่หรือเปล่า? ฉันอยากถามเธอเรื่องการสนับสนุน”

เมื่อได้ยินแบบนั้น

หน้าตาอ่อนโยนของหลินซูโหรวเปลี่ยนเป็นสีหน้าที่จริงจังแทน

“ไปคุยกันข้างล่างเถอะ”

ดูเหมือนว่าตราบใดที่เธอพูดเรื่องเกี่ยวกับผู้เล่นเธอจะมีความมั่นใจมาก

เป็นไปได้ว่า

นี่คือความภาคภูมิใจของเธอที่เป็นอดีตผู้เล่นเลเวล30เมื่อเผชิญหน้าหลิงอี้ที่เป็นผู้เล่นหน้าใหม่

......

เป็นเรื่องน่าอัศจรรย์ที่เสินลู่ไม่ได้แนะนำฟังก์ชัน‘การสนับสนุน’

หรือแม้แต่ฟังก์ชันที่เปิดใหม่บางอย่างเช่น สมบัติและอาวุธจะไม่มีการแนะนำให้กับผู้เล่น

คำอธิบายของฟังก์ชันใหม่เหล่านี้ถูกผู้เล่นสรุปไว้ในฟอรัม

หลิงอี้จึงตั้งใจจะไปอ่านมัน

แต่เขารู้สึกว่าคงดีกว่าถ้าให้‘อดีตผู้เล่น’บอกเขาเอง เพราะบางทีเขาอาจได้ข้อมูลสำคัญบางอย่างที่ไม่มีในบันทึก

ทั้งสองนั่งลงบนโซฟาตัวใหญ่ทางซ้ายและขวา

พอนั่งลงหลินซูโหรวก็หันหน้ามาถามเขา  “ตอนอยู่โรงเรียนนายไม่ได้ตั้งใจเรียนใช่ไหม?”

“ห๊ะ?”

“ที่โรงเรียนมีบอกแล้วไม่ใช่เหรอ?”

“โอ้ ใช่” หลิงอี้ยอมรับอย่างไม่เต็มใจ

หลินซูโหรวยิ้มเล็กน้อยและเริ่มแนะนำเขา

“ฟังก์ชันสนับสนุนจะใช้งานไม่ได้จนกว่าจะเลเวล10 พอถึงตอนนั้นนายจะสามารถสนับสนุนกับผู้เล่นคนอื่นที่มีเลเวล10ขึ้นไป”

“การสนับสนุนหมายความว่าแต่ละฝ่ายจะแบ่งสกิลสนับสนุนและคุณสมบัติให้กัน”

เมื่อพูดจบหลินซูโหรวก็ชี้ตัวเองและชี้หลิงอี้ “ตัวอย่างเช่นถ้าฉันสนับสนุนนาย ฉันจะแบ่งความแข็งแกร่งและสกิลสนับสนุนให้นาย ในเวลาเดียวนายต้องแบ่งความแข็งแกร่งและสกิลสนับสนุนให้ฉัน”

“แค่นั้นแหละ”

หลิงอี้พยักหน้าอย่างครุ่นคิดและถามว่า “มีข้อห้ามอะไรไหม?”

“ถ้าฉันยังเป็นผู้เล่นเลเวล10 แล้วฉันจะขอการสนับสนุนจากผู้เล่นเลเวล90ได้ไหม?”

“แน่นอนว่าไม่ได้”

หลินซูโหรวส่ายหัว “ทั้งสองฝ่ายต้องมีเลเวลต่างกันไม่เกิน10 และต้องเป็นเพศตรงข้ามกันด้วย”

“ชายกับหญิงสนับสนุนกัน?”

“ใช่”

เป็นเรื่องเข้าใจได้ว่าความต่างของเลเวลต้องไม่เกิน10

แต่หลิงอี้ไม่เข้าใจว่าทำไมต้องเป็นเพศตรงข้ามกันด้วย

เมื่อเขาถามคำถามนี้กับหลินซูโหรว เธอกลอกตาแล้วตอบ “ฉันจะไปรู้ได้ไง”