บทที่ 20 ท่านี้มันแปลกๆ นะ

บทที่ 20 ท่านี้มันแปลกๆ นะ

การเปิดตัวอนิเมชัน "แหกคุกเกาะกระต่าย" กลายเป็นจุดสนใจในมุมหนึ่งของงานทันที

ผู้เล่นจำนวนมากที่กำลังต่อแถวอยู่แทบกลั้นขำไม่อยู่ทันทีที่หันมามอง เสียงหัวเราะดังระลอกแล้วระลอกเล่า

เพราะอนิเมชันเรื่องนี้มันโคตรจะพิลึกเลย!

กระต่ายทรงกระบอกสองตัวถูกขังอยู่ในห้องขังแคบๆ ส่ายตัวซ้ายขวาไปตามจังหวะเพลง ท่าทางตลกสุดจะบรรยาย

จากนั้น จู่ๆ ก็มีลูกตาสองข้างโผล่ขึ้นมาบนประตูเหล็ก ดูเหมือนจะเป็นผู้คุมเอาข้าวมาส่ง

พร้อมกับประตูเหล็กที่บิดเบี้ยวอย่างประหลาดและสีหน้าพึงพอใจของผู้คุม ปลาสองตัวก็พุ่งออกมาจากช่องด้านล่าง ส่งตรงเข้าสู่ห้องขัง

"เชี่ย! ประตูแม่งมีตาด้วย!"

"ดีไซเนอร์อนิเมชันต้องสติไม่ดีแน่ๆ"

"นี่มันงานที่มนุษย์ทำแน่เหรอ?"

"มันมีความงดงามแบบสมองฝ่อพิกลๆ"

เสียงหัวเราะในฝูงชนยิ่งดังขึ้น ทุกคนจ้องมองอนิเมชันบนจอราวกับกำลังดูการแสดงตลก

สตรีมเมอร์และเน็ตไอดอลบางคนถึงกับหันกล้องไปถ่าย เรียกเสียงฮาครืนใหญ่ในช่องแชททันที

อิหยังวะเนี่ย

อัจฉริยะชัดๆ

กล้าเปิดอนิเมชันเพี้ยนๆ แบบนี้ในที่สาธารณะโดยไม่อายฟ้าดินเลยสักนิด

บางคนรู้สึกว่าเป็นการเรียกร้องความสนใจเลยเมินเฉย แล้วต่อแถวต่อไป

แต่ไม่นานนัก

พวกเขาก็อดไม่ได้ที่จะหันกลับมามองอีกครั้ง แล้วก็สองครั้ง สามครั้ง...

ดนตรีประกอบพิลึกกึกกือผสมกับภาพที่ชวนมึนงง แม้แต่ละตอนจะยาวแค่นาทีกว่าๆ แต่ยิ่งดูกลับยิ่งติดตา ดึงดูดสายตาผู้เล่นให้หันมามองบ่อยๆ

รู้ตัวอีกที

พวกเขาก็ดูติดต่อกันไปห้าตอนแล้ว

แถมยังรู้สึกว่ายังดูไม่จุใจ!

เหลือเชื่อจริงๆ

"บอสเฉิน หรือเราจะเลิกเปิดมันดีครับ?"

ภายในบูธ

เสียงของโปรแกรมเมอร์สั่นเครือ อายจนแทบจะมุดดินหนี

ถ้ารู้ก่อนว่าในแฟลชไดรฟ์มีเนื้อหาแบบนี้ ให้ตายเขาก็ไม่ยอมเปิดเด็ดขาด

ไม่ต้องพูดถึงหญิงสาวสองคนที่อยู่ข้างๆ แก้มของพวกเธอแดงก่ำเหมือนลูกแอปเปิ้ล อยากจะวิ่งหนีไปให้รู้แล้วรู้รอด

สายตาที่จ้องมองมาจากทุกทิศทางทำให้พวกเขารู้สึกเหมือนถูกแผดเผาอยู่กลางแดดจ้า อับอายจนทำอะไรไม่ถูก

"สวัสดีครับ... ขอลองเล่นเกมนี้ได้ไหมครับ?"

จู่ๆ คำถามหนึ่งก็ขัดจังหวะบทสนทนาของพวกเขา

พนักงานทั้งสามสะดุ้งโหยง หันไปมองผู้มาใหม่ซึ่งเป็นกลุ่มนักศึกษามหาวิทยาลัยชายหญิงรวมหกคนเดินมาด้วยกัน

แบบนี้ก็ได้เหรอ?

พนักงานทั้งสามอึ้งไป

แต่ก็รีบตั้งสติพยักหน้าหงึกๆ "ได้ครับ ได้แน่นอน! คอมพิวเตอร์พร้อมแล้ว เลือกเครื่องได้เลยครับ"

ทั้งหกคนตาสว่างขึ้นเมื่อได้ยินดังนั้น ทยอยเดินเข้ามาในบูธ จับคู่กันแล้วเลือกที่นั่งอย่างตื่นเต้น

วัยรุ่นอย่างพวกเขาชอบดีไซน์เคาน์เตอร์บาร์เก๋ๆ แบบนี้มากกว่า

ไม่นานพวกเขาก็นั่งประจำที่ ใช้จอยคอนโทรลเลอร์เปิดเกมที่ชื่อว่า "Super Rabbit Man"

"ชื่อตลกชะมัด"

"ฮ่าๆ ฉันชอบสไตล์นี้นะ"

"เกมนี้อาจจะดูปัญญาอ่อนไปหน่อยสำหรับเด็กประถม แต่สำหรับเด็กมหาลัยฯ ถือว่ากำลังดีเลย"

"Super Rabbit Man เลือกสีได้ด้วยเหรอ? ฉันเอาสีชมพูแมนๆ!"

"งั้นฉันเอาสีม่วงเกย์!"

เสียงพูดคุยอย่างคึกคักดังไปทั่วบริเวณบูธ

พอเข้าเกม พวกเขาก็ขำกลิ้งกับสไตล์ภาพสุดกวนทันที

โดยเฉพาะตอนเข้าหน้าเมนูหลัก Super Rabbit Man สีเหลือง ชมพู ม่วง และเขียว กำลังเต้นยึกยือไปตามเพลงที่ชวนปวดหัว

หน้าตาที่ดูหยาบๆ ตลกๆ เหมือนวาดด้วยดินสอเรียกเสียงฮาได้ไม่หยุด

เกมยังไม่ทันเริ่ม เสียงหัวเราะก็ระเบิดออกมาทั่วบูธ ดึงดูดความสนใจของผู้เล่นที่กำลังดูอนิเมชันอยู่ให้หันมามองอย่างรวดเร็ว

แต่พอเห็นภาพเกมบนหน้าจอคอมพิวเตอร์ พวกเขาก็กลั้นขำไม่อยู่

"พรืดดด ฮ่าฮ่าฮ่า..."

"อัจฉริยะ ดีไซเนอร์เกมนี้มันอัจฉริยะชัดๆ!"

"แม้แต่เกมก็ยังเป็นกระต่าย นี่เขาตกหลุมรักกระต่ายรึไง?"

"ที่แท้อนิเมชันข้างบนก็เอามาโปรโมทเกมนี้นี่เอง!"

"เปลี่ยน CG ให้เป็นอนิเมชันเพี้ยนๆ ไอเดียล้ำจนขนลุกเลย"

"อย่าว่าไป มันก็เข้ากันดีนะ"

"ทำเอาอยากลองเล่นเลยแฮะ ฮ่าๆ"

แม้วิธีการจะดูหยาบไปหน่อย แต่ผลลัพธ์กลับดีเกินคาด

ไม่นานนัก ผู้เล่นก็มายืนมุงด้วยความอยากรู้อยากเห็น ดูพวกนักศึกษากลุ่มนั้นเล่นเกม

และในขณะนี้

ชายหนุ่มท่าทางร่าเริงสองคนได้เลือกตัวละครและเข้าเกมมาแล้ว มาถึงด่านแรกที่ดูเหมือนจะเป็นโหมดฝึกสอน

Super Rabbit Man สีเหลืองและสีชมพูยืนย่อขาอยู่บนพื้นหญ้า แขนยื่นไปข้างหน้า ทำท่านั่งม้า

น่าจะเป็นเกมตะลุยด่านที่ต้องบังคับตัวละครให้ไปถึงเส้นชัย

"แปลกแฮะ ทำไมแขนขาขยับไม่ได้เลย?"

หนึ่งในนั้นกดปุ่มทิศทางเพื่อเคลื่อนที่ แต่พบว่า Super Rabbit Man ขยับตัวไม่ได้เลยสักนิด กลับตัวแข็งทื่อ รักษานั่งม้าแล้วล้มตึงลงไปกองกับพื้น

จากนั้น มือทั้งสองข้างก็ยันพื้น ร่างทั้งร่างคุกเข่าอยู่ในท่าหมอบคลาน

ผู้เล่นทุกคน: ???

ทำไมท่านี้มันดูทะแม่งๆ ชอบกล?

"ฉันก็ขยับไม่ได้เหมือนกัน จอยพังป่าววะ?"

ชายหนุ่มข้างๆ พูดขึ้นอย่างงงๆ พลางกดปุ่มบนจอยมั่วซั่ว

แล้ว Super Rabbit Man สีชมพูที่เขาบังคับก็ล้มลง มือทั้งสองข้างวางแหมะลงบนหลังของกระต่ายสีเหลืองอย่างพอดิบพอดี

ฝูงชนเงียบกริบไปชั่วอึดใจ ก่อนจะระเบิดเสียงหัวเราะออกมาดังลั่น

"เชี่ย! โคตรพีค!"

"ไม่ถูกแล้ว ท่านี้มันไม่ถูกต้อง"

"พวกนายสองคนมาซ้อนตัวอะไรกันตรงนี้?"

"นี่มันคอนเทนต์ที่ฉันดูฟรีได้จริงๆ เหรอ?"

"ฉันสงสัยว่านายกำลังสื่อเรื่องลามก และฉันมีหลักฐานแน่นหนา!"

ฉากตลกนี้ทำให้พวกเขามีเหตุผลให้สงสัยว่าดีไซเนอร์จงใจทำแบบนี้ชัดๆ

พนักงานทั้งสามในบูธอายจนแทบแทรกแผ่นดินหนี หันไปมองเฉินหลิน แต่กลับพบว่าเขากำลังจิบกาแฟอย่างสบายใจเฉิบอยู่ที่โต๊ะราวกับไม่มีอะไรเกิดขึ้น

"มองผมทำไม? แขกมาแล้ว รีบไปต้อนรับสิ"

ด้วยประสบการณ์ชีวิตสองชาติภพ ความหน้าด้านของเฉินหลินไม่ได้แค่หนาธรรมดา แต่หนาเป็นพิเศษ

แม้จะรู้ว่าคนข้างนอกกำลังล้อเลียนเขา แต่เขาก็ไม่หน้าแดงหรือใจเต้นแรง แกล้งทำเป็นไม่ได้ยินซะงั้น

พนักงานทั้งสามมองหน้ากันด้วยความขมขื่น

สุดท้ายก็ได้แต่กลั้นใจเดินออกไปที่บูธ เริ่มอธิบายวิธีเล่นและการบังคับให้ผู้เล่นฟัง

ตอนนั้นเองผู้เล่นถึงได้รู้ความจริง

เจ้า Super Rabbit Man นี้เดินไม่ได้เลย มันทำได้แค่กลิ้งตัวหรือกระโดดเพื่อไปข้างหน้า สีหน้าของทุกคนดูพิลึกขึ้นมาทันที ไม่รู้จะเริ่มตบมุกตรงไหนก่อนดี

แต่ถึงอย่างนั้น ก็ไม่ได้กระทบความสนุกสนานของชายหนุ่มทั้งสอง พวกเขายังคงบังคับ Super Rabbit Man ผ่านด่านกันต่อไป

"เร็ว! ช่วยด้วย! ฉันจะตกแล้ว!"

"ปล่อยสิวะ! อย่ามาเกาะแกะได้ไหม!"

"ดูฉันโชว์ลูกเตะกระต่ายรัวๆ"

"อย่าดัน! อันนั้นมันทิ่มฉัน!"

"ม่ายยย อย่าดึงขาฉัน!"

"ตายแล้ว! ฉันจะตายแล้ว!"

เสียงตะโกนโหวกเหวกดังระงมไปทั่วบูธ

ไม่ว่าจะเป็นผู้เล่นที่เดินผ่านหรือเจ้าหน้าที่ดูแลความเรียบร้อย ต่างหันขวับมามองด้วยความงุนงง นึกว่ามีคนตีกัน

ทีมงานหลังเวทีได้รับแจ้งก็รีบวิ่งมาดู กลัวว่าจะกระทบภาพลักษณ์ของงาน

แต่พอตามเสียงมาถึงหน้าบูธ

พวกเขากลับเห็น Super Rabbit Man สองตัวกลิ้งหลุนๆ ไปข้างหน้าด้วยท่าทางพิสดารบนหน้าจอ ทำเอาสมองรวนไปชั่วขณะ

นี่มันบ้าอะไรเนี่ย?

เจ้าหน้าที่ยืนแข็งทื่อพร้อมกัน รู้สึกเหมือนโดนทำร้ายทางจิตใจ

แต่ผู้เล่นข้างๆ ขำกันจนตัวงอ แทบจะหัวเราะจนซิกแพคแตกเป็นเอทแพค

"ไม่ไหวแล้ว วันนี้ฉันต้องขำตายอยู่ที่นี่แน่ๆ"

"เกมปัญญาอ่อนนี่มนุษย์คิดได้จริงๆ เหรอ?"

"อยากรู้จริงๆ ว่าตอนนี้สภาพจิตใจของดีไซเนอร์เป็นยังไง"

"ฉันชอบเกมบ้าบอแบบนี้ เปิดเครื่องให้ฉันด้วย"

"พวกเราก็เอาด้วย!"

ชั่วพริบตา เครื่องคอมพิวเตอร์ทั้งยี่สิบเครื่องรอบบูธก็เต็มเอี๊ยด กลุ่มผู้เล่นจำนวนมากกรูกันเข้ามา ต่างอยากสัมผัสประสบการณ์ความเกรียนของเกมนี้ด้วยตัวเอง