บทที่ 703 - ความตายของโจงั่ง!
บทที่ 703 - ความตายของโจงั่ง!
ในขณะที่เล่าเย่อระดมทหารตงหูสามหมื่นนายและช่างฝีมือทั้งหมดในเมืองหลิวเฉิงมาสร้างรถยิงหินและฝึกการใช้งาน จางซุ่ยก็ระดมพลทหารฝ่ายพลาธิการจำนวนมากมาทำหมั่นโถวได้สำเร็จ
วันที่ยี่สิบเก้าเดือนสิบเอ็ด ทหารพลาธิการกลุ่มนี้ก็ทำหมั่นโถวออกมาได้หลายร้อยลูก
พร้อมกันนั้น จางซุ่ยก็หานักพรตในเมืองหลิวเฉิงมาช่วยทำพิธีได้สำเร็จ
นักพรตสั่งให้ทหารส่วนหนึ่งตั้งแท่นบูชาที่ลานว่างทางทิศตะวันออกของเมืองหลิวเฉิง ห่างออกไปห้าลี้
เหตุผลที่เลือกตั้งแท่นบูชาที่นี่ ก็ง่ายมาก
ชาวตงหูแห่งออหวนสามเมืองฆ่าชาวฮั่น เพื่อป้องกันโรคระบาด จึงนำศพชาวฮั่นที่ถูกฆ่ามาฝังรวมกันที่นี่
ที่นี่จึงกลายเป็นป่าช้าขนาดใหญ่
มองไปทางไหนก็เห็นกระดูกขาวโพลนกระจัดกระจาย
จางซุ่ยคุมงานทหารสร้างแท่นบูชาตามคำสั่งนักพรตด้วยตัวเอง
วันที่สามสิบเดือนสิบเอ็ด จางซุ่ยได้รับข่าวด่วนจากจูสู้ที่เมืองเย่เฉิงอีกครั้ง
ข่าวด่วนแบ่งเป็นหลายข้อ
ข้อแรก ม้าเฉียวร่วมมือกับพันธมิตรกวนจงปะทะกับโจโฉที่ด่านตงกวน
สุดท้าย ม้าเฉียวพ่ายแพ้ ถอยไปทางฮั่นจง
ส่วนโจโฉบุกตะลุยตะวันตกได้สำเร็จ ยึดครองกวนจงและพื้นที่อื่นๆ เชื่อมต่อกับเหลียงโจวได้!
ข้อสอง ในขณะที่โจโฉเชื่อมต่อกับเหลียงโจว โจงั่ง บุตรชายคนโตของโจโฉที่ยึดด่านจีกวนได้ก่อนหน้านี้ ตายแล้ว!
ใช่ ตายแล้ว!
มีข่าวลือว่า โจงั่งถูกขุนพลข้างกายลอบสังหารขณะตรวจตราแนวป้องกันรอบด่านจีกวน
โจงั่งตายคาที่
แต่ขุนพลที่ลอบสังหารโจงั่งก็ไม่ได้ตายดี ถูกห้ามน้าแยกร่าง
ความตายของโจงั่งสร้างความสั่นสะเทือนอย่างใหญ่หลวง
กองทัพโจโฉที่ด่านจีกวนเปลี่ยนจากท่าทีรุกเป็นรับ
หลังจากโจโฉเชื่อมต่อเหลียงโจวได้ เดิมทีเตรียมจะบุกใต้ไปฮั่นจง แล้วยึดอี้โจว
เพราะการตายของโจงั่ง กองทัพโจโฉจึงกำลังถอยกลับเมืองฮูโต๋
ข้อสาม ผลการตรวจสอบของหน่วยองครักษ์เสื้อแพรเรื่องการทรยศของสิมหรงได้ข้อสรุปแล้ว--
สิมหรงทรยศจริงๆ
แต่เขาหักหลังในสถานการณ์วิกฤต
โจงั่งบุกด่านจีกวนครั้งนี้พากุนซือกาสิ้วมาด้วย
กาสิ้ววางแผนจับชาวบ้านแถวด่านจีกวน กักขังผู้หญิงและเด็กไว้ในกองทัพ บีบบังคับชาวบ้านให้บอกแผนที่ภูมิประเทศโดยรอบด่านจีกวนอย่างละเอียด รวมถึงแผนผังการลาดตระเวน
สุดท้าย กาสิ้วใช้ข้อมูลเหล่านี้คาดเดาที่ตั้งคลังเสบียงของทหารรักษาการณ์ด่านจีกวนได้สำเร็จ
จากนั้นโจงั่งแบ่งทหารเป็นสามทาง
ทางแรก ทัพหลักสองหมื่นนายบุกโจมตีด่านจีกวนซึ่งหน้า ดึงดูดความสนใจของทหารรักษาการณ์
ทางที่สอง ม้าเทียดและซิหลงนำทหารห้าพันนายลอบโจมตีคลังเสบียง สังหารทหารเฝ้าคลังเสบียงหนึ่งพันนาย และเผาเสบียงทิ้งทั้งหมด
ทางที่สาม งักจิ้นนำทหารห้าพันนาย ตัดขาดการติดต่อระหว่างด่านจีกวนกับเมืองเหอเน่ย
ด่านจีกวนถูกปิดล้อม
ทหารรักษาการณ์ด่านจีกวนถูกกองทัพหลักสองหมื่นนายของโจงั่งโจมตีอย่างหนักทุกวัน เสบียงอาหารร่อยหรอลงเรื่อยๆ และส่งข่าวออกไปไม่ได้
สิมหรงส่งหน่วยกล้าตายออกไปขอความช่วยเหลือจากเมืองเย่เฉิงสามชุด
หน่วยกล้าตายทั้งสามชุดหายสาบสูญ
หน่วยกล้าตายชุดที่สาม ถึงกับมีรองแม่ทัพลิฟูรวมอยู่ด้วย
ตอนนี้ลิฟูก็เป็นตายร้ายดีไม่รู้
ในสถานการณ์ที่เสบียงถูกตัดขาด และไร้การสนับสนุน สิมหรงนำทหารรักษาการณ์ด่านจีกวนยืนหยัดป้องกันอยู่ครึ่งเดือน ทหารรักษาการณ์ด่านจีกวนหกพันนาย ตายและบาดเจ็บสาหัสไปห้าพันกว่านาย
เหลือทหารรักษาการณ์ไม่ถึงหนึ่งพันนาย ซึ่งต่างก็มีบาดแผลตามร่างกาย
ก่อนที่โจงั่งจะเปิดฉากโจมตีครั้งสุดท้าย สิมหรงก็เปิดประตูเมืองด่านจีกวน ยอมจำนน
เนื่องจากด่านจีกวนถูกยึดและการป้องกันเข้มงวด หน่วยองครักษ์เสื้อแพรจึงสืบข่าวมาได้เพียงเท่านี้
แม้แต่ตอนนี้สิมหรงดำรงตำแหน่งอะไรในกองทัพโจโฉ ก็ยังสืบไม่แน่ชัด
จางซุ่ยอ่านรายงานของจูสู้ ในใจรู้สึกปั่นป่วน
กาสิ้ว
กาสิ้วอีกแล้ว!
ไอ้แก่นี่ สมกับเป็นพิษร้ายอันดับหนึ่งแห่งยุคสามก๊กจริงๆ
เพื่อเป้าหมาย ไม่เลือกวิธีการ
สมัยก่อนที่เมืองพูเอียง กาสิ้วอยู่ใต้บังคับบัญชาแฮหัวตุ้น เพื่อจะเอาชนะอ้วนถำบุตรชายคนโตของอ้วนเสี้ยว กาสิ้วเผาชาวบ้านเมืองพูเอียงตายไปหลายหมื่นคน
ตอนนี้ เพื่อให้ได้แผนที่ภูมิประเทศและที่ตั้งเสบียงด่านจีกวน ถึงกับกักขังผู้หญิงและเด็กในหมู่บ้านใกล้เคียง บีบบังคับชาวบ้านให้บอกข้อมูล
กาสิ้วผู้นี้ ตัวเองรักตัวกลัวตาย เอาตัวรอดเก่ง
แต่เวลาเล่นงานคนอื่น กลับโหดเหี้ยมอำมหิต!
แถมยังจี้จุดตายของคนอื่นได้เสมอ
จางซุ่ยกำรายงานของจูสู้แน่น ฉีกมันจนเป็นชิ้นเล็กชิ้นน้อย
ถ้ามีโอกาสจับกาสิ้วได้ ต้องสั่งประหารสถานเดียว!
แม้กาสิ้วจะฉลาดเป็นกรด แต่คนพรรค์นี้ไร้ศีลธรรม และวิธีการก็ต่ำช้า
ชีวิตเขาคือชีวิต
ชีวิตคนอื่นไม่ใช่ชีวิตหรือไง?
ก่อนข้ามมิติ เขาเคยอ่านนิยายหลายเรื่อง ที่ยกย่องบูชากาสิ้ว เก็บไว้ใช้งาน
เขาไม่เอาด้วยหรอก!
แต่ทว่า อยากจะฆ่ากาสิ้ว ด้วยสติปัญญาของกาสิ้ว ไม่ง่ายเลย
จางซุ่ยสูดหายใจลึกหลายครั้ง ข่มความโกรธ
งั้นก็มาดูกันว่า ขงเบ้ง + สุมาอี้ + ตันต๋ง + จูสู้ + เตียนห้อง + ลิยู + ฮีจีไฉ + กุยแก + ตันก๋ง ทีมนี้จะกดหัวมันลงได้ไหม!
ขณะที่จางซุ่ยกำลังโมโห เสียงหนึ่งก็ดังขึ้นจากด้านหลัง "ท่านแม่ทัพทำไมถึงโมโหขนาดนี้?"
จางซุ่ยหันไปมอง
เป็นเหยียนจือ
เวลานี้ เหยียนจือขี่ม้าศึกสีเลือด เข้ามาพร้อมกับทหารองครักษ์หลายนาย
ทหารองครักษ์หยุดอยู่ไกลๆ เหยียนจือลงจากม้าเดินนวยนาดเข้ามา
จางซุ่ยเห็นเหยียนจือ จึงก้มลงเก็บเศษกระดาษที่ฉีกทิ้งบนพื้น
เหยียนจือหยุดอยู่ข้างกายเขา ย่อตัวลง ช่วยเก็บเศษกระดาษที่ฉีกทิ้ง ยิ้มหวานกล่าว "หรือว่าเป็นข่าวด่วนจากเหอเป่ย? วิกฤตมากหรือ?"
จางซุ่ยส่ายหน้า
เหยียนจือไม่ได้แย้ง
ช่วยจางซุ่ยเก็บเศษกระดาษบนพื้นจนหมด ส่งให้จางซุ่ย เหยียนจือถึงพูดกับจางซุ่ยว่า "ท่านแม่ทัพ ข้ามีเรื่องจะรบกวน"
จางซุ่ยเก็บเศษกระดาษใส่ถุงผ้าที่เอว มองเหยียนจืออย่างสงสัย
เหยียนจือทัดผมที่ข้างหู ยิ้มกล่าว "ข้าดูจากการจัดทัพของท่านแม่ทัพครั้งนี้ ท่านแม่ทัพเตรียมใช้แผนล่อศัตรูเพื่อกวาดล้างกองทัพเหลียวตงแล้วสินะ?"
จางซุ่ยมองเหยียนจือด้วยความประหลาดใจ
เขานึกไม่ถึงจริงๆ ว่า เหยียนจือ อดีตราชินีออหวนผู้นี้ จะมีความสามารถขนาดนี้ แค่ดูการโยกย้ายทหาร ก็มองออกถึงกลยุทธ์
จางซุ่ยเอามือลูบคลำสะโพกเหยียนจือ ยิ้มถาม "แล้วไง?"
เหยียนจือจับมือซุกซนของจางซุ่ยไว้ สองมือลูบไล้เบาๆ พลางกล่าว "ท่านแม่ทัพจะชนะกองทัพเหลียวตง ข้าไม่สงสัยเลย"
"ขนาดเจ็ดหมื่นทหารตงหู ท่านยังจัดการได้"
"ทหารเหลียวตงแม้จะดุร้าย ไม่กลัวตาย แต่การรบสเกลใหญ่ พวกเขาไม่ถนัด"
"ทุกครั้งที่พวกเขารบกับพวกเราชาวตงหูแบบสเกลใหญ่ พวกเขาจะแพ้ถอยกลับไปที่เมืองชางหลี อาศัยกำแพงสูงหนา ตั้งรับไม่ออกรบ"
"รอพวกเราเสบียงหมด ถอยทัพ พวกเขาก็จะออกมาจากเมือง เที่ยวเผาฆ่าปล้นชิง ก่อกวนไปทั่ว"
จางซุ่ยพยักหน้า "ว่าต่อสิ"
เหยียนจือกล่าวต่อ "อีกอย่าง พื้นที่เหลียวตง เทียบกับออหวนสามเมืองยังไม่ได้เลย ยิ่งเทียบกับเหอเป่ยไม่ได้ใหญ่"
"ดินแดนเหลียวตงไม่อุดมสมบูรณ์ แถมยังถูกน้ำทะเลหนุนท่วมบ่อยครั้ง"
"แถบเมืองชางหลีไปถึงเมืองเซียงผิง เพราะน้ำทะเลหนุนท่วม จึงมีพื้นที่เป็นหนองน้ำขนาดใหญ่"
"คนและม้าผ่านไม่ได้เลย"
"วันแดดออก ก็ผ่านไม่ได้"
"ยิ่งวันฝนตก คนและม้าผ่านไป ต้องจมลงไปแน่"
"ราชสำนักฮั่นเคยถมหินสร้างถนนที่นี่ ถึงเปิดเส้นทางได้เส้นหนึ่ง"
"ตอนนี้ ทหารเหลียวตงต้องตั้งรับตายตัวบนถนนเส้นนี้แน่"
"โดยเฉพาะหลังจากเหลียวตงพ่ายแพ้ การตั้งรับตายตัวบนถนนเส้นนี้เป็นทางเลือกเดียวที่ข้าคิดออก ที่จะถ่วงเวลาไม่ให้ท่านแม่ทัพกวาดล้างได้"
"อยากยึดถนนเส้นนี้ ข้าก็เชื่อว่าทหารของท่านแม่ทัพทำสำเร็จแน่ แต่ทว่า ก็ต้องจ่ายค่าตอบแทนอย่างหนักหน่วง"
(จบแล้ว)