ตอนที่ 32: ผลทิพย์ไขแกนปฐพี!

รัศมีแสงสีมรกตโอบล้อมร่างของทั้งคู่เอาไว้จนดูศักดิ์สิทธิ์ ยิ่งไปกว่านั้นด้วยทักษะใหม่นี้ถังซานยังสามารถรับรู้ถึงตำแหน่งของถังเฮ่า ผู้เป็นบิดาที่ซ่อนตัวอยู่ในเงามืดได้อย่างเลือนลาง นี่คือความสามารถที่มีศักยภาพในการพัฒนาสูงยิ่งนัก เขาตั้งใจว่าเมื่อกลับไปจะทำการศึกษามันอย่างละเอียดอีกครั้ง

"นี่มัน... นี่มันแทบจะเป็นทักษะของวิญญาณจารย์สายสนับสนุนเลยไม่ใช่เหรอ!" เสี่ยวอู่อุทานด้วยความตกใจ "เสี่ยวซาน ทักษะวิญญาณของเจ้านี่มันครอบจักรวาลเกินไปแล้ว! พลังแฝงในการต่อสู้ยืดเยื้อของเจ้าคงไม่มีใครเทียบได้แน่ๆ"

ถังซานยิ้มบางๆ พลางเก็บหญ้าเงินครามกลับไป ความพึงพอใจฉายชัดในแววตา ทักษะพันธะแห่งชีวิตนี้สืบทอดคุณลักษณะ "สูบกลืน" และ "มอบให้" ของเถาปราณชีวามาได้อย่างสมบูรณ์แบบ เมื่อผสานเข้ากับสัมผัสแห่งชีวิต กำลังภายในเสวียนเทียนและควบคุมกระเรียนล่ามังกร มันจึงกลายเป็นท่าไม้ตายที่มีมูลค่าทางกลยุทธ์สูงลิบลิ่ว ไม่ว่าจะสู้เดี่ยวหรือสู้แบบทีม ผลลัพธ์ที่ได้ย่อมเหนือความคาดหมาย

"ซากปรักหักพังที่สามารถหล่อเลี้ยงสิ่งมหัศจรรย์อย่างเถาปราณชีวาได้ ย่อมต้องไม่ธรรมดา เสี่ยวอู่ เจ้าพอจะรู้อะไรเกี่ยวกับสถานที่แห่งนี้บ้างไหม?" ถังซานเอ่ยถามพลางทอดสายตามองไปเบื้องหน้า

"ข้าก็ไม่รู้รายละเอียดชัดเจนหรอกนะ แต่มีตำนานเล่าขานกันว่าที่นี่เคยเป็นสถานที่ที่เหล่าเทพเจ้าปรากฏกายในยุคบรรพกาลน่ะ" เสี่ยวอู่ส่ายหน้าเบาๆ

"ในเมื่อมาถึงนี่แล้ว เราลองสำรวจดูสักหน่อยก่อนกลับดีไหม?" ถังซานเสนอ

ด้วยทักษะที่มีบวกกับเนตรปีศาจสีม่วงระดับหยั่งรู้ สัญชาตญาณบอกเขาว่าอาจจะมีวาสนาอื่นซ่อนอยู่ในซากปรักหักพังแห่งเทพโบราณนี้

"ตกลงๆ! ข้าชอบการผจญภัยที่สุดเลย!" เสี่ยวอู่ตอบตกลงทันทีด้วยความตื่นเต้น

ทั้งคู่เริ่มค้นหาอย่างละเอียดท่ามกลางซากหินที่หักพัง เสาหินที่ล้มระเนระนาดและรูปปั้นที่แตกกระจายถูกปกคลุมด้วยเถาวัลย์หนาทึบ กลิ่นอายแห่งความเก่าแก่และร่องรอยของกาลเวลาอบอวลอยู่ในอากาศ

ถังซานเร่งเร้าเนตรปีศาจสีม่วงจนถึงขีดสุด เขาไม่ยอมปล่อยให้ความผันผวนของพลังงานแม้เพียงเล็กน้อยหลุดรอดสายตาไปได้ ไม่ว่าจะเป็นบนดินหรือใต้หลืบหิน ข่ายใยแห่งชีวิตที่เชื่อมต่อผ่านรากไม้ช่วยให้เขา มองเห็นสิ่งที่ถูกฝังอยู่ลึกลงไปใต้ซากปรักหักพัง

หลังจากค้นหาอยู่เกือบครึ่งชั่วโมง เมื่อถังซานแหวกกอพรมมอสสีม่วงที่มีกลิ่นหอมจางๆ ออก สายตาของเขาก็พลันคมปลาบขึ้น

ที่ฐานของกำแพงหินมีรอยแยกเล็กๆ ที่พอจะให้คนหนึ่งคนมุดเข้าไปได้ จากส่วนลึกของรอยแยกนั้นเขาสัมผัสได้ถึงพลังงานธาตุดินที่บริสุทธิ์อย่างยิ่ง แฝงไปด้วยกลิ่นอายประหลาดที่ทำให้จิตใจสงบนิ่ง

"มีบางอย่างอยู่ที่นี่" ถังซานกระซิบ

เสี่ยวอู่ยื่นหน้าเข้ามาสูดดม "หอมจังเลย... ได้กลิ่นแล้วรู้สึกสงบใจอย่างบอกไม่ถูก"

ถังซานค่อยๆ เคลียร์เศษหินและมอสออกก่อนจะมุดเข้าไปข้างใน โดยมีเสี่ยวอู่ตามติด รอยแยกนั้นแคบมากในช่วงแรก แต่พอผ่านไปไม่กี่เมตร พื้นที่ข้างในก็เปิดกว้างขึ้นเป็นห้องหินธรรมชาติขนาดเล็กใจกลางห้องมีผืนดินขนาดเท่าฝ่ามือที่เรืองแสงสีเหลืองน้ำตาลนวลตา และที่กลางผืนดินนั้นมีพืชประหลาดต้นหนึ่งงอกเงยอยู่

มันสูงเพียงสามนิ้ว ลำต้นและใบดูราวกับถูกแกะสลักขึ้นจากหยกเหลือง ใบกลมสามใบมีเส้นใบเรืองแสงสีทองจางๆ ที่ยอดของมันมีผลไม้ทรงกลมใสขนาดเท่าลำไย ภายในผลมีกระแสอากาศสีเหลืองหม่นหมุนเวียนช้าๆ แผ่ซ่านพลังชีวิตที่เปี่ยมไปด้วยความมั่นคงและสันติ

"นี่มัน... เห็ดหลินจือดินหนา? ไม่ใช่ รูปทรงไม่ใช่ และพลังงานบริสุทธิ์กว่ามาก..."

ถังซานนึกทวนความทรงจำในบันทึกสมบัติลับสำนักถัง ทันใดนั้นชื่อหนึ่งก็ผุดขึ้นมาจนเขาแทบหยุดหายใจ "หรือว่า... นี่จะเป็น ผลทิพย์ไขแกนปฐพี!"

"ผลทิพย์ไขแกนปฐพี? มันคืออะไรเหรอ?" เสี่ยวอู่ถามด้วยความสงสัย

ถังซานพยายามสะกดกลั้นความตื่นเต้นพลางอธิบาย "ตามบันทึกโบราณ นี่คือของวิเศษแห่งฟ้าดินที่รวบรวมแก่นแท้ของปฐพีและพลังแห่งเส้นลมปราณวิญญาณ ใช้เวลานับพันปีกว่าจะสุกงอม! ส่วนผสมข้างในที่เรียกว่า 'น้ำเลี้ยงไขปฐพี' ไม่เพียงแต่จะเพิ่มพลังวิญญาณมหาศาล แต่มันยังช่วยเสริมสร้างรากฐานร่างกายให้แข็งแกร่งดุจปราการเหล็ก โดยเฉพาะการขัดเกลาอวัยวะภายในและกระดูกให้ทนทาน และยังมีโอกาสได้รับความใกล้ชิดกับธาตุดินอีกด้วย! แม้แต่ 'ดินหยกปฐพี' ที่มันงอกอยู่ ก็ยังเป็นสุดยอดดินที่ใช้เพาะปลูกสมุนไพรวิญญาณได้ทุกชนิด!"

เพื่อความมั่นใจ เขาใช้สัมผัสแห่งชีวิตตรวจสอบอีกครั้ง ข้อมูลที่ไหลเวียนเข้าสู่ห้วงจิตนั้นตรงกับบันทึกทุกประการ!

รวยแล้ว! นี่คือสมบัติที่ล้ำค่าไม่แพ้สมุนไพรอมตะในธาราสองขั้วเลยทีเดียว!

ถังซานไม่รอช้า เขาขุดเอาผลทิพย์ไขแกนปฐพีพร้อมกับดินหยกปฐพีทั้งหมดขึ้นมาอย่างระมัดระวัง แล้วเก็บรักษาไว้ในกล่องหยกคุณภาพสูง เขายังไม่กินมันในตอนนี้ เพราะเพิ่งจะเลื่อนระดับพลังมา จึงต้องใช้เวลาให้ร่างกายคงที่เสียก่อน แต่ด้วยสิ่งนี้ รากฐานร่างกายของเขาในอนาคตจะมั่นคงจนไม่มีใครสั่นคลอนได้ และจะเป็นหลักประกันในการดูดซับวงแหวนวิญญาณในระดับปีที่สูงยิ่งขึ้นไปอีก!

"ดูเหมือนซากปรักหักพังแห่งเทพโบราณจะเป็นคลังสมบัติจริงๆ ด้วย" ถังซานทอดถอนใจพลางมองกล่องหยกในมือ

"ฮิฮิ พวกเราโชคดีจริงๆ เลยนะ!" เสี่ยวอู่พลอยยินดีไปกับเขาด้วย

ทั้งคู่เดินออกจากซากปรักหักพังในขณะที่แสงอาทิตย์อัสดงสาดส่องผ่านผืนป่า ทอดเงาของเด็กทั้งสองให้ยาวออกไป ถังซานออกเดินทางกลับสู่โรงเรียนนั่วติงพร้อมกับความสำเร็จที่เกินคาด เส้นทางสู่ความเป็นยอดคนของเขาขยับไปข้างหน้าอย่างมั่นคงและสง่างามอีกก้าวหนึ่ง

ในเงามืด ถังเฮ่าเฝ้ามองภาพนั้นแล้วพยักหน้าด้วยความพอใจ

'เสี่ยวซานมักจะฝึกฝนอย่างโดดเดี่ยวและแทบไม่มีสหาย คนพวกนั้นพรสวรรค์ต่ำต้อยเกินไปจนไม่อาจก้าวเดินไปพร้อมกับเขาได้ แต่เสี่ยวอู่... กระต่ายแสนปีแปลงกายตนนี้ คือคนที่จะอยู่เคียงข้างและช่วยเหลือเขาได้ดีที่สุดในอนาคต'

'นางไม่ต้องลำบากฝึกฝน เมื่อถึงเวลานางจะทะลวงระดับเป็นราชทินนามพรหมยุทธ์ได้เองตามธรรมชาติ มีนางอยู่ข้างกายเสี่ยวซานก็นับว่าเป็นเรื่องดี'

ถังเฮ่าลอบคิดในใจ ก่อนที่ร่างในชุดคลุมสีดำจะเลือนหายไปเพื่อคอยคุ้มกันอยู่ห่างๆ เช่นเดิม...