เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

ตอนที่ 8 ลั่วเหยา

ตอนที่ 8 ลั่วเหยา

ตอนที่ 8 ลั่วเหยา


ค่ายหมาป่าทุ่งหญ้าตั้งอยู่ทางเหนือของที่ราบซึ่งห่างจากค่ายผู้เล่นสามกิโลเมตร

ผู้เล่นเขต66ที่มาที่นี่จะได้เห็นกำแพงหินแนวตั้งสองฝั่ง

เมื่อมองขึ้นไปจะไม่เห็นอะไรเลย

มันเหมือนกับว่าพวกเขาอยู่ที่ด้านล่างของหน้าผา

ระหว่างกำแพงหินทั้งสองมีช่องว่างกว้างประมาณห้าสิบเมตร

รั้วไม้สูงห้าเมตรจากหน้าหินตะวันออกยาวไปถึงหน้าหินด้านตะวันตกซึ่งปิดกั้นช่องว่างนี้ไว้

หลังรั้วไม้นี้เป็นค่ายหมาป่าทุ่งหญ้า

นอกจากผู้เล่นไม่กี่คนที่ไม่ได้มา ผู้เล่นมากกว่า9,000คนที่มาที่นี่ยังไม่ได้เข้าไปแต่กระจายตัวออกไปด้านข้างเพื่อรอสู้

ในค่ายหมาป่ามีพื้นที่เพียงนิดเดียว ถ้าผู้เล่นเข้าไปคงได้มีคนตายเป็นจำนวนมาก

วิธีที่ดีที่สุดคือเอารั้วไม้ออกและปล่อยให้พวกมันออกมา

และคนที่ได้เปิดงานนี้ถือว่าเป็นเกียรติมาก เพราะนอกจากจะเป็นสัญลักษณ์ของการเปิดเส้นทางหลักแล้ว

มันยังเป็นการขอพรให้พิชิตเส้นทางหลักได้อย่างราบรื่น แต่ละเขตจึงเลือกผู้เล่นที่แข็งแกร่งที่สุดมาเปิดงาน

แม้แต่เขต66เองก็เช่นกัน

ในตอนนี้ผู้เล่นหลายสิบคนที่ได้รับเลือกมารวมตัวกันหน้ารั้วไม้แล้ว

บางคนเป็นดารา บางคนเป็นนักธุรกิจผู้มั่งคั่ง และบางคนเป็นลูกของผู้แข็งแกร่ง...

คนเหล่านี้มีสิ่งหนึ่งที่เหมือนกัน

นั่นคือพวกเขาไม่ใช่ผู้เล่นธรรมดา

อาเอ่อร์นักธุรกิจผู้มั่งคั่งจากประเทศไป๋เซี่ยง(ช้างเผือก)เหลือบมองคนสองสามคนที่อยู่ตรงนั้นและพูดอย่างตรงไปตรงมา “เวลามีจำกัด พวกเรารีบเริ่มเลยดีกว่า”

“ดูค่าประสบการณ์กันเถอะ”

“คนที่มีค่าประสบการณ์มากสุดได้เปิด! ตกลงไหม?!”

ทุกคนมองหน้ากันสองสามครั้งแล้วพยักหน้าตกลงกับข้อเสนอ

ในอดีตทุกคนมักใช้กฎนี้เป็นพื้นฐานอยู่แล้ว

เมื่อเห็นทุกพยักหน้าอาเอ่อร์ก็พูดด้วยใบหน้าที่เบิกบาน “ถ้าอย่างนั้นฉันเริ่มก่อน”

เขาโชว์แถบประสบการณ์ด้วยความมั่นใจ

[เลเวล: 2 (122/300)]

“เลเวล2 ค่าประสบการณ์122!?”

ทุกคนต่างแสดงสีหน้าแตกต่างกันเมื่อได้เห็น

บางคนถอนหายใจด้วยสีหน้ามืดมน บางคนเบิกตากว้างด้วยความแปลกใจ และบางคนดูโล่งใจ

ผู้เล่นที่มีค่าประสบการณ์น้อยกว่าเขาส่ายหัวและถอนตัวออกจากการแข่งขัน

จากสามสิบคนในแถวแรก

เหลืออยู่แค่ยี่สิบคน

เมื่อเห็นแบบนั้นอาเอ่อร์จึงพูดอย่างแปลกใจ

“ฮ่าฮ่า แปลกใจเหรอ?”

คนที่อยู่ด้านข้างคือข่ายซีดาราจากประเทศอ้อ(อ่าวติดทะเล) เมื่อเขาโบกมือแถบประสบการณ์ของเขาก็ปรากฏขึ้น

[เลเวล: 2 (137/300)]

“ว้าว! มากกว่าอาเอ่อร์15!”

“สุดยอด!”

คนที่เพิ่งเดินออกมาอุทานด้วยน้ำเสียงแผ่วเบา

หลังจากเห็นแถบประสบการณ์ของข่ายซีหลายคนก็เดินออกด้วยความเสียใจ

หลังจากนั้นคนอื่นๆก็แสดงแถบประสบการณ์ของพวกเขา และในแต่ละครั้งก็สูงขึ้นเรื่อยๆ!

[เลเวล: 2 (139/300)]

[เลเวล: 2 (146/300)]

[เลเวล: 2 (151/300)]

......

[เลเวล: 2 (173/300)]

เมื่อแถบประสบการณ์ล่าสุดถูกโชว์ให้เห็น ทุกคนก็ต้องประหลาดใจ

“เลเวล 2 ค่าประสบการณ์173แต้ม น่ากลัวจริงๆ”

“ใช่ ไม่รู้ว่าเขาทำได้ยังไง”

ทุกคนหันมาสนใจชายหนุ่มที่ยืนอยู่ตรงกลาง

ชื่อของเขาคือหวังเทียนเจ๋อ เป็นคนที่มีค่าประสบการณ์มากที่สุดในขณะนี้

“ถ้าไม่มีใครมีค่าประสบการณ์สูงกว่าฉัน ฉันขอรับหน้าที่นี้แล้วกัน”

หวังเทียนเจ๋อมองไปรอบๆ พอเห็นว่าไม่มีใครคัดค้านเขาจึงแสดงรอยยิ้มที่เขาคิดว่าหล่อออกมา

ในขณะที่เขากำลังจะเดินไปที่รั้วไม้ ทันใดนั้นก็มีเสียงมาจากด้านหลัง “เดี๋ยวก่อน”

นั่นเป็นเสียงชัดเจนและเย็นชาของผู้หญิง

ทุกคนแปลกใจและหันกลับไปมอง

ทุกคนเห็นผู้หญิงผมหยักศกดวงตาสีทองอ่อนกำลังเดินเข้ามาช้าๆจากด้านหลัง

หญิงสาวสวมเสื้อแจ็กเกตสีเทาขอบดำและเผยให้เห็นแขนสั้นสีขาวที่มีลายผีเสื้อด้านใน ท่อนล่างของแขนสั้นถูกซุกเข้าไปในกางเกงขาสั้นสีดำของเธอ

ท่อนล่างของเสื้อแจ็กเกตอยู่ในระดับเดียวกับขากางเกงของเธอ

จึงส่งผลให้ต้นขาสีขาวราวหิมะอยู่ใต้เสื้อแจ็คเกตเมื่อมองจากด้านข้าง

“เป็นเธอจริงๆสินะ! นี่เธออยู่เขตนี้ด้วยเหรอ?!”

“ฉันประหม่าไปหมดแล้ว...ขออยู่ห่างเธอดีกว่า...”

นักธุรกิจและคนดังร่ำรวยเหล่านี้รู้จักผู้หญิงคนนี้เป็นอย่างดีและทุกล้วนตกใจเมื่อเห็นเธออยู่ที่นี่ด้วย

อหวังเทียนเจ๋อถอยหลังโดยไม่รู้ตัวเมื่อเขาเห็นเธอ เขาสูดหายใจเข้าลึกและพูดด้วยความแปลกใจ

“ลั่ว...ลั่วเหยา?”

เธอคือลูกสาวของผู้แข็งแกร่งชั้นนำของโลก และตอนนี้เธอกำลังเดินเข้ามาหาพวกเขา

พ่อของเธอเป็นผู้เล่นแข็งแกร่งที่ติดอันดับผู้เล่น30อันดับแรกของโลก

ต้องรู้ก่อนว่า

พลังต่อสู้ระดับนี้ได้เข้ามาแทนที่นิวเคลียร์ยุคเก่าที่เคยใช้ กลายเป็นกองกำลังที่สำคัญที่สุดสำหรับมหาอำนาจในยุคปัจจุบัน

ไม่มีประเทศใดเรียกได้ว่าเป็นประเทศใหญ่ถ้าไม่มีพลังต่อสู้แบบนั้น

แน่นอนว่าสมาชิกครอบครัวของกองกำลังต่อสู้ประเภทนี้ย่อมได้รับการคุ้มครองจากหลายประเทศอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

ถ้าใครไปยั่วยุเธอ เกรงว่าวันพรุ่งนี้คงไม่ได้เห็นพระอาทิตย์ขึ้นอีก

หวังเทียนเจ๋อกับคนอื่นๆที่รู้เรื่องนี้จึงแปลกใจมากที่ได้เห็นเธอ

ผู้เล่นต่างประเทศอาจจะรู้สึกเฉยๆ แต่ผู้เล่นเสินเซี่ยไม่กล้าเข้าใกล้เธอนัก

เพราะยังไงทุกคนก็ไม่อยากมีปัญหา

“เอ่อ...เธอโชว์ให้ดูได้เลย”

เมื่อลั่วเหยาเข้ามาใกล้หวังเทียนเจ๋อจึงกลืนคำพูดลงไป

ต่อหน้าเธอคนนี้เขาไม่กล้าโอ้อวดเลยจริงๆ

ไม่อย่างนั้นถ้ามีข่าวขึ้นมามันจะส่งผลไม่ดีต่อเขา

ลั่วเหยามองไปคนอื่นแล้วพูดช้าๆ “ทุกคนใช้ค่าประสบการณ์ในการเปรียบเทียบ ฉันจะไม่แหกกฎ”

เมื่อพูดจบเธอก็แสดงแถบค่าประสบการณ์ของตัวเอง

[เลเวล:2 (292/300)]

เมื่อพวกเขาเห็นตัวเลขนั้นดวงตาของพวกเขาก็แถบถลนออกมา!

“292!?”

หลายคนคิดว่าตัวเองอ่านผิดจึงรีบขยี้ตาอ่านอีกหลายรอบ

แต่ไม่ว่าจะดูอีกกี่ครั้งมันก็มีเท่าเดิม

“พระเจ้า! เธอเกือบจะเลเวล3แล้ว นี่คงจะเป็นสถิติที่เร็วที่สุดในประวัติศาสตร์เสินลู่!”

“ใช่! แค่เธอฆ่าหมาป่าทุ่งหญ้าชั้นยอดอีกสองสามตัวเธอก็จะกลายเป็นเลเวล3!”

“น่ากลัวเกินไปแล้ว!”

หลักจากลั่วเหยาได้รับความยินยอมจากผู้เล่นมากกว่า9,000คนที่อยู่รอบนอก

ลั่วเหยาก็เดินไปข้างหน้าและใช้ลูกไฟพังรั้วไม้

ในตอนนี้หมาป่าทุ่งหญ้าที่อยู่ด้านในรั้วได้ตื่นขึ้นแล้ว!

......

“คนสวย พวกเขาทำอะไรอยู่เหรอ?”

เมื่อครึ่งนาทีที่แล้วหลิงอี้เห็นคนหลายสิบคนมารวมตัวกันที่หน้ารั้วไม้ และเหมือนพวกเขาจะคุยอะไรบางอย่างกัน

ด้วยความอยากรู้อยากเห็นเขาจึงถามสาวสวยที่อยู่ข้างๆ

“นายไม่รู้เหรอ?”

หลินชิงอวี่มองหลิงอี้ด้วยความประหลาดใจก่อนจะพบว่า

ผู้ชายคนนี้...

ค่อนข้างหล่อเลย

หลินชิงอวี่ไอเล็กน้อยเพื่อไม่เก็บเรื่องนั้นมาคิดอีกและอธิบายว่า :พวกเขากำลังเลือกคนไปเปิดรั้วไม้ที่จะนำไปสู่เส้นทางหลัก”

“อ๋อ”

หลิงอี้ทำหน้าแปลกๆตอนที่พูด’อ๋อ’

แค่นี้เนี่ยนะ?

เสียเวลาจริงๆ

แต่ตอนนี้เขาไม่ได้รีบเหมือนกัน

เขาไม่สามารถหาค่าประสบการณ์จากเนินหญ้าได้อีกแล้ว เพราะมอนสเตอร์ผลไม้คริมสันมีเลเวลสูงสุดแค่6เท่านั้น เขาที่เป็นเลเวล7จึงไม่ได้ประสบการณ์จากการฆ่ามันอีก

ส่วนมอนสเตอร์ผลไม้คริมสันชั้นยอดก็อยู่ไกลมาก ระยะร่ายในปัจจุบันของเขาคือ400เมตรจึงเข้าไปตีไม่ถึง

นอกจากว่าดาวตกจะสูงขึ้นกว่านี้หรือว่าเขาออกไปด้วยตัวเอง

แต่ถ้าออกไปเองมอนสเตอร์ผลไม้คริมสันเลเวล2 เลเวล3 เลเวล4 เลเวล5จะพุ่งเข้ามาหาเขา...

การตายก่อนเลเวล10จะไม่มีปัญหา แต่มันไม่คุ้มค่ากับการที่เขาต้องวิ่งไปมาเพื่อค่าประสบการณ์เล็กน้อย

ดังนั้นเมื่อถึงเวลารวมตัวเขาจึงมารวมตัวด้วย

เขาได้ยินคนอื่นพูดว่ามอนสเตอร์ส่วนมากในค่ายหมาป่าทุ่งหญ้าจะมีเลเวลต่ำกว่า5 แต่ก็มีมอนสเตอร์ชั้นยอดเยอะเช่นกัน

เป้าหมายของเขาคือมอนสเตอร์ชั้นยอดพวกนั้น

จบบทที่ ตอนที่ 8 ลั่วเหยา

คัดลอกลิงก์แล้ว