ตอนที่ 16 คัดลอกครั้งแรก

สองประโยคนั้นทำให้หลิงอี้เข้าใจสถานการณ์ได้อย่างชัดเจน

ความสนใจของเขาจึงเริ่มลดลง

นี่เป็นผู้เล่นคนแรกที่เขาเจอในโลกนี้หลังจากที่เขาเป็นผู้เล่น เขาจึงอยากเรียนรู้ให้มากขึ้นแต่มันกลับกลายเป็นแบบนั้น

เมื่อเขาลุกขึ้นเตรียมออกจากที่นี่ ทันใดนั้นเสียงกระจกแตกก็ดังขึ้น!

หลิงอี้และคนอื่นๆหันไปมอง

พวกเขาเห็นค้างคาวตัวใหญ่ผิวสีม่วงเข้มลวดลายเกลียวสีดำมากกว่าสิบตัวบินเข้ามา!

ค้างคาวตัวใหญ่พวกนี้จ้องกลุ่มคนด้วยดวงตาสีเขียวของพวกมัน

“ค้างคาวฝันร้าย! มอนสเตอร์เลเวล15! พวกมันเห็นเราแล้ว!”

“รีบหนีเร็วเข้า!”

มอนสเตอร์จะไม่ปรากฏขึ้นอีกหลังจากท้องฟ้าสีดำสิ้นสุด แต่มอนสเตอร์ที่ปรากฏตัวแล้วจะไม่หายไป

มอนสเตอร์กลุ่มนี้รู้จักกันในชื่อค้างคาวฝันร้าย แน่นอนว่าพวกมันเป็นกลุ่มที่ยังไม่โดนกำจัด

“ไม่ต้องห่วง! ค้างคาวฝันร้ายไม่แข็งแกร่งพอที่จะฆ่าคนได้!”

“แต่พวกมันมีสกิลพิเศษคือ'คำสาปฝันร้าย'! นายอยากหลับแบบปลุกไม่ตื่นหรือไง?!”

“ไม่ ฉันเป็นผู้หญิง...”

ขณะที่กลุ่มคนรีบไปที่ประตูด้วยความตื่นตระหนก ชายคนหนึ่งเห็นชายผมเขียวที่เพิ่งบอกว่าปกป้องทุกคน เขาจึงหวังว่าเขาจะช่วยจัดการมอนสเตอร์พวกนี้ได้

“ไปให้พ้น!”

ชายหัวเขียวกลับคำอย่างรวดเร็วและปัดมือของคนอื่นออก เขาวิ่งไปที่ประตูด้วยความเร็วที่แทบจะมองไม่เห็นและเหยียบคนที่อยู่หน้าประตูออกไป!

เมื่อทุกคนร้สึกตัวอีกที ร่างของชายหัวเขียวก็หายไปแล้ว

“สถานการณ์นี้มันอะไร!? ทำไมเขาถึงวิ่งเร็วขนาดนั้น!?”

“แววตาเขาดูหวาดกลัวกว่าของพวกเราอีก ไม่น่าเลย”

“ฉันจำได้! เขาเป็นสมาชิกใหม่ที่เพิ่งเข้าร่วมกับองค์กรมืด! เขากลัวว่าผู้เล่นคนอื่นจะไม่ปล่อยเขาไปแน่!”

“จริงเหรอ!? แน่ใจใช่ไหม??”

“คิดไม่ถึงเลยว่าเขาจะหนีไป...”

ขณะที่ทุกคนตกใจ หลิงอี้ที่อยู่มุมห้องกำลังทำหน้าแปลกใจกับพลังที่เพิ่มขึ้นในร่างกายเขา

เมื่อเห็นชายหัวเห็ดเคลื่อนไหวอย่างรวดเร็ว เขาจึงลองใช้สกิล[คัดลอกคุณสมบัติ]

บอกเลยว่าความว่องไวของอีกฝ่ายไม่ได้น้อยเลย!

ความว่องไว3 → ความว่องไว35 (↑32)

“ผู้ชายคนนั้นแค่เลเวล7 แต่เขามีความว่องไว32!? เขาไม่ได้เพิ่มคุณสมบัติอื่นเลยเหรอ?”

หลิงอี้ไม่มีสกิลในการตรวจสอบคุณสมบัติของอีกฝ่าย

แต่ด้วยค่าความคล่องแคล่งของเขาที่เพิ่มขึ้น32แต้ม เขาจึงรู้ว่าความว่องไวของอีกฝ่ายคือ32

การใช้สกิลนี้ครั้งแรกทำให้เขาได้รู้ถึงปัญหา

แม้จะบอกคุณสมบัติที่จะคัดลอกได้ แต่จะไม่รู้คุณสมบัติเด่นของคนหรือมอนสเตอร์

สามารถเดาจากการแสดงให้เห็นเท่านั้น

มันไม่สะดวกจริงๆ!

เขาเลยคิดกับตัวเองว่า 'ถ้าเขาได้สกิลตรวจสอบแล้วเอาไปกลายพันธุ์ บางทีเขาอาจดูเส้นทางกลายพันธุ์สกิลทั้งหมดในเสินลู่ได้…’

เคร้ง!

เสียงกระจกแตกดังขึ้นอีกครั้ง!

หลิงอี้ถึงกับสะดุ้งเมื่อคิดว่ามีค้างคาวฝันร้ายอีกกลุ่มหนึ่งเข้ามา เขาจึงหันกลับไปมอง

แต่เขาเห็นผู้หญิงคนหนึ่งที่ร่างกายลุกเป็นไฟและไม่เห็นใบหน้าบินเข้ามา

เธอเอื้อมมือออกไปคว้าแส้ยาวจากความว่างเปล่า เปลวไฟบนร่างของเธอเผาแขนของเธอจนไปถึงแส้ ในชั่วพริบตาแส้ยาวก็กลายเป็นแส้เปลวไฟ

ภายใต้ความสนใจของทุกคน เธอเหวี่ยงแส้ตีค้างคาวฝันร้ายสองครั้งและฆ่าพวกมันที่บินอยู่ทั้งหมด!

หลังจากนั้นเธอก็หันหลังกลับแล้วบินออกไป

ไม่นานนักเธอก็หายไปจากสายตาของทุกคน

ทุกอย่างเกิดขึ้นเร็วจนเหมือนลมพัดมา!

“ราชินีแส้ไฟ ราชินีแห่งแส้ไฟ...”

ทุกคนอุทานด้วยความประหลาดใจ หลิงอี้ที่อยู่มุมห้องก็โล่งใจเล็กน้อย

เขาไม่มีสกิลที่ใช้จัดการมอนสเตอร์ที่บินได้ในพื้นที่ในร่ม เขาไม่รู้จริงๆว่าจะทำยังไงถ้าคนที่เรียกว่า‘ราชินีแส้ไฟ’ไม่มา

เขามองที่หน้าต่างพังและพูดกับตัวเอง “ตอนนี้ท้องฟ้าสีดำเพิ่งสิ้นสุด คงมีมอนสเตอร์เหลืออยู่ข้างนอกแน่ หรือจะกลับทีหลังดี?”

ทันทีที่พูดจบ เขาเพิ่งเห็นว่ามีคนจับมือเขาอยู่

พอมองไปก็พบว่าเป็นผู้หญิงที่เคยนั่งตรงข้ามเขา ตอนนี้เธอกำลังนอนอยู่บนโต๊ะอย่างอ่อนแรงและจับมือเขาราวกับว่าเธอต้องการขอความช่วยเหลือ

หลิงอี้ตกตะลึงจากนั้นเขาจึงย่อตัวลงอย่ารวดเร็ว “เป็นอะไรไหม? อยากให้ช่วยหรือเปล่า?”

มีเสียงแผ่วเบาออกมาจากใบหน้าของหญิงสาวที่ฝังอยู่บนโต๊ะ

เขาได้ยินไม่ชัดจึงเข้าไปใกล้อีกจนศีรษะของทั้งสองแทบจะชิดกัน

หลิงอี้รู้สึกสดชื่นมากเมื่อได้กลิ่นหอมไหลเข้าจมูกขึ้นสู่สมอง

“ฉันโดนคำสาปฝันร้าย...พาฉันกลับบ้าน...บ้าน...กระ...กระเป๋า...”

เสียงอันนุ่มนวลของหญิงสาวเป็นเหมือนกระแสน้ำอุ่นที่ไกลผ่านหูหลิงอี้

เขาเข้าใจว่าเธอหมายถึงอะไร

การโดนคำสาปฝันร้ายหมายความว่าคุณจะเข้าสู่สภาวะหลับลึกโดยไม่สามารถปลุกให้ตื่นได้

หากผู้หญิงอ่อนแอคนนี้หลับไป ถ้ามีคนไม่ดีมาเธอคงไม่กล้าคิดถึงผลที่ตามมา

หลิงอี้ถอนหายใจเบาๆและคลำหาของในกระเป๋าเธออย่างระมัดระวัง

จากนั้นไม่นานเขาก็เจอที่อยู่

ชื่อผู้รับ หมายเลขโทรศัพท์ และที่อยู่จะเขียนไว้

[หลินชูโหรว XXXXXXXXXX

นครเชียนเจียง เมืองอึ๋งหั่ว ถนนฟีนิกซ์เลขที่33

......

บ่ายสองโมงครึ่ง

หลังจากมอนสเตอร์ที่เหลืออยู่บนถนนถูกผู้เล่นกำจัด ผู้อยู่อาศัยในบริเวณใกล้เคียงก็เดินออกจากห้องและทำกิจกรรมประจำวันต่อ

ก่อนหน้านี้หลิงอี้พาผู้หญิงที่ชื่อหลินซูโหรวมาส่งที่บ้านของเธอ

เมื่อวานนี้ความว่องไวของเขาคือ3แต้ม ความเร็วในการวิ่งปกติของเขาคือ6เมตรต่อวินาที

ตอนนี้ความว่องไวของเขาอยู่ที่35แต้ม ความเร็วในการวิ่งปกติของเขาสูงถึง70เมตรต่อวินาที!

ระยะทางจากศูนย์การค้าเทียนซิงไปถึงบ้านของเธอโดยประมาณแล้ว            คือหนึ่งกิโลเมตร และหลิงอี้ใช้เวลาแค่สิบวินาทีเท่านั้น

นี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้สัมผัสการเปลี่ยนแปลงคุณสมบัติระดับสูงด้วยตัวเอง

เมื่อเทียบกับการปล่อย[ดาวตก] ความเร็วที่เกินกว่าคนทั่วไปนี้ทำให้เขารู้สึกถึงพลังพิเศษยิ่งกว่าเดิม!

“บอกมาสิ”

หลิงอี้ยืนอยู่หน้าแมนชั่นบนถนนหงส์แดงเลขที่33  เขามองขึ้นไปชั้น5ด้วยใบหน้าแปลกใจ “นี่มันที่พักชั่วคราวของฉันไม่ใช่เหรอ?”

ถ้าห้องของเขามีหน้าต่างที่มองด้านหลัง เขาจะเห็นบ้านของเธอโดยตรง

เพียงแต่ว่ามันไม่ใช่ห้องที่เขาอยู่ และไม่ใช่ตึกที่เขาอยู่

บริเวณนี้คนนอกไม่สามารถเข้าไป เมื่อหันซ้ายหันขวาแล้วไม่เห็นใคร

หลิงอี้จึงรีบหยิบกุญแจออกจากกระเป๋าของเธอ และเปิดประตูเข้าไปและปิดประตูด้วยหลังมือ

เขาอุ้มเธอผ่านสวนเล็กๆจนมาถึงบ้านสองชั้น เมื่อลองหมุนลูกบิดประตูดูก็พบว่ามันไม่ได้ล็อก

เขาจึงผลักประตูเข้าไป