บทที่ 8: อัปเกรดคลื่นพลังเน็น

บทที่ 8: อัปเกรดคลื่นพลังเน็น

นักฆ่าคนนั้นกับพัมพ์กินต่างคุมเชิงกันอยู่ แต่เมื่อไม่มีนักฆ่ามาขวาง พัมพ์กินก็ฉวยโอกาสลอบโจมตีพรานป่าอย่างไม่เกรงใจ

"-132 (จุดตาย: ความเสียหายสองเท่า!)"

กริชของพัมพ์กินปักเข้าที่ลำคอของพรานป่าอย่างจัง

พรานป่าถอยกรูดด้วยความตกใจปนแค้น ทว่าพัมพ์กินย่อมไม่ปล่อยให้เหยื่อหนีรอดไปได้ เขาไล่ตามติดและกระหน่ำแทงราวกับสับผัก

"-66!"

"มันอยู่ไหนวะ?!"

หลังจากโดนไปอีกแผล พรานป่าก็ได้แต่สบถลั่น เขาตัดสินใจทิ้งปืนไรเฟิลระบบลูกเลื่อนแล้วชักมีดออกมาเตรียมปะทะกับพัมพ์กินตรงๆ

ในแง่นี้เขาเสียเปรียบอย่างเห็นได้ชัด เพราะอาชีพพรานป่าไม่ได้รับโบนัสจากอาวุธประเภทอื่น

พัมพ์กินใช้ทักษะพรางตัวทันที

"เข้ามาเลย! แกแน่จริงก็เข้าม..."

พรานป่าคำรามด้วยโทสะ แต่ยังไม่ทันขาดคำ พัมพ์กินที่ซ่อนตัวอยู่ในความมืดก็อ้อมไปด้านหลังแล้วแทงย้อนเข้าที่หัวใจ การโจมตีเพียงครั้งเดียวส่งผลให้พรานป่าล้มฟุบลงสิ้นใจทันที

【หน่วยโมจินกำจัดพรานป่า 1 ราย ได้รับรางวัล 320 บัตรกำนัลทอง, ค่าประสบการณ์อิสระ +320 แต้ม】

ร่างพรานป่านอนนิ่งพร้อมแสงสีเขียวจางๆ ลอยขึ้นจากศพ

อีกด้านหนึ่ง หลังจากพยายามหลบหลีกคลื่นพลังเน็นของอู๋โต้วมานับครั้งไม่ถ้วน ในที่สุดนักมวยคนนั้นก็ทนไม่ไหว ถูกคลื่นพลังซัดเข้าเต็มเปาจนสิ้นใจตามไปอีกคน

【หน่วยโมจินกำจัดนักมวย 1 ราย ได้รับรางวัล 330 บัตรกำนัลทอง, ค่าประสบการณ์อิสระ +330 แต้ม】

แสงสีเขียวจางๆ ลอยขึ้นจากศพนักมวยเช่นกัน

ยอดเยี่ยมมาก! รางวัลพื้นฐานจากการต่อสู้ช่างสูงล้ำจริงๆ

อู๋โต้วก้าวเข้าไปตรวจค้นซากศพ ในเป้กระดาษของพรานป่ามีบัตรกำนัลทองกว่าพันหน่วย ยาฟื้นฟูสีแดงหกขวด และยาฟื้นฟูพลังงานสีฟ้าอีกสี่ขวด นอกจากนี้ยังมีปืนไรเฟิลระบบลูกเลื่อนหนึ่งกระบอกและรองเท้าหนังครอว์เลอร์หนึ่งคู่

【ปืนไรเฟิลระบบลูกเลื่อน (ทั่วไป): ใช้ได้เฉพาะอาชีพพรานป่าเท่านั้น】

อาวุธของพรานป่าไม่มีประโยชน์สำหรับพวกเขา แต่รองเท้าหนังนั้นยังใช้ได้

ส่วนศพนักมวยมีบัตรกำนัลทองพันกว่าหน่วย พร้อมกับกางเกงหนังและรองเท้าหนังอีกคู่

อู๋โต้วมอบกางเกงหนังให้เฉี่ยจื่อ ทำให้เขามีชุดเกราะครอว์เลอร์ครบชุด: เพิ่มพลังชีวิต 240 แต้ม / พลังป้องกัน +30 / ลดความเสียหาย 50% ในส่วนที่มีชุดเกราะป้องกัน! ถือว่าอึดขึ้นมากทีเดียว

อู๋โต้วและพัมพ์กินแบ่งรองเท้าหนังไปคนละคู่ ส่วนของที่เหลือก็จัดการแบ่งกันอย่างเท่าเทียม

เมื่อแบ่งสรรปันส่วนเรียบร้อย พวกเขาก็เข้าประจำตำแหน่งแทนที่ทีมก่อนหน้า

พัมพ์กินไปเฝ้าที่ทางขึ้นบันไดชั้นหนึ่งเพื่อป้องกันคนลอบขึ้นมา เฉี่ยจื่อรับหน้าที่เปิดหีบสมบัติ ส่วนอู๋โต้วยืนอยู่บนดาดฟ้าเพื่อคอยสังเกตการณ์ระยะไกล

"พี่ใหญ่ คลื่นพลังเน็นของพี่นี่มันไร้เทียมทานจริงๆ โดยเฉพาะเวลาคุมเชิงในชัยภูมิแบบนี้!" เฉี่ยจื่อตะโกนบอกในขณะที่กำลังง่วนอยู่กับการเปิดหีบ

สายโจมตีระยะไกลที่ปล่อยพลังได้ไม่จำกัดแถมยังยึดชัยภูมิที่สูงเอาไว้ เฉี่ยจื่อคิดแล้วยังรู้สึกขนลุก

"อย่าพูดว่าไร้เทียมทานเลย มันเป็นลางไม่ดี ปกติพวกที่ป่าวประกาศว่าตัวเองไร้เทียมทานมักจะโดนดีเข้าในไม่ช้า" อู๋โต้วตักเตือนด้วยสีหน้าจริงจัง

เวลานี้ค่าประสบการณ์ของเขาเพียงพอที่จะเลื่อนระดับคลื่นพลังเน็นเป็นเลเวล 8 แล้ว เขาจึงจัดการอัปเกรดมันทันที

【คลื่นพลังเน็น (ระดับ 7 0/4800)】

เลื่อนระดับ!

【คลื่นพลังเน็น (ระดับ 8 0/9600): ควบแน่นพลังจิตที่ปลายนิ้วเพื่อยิงกระสุนอากาศ โจมตีศัตรูในระยะ 45 เมตร สร้างความเสียหายทักษะ 45 + 1.7 (ความแข็งแกร่ง x 0.1) หน่วย ใช้พลังงาน 45 หน่วย

— ราชาแห่งคลื่นพลัง (เสริมพลังเฉพาะตัว): เพิ่มระยะโจมตี (+10 เมตร) / เพิ่มความเร็ววิถีกระสุน (ความเร็วพุ่งตัว +20%) / เพิ่มพลังโจมตี (ความเสียหายเพิ่มเติม +30) / เพิ่มระยะโจมตี (+40 เมตร) / เพิ่มระยะโจมตี (+50 เมตร) / เพิ่มระยะโจมตี (+60 เมตร) / เพิ่มประสิทธิภาพพลังงาน (ลดการใช้พลังงานลง 70 หน่วย) / เพิ่มพลังโจมตี (ความเสียหายเพิ่มเติม +80) / สุ่ม (ปลดล็อกที่ระดับ 9) / สุ่ม (ปลดล็อกที่ระดับ 10)】

เพิ่มพลังโจมตีอีก 80 หน่วย!

อู๋โต้วคำนวณดูแล้ว ดาเมจพื้นฐานของคลื่นพลังเน็นลูกเดียวในตอนนี้สูงถึง 157 แต้ม!

เวลาผ่านไปนาทีต่อนาที การเปิดหีบต้องใช้เวลาหนึ่งชั่วโมงเต็ม อู๋โต้วที่ยืนอยู่บนดาดฟ้าเริ่มเห็นเงามืดวูบวาบเคลื่อนไหวอยู่ไกลๆ

"บิ้ว ~ บิ้ว ~ บิ้ว ~"

เขาลงมือโจมตีทันทีโดยไม่ลังเล ไม่สำคัญว่าจะโดนหรือไม่ เป้าหมายหลักคือการข่มขวัญเพื่อเตือนคนอื่นว่าอย่าได้คิดย่างกรายเข้ามาใกล้ตึกร้างแห่งนี้ ในแผนที่เมืองร้างเช่นนี้ ไม่มีนักทดสอบคนไหนหรอกที่จะมองข้ามอาคารที่ยังคงสภาพดีอยู่

"ปัง ปัง ปัง —"

คลื่นพลังเน็นที่ปะทะกับพื้นและผนังตึกทิ้งรอยหลุมขนาดเท่าไข่ไก่เอาไว้

"บิ้ว ~ บิ้ว ~ บิ้ว ~"

"เชี่ย! นั่นมันอะไรวะ?!"

"รีบหนีเร็ว! บ้าเอ๊ย มันโจมตีมาจากระยะไกลขนาดนั้น เราไปแหยมกับมันไม่ไหวหรอก..."

คนสามคนที่ซ่อนอยู่ในเงามืดเห็นดาวตกสีขาวพุ่งออกมาจากดาดฟ้าตึกไกลๆ อย่างต่อเนื่อง ต่างพากันหน้าถอดสีและรีบถอยทัพทันที

"ปัง ปัง ปัง!"

คลื่นพลังเน็นระเบิดเป็นหลุมเล็กๆ รอบตัวพวกเขา กลุ่มคนเหล่านั้นต่างพากันหนีตายออกมาด้วยความลนลาน

เมื่อเห็นว่าพวกนั้นจากไปไกลแล้ว อู๋โต้วจึงหยุดโจมตี

หลังจากเหตุการณ์วุ่นวายเล็กน้อย ทุกอย่างก็ดำเนินไปอย่างราบรื่น ไม่มีทีมที่สองโผล่มาอีก และเฉี่ยจื่อก็เปิดหีบสมบัติได้สำเร็จ

【หน่วยโมจินเปิดหีบเหล็กดำสำเร็จ ได้รับรางวัล 1,000 บัตรกำนัลทอง, ค่าประสบการณ์อิสระ +1,000 แต้ม】

แสงสีฟ้าจางๆ วาบขึ้น เฉี่ยจื่อร้องเรียกด้วยความดีใจ "พี่ใหญ่!"

อู๋โต้วเดินเข้าไปดูและดวงตาเขาก็เป็นประกายทันที

【องก์ที่ 1 · จดหมายเชิญ (ทั่วไป)】

【ทุ่นระเบิดสังหารบุคคล (ไอเทมเฉพาะดันเจี้ยน): เมื่อถูกกระตุ้น จะสร้างความเสียหายแก่เป้าหมายทั้งหมดในระยะ 5 เมตร สูงสุด 400 แต้ม】

【ระเบิดแก๊สพิษ (ไอเทมเฉพาะดันเจี้ยน): สร้างหมอกพิษในระยะ 5 เมตร สร้างความเสียหาย 5 แต้มต่อวินาที ต่อเนื่อง 10 นาที】

【แว่นตายุทธวิธี (ระดับดี - สีฟ้า): ระยะมองเห็น +30 เมตร / การโจมตีระยะไกลได้รับโบนัสเจาะเกราะ 40 แต้ม】

มีจดหมายเชิญหนึ่งฉบับ ทุ่นระเบิดทรงกลมสีดำ ระเบิดแก๊สทรงกระบอกสีม่วงสองลูก และแว่นตากรอบดำเลนส์เหลืองที่ดูเท่สุดๆ!

แว่นตายุทธวิธีนี้ช่วยอู๋โต้วได้มาก นอกจากจะขยายระยะมองเห็นเพิ่มขึ้น 30 เมตรแล้ว คลื่นพลังเน็นยังถูกนับเป็นการโจมตีระยะไกล ทำให้เขาได้รับโบนัสเจาะเกราะ 40 แต้มอีกด้วย

"แว่นตานี่ฉันขอแล้วกัน ส่วนจดหมายเชิญนี่ฉันก็จะเก็บไว้ก่อน พวกนายสองคนแบ่งระเบิดแก๊สกับทุ่นระเบิดไป ถ้าคราวหน้าได้จดหมายเชิญอีก ฉันจะยกให้พวกนายเอง"

อู๋โต้วเก็บจดหมายเชิญและแว่นตายุทธวิธีมาสวมทันที ภาพตรงหน้าของเขาดูคมชัดขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

เฉี่ยจื่อหัวเราะร่วนพลางพยักหน้า "พี่ใหญ่ตัดสินใจได้เลย ผมมีหน้าที่แค่รับคำสั่งและทำตามแผนเท่านั้น"

"ตกลง"

เนื่องจากพัมพ์กินมีทักษะพื้นฐาน 'เทคนิคการขว้าง' เลเวล 10 ทั้งระเบิดแก๊สและทุ่นระเบิดจึงยกให้เขาไป เพราะนักฆ่าย่อมใช้ไอเทมเหล่านี้ได้มีประสิทธิภาพมากกว่า

แม้เฉี่ยจื่อจะไม่ได้ไอเทมพิเศษ แต่เขาก็ได้รับรางวัลพื้นฐานเป็นบัตรกำนัลทอง 1,000 หน่วยและค่าประสบการณ์ 1,000 แต้ม แถมยังมีชุดเกราะครอว์เลอร์ครบเซตแล้ว จึงถือว่าคุ้มค่ามาก

เมื่อได้ของมาเต็มกระเป๋า พวกเขาตัดสินใจพักผ่อนอยู่ที่เดิมแทนที่จะเดินหน้าต่อ พวกเขาใช้เสบียงที่เก็บได้ก่อนหน้านี้อย่างบะหมี่กึ่งสำเร็จรูปและน้ำดื่มประทังความหิว ก่อนจะผลัดกันเฝ้ายามและพักผ่อน

เมื่อพักจนเต็มอิ่ม ท้องฟ้าเหนือเมืองร้างก็ยังไม่มีการเปลี่ยนแปลง ดูเหมือนว่าที่นี่จะไม่มีเวลากลางวันเลย

ทั้งสามคนไม่ได้ใส่ใจมากนักและมุ่งหน้าต่อไปยังย่านใจกลางเมือง

ยิ่งเข้าใกล้ใจกลางเมือง พวกครอว์เลอร์ก็ยิ่งหนาตาขึ้น ซึ่งถือเป็นเรื่องดีสำหรับอู๋โต้ว

"บิ้ว ~ บิ้ว ~ บิ้ว ~"

บนถนนที่เงียบสงัด ครอว์เลอร์สามตัวกำลังคืบไปข้างหน้าอย่างช้าๆ คอยดมกลิ่นหาเหยื่อ ทันใดนั้นเสียงประหลาดก็ดังขึ้น พร้อมกับลำแสงสีขาวหลายสายพุ่งทะลวงฝ่าอากาศมา

"-157", "-157"... ครอว์เลอร์ตัวกลางถูกแสงสีขาวซัดเข้าสองครั้งซ้อนและล้มลงแน่นิ่งทันที

ครอว์เลอร์อีกสองตัวคำรามด้วยความหิวกระหายและพุ่งเข้าหาต้นตอของแสง แต่พวกมันก็ถูกสอยร่วงเกือบจะในทันทีด้วยลำแสงที่พุ่งมาอย่างต่อเนื่อง

"พี่ใหญ่ แว่นยุทธวิถีนั่นบวกเจาะเกราะ 40 แต้ม มันช่วยเพิ่มดาเมจให้พี่ได้ขนาดนี้เลยเหรอ?" เฉี่ยจื่อถามด้วยความทึ่ง

คลื่นพลังลูกเดียวสร้างความเสียหายได้ถึง 157 แต้ม หากโจมตีโดนจุดตายจนดาเมจคูณสอง นักทดสอบที่มีพลังชีวิตน้อยๆ คงได้ตายด้วยคลื่นพลังเน็นเพียงลูกเดียวเป็นแน่