บทที่ 653 - โจหยิน ปะทะ จางซุ่ย

ฝ่ายลิฟูควบม้าตะบึงไปยังทิศตะวันออกของค่าย

และแล้ว ไม่นานเขาก็เห็นชายหนุ่มรูปร่างสูงโปร่งยืนอยู่นอกค่าย

เป็นบุนเจ๋อ บุตรชายคนโตของบุนทิวจริงๆ!

ทว่า บุนเจ๋อไม่ได้มาคนเดียว

ด้านหลังเขายังมีคนยืนอยู่อีกร้อยคน!

ขณะนี้ บุนเจ๋อกำลังพูดคุยหัวเราะอยู่กับชายหนุ่มคนหนึ่ง

แม้ใบหน้าของบุนเจ๋อจะมีแววประจบเอาใจ แต่ก็ดูออกว่า บุนเจ๋อค่อนข้างผ่อนคลาย

สีหน้าลิฟูเปลี่ยนไปทันที

ท่านแม่ทัพใหญ่!

ลิฟูวิ่งถลาเข้าไป คุกเข่าลงต่อหน้าจางซุ่ยทันที "ขุนพลลิฟู คารวะนายท่าน!"

จางซุ่ยโบกมือให้ลิฟูลุกขึ้น กวาดตามองค่ายทหารพลางกล่าว "ลิฟู? ถ้าข้าจำไม่ผิด เจ้าเคยเป็นคนของกองโจรภูเขาดำสินะ"

ขอบตาลิฟูแดงระเรื่อ "นายท่าน ถูกต้องขอรับ! ข้าเดิมเป็นแม่ทัพกองย่อยในกองโจรภูเขาดำที่เมืองจงซาน ต่อมาถึงได้ติดตามท่านแม่ทัพบุนมาเป็นหัวหน้าองครักษ์"

จางซุ่ยพยักหน้า

เหตุที่เขาจำลิฟูคนนี้ได้ ก็เพราะเหตุบังเอิญ

ก่อนข้ามเวลามา เขาเคยดูคลิปสั้นประวัติศาสตร์ มีบล็อกเกอร์คนหนึ่งเล่าเกร็ดความรู้เกี่ยวกับบุคคลเล็กๆ ในยุคปลายราชวงศ์ฮั่นและสามก๊ก ที่ประวัติศาสตร์บันทึกไว้เพียงผ่านๆ แต่กลับสร้างผลงานได้ไม่ธรรมดา

หนึ่งในนั้นก็คือลิฟู

เพียงแต่ ตอนที่เขาเจอลิฟูครั้งแรก ลิฟูยังหนุ่ม และยังไม่ได้แสดงความสามารถอะไรที่โดดเด่นออกมา

ครานี้ ได้เจอลิฟูอีกครั้ง จางซุ่ยยิ้มแล้วพยักพเยิดหน้าไปทางค่าย "แม่ทัพบุนล่ะ?"

บุนเจ๋อในตอนนี้ก็มองลิฟูอย่างตึงเครียด

ลิฟูไม่ปิดบัง เล่าความจริงว่า "ท่านแม่ทัพบุนทำผิดมหันต์ ทำทหารชั้นยอดตายไปสามพันนาย แถมยังจับตัวกุนซือเฉินเจี่ยว รองแม่ทัพจางป้า และซุนกวน จึงมีความกังวลใจมาตลอด"

"ม้าเฉียวส่งเอียวฮูและโจหยินมาเป็นทูต เกลี้ยกล่อมให้ยอมจำนน"

"ทูตใช้คำลวงหลอก บอกว่านายท่านประหารครอบครัวแม่ทัพบุนหมดแล้ว ท่านแม่ทัพบุนเสียใจแทบขาดใจ"

"แต่ว่า ขุนพลรู้สึกว่ามีพิรุธ"

มองไปที่บุนเจ๋อ ลิฟูถอนหายใจโล่งอก "โชคดีที่คุณชายใหญ่มาทันเวลา ไม่อย่างนั้น ผลที่ตามมาคงคาดเดาไม่ได้"

บุนเจ๋อรีบวิ่งเข้าไปในค่ายทหาร

จางซุ่ยก็โล่งอกเช่นกัน

ขอแค่ยังไม่มอบด่านจีกวนให้ข้าศึก ก็ยังพอคุยกันได้

จางซุ่ยส่งสัญญาณให้ลิฟูนำทางไปหาเอียวฮูและโจหยินทันที

ในเมื่อบุนทิวยังไม่มอบด่าน และตนเองก็มาถึงแล้ว วิกฤตชั่วคราวก็คลี่คลาย

ตอนนี้ เทียบกับบุนทิวแล้ว เอียวฮูและโจหยินสำคัญต่อจางซุ่ยมากกว่า

มุมปากของจางซุ่ยยกยิ้มขึ้นเล็กน้อย

โจหยินเชียวนะ!

นี่คือโจหยิน

โจหยิน ลูกพี่ลูกน้องของโจโฉ นี่คือยอดขุนพลสายป้องกัน

ในประวัติศาสตร์ โจหยินตายช้ามาก

ผ่านศึกสงครามมานับครั้งไม่ถ้วน

เคยต่อกรกับจิวยี่ กวนอู ม้าเฉียว ลกซุน จูหวน และยอดขุนพลชื่อดังอีกมากมาย

แถมยังเคยเป็นแม่ทัพหน่วยเสือลายพาดกลอนอีกด้วย

จางซุ่ยอยากรู้นักว่า หากโจโฉต้องเสียแม่ทัพเชื้อพระวงศ์คนสำคัญเช่นนี้ไป จะมีปฏิกิริยาอย่างไร?

ก่อนหน้านี้เขาฆ่าโจหอง โจโฉโศกเศร้าเสียใจแทบจะตกม้า

คราวนี้มาเป็นโจหยินอีกคน

ยังมีอีก—

โจหยินและเอียวฮูอยู่ในกองทัพ หน่วยทะลวงฟันก็อยู่แถวนี้

จางซุ่ยคิดแผนออกแล้ว

แผนจัดการม้าเฉียว!

จางซุ่ยจำข้อมูลของม้าเฉียวได้แม่นยำ

เพราะในประวัติศาสตร์และใน "สามก๊กฉบับนิยาย" ก่อนที่เขาจะข้ามเวลามา สถานะของม้าเฉียวนั้นไม่ธรรมดาเลย

ได้รับฉายาว่า ลิโป้น้อย

และเป็นหนึ่งใน "ห้าทหารเสือ" ในนิยายและเกม

เพียงแต่ ประวัติศาสตร์จริงกับนิยายนั้นแตกต่างกันมาก

และก่อนหน้านี้ หอกิเลนก็ได้สืบประวัติม้าเฉียวและตระกูลม้าอย่างละเอียด หลายคนลงความเห็นว่าม้าเฉียวมีจุดอ่อน มีโอกาสที่จะใช้ประโยชน์ได้

ตอนนี้ ได้ลองดูสักตั้ง

ลิฟูพาจางซุ่ยและทหารองครักษ์ร้อยนายมุ่งตรงไปยังค่ายที่โจหยินและเอียวฮูพักอยู่

จางซุ่ยชูตราประจำตำแหน่งที่เอวขึ้นมา

ทหารในกองทัพต่างหลีกทางให้ ไม่กล้าขัดขวาง

รอบกระโจมที่โจหยินและเอียวฮูพักอยู่ มีทหารจากกวนจงที่พามาด้วยสิบกว่าคน คอยคุ้มกันความปลอดภัยให้โจหยินและเอียวฮูในฐานะทหารคนสนิท

สังเกตเห็นทางทิศตะวันออกของกระโจม ทหารของบุนทิวต่างพากันหลีกทาง ทหารกวนจงเหล่านี้ก็ตื่นตัวทันที ร้องเตือนโจหยินและเอียวฮูที่อยู่ในกระโจมว่า "ท่านทูตทั้งสอง มีความเคลื่อนไหว!"

เอียวฮูและโจหยินกำลังปรึกษากันเรื่องการเอาตราพยัคฆ์อีกครึ่งหนึ่งมาจากบุนทิว แล้วร่วมมือกับม้าเฉียวยึดด่านจีกวน

ได้ยินเสียงเตือนจากด้านนอก ทั้งสองมองหน้ากัน รีบลุกขึ้น เดินออกไปนอกกระโจม

เพิ่งเดินมาถึงหน้ากระโจม โจหยินก็เห็นจางซุ่ยสวมชุดเกราะ เดินตามหลังลิฟูเข้ามา

หน้าโจหยินซีดเผือดทันที

ไอ้ปีศาจนี่!

มันมาอยู่ที่นี่ได้ยังไง?

ตั้งแต่ตอนไปช่วยราชการที่ท่าเรือหงหนง เขาเคยติดตามโจโฉและได้เจอจางซุ่ย

เขารู้ซึ้งถึงความเก่งกาจและความโหดเหี้ยมของจางซุ่ยดี

แทบจะเป็นสัญชาตญาณ โจหยินหันหลังวิ่งหนี!

จางซุ่ยเห็นท่าทางของโจหยิน ก็แสยะยิ้มเย็น นิ้วชี้ขวาชี้ไปที่โจหยินแล้ววนเป็นวงกลม

ทหารของบุนทิวที่ได้รับคำสั่งให้ล้อมโจหยินและเอียวฮูไว้อยู่แล้ว ก็กระชับวงล้อมเข้ามาทันที

โจหยินกัดฟัน สั่งการทหารกวนจงเตรียมฝ่าวงล้อม

เอียวฮูวิ่งตามไปพลางรีบถาม "แม่ทัพโจ นี่คือ?"

โจหยินพยายามฝ่าวงล้อมพลางตอบเสียงสั่น "แม่ทัพใหญ่! นั่นคือแม่ทัพใหญ่!"

สีหน้าเอียวฮูเปลี่ยนไปเช่นกัน

เขาคาดไม่ถึงเลยว่า จางซุ่ยจะมา

แถมยังมาเร็วขนาดนี้!

เอียวฮูรีบตามติดโจหยิน

จางซุ่ยเห็นโจหยินยังกล้าขัดขืน ก็หัวเราะเยาะ ชี้มือขวาไปทางทหารองครักษ์ร้อยนายด้านหลัง

ทหารองครักษ์ร้อยนายควบม้าพุ่งตรงเข้าไป

ทหารองครักษ์ของจางซุ่ยล้วนเป็นผู้กล้าจากเมืองเสียงสาน ผ่านศึกมาโชกโชน เคยติดตามจูล่งเข้าร่วมกองทหารม้าขาวของกองซุนจ้านมาก่อน

เพียงแต่ต่อมาเพราะกองซุนจ้านสังหารเล่าอู จูล่งจึงพาผู้กล้าเหล่านี้แยกตัวจากกองซุนจ้าน

แต่ผู้กล้าเมืองเสียงสานเหล่านี้ก็ไม่ได้เลิกรา

ก่อนจะมีจางซุ่ย พวกเขาติดตามจูล่งฝึกฝน

พอมีจางซุ่ย พวกเขาก็ติดตามจางซุ่ยผ่านความเป็นความตายมาด้วยกัน

ประสบการณ์สู้รบนับสิบปี บวกกับอุปกรณ์ชุดเกราะ อาวุธ ม้าศึกที่พวกเขาจัดหามาเองอย่างครบครัน

พุ่งเข้าใส่ทหารกวนจง เกิดประกายดาบวูบวาบ

ทหารกวนจงสิบกว่านายถูกสังหารเรียบ

ส่วนทหารองครักษ์ร้อยนาย ไม่มีใครได้รับบาดเจ็บแม้แต่คนเดียว!

ทหารของบุนทิวที่ล้อมโจหยินและเอียวฮูอยู่รอบๆ เห็นฉากนี้ ต่างพากันรูม่านตาหดเกร็ง ไม่กล้าหายใจแรง

นี่คือทหารองครักษ์ของท่านแม่ทัพใหญ่!

ไม่ว่าจะอุปกรณ์หรือฝีมือ ล้วนไม่ใช่สิ่งที่พวกเขาจะเทียบได้

ทหารองครักษ์ร้อยนายขี่ม้า ล้อมโจหยินและเอียวฮูไว้ตรงกลาง

หน้าเอียวฮูซีดเผือดไร้สีเลือด

ปากคอโจหยินสั่นเทาไม่หยุด

เขาไม่กลัวตาย

แต่ถ้าต้องมาตายอย่างน่าอัปยศเช่นนี้ เขาไม่ยอม

ครั้งนี้เขาได้รับคำสั่งจากพี่ชายโจโฉ ให้มากำกับดูแลกองทัพม้าเฉียว

เขายังไม่ได้ทันทำอะไรเลย ก็จะต้องตายแล้วหรือ?

จางซุ่ยชักกริชที่เอวซึ่งคุณหนูรองเอียนสีมอบให้ เดินตรงเข้าไปหาโจหยิน

โจหยินรีบพูด "ท่านแม่ทัพใหญ่! ท่านแม่ทัพใหญ่!"

"พวกเราเป็นญาติกันนะ!"

"ข้าเลื่อมใสท่านแม่ทัพใหญ่มาตลอด"

"ตอนคุณหนูเซียนยังเด็ก ข้ายังเคยอุ้มนาง นางสนิทกับข้าที่เป็นอาคนนี้มาก"

"ได้ข่าวว่าคุณหนูเซียนคลอดลูกชายหญิงอย่างละคนแล้ว ไม่ทราบว่าหลานทั้งสองชื่ออะไรหรือ?"

(จบแล้ว)