บทที่ 196 - สรรสร้าง (5) [31-08-2019]

บทที่ 196 - สรรสร้าง (5)”

[ป้อมปราการลอยฟ้าพิฆาต]

[ระดับ - เทพ]

[ความทนทาน – 13,565,777/13,565,777]

[เงื่อนไขผู้ใช้งาน – ยูอิลฮาน จะเปลื่ยนแปลงก็ต่อเมื่อเจ้าของหายไป]

[Options –

1. ใช้พลังชีวิตและมานาจกาผู้บุกรุกมาฟื้นฟูความทนทาน

2. โจมตีผู้ที่เข้ามาโดยไม่ได้รับอนุญาตจากเจ้าของโดยอัตโนมัติ

3. ดูดพลังบันทึกของสิ่งมีชีวิตมาพัฒนาขึ้นได้

4. ป้อมปราการที่ลอยได้ สามารถเพิ่มความเร็วขึ้นและลดความเร็วลงได้ในทันที

5. ป้อมปราการและไอเทมทั้งหมดภายในจะถูกนับเป็นอุปกรณ์ของเจ้าของ คนที่เป็นสมาชิกของเจ้าของป้อมปราการก็จะถูกนับเป็นส่วนหนึ่งและได้รับการป้องกันจากป้อมปราการ

6. พลังโจมตีและพลังป้องกันของไอเทมทั้งหมดที่อยู่ในป้อมปราการเพิ่มขึ้น 20%

7. พลังโจมตีและพลังป้องกันของไอเทมทั้งหมดที่อยู่ในป้อมปราการเพิ่มขึ้น 30%]

[ป้อมปราการลอยฟ้าที่ทรงพลังที่เกิดขึ้นมาจากวิศวกรรมเวทย์ที่น่าอัศจรรย์ผสานเข้ากับวัตถุดิบจำนวนมหาศาลจากโลกต่างๆนับไม่ถ้วน ป้อมปราการจะพัฒนาตัวเองจากการดูดซับเอาบันทึกจำนวนมากมาเพื่อที่จะสามารถต่อต้านกับศัตรูได้และยังจะได้รัยศักยภาพใหม่ๆจากการเปลื่ยนแปลงอีกด้วย]

[พระเจ้า นายทำมันขึ้นมาจริงๆ!]

ไม่ว่าจะก่อนหรือหลังจากที่เลียร่ามาเป็นทูตสวรรค์เธอก็ยังไม่ได้เจอกับอาร์ติแฟคระดับเทพเจ้ามากนัก ชิ้นน่าสุดที่เธอได้เห็นก็คือนาฬิกาทรายแห่งกาลเวลาที่เธอมอบให้กับยูอิลฮานเป็นรางวัลจากสวรรค์

ระดับเทพคือเครื่องพิสูจน์ว่าอาร์ติแฟคชิ้นนั้นมีพลังที่เทียบเคียงได้กับบันทึกของเทพเจ้าเป็นอย่างน้อยที่สุด และป้อมปราการลอยฟ้าพิฆาตนี้อยู่ในระดับบนๆท่ามกลางอาร์ติแฟคที่เลียร่าเคยเห็นอีกด้วย

7 ออฟชั่น!นี่มันจะเยอะเกินไปแล้ว!

[มันเป็นไปแล้วจริงๆ...]

"ฉันยังอยากเห็นระดับที่เหนือไปกว่านั้นอีกแต่ว่าฉันคิดว่าตอนนี้มันยังเป็นแค่ความโลภของฉันเท่านั้น ชั่งมัน สำหรับตอนนี้ก็..."

เดิมทีแล้วการที่จะมีออฟชั่นที่มีความสามารถเหมือนๆกันปรากฏขึ้นมาสองออฟชั่นในไอเทมชิ้นเดียวนี้ไม่เคยมีให้เห็นมาก่อน

แต่ยังไงก็ตามด้วยช่วยเหลือจากการพัฒนาของฉายา 'ผู้สร้างแห่งตำนาน' ทำให้ป้อมปราการลอยฟ้าที่ควรจะมีแค่หกออฟชั่นได้เกิดออฟชั่นที่เจ็ดขึ้นมา และส่งผลให้อาวุธทั้งหมดภายในป้อมปราการตอนนี้จะเพิ่มพลังโจมตีขึ้น 50%

"ผู้สร้างอาร์ติแฟคระดับเทพทุกคนได้ฉายา 'ผู้สร้างแห่งตำนาน' หมดเลยงั้นหรอ?"

[เอิลต้ายังไม่ได้บอกนายหรอก? ฉายาน่ะเกิดขึ้นมาด้วยการใช้บันทึกเป็นพื้นฐานดังนั้นมันจึงไม่เหมือนกันน่ะ]

นอกไปจากนี้ตัวป้อมปราการลอยฟ้าพิฆาตก็นับได้ว่าอยู่เหนือไปกว่าระดับเทพ องค์ประกอบที่สร้างป้อมปราการขึ้นมีทั้งอาวุธ กับดักและก็อาร์ติแฟคมากมายที่เต็มไปด้วยออฟชั่นของตัวเอง หากพลังทั้งหมดนี้มารวมกลัวจะน่ากลัวขนาดไหนกันล่ะ?

[อ่า ฉันคิดว่าบาเรียกำลังจะพังแล้ว]

"เตรียมตัวไว้เลยเลียร่า มันจะเริ่มขึ้นแล้ว"

ทันทีที่ยูอิลฮานพูดจบกาลเวลาที่หยุดนิ่งมาตลอดสองเดือนก็ได้เริ่มเดินอีกครั้ง

[ก๊าซซซซซซซซซซ!]

[ทำลาย ทำลายคฤหาสน์เน่าๆนั่น!]

พวกมอนสเตอร์ที่หยุดนิ่งมาตลอดสองเดือนได้เริ่มบุกมาต่อในทันทีที่เวลาขยับโดยไม่รู้ว่าอะไรเกิดขึ้นบ้างเลย แน่นอนว่าป้อมปราการลอยฟ้าที่เพิ่งจะเปิดใช้งานย่อมไม่ยอมให้ใครบุกเข้ามาได้

อย่างแรกเลยได้เกิดแผ่นดินไหวขึ้นทั่วทั้งพื้นที่จนทำให้พวกมอนสเตอร์ต้องถอยกลับไป กำแพงสูงได้ผุดขึ้นมาจากรอบนอกของป้อมปราการลอยฟ้า กำแพงนี้คือกำแพงกระแสไฟฟ้าที่จะทำให้มอนสเตอร์ทั้งหมดที่อยู่ในพื้นที่เป็นอัมพาตไปในทันที

ยังไงก็ตามนี่เพิ่งจะเริ่มขึ้นเท่านั้น พลังที่แท้จริงของป้อมปราการลอยฟ้าเพิ่งจะเริ่มขึ้น

"ป้อมปราการลอยฟ้าขึ้นบิน!"

[อย่าตะโกนอะไรแบบนี้ออกมาสิ นี่มันทำให้ฉันอายนะ! แล้วก็เรายังไม่ได้ขึ้นบินซะหน่อย]

"ก็มันอดไม่ได้นี่ แล้วก็นะมอนสเตอร์บนพื้นมันมากกว่าบนท้องฟ้าด้วย!"

นี่คือเหตุผลที่เขาได้เริ่มที่จะจัดการพื้นที่ตรงนี้ก่อน หลังจากเขาได้คิดถึงผลงานชิ้นเอกของเขาร้อยนัยน์ตา เขาได้เปิดใช้งานมันทันที

[กระจกพวกนั่นมันอะไร?]

[นี่มันดูไม่ดีเลย...!]

ถังทั้งยี่สิบถังได้เริ่มทำการดูดมานาที่เต็มไปหมดทั่วทั้งป้อมปราการและได้ส่งมานาทั้งหมดเขาไปในกระจกคำสาปแห่งการทำลาย กระจกทั้งหนึ่งร้อยเปลื่ยนมานาไปและเริ่มส่องแสงออกมา

"กำลังเริ่มแล้ว"

หลังจากยูอิลฮานได้พึมพัมเงียบๆนี้ กระจกทั้งหนึ่งร้อยอันก็ได้เติมเต็มเงื่อนไขในการใช้งานแล้ว มานาที่ถูกเติมเต็มและค้นเจอศัตรู กระจกทั้งหมดได้เริ่มลอยขึ้นไปบนท้องฟ้าเงียบๆแต่รวดเร็ว

[ว้าว ดูนั่นสิ]

"ในที่สุด... ฉันก็ทำได้...!"

สำหรับคนที่ไม่ได้รู้อะไรนี่ก็คือฉากๆหนึ่งที่สวยงาม แต่ว่าสำหรับเลียร่ากับยูอิลฮานที่รู้ในพลังของกระจกนี้มันเป็นฉากที่น่าสะพรึงมาก ยังไงก็ตามพวกมอนสเตอร์ที่น่าเศร้าไม่ได้รู้เรื่องอะไรเลย

[ไม่เห็นจะมีอะไรเลยนี่...!]

[มันดูแปลกแน่ๆ แต่ว่าฉันไม่สนมันอยู่แล้ว ถ้ามันแข็งขึ้นมาฉันก็แค่ตีให้แรงๆกว่าเดิมเท่านั้นเอง]

มอนสเตรอ์พวกมันไม่สนใจเลยแม้ว่าพวกมันจะรู้ว่ามีกำแพงโผล่ขึ้นมารอบนอกและต่อให้กำแพงด้านในแตกต่างไปอย่างสิ้นเชิงกับเมื่อตะกี้นี้พวกมันก็ยังพุ่งตรงไปต่อ! ยังไงก็ตามรางวัลที่พวกมันได้รับกลับมาก็คือลำแสง

กระจกทั้งหมดได้เริ่มหมุนรอบป้อมปราการลอยฟ้าราวกับจะเกิดวงโคจรใหม่ขึ้นมาและเริ่มยิงพลังงานลำแสงออกไปในทันทีที่เจอเข้ากับเป้าหมาย

[ติดคริติคอล!]

[ติดคริติคอล!]

[คุณได้รับค่าประสบการณ์ 45,696,019]

[คุณได้รับค่าประสบการณ์ 39,103,458]

เพราะออฟชั่นใหม่ที่เสริมเข้ามาทำให้สิ่งที่ไม่มีชีวิตทั้งหมดภายในป้อมปราการลอยฟ้าถูกนับเป็นอุปกรณ์ของยูอิลฮาน ดังนั้นทำให้แม้ว่ายูอิลฮานไม่ได้ทำอะไรเลย เขาก็จะได้รับค่าประสบการณ์โดยอัตโนมัติจากการที่ป้อมปราการลอยฟ้าได้จัดการมอนเสตอร์ให้เขา

[คุณได้รับค่าประสบการณ์ 314,584,561]

[คุณได้รับ...]

เนื่องจากว่าเขาได้รับค่าประสบการณ์มาแบบรัวๆโดยไม่ต้องกระดิกนิ้วอะไรนี้ได้ทำให้เขารู้สึกแปลกๆ

"นี่มันเป็นความรู้สึกของพวกที่ชอบใช้โปรปั้มเวลสินะ!?"

[ไม่เลย นี่มันถึงขนาดเป็นจีเอ็มเสกเวลไปแล้ว!]

ระหว่างที่ร้อยนัยน์ตาได้จัดการมอนสเตอร์ ยูอิลฮานก็เฝ้ารอคอยโอกาสของเขาและเตรียมหอกมังกรแปดหางไว้ในมือ

ยังไงก็ตามในท้ายที่สุดแล้วหอกในมือของเขาก็ไม่ได้ใช้เลย มอนสเตอร์ทั้งฝูงที่พยายามจะเข้ามาโจมตียูอิลฮานหลังจากเกิดมหาภัยพิบัติขั้นที่ 3 ขึ้นมาได้ถูกป้อมปราการลอยฟ้ากำจัดทิ้งทั้งหมด

"กระจอกจริงๆ..."

[นายนี่นะ]

"ฟู่ การเป็นคนแข็งแกร่งช่างโดดเดี่ยวจริงๆ..."

[นี่มันยิ่งทำให้นายชอบไม่ใช่หรือไงกัน!?]

ยูอิลฮานได้เก็บหอกกลับไปอย่างเซ็งๆและตรวจสอบดูของที่ได้มา เขาได้รับหินพลังเวทย์คลาส 4 มามากกว่า 300 ก้อนจากแค่ในการต่อสู้ครั้งเดียว แล้วก็ยังมีหินพลังเวทย์คลาส 3 อีกเป็นจำนวนมากจนเขาขี้เกียจจะนับแล้ว นี่คือตัวพิสูจน์เป็นอย่างนี้ว่าโลกใบนี้ผิดแปลกวิปริตไปแล้ว

"ฉันคิดว่านี่มันมากกว่าในตอนที่ฉันไปกวาดล้างมังกรในดาเรย์ทั้งหมดอีกนะ"

[แต่นี่ดูเหมือนว่ามอนสเตอร์ทั้งหมดในเกาหลีตายไปหมดแล้ว ถ้านายอยากจะฆ่าอีกนายก็คงต้องหาดันเจี้ยนแล้ว]

"หืม ดันเจี้ยนสินะ"

ยูอิลฮานได้คิดไปถึงดันเจี้ยนอยู่ครู่หนึ่ง จริงๆแล้วเขาก็พอจะมีแผนที่จะใช้กับดันเจี้ยนแล้วเหมือนกัน แต่ว่า...

"ยังไม่ดีกว่า"

[ทำไมล่ะ?]

"เดี๋ยวเธอก็จะรู้เองหลังจากนี้น่ะนะ"

เลียร่ารู้สึกได้เลยถึงลางที่ไม่ดีแต่ว่าเธอก็ตัดสินใจไม่ถามออกไป ในตอนนี้เธอยังไม่อยากจะรู้สึกแย่ เอาไว้ค่อยถามตอนที่เอิลต้ากลับมาดีกว่า!

"ดีล่ะ ถ้างั้นฉันก็ไปประเทศอื่นดีกว่า!"

[จริงๆนายก็แค่อยากลองใช้ป้อมปราการลอยฟ้าไม่ใช่หรอ?]

"ใช่แล้ว ฉันอยากจะให้มันบินมาตั้งนานแล้ว!"

ยูอิลฮานได้พูดความต้องการจริงๆของเขาออกมาโดยไม่ลังเลเลยสักนิดเดียว

ในเวลาเดียวกันกับที่เขาตอบกลับเธอไปเขาก็ได้หลับตาลงตั้งสมาธิ และน่าทึ่งที่ในเวลานี้เองได้มีแสงจางๆดูจะรอดออกมาจากทั่วพื้นที่ที่ป้อมปราการตั้งอยู่รวมไปถึงคฤหาสน์ของเขาด้วย จากนั้นก็เกิดบาเรียขึ้นมาล้อมรอบพื้นที่ทั้งหมด

นี่คือโล่พื้นฐานที่เปิดใช้งานเพือสร้างความเสถียรให้กับการบินแล้วก็ยังเป็นวิธีในการตัดการเชื่อมต่อกับพื้นดินอีกด้วย

[แล้วแค่นี้พวกเราก็บินได้แล้ว?]

"ไม่หรอก ส่วนล่างสุดยังไม่ได้ถูกแยกออกเลย นี่เป็นเหตุผลให้ฉันเตรียมการอย่างอื่นไว้ไง"

ในทันทีที่เขาพูดแบบนี้ออกมาป้อมปราการก็สั่นสะเทือน โดยเฉพาะตัวบาเรียได้เกิดการสั่นสะเทือนขนาดใหญ่ขึ้นมาเพื่อตัดการเชื่อมต่อกันระหว่างป้อมปราการลอยฟ้ากับพื้นดิน

[โอ้ว]

นี่ก็เป็นผลมาจากอาร์ติแฟคของยูอิลฮาน แต่ที่น่าทึ่งก็คือการใช้งานแรงสั่นสะเทือนนี้ไม่ได้เกิดขึ้นบนตัวของอาร์ติแฟค แต่มันเกิดขึ้นบนมานาที่ตกผลึกกันจนเรียกว่าบาเรีย เลียร่าก็ดูจะนึกอะไรบางอย่างออกได้จากการสั่นสะเทือนที่เกิดขึ้นกับบาเรีย

[นี่มันมาจากปีศาจสั่นสะเทือน?]

"ถึงฉันจะยังเอามาใช้ได้ไม่สมบูรณ์แบบ แต่ก็ใช่แหละ ฉันใช้ร่างกายของมันมาทำ"

เมื่อเวลาผ่านไปสักพักนับตั้งแต่เริ่มการสั่นสะเทือนของบาเรีย พื้นผิวดินที่ชนกับบาเรียได้เริ่มแตกออกพร้อมเสียงดังลั่น นี่คือเสียงแห่งอิสรภาพ

[ว้าว ป้อมปราการหนักๆนี่กำลังถูกยกขึ้นแล้ว...!]

ป้อมปราการลอยฟ้าได้เริ่มลอยตัวขึ้นไปบนท้องฟ้าอย่างช้าๆพร้อมทั้งสลัดให้หลุดจากการพันธนาการจากบนพื้นดิน หัวใจที่รักการผจญภัยในวัยเด็กของยูอิลฮานที่ฝังลึกอยู่ก็ได้เริ่มพองตัวลอยขึ้นเช่นกัน

"มันกำลังลอยขึ้นแล้ว กำลังลอยขึ้นจริงๆล่ะ"

[นายคงไม่ต้องไปเรียนการควบคุมมันใช่ไหม?]

"ไม่หรอก ฉันได้ทำห้องควบคุมมาไว้แล้ว"

ยูอิลฮานได้พูดขึ้นมาด้วยรอยยิ้มจากความยินดีกับความสำเร็จนี้

"นับตั้งแต่ที่ตัวป้อมปราการได้ถูกนับเป็นอาร์ติแฟคของันแล้ว ฉันก็คิดว่าฉันใช้ป้อมปราการนี้ได้โดยไม่ต้องขยับอะไรเหมือนกับตอนที่ฉันกำลังใช้หอกไร้วิถีเลยล่ะ"

[ออฟชั่นนั่นมันมีพลังบ้าๆแบบนี้นอกจากการให้ค่าประสบการณ์นายด้วยหรอ!?]

นี่คืออาร์ติแฟคระดับเทพและออฟชั่นทั้งหมดก็ยังไม่ใช่ออฟชั่นธรรมดา แม้แต่ออฟชั่นที่ดูธรรมดาก็ทรงพลังมากแล้ว ถ้ายิ่งเป็นออฟชั่นที่พิเศษล่ะ? เพราะแบบนี้เองทำให้ยูอิลฮานสามารถจะควบคุมป้อมปราการนี้ได้อย่างอิสระด้วยแค่ออฟชั่นที่ทำให้ป้อมปราการถูกนับเป็นหนึ่งในอุปกรณ์ของเขา

ป้อมปราการได้สลัดหลุดออกจากพื้นดินโดยสมบูรณ์และค่อยๆลอยขึ้นไปบนฟ้า ยูอิลฮานได้ให้ป้อมปราการลอยขึ้นไปบนฟ้าโดยไม่เร่งร้อยอะไรและหลังจาก 5 นาทีผ่านไปเขาก็ได้มาถึงระดับความสูงที่เขาต้องการแล้ว

"ฟุฟุฟุ..."

แม้ว่าเขาจะมีประสบการณ์จากการได้ใช้เสียงเพรียกแห่งการล่มสลายบินมาแล้ว แต่ความรู้สึกที่ยืนอยู่บนพื้นดินที่ลอยฟ้าอยู่ก็พิเศษมาก ยูอิลฮานได้มองลงไปบนพื้นดินแล้วพึมพัมออกมา

"พวกมนุษย์ดูแล้วเล็กจิ๋วไปเลย!"

[แต่ในตอนนี้มีมนุษย์แค่คนเดียวคือนายนะ!]

แน่นอนหากเขาต้องการแค่บินเฉยๆเขาก็คงไม่มีทางสร้างอาวุธจำนวนมากมาติดไว้ เป้ามายแรกของเขาก็คือการรบทางอากาศ หนึ่งคนต่อต้านมอนสเตอร์จำนวนมาก

ในทันทีที่ป้อมปราการลอยฟ้าบินขึ้นมามันก็ได้ส่งออร่ามานาที่ทรงพลังออกไปทั่วทุกทิศทาง มานาพวกนี้ที่ถูกส่งออกมามีมากว่าที่กับดักแห่งการทำลายปล่อยออกมาอย่างน้อยก็ 5 เท่าแล้ว มันไม่ต้องสงสัยเลยว่ายูอิลฮานจะต้องล่อมอนสเตอร์บินทั้งหมดมาได้แน่นอน

[หากนายอยากที่จะไปแข่งขันกับช่างบนสวรรค์นายจะดูโง่ไปเลยล่ะ]

"นั่นก็เพราะฉันก้าวข้ามพวกนั้นไปนานแล้วไงล่ะ"

ดวงตาของยูอิลฮานได้เป็นประกาศออกมา เลียร่าก็รู้สึกกลัวหลังจากได้ยินแบบนี้เนื่องจากว่าเธอนึกย้อนไปถึงในตอนที่พูดถึงกับดักแห่งการทำลาย ไม่มีทางอย่าบอกนะว่า - นี่เป็นแค่ความรู้สึกของเธอ แต่บางที.... ไม่ มันต้องไม่ใช่แบบนั้น

ในขณะที่เลียร่ากำลังตกอยู่ในความคิด ยูอิลานก็ตะโกนออกมาอย่างยินดีทั้งๆที่หน้าแดง

"หลังจากท้องฟ้าก็ที่ทะเล!"

[ป้อมปราการนี่ลงไปใต้น้ำได้ด้วย!?]

"บาเรียนี่กันน้ำออกไปได้ ดังนั้นแน่นอน..."

เลียร่าได้พูดไม่ออกหลังจากได้เห็นยูอิลฮานยืนยันแบบนี้

"ป้อมปราการเคลื่อนที่นี่จะต้องสร้างความสำเร็จในการต่อสู้ทั้งบนท้องฟ้า พื้นดิน และในมหาสมุทรโดยที่ไม่ต้องออกแรงเลย จากนั้นฉันก็จะได้เจอกับดันเจี้ยนลึกลับบนโลก"

[...]

ใช่แล้ว เมื่อเผชิญหน้ากับคนๆนี้เธอต้องยอมแพ้ในหลายๆเรื่อง เลียร่าได้ตัดสินใจยิ้มออกมาโดยไม่พูดอะไร ในตอนนี้เธอมั่นใจแล้วว่าจะไม่ต้องใจอีกต่อไปต่อให้เขาบอกว่าการต่อสู้บนอวกาศก็เป็นไปได้

"แน่นอนว่าการต่อสู้นอกอวกาศก็เป็นไปได้เหมือนกัน"

[อะไรนะ!!!!????]

ความมั่นใจเมื่อตะกี้นี้ของเลียร่าได้พังลงมาทันที หลังจากนั้นไม่นานก็เริ่มมีมอนสเตอร์เข้ามาใกล้ป้อมปราการนี้ 'ป้อมปืน' บนป้อมปราการลอยฟ้าได้โผล่ขึ้นมาเองและยูอิลฮานได้ตะโกนออกมาด้วยตาเป็นประกาย

"กวาดล้างพวกมันออกไปให้หมด!!!"