ตอนที่ 37: วงแหวนวิญญาณที่สาม... แปดหมื่นหกพันปี!

ท่ามกลางเสียงสวดภาวนาอันเก่าแก่และกึกก้องของราชาเงินคราม ป่าเงินครามทั้งผืนราวกับถูกปลุกวิญญาณให้ฟื้นตื่นขึ้น

ต้นหญ้าเงินครามนับหมื่นนับแสนมิได้เพียงแค่สั่นไหวอย่างเงียบเชียบอีกต่อไป แต่พวกมันเริ่มส่งเสียงหึ่งระงมที่สะท้อนถึงกันและกัน ละอองแสงสีครามอ่อนโยนซึมออกมาจากปลายใบหญ้า ในคราแรกพวกมันกระจายตัวเบาบางดั่งหิ่งห้อยในคืนฤดูร้อน แต่เมื่อเสียงสวดดำเนินไป จุดแสงเหล่านั้นก็ควบแน่นจนกลายเป็นทะเลแสงสีครามอันไร้ขอบเขต ส่องสว่างไปทั่วทุกตารางนิ้วของผืนป่าจนดูราวกับดินแดนแห่งความฝัน

มวลพลังงานมหาศาลเริ่มเคลื่อนไหว แต่มันมิได้ถาโถมเข้าใส่ดั่งคลื่นยักษ์ที่ทำลายล้าง หากแต่เป็นดั่งกระแสน้ำอุ่นที่หลากไหลระลอกแล้วระลอกเล่า โอบอุ้มถังซานที่อยู่กึ่งกลางทุ่งหญ้าไว้อย่างอ่อนโยนทว่าหนักแน่น

ร่างต้นของจักรพรรดิเงินครามเบื้องหน้าเขาคล้ายจะตื่นจากนิทราอันยาวนาน มันระเบิดแสงเจิดจ้าจนยากจะทอดสายตามองตรงๆ แสงนั้นไม่ใช่เพียงสีครามหรือสีทอง แต่มันคือเฉดสีที่ลุ่มลึกและสูงส่งยิ่งกว่า... สีครามทองอำพัน! เสาแสงพุ่งทะยานลงมาปกคลุมร่างถังซาน มอบทั้งพลังงานและการทำพิธีบัพติศมาอันศักดิ์สิทธิ์

"อึก...!"

ถังซานส่งเสียงครางต่ำในลำคอ ร่างกายของเขาแอ่นเกร็งเล็กน้อย กระบวนการปลุกสายเลือดนี้ห่างไกลจากคำว่าเรียบง่าย เขาสำเหนียกได้ถึงพันธนาการเล็กๆ นับไม่ถ้วนที่ซ่อนลึกอยู่ในไขกระดูกกำลังปริแตกออกทีละข้อ

เจตจำนงอันยิ่งใหญ่ที่สืบทอดมาตั้งแต่ยุคบรรพกาลค่อยๆ ตื่นขึ้น มันหอบเอาพลังชีวิตอันบริสุทธิ์ของพฤกษาและความน่าเกรงขามของราชันผู้ปกครองโลกเข้ามาชำระล้างและปรับเปลี่ยนโครงสร้างร่างกายของเขาอย่างบ้าคลั่ง

เส้นผมสั้นสีน้ำเงินของเขาเริ่มเปล่งประกายสีครามอำพันเป็นจุดแรก ก่อนที่ประกายนั้นจะลามออกไปอย่างรวดเร็วดั่งหมึกที่หยดลงในน้ำใส เส้นผมของเขาขยายยาวออกด้วยความเร็วที่เห็นได้ด้วยตาเปล่า มันทิ้งตัวลงมาอย่างสลวยดุจน้ำตกสีทองคำครามจนถึงข้อเท้า เส้นผมทุกเส้นใสกระจ่างสะท้อนแสงระยิบระยับราวกับมิใช่สิ่งของบนโลกมนุษย์

โครงหน้าของเขาเด่นชัดและคมคายขึ้นท่ามกลางการตัดกันของแสงและเงา ความอ่อนเยาว์แบบเด็กชายเลือนหายไป แทนที่ด้วยความหล่อเหลาที่ราวกับรูปสลักและความสง่างามที่ยากจะหยั่งถึง ผิวพรรณละเอียดลออทว่าแฝงด้วยความนวลเนียนดุจหยกสลัก มีออร่าเรืองรองออกมาจากภายใน ราวกับว่าร่างทั้งร่างของเขาถูกเจียระไนขึ้นจากอัญมณีล้ำค่าที่มีชีวิต

เมื่อเขาลืมตาขึ้นอีกครั้ง รูม่านตาของเขากลายเป็นสีครามอำพันที่ลุ่มลึกประดุจจักรวาลที่บรรจุทะเลดาวและพลังชีวิตที่ไม่มีวันสิ้นสุด แววตาที่กวาดมองไปรอบข้างนั้นแฝงไปด้วยอำนาจราชันโดยธรรมชาติที่ทำให้ผู้คนมิกล้าสบตาตรงๆ

ในขณะเดียวกัน วิญญาณยุทธ์หญ้าเงินคราม ที่มือขวาก็กำลังเกิดการวิวัฒนาการ!

ใบหญ้าสีครามเข้มลายทองแบบเดิมบิดตัวอย่างรุนแรง เติบโตและหล่อหลอมรูปทรงใหม่ท่ามกลางแสงสว่าง สีสันของมันเปลี่ยนไปสู่สีครามทองอำพันอันศักดิ์สิทธิ์อย่างสมบูรณ์ มันคือเฉดสีที่ยากจะบรรยาย มีความลุ่มลึกสงบนิ่งของสีคราม ความสง่างามรุ่งโรจน์ของสีทอง และความเก่าแก่ทรงคุณค่าของอำพัน

ลวดลายบนใบหญ้าไม่ใช่เพียงเส้นสีทองเรียบๆ อีกต่อไป แต่วิวัฒนาการเป็นรูนธรรมชาติที่ซับซ้อนและลึกซึ้ง สื่อสารกับ "กฎแห่งชีวิต" ระหว่างครามดินอย่างเงียบเชียบ ขอบใบหญ้ามีประกายคมกริบไหลเวียนอยู่โดยธรรมชาติ วิญญาณยุทธ์นี้ดูไม่เหมือนพืชอีกต่อไป แต่มันเหมือนกับ ศาสตราเทพที่มีชีวิตและแผ่แรงกดดันแห่งชีวิตอันมหาศาลออกมา

พร้อมกันนั้น พลังวิญญาณในร่างกายเขาก็พุ่งพล่านดั่งเขื่อนแตก ภายใต้การผลักดันจากทั้งสายเลือดที่ตื่นขึ้นและพลังงานภายนอก (โดยเฉพาะแก่นแท้จากร่างต้นของจักรพรรดิเงินคราม)!

ระดับ 27... 28... 29... ระดับพลังเพิ่มพูนขึ้นอย่างรวดเร็ว ภายใต้การคุ้มครองของกระดูกวิญญาณเส้นลมปราณของเขายอมรับมวลน้ำหลากนี้อย่างใจเย็น กำแพงระดับ 29 พังทลายลงในพริบตา และประตูสู่ระดับ 30 ก็ถูกกระแทกจนเปิดออก!

ทว่ามันยังไม่หยุดเพียงเท่านี้ พลังงานที่เหลือล้นยังคงผลักดันระดับระดับให้สูงขึ้นไปอีก จนกระทั่งมาหยุดนิ่งอย่างมั่นคงอยู่ที่ ระดับ 33

นี่ไม่ใช่แค่การเพิ่มขึ้นเชิงปริมาณ แต่มันคือการก้าวกระโดดเชิงคุณภาพ พลังวิญญาณในร่างของเขาเหนียวแน่นและควบแน่นเป็นอย่างมาก มีประกายสีครามทองอำพันจางๆ แฝงอยู่ ทุกอณูเปี่ยมไปด้วยพลังชีวิตและกลิ่นอายราชัน

วินาทีที่พลังวิญญาณสงบนิ่งและการเปลี่ยนรูปของวิญญาณยุทธ์เสร็จสิ้น ถังซานพลันบังเกิดความหยั่งรู้ เขาปล่อยให้เจตจำนงของตนหลอมรวมกับแก่นแท้ของสายเลือดจักรพรรดิเงินคราม ชักนำพลังงานที่ยังดูดซับไม่หมดรวมถึงหยาดหยดสุดท้ายของแก่นแท้จากร่างต้นเข้ามาบีบอัดและควบแน่นที่ใจกลางวิญญาณยุทธ์!

เงาวงแหวนวิญญาณเริ่มปรากฏขึ้นที่โคนต้นจักรพรรดิเงินคราม เริ่มต้นจากสีเหลืองนวล แต่มันเข้มขึ้นอย่างรวดเร็วจนเป็นสีเหลืองแก่ และกลายเป็นสีม่วงอันสูงส่งในชั่วพริบตา

สีม่วงคงอยู่ไม่นาน สีดำขลับประดุจน้ำหมึกที่หยดลงในน้ำก็แผ่กระจายไปทั่ววงแหวน แต่นี่คือจุดเริ่มต้นเท่านั้น!

สีดำนั้นยิ่งนานยิ่งเข้มข้น ลวดลายบนวงแหวนเริ่มซับซ้อนและดูโบราณ แผ่กลิ่นอายที่ทำให้รู้สึกอึดอัดจนหายใจไม่ออก จากส่วนลึกของสีดำเริ่มมีประกายแสงสีแดงเข้มดุจโลหิตแทรกซึมออกมา สัญลักษณ์ของพลังงานที่ถูกบีบอัดจนถึงขีดสุด! พื้นที่รอบข้างสั่นไหวและบิดเบี้ยวจากแรงกดดัน

"ด้วยวิญญาณที่เหลืออยู่ของข้า ข้าขอสังเวยแด่องค์จักรพรรดิ เพื่อวางรากฐานอันเป็นนิรันดร์!"

ร่างจำลองของราชาเงินครามส่งเสียงคำรามที่เต็มไปด้วยความเด็ดเดี่ยว เขาตัดสินใจเผาผลาญแก่นแท้ดั้งเดิมของตนเอง! ร่างเงาที่ควบแน่นจากพลังวิญญาณของหญ้าเงินครามนับไม่ถ้วน ลุกโชนขึ้นกลายเป็นเสาแสงสีครามเข้ม มันคือพลังฝึกปนกว่า 85,000 ปีที่กลั่นกรองจนบริสุทธิ์ที่สุด

หลังจากทำเช่นนี้ ราชาเงินครามก็อ่อนแรงลงอย่างเห็นได้ชัด แสงสว่างในร่างมัวหมองลง เขาต้องใช้เวลาอีกนานแสนนานในการฟื้นฟู แต่นั่นไม่ใช่ปัญหา... เขาไม่มีความเสียใจใดๆ ที่ได้ทำเพื่อจักรพรรดิองค์ใหม่ เพราะนี่คือพันธกิจของเขา!

ใจกลางเสาแสงที่มีประกายสีทองอำพันจางๆ พุ่งเข้าสู่วงแหวนวิญญาณที่กำลังจะก่อตัวอย่างแน่วแน่!

เมื่อได้รับการสังเวยครั้งสุดท้ายนี้ วงแหวนวิญญาณก็ส่งเสียงสั่นสะเทือนทุ้มต่ำดั่งสัตว์ร้ายจากบรรพกาลตื่นขึ้น! ตัววงแหวนสั่นสะเทือนอย่างรุนแรงจนสีสันนิ่งสนิท กลายเป็นสีดำที่ลุ่มลึกถึงขีดสุด แฝงไปด้วยลวดลายเส้นสีทองเข้มและแดงเข้มนับไม่ถ้วน!

กลิ่นอายแห่งกาลเวลาและพลังชีวิตอันมหาศาลพัวพันกัน ก่อเกิดเป็นแรงกดดันที่น่าสะพรึงกลัว!

แปดหมื่นหกพันปี!

วงแหวนวิญญาณที่ควบแน่นขึ้นเองนี้คือข้อพิสูจน์ถึงสายเลือดจักรพรรดิเงินครามของถังซาน คือความจงรักภักดีของพสกนิกรนับล้านในป่าเงินคราม คือการสืบทอดจากร่างต้นของอดีตจักรพรรดิ และคือของขวัญชิ้นสุดท้ายที่ล้ำค่าที่สุดที่ราชาเงินครามมอบให้ด้วยการสังเวยแก่นแท้ของตน!

ในวินาทีที่วงแหวนวิญญาณก่อตัวเสร็จสมบูรณ์และผูกมัดเข้ากับดวงวิญญาณของถังซาน เจตจำนงอันแน่วแน่ที่เขามุ่งหวังคือ "ความสมดุลระหว่างรุกและรับ การควบคุมสนามรบอย่างสมบูรณ์" มันหลอมรวมเข้ากับพลังชีวิตดุจมหาสมุทร ความเข้าใจในพฤกษาของราชาเงินคราม และเศษเสี้ยวแห่งกฎการสร้างสรรค์ที่สถิตอยู่ในตัวจักรพรรดิเงินคราม...