บทที่ 185 - เส้นทางที่ฉันเลือกเดิน (2) [03-08-2019]

บทที่ 185 - เส้นทางที่ฉันเลือกเดิน (2)”

 

ยูอิลฮานได้บินบนท้องฟ้าอย่างอิสระเสรีและยิงสายฟ้าลงไปบนพื้นเหมือนกับเทพซุสแห่งตำนานกรีก การกระทำแบบนี้ของเขาเป็นไปอย่างต่อเนื่องโดยไม่หยุดพักใดๆ

สำหรับมอนสเตอร์ที่ถูกหอกฆ่าตายแล้วนี่คือหายนะ แต่ว่าที่แตกต่างจากซุสคือตอนนี้มีสาวงามอยู่ในมือเขา

"ฟุดฟิดๆ"

"เฮ้ เธอไม่ใช่หมานะ"

"นี่คือโอกาสเพราะปกตินายจะไม่ให้ฉันเข้าใกล้นาย"

[เธอควรจะ...]

แต่ถึงแบบนั้นที่อยู่ในมือเขาไม่ใช่สาวที่มีแค่ความสวยงามเท่านั้นแต่ยังมีอย่างอื่นอีกด้วย ยูอิลฮานอยากจะปล่อยเธอไปซะแต่ว่าเขาทำไม่ได้จึงปล่อยเอาไว้ อืมม ถ้าหากถามเขาว่าเขาไม่ชอบหรอกมันก็ไม่ใช่แบบนั้นไปซะหมด ไม่สิ จริงๆแล้วเขากลัวว่าเลียร่าจะระเบิดเมื่อไหร่มากกว่า

[ฉันขอต่อยหน้าผากเธอได้ป่ะ?]

"ขอร้องล่ะใจเย็นก่อน ถ้าการซ่อนตัวของเราหายไปตอนนี้ได้เป็นหายนะแน่"

หากการซ่อนตัวหายไปเทวดาตกสวรรค์ที่บินอย่างไร้จุดหมายก็จะสังเกตุเห็นยูอิลฮานและบางทีก็อาจจะรู้ด้วยว่ายูอิลฮานวางแผนทำอะไรอยู่ ยูอิลฮานอยากที่จะเลี่ยงความเป็นไปได้นี้ออกไป

[แต่อิลฮาน ไม่ใช่นายบอกว่านายยังสัมผัสสิ่งมีชีวิตชั้นสูงไม่ได้ไม่ใช่หรอ?]

"ฉันรู้"

ยูอิลฮานได้ตอบกลับมา แต่ว่าเขาก็ยังเอาหอกสิบเจ็ดเล่มออกมาและใช้งานสกิลความแม่นยำสัมบูรณ์ออกไป

"ว้าว"

หอกที่ตกลงไปจากหลายกิโลเมตรได้ตกลงไปที่พื้นด้วยมุมแปลกๆแต่ได้ฆ่ามอนสเตอร์ไปสิบเจ็ดและกลับมาที่ช่องเก็บของของยูอิลฮานพร้อมๆกับซากมอนสเตอร์ที่ตายไปแล้ว แต่เพราะว่าสกิลการซ่อนตัวของยูอิลฮานทำให้ทั้งทิศทางการตกของหอกของเขาและมอนสเตอร์ที่ตายถูกซ่อนเอาไว้

[อ๊า เจ้านั่นน่าจะยังไปไม่ไกล...!]

นี่มันทรงพลังเอามากๆ แต่ว่าเทวดาตกสวรรค์ก็ยังบินอย่างไร้จุดหมายโดยที่ไม่รู้อะไรเลยอยู่ดี แต่ว่าจากความจริงที่เจ้านั่นมุ่งหน้าไปที่ประตูมิติที่เชื่อมกับโลกก็ดูเหมือนเขาจะคิดว่ายูอิลฮานกำลังมุ่งหน้าที่นั่นด้วยเช่นกัน ทั้งๆที่เขาเพิ่งเจอยูอิลฮานแล้ว แต่ว่าเขาก็ไม่มีทางไปรายงานได้ว่าเขาหาตัวยูอิลฮานไม่เจอแล้วเพราะถูกซ่อนตัว!

[ฉันคิดว่านายบอกว่าจะไม่ยุ่งกับสิ่งมีชีวิตชั้นสูงน่ะ แต่ตอนนี้นายกำลังทำอะไรกัน?]

"ก่อนหน้านี้ฉันพูดไปแล้วนี่ ฉันบอกว่าฉันบอกว่าแค่เพิ่มพลัง 30% ฉันไม่กล้าเท่านั้นเอง"

[นั่นมันหมายความว่านายไม่ยอมแพ้แต่ว่าจะเพิ่มเปอร์เซ็นต์นี้ขึ้นใช่ไหม!? ด้วยสกิลยมทูต!]

"ถูกเผ่ง"

สกิลยมทูตจะเพิ่มพลังโจมตีให้กับเขาเมื่อทำการฆ่ามอนสเตอร์ในครั้งเดียวตอนที่เขาซ่อนตัวอยู่ และในตอนนี้สกิลได้อยู่เลเวล 88 แล้วทำให้ลังโจมตีสามารถเพิ่มขึ้นไปได้มากถึง 80% เงื่อนไขการใช้งานของมันบ้าเอามากๆแต่ว่าสำหรับยูอิลฮานแล้วเรื่องนี้มันเป็นไปได้

"มีเทวดาตกสวรรค์อยู่ที่นี่จริงๆหรอ~?"

"ใช่แล้ว"

"หว่า"

นายูนาที่สาภพเหมือนกับถูกลักพาตัวเพราะแผนการล้มเทวดาตกสวรรค์ของเขา เธอได้ตัวสั่นขึ้นมาจากการยอมรับของยูอิลฮาน นี่เป็นด้านที่หาได้ยากยิ่งของเธอเลย ไม่สิ เดี๋ยวนะ ยูอิลฮานได้รู้สึกแปลกๆมาๆเนืองจากว่าเขาไม่เคยเห็นเธอแสดงด้านนี้มาก่อนเลยนับตั้งแต่เจอกัน

ผู้ชายตามปกติคงจะพูดอย่างมั่นใจว่า "ไว้ใจฉันได้เลย!" หรือไม่ก็จับมือเธอแน่นขึ้นเงียบๆ แต่ว่ายูอิลฮานไม่ใช่ผู้ชายปกติแบบนั้น เขาได้โยนหอกยี่สิบอันลงไปบนพื้นและตอบกลับไป

"ไม่ว่ายังไงเจ้านั่นก็หาเราไม่เจอหรอก"

"ว้าว ไว้ใจได้จริงๆเลย..."

เขาแค่พูดความจริงออกไปก็เท่านั้น!

[คุณได้ฆ่ามอนสเตอร์ 104 ตัวในระหว่างซ่อนตัวอยู่ จากผลของสกิลยมทูตทำให้ความสามารถทั้งหมดเพิ่มขึ้น 78.45%]

"ฉันเดาว่านี่น่าจะ..."

"หืม ฉันคิดว่ามานาในตัวของอิลฮานเพิ่มขึ้นนะ"

[สกิลนี่มันโกงเอามากๆ มันเป็นสกิลที่เหนือกว่าสกิลระดับสูงตามปกติเลย]

"ฉันก็คิดเหมือนเธอนั่นแหละ"

ยูอิลฮานได้สูดหายใจลึกด้วยความรู้สึกที่มีพลังอัดแน่นอยู่ในร่าง เนื่องจากผลของพรที่นายูนาให้ยังคงอยู่ตอนนี้ก็ไม่มีอะไรให้ต้องลังเลแล้ว ไม่สิ เขายังไม่ได้กินคุกกี้ยัดไส้เวทมนตร์เลยนี่ งั้นเขาก็ต้องกินลงไปชิ้นหนึ่ง

[พลังเวทย์เพิ่มขึ้น 100 เป็นเวลา 2 ชั่วโมงจากผลของคุกกี้]

เลขกลมๆ 100 ผลจากคุกกี้เวทมนตร์ได้เพิ่มขึ้นตามสกิลการทำอาหารที่เขาพัฒนาขึ้นมา เมื่อรู้สึกได้ถึงพลังเวทย์ที่เพิ่มขึ้นในที่สุดยูอิลฮานก็เอาเอจิสออกมาป้องกันตัวเอง และทิ้งเอจิสไว้หนึ่งอันให้นายูนาได้อยู่บนนั้น

"ช่วยอยู่ตรงนี้เดี๋ยวนึงนะ"

"อิลฮาน~ เราแค่ปล่อยคนๆนั้นไปไม่ได้หรอ?"

"ไม่ได้หรอกนะ นี่มันคือโอกาสนึงในชีวิตฉันเลย"

[นายกำลังจะไปฆ่าเจ้านั่นจริงๆหรอ? แม้ว่านายจะยังไม่ได้ไปฆ่าบอสดันเจี้ยนนั่นเลยเนี้ยนะ?]

"ในตอนนั้นฉันยังไม่ได้ใช้สกิลยมทูตเลย มอนสเตอร์ที่นั่นมันเป็นไปไม่ได้อยู่แล้วที่ฉันจะไปฆ่าพวกมันในทีเดียวน่ะ"

[นั่นก็จริงแหะ...]

จริงๆแล้วพลังของยูอิลฮานได้ถูกจำกัดเอามากทีเดียวในดันเจี้ยนนรกแห่งนั้น

เขาไม่อาจจะใช้อาวุธอะไรเลยที่ทำให้เขาได้เปรียบปีศาจ ไม่มีทั้งพรจากนักบวชแบบนายูนา และแม้ว่ามอนสเตอร์ที่นั่นตัวที่มีเลเวลต่ำสุดเขาก็ยังไม่อาจจะฆ่ามันได้ภายในทีเดียวดังนั้นทำให้เขาใช้สกิลยมทูตไม่ได้เลยสักนิด ซึ่งทั้งหมดนี้นับได้ว่าคือหนึ่งในแหล่งพลังหลักของเขา

ที่เขาอยู่ในดันเจี้ยนนั้นตลอดเขาได้ยื้อไว้ด้วยสกิลการสนับสนุนของทูตสวรรค์ วิศวกรรมเวทย์ และร่างกายของเขา เมื่อคิดได้แบบนี้แล้วมันก็ค่อนข้างจะปกติเลยที่เขาจะพยายามฆ่าสิ่งมีชีวิตชั้นสูงในสถานการณ์แบบนี้ ด้วยการคำนวนแบบง่ายๆแล้วอย่างน้อยยูอิลฮานในเวลานี้ก็แกร่งกว่าในตอนนั้นมากกว่า 50% ไปแล้ว

"ฉันกลัวนะ พวกเราแค่กลับไปที่โลกไม่ได้หรอ?"

"มันจะไม่มีอะไรมาทำอันตรายเธอหรอกนะยูนา ในโลกระดับต่ำแบบนี้ พวกสิ่งมีชีวิตชั้นสูงใช้พลังได้แค่เพื่อป้องกันตัวเองเท่านั้น อันตรายจะมีอยู่แค่ฉันเนื่องจากว่าฉันใช้พลังใส่เจ้านั่นตรงๆ เลียร่านี่ถูกไหมล่ะ?"

[ใช่ แต่นั่นมันก็หมายความว่าตัวนายนั่นแหละจะยิ่งอยู่ในอันตราย!]

"เธอก็ยังห่วงฉันด้วย!"

ยูอิลฮานจะทำพลาดไหมนะ? แม้ว่านายูนากับเลียร่าจะตีกันตลอดทางแต่ในเวลานี้สิ่งที่พวกเธอคิดต่างก็เหมือนๆกัน

เขารู้สึกขอบคุณที่มีคนเป็นห่วงเขานะแต่ว่ายูอิลฮานก็รู้ด้วยเช่นกันว่าเพราะสิ่งนี่จะเป็นอุปสรรคของเขาเช่นกัน

"แต่ว่าฉันจะทำมัน"

ถึงแบบนั้นเขาก็จะไม่ถอย เขาเชื่อมั่นว่าเขาจะต้องทำมันมากกว่าความเชื่อในพลังตัวเองซะอีก

[อิลฮานนายจะฆ่าเจ้านั่นที่นี่จริงๆนะ?]

"ใช่แล้ว"

ยูอิลฮานหยักหน้ากลับมา

"พวกนั่นจะเหิมเกริมมากไปแล้ว ถ้าฉันฆ่าสักคนที่นี่สิ่งต่างๆมากมายก็จะเปลื่ยนไป"

"ว้าว จอมวายร้ายจริงๆเลย! เจ๋งสุดๆ!"

[เจ๋ง!?]

เหตุผลที่เทวดาตกสวรรค์มาเร่ร่อนในที่แห่งนี้แม้ว่าจะใช้พลังไม่ได้ก็เพราะว่าความยิ่งผยองของพวกมัน เพราะไม่มีสิ่งใดในโลกระดับต่ำนี้ที่จะทำอะไรมันได้ สิ่งมีชีวิตชั้นต่ำต่างก็อ่อนแอและสิ่งมีชีวิตชั้นสูงก็ถูกจำกัดการกระทำในที่แห่งนี้เช่นเดียวกัน

ยังไงก็ตามถ้าหากว่าสิ่งมีชีวิตชั้นต่ำเกิดซุ่มโจมตีฆ่าสิ่งมีชีวิตชั้นสูงไปล่ะ? ถ้าหากเรื่องนี้ถูกรู้ออกไปงั้นคนพวกนี้จะคิดยังไงล่ะ? พวกเขาจะไปกลืนกินโลกเพื่อแก้แค้นยูอิลฮานน่ะหรอ?

[พวกมันก็จะซ่อนตัวเพราะความกลัว สิ่งที่พวกมันจะทำจะลดขอบเขตลงไปในทันที]

"อย่างน้อยที่สุดในอนาคตพวกมันก็จะไม่ไปที่โลก..."

"นั่นแหละ"

ยูอิลฮานไม่ได้อธิบายออกมาอีกแล้ว เขาได้หันออกไปมองที่เป้าหมายของเขาที่อยู่ต่อหน้าเขา ปีกสีดำที่กระพืออยู่และพยายามจะจับร่องรอยเศษเสี้ยวมานา ใบหน้าของเทวดาตกสวรรค์ตอนนี้กำลังย่นอยู่

[จริงๆแล้วกองทัพจรัสแสงเป็นพวกคนที่หนีไปจากสวรรค์ดังนั้นแล้วพวกนี้เป็นพวกที่อ่อนแอที่สุดในหมู่ฝ่ายสิ่งมีชีวิตชั้นสูง]

"อย่าพูดเลย นี่มันจะทำให้ฉันโล่งใจโดยไม่จำเป็น"

ไม่ว่าศัตรูจะอ่อนแอยังไงเขาก็ไม่มีวันลืมว่าศัตรูคือสิ่งมีชีวิตชั้นสูง ในตอนเขาเจอกับมังกรที่กำเนิดเป็นสิ่งมีชีวิตชั้นสูงเกิดอะไรขึ้นล่ะ? เจ้านั่นเพิ่งจะขึ้นเป็นสิ่งมีชีวิตชั้นสูงแต่ว่าแค่ตัวตนเพียงลำพังของมันก็เหนือกว่ายูอิลฮานไปในทุกๆด้านแล้วไม่ใช่หรอ?

แม้ว่ายูอิลฮานจะแกร่งขึ้นอย่างมากต่างจากในตอนนั้น แต่ว่าเขาก็ยังจำความรู้สึกของการพ่ายแพ้ในครั้งนั้นได้ดี ไม่ใช่ว่านั่นเป็นเหตุผลที่ทำให้เขาลับคมตัวเองมาถึงตอนนี้เพื่อจะฆ่าในทีเดียวหรอกหรอ?

[ฆ่าในทีเดียว]

"ชิ ถ้าฉันเชี่ยวชาญหอกสะบั้นจักรวาล ฉันก็มั่นใจได้เลย 100%"

เขาได้เข้าถึงมันแล้วแต่ก็ล้มเหลวในตอนใช้งาน ถ้าแบบนั้นเขาก็คงต้องลองผ่านการต่อสู้ที่ดุเดือดกับสิ่งมีชีวิตชั้นสูงเพื่อที่จะหวังให้เขาเข้าใจสกิลนี้งั้นสิ? น่าเสียดายที่ยูอิลฮานไม่ชอบการพนันแบบนี้

"ฟู่"

เขาได้ตรวจสอบว่าผลของสกิลยมทูตยังคงอยู่และเปิดใช้งานพลังเหนือมนุษย์ที่มีเลเวล 99 ที่จะเพิ่มพลังทางร่างกายของเขาไปจนเหนือขีดสุดในทันที สกิลการฟื้นฟูเหนือมนุษย์ก็ยังได้ถูกนำมาปรับใช้ช่วยเสริมพลังเหนือมนุษย์อีกด้วย

หลังจากเขาได้ส่งเอจิสที่นายูนานั่งอยู่ออกไปไกลแล้ว เขาก็ได้ตั้งท่าหอกขึ้นมา การโจมตีที่เหมาะกับการพุ่งไปบนท้องฟ้ามากที่สุดเลยคือการแทง! น้ำเสียงที่พึงพอใจของโอโรจิจากหอกมังกรแปดหางได้ดังสะท้อนอยู่ภายในใจของเขา

[ข้าชอบการล่าที่แท้จริง เจ้าคือเจ้านายที่ควรค่าแก่การติดตามรับใช้]

"ฉันจะจบเรื่องนี้ในทีเดียว ฉันเชื่อใจแกนะ"

[ในทีเดียวสินะ]

คลาส 3 ปกติแล้วจะไม่มีวันเอื้อมถึงคลาส 5 ได้เลย ยังไงก็ตามยูอิลฮานมีองค์ประกอบทางการโจมตีมากมายและการโจมตีของเขาก็ยังผ่านการเตรียมการมาแล้วด้วย

การโจมตีที่ค่อยๆหล่อหลอมขึ้นมาเหมือนปราสาท อิฐ หน้าต่าง หนังคา กำแพง ทั้งหมดนี้หากอยู่เพียงลำพังล้วนไร้ความหมายแต่เมื่อไหร่ที่นำมารวมเข้าด้วยกันก็จะการเป็นปราสาทที่ทนทาน

สำหรับการโจมตีของยูอิลฮานตอนนี้ก็เหลืออยู่แค่สามขั้นตอน อย่างแรกเลยคือสร้างเพลิงสีขาวจากการผสมกันของเพลิงม่วง เพลิงนิรันดร์ และประกายเพลิง เนื่องจากเขาเคยทำแบบนี้มาแล้วหลายต่อหลายครั้งตลอดสองปีทำให้เขาสร้างเพลิงสีขาวขึ้นมาได้อย่างเป็นธรรมชาติคล้ายกับการหายใจ

ต่อมาคือโลหิตมังกร พลังที่รุนแรงของยูมิลที่เชื่อมต่อกับยูอิลฮาน พลังดั้งเดิมของมังกรได้ถูกส่งมาที่ตัวเขาและปะทุขึ้นมา แต่แค่นี้ยังคงไม่พอที่จะล้มเทวดาตกสวรรค์ได้อยู่ดี

[...ไม่เป็นไร ไปเถอะอิลฮาน ถ้านายล้มหมอนี่ได้ ฉันจะ...]

"ยังไม่ถึงตาเธอเลย ก็แค่บอกฉันมาว่าหมอนั่นมีจุดอ่อนตรงไหนมั้ง"

[ร่างกายของทูตสวรรค์จะขึ้นอยู่ตามเผ่าพันธ์ดั้งเดิมที่เคยเป็นมาก่อนจะเป็นทูตสวรรค์ ถ้าหากว่าเขาเป็นทูตสวรรค์ตามปกติล่ะก็ จุดอ่อนของเขาก็จะอยู่ที่สมองกับหัวใจเหมือนคนอื่นๆ]

"เยี่ยมเลย ถ้างั้น..."

ยังไงก็ตามเอิลต้ายังพูดไม่จบ

[ยังไงก็ตามเทวดาตกสวรรค์ต่างออกไปเล็กน้อย พวกมันได้ดึงปีกทูตสวรรค์ออกไปอย่างสมบูรณ์และสร้างปีกใหม่สีดำขึ้นมา ดังนั้นเทวตกตกสวรรค์ก็จะทิ้งรอยแผลเอาไว้บนหลังของพวกมัน ถ้าฉันพูดถึงขนาดนี้แล้วนายก็น่าจะรู้แล้วใช่ไหม? จริงๆแล้วข้อมูลนี่ก็จัดอยู่ในประเภท...]

"แค่นี้ก็มากพอแล้ว"

ยูอิลฮานได้ตอบกลับไปก่อนที่จะวางเลียร่าลงไปบนเอจิส จากนั้นเขาได้หันหน้าไปและกางปีกออกมาโดยไม่ลังเล เขาได้พุ่งออกไปอย่างเต็มพลังในทันที

[หืมม...!?]

สิ่งมีชีวิตชั้นสูงก็ไม่ได้มีไว้แค่เรียกเท่านั้น ในวินาทีที่ยูอิลฮานเข้าไปใกล้เขา เทวดาตกสวรรค์ก็สัมผัสได้ถึงละลอกมานา ยังไงก็ตามการซ่อนตัวของยูอิลฮานก็ยังไม่ถูกจับได้อยู่ดี

"ฟู่... ฉันทำมันได้!"

ในวินาทีนี้ปลายหอกที่เล็งไปที่คอของเทวดาตกสวรรค์ได้ส่องประกายออกมา ยูอิลฮานได้อัดพลังโลหิตมังกรลงไปในแก่นแท้ของการฝึกนับพันปีของเขา หรือก็คือหอกไร้วิถี

"ย๊ากกกกกกกกก!"

[อั๊กกก!?]

ในทันทีที่เทวดาตกสวรรค์ถูกโจมตีเขาก็รู้ถึงตัวตนของยูอิลฮานแล้ว และวินาทีนี้ก็เป็นวินาทีที่เงื่อนไขในการใช้พลังของเขาได้ถูกเติมเต็มแล้วอีกด้วยเช่นกัน เขาได้ร่ายเวทย์ที่แข็งแกร่งที่สุดกับเวทย์ฟื้นฟูในทันที สุดยอดการควบคุมมานาในระดับสุดยอดนี้เกิดขึ้นได้แค่กับสิ่งมีวิตขั้นสูงเพียงเท่านั้น!

[อ๊าาา.... นี่มันบ้ามาก แกกล้ามากเลยนะเจ้าสิ่งมีชีวิตชั้นต่ำ....! แกทำพลาดครั้งใหญ่เข้าให้แล้ว!]

ยังไงก็ตามยูอิลฮานที่ได้ให้เอจิสมาประกอบกันด้านหน้าทันทีหลังจากทำการโจมตีเสร็จได้หัวเราะออกมาเมื่อเห็นเวทย์ที่เทวดาตกสวรรค์ได้ใช้

ไม่ว่าเขาจะใช้เวทย์อะไรมันก็มีแต่จะทำให้ร่างกายเขาแย่ลงเท่านั้น มันไม่ได้ช่วยอะไรเลย

[อั๊ก ทำไมการฟื้นฟูมัน... ปีกของฉัน...]

"ส่วนนั่นแหละที่เป็นแบบนี้"

[ว้าว ดูเจ็บปวดดีนะ]

ใช่แล้วทุกๆย่างมันสายเกินไปแล้ว ในตอนที่ยูอิลฮานแทงหอกของเขาออกไปอย่างสุดพลังและสุดความเร็วใน 'ครั้งเดียว' ได้เกิดการโจมตีที่คอสองครั้ง ที่หัวสองครั้ง ที่หัวใจสองครั้ง และท้ายที่สุดคือที่หัวไหล่อีกสองครั้ง การโจมตีทั้งหมดที่กระทบเป้าหมายคือ 8 ครั้งถ้วน

โดยปกติแล้วขีดสุดของหอกไร้วิถึคือห้าครั้ง แต่ด้วยโลหิตมังกรได้ยกระดับศิลปะการต่อสู้ของเขาให้สูงขึ้นชั่วคราวทำให้แปดครั้งนี้เกิดผลสำเร็จขึ้นมาได้!

[นี่มัน.... สิ่งมีชีวิตชั้นต่ำทำแบบนี้ได้ยังไงกัน...! นังทูตสวรรค์สารเลว...!]

เทวดาตกสวรรค์ที่บาดเจ็บจากการโจมตีที่คุกคามชีวิตของเขาได้ได้ตะโกนออกมาทั้งๆที่สำลักเลือดออกมาอยู่ ทั้งหัวใจกับหัวไหล่ได้พังไปแล้ว อวัยวะเวทย์ตอนนี้ก็กำลังส่งพลังงานออกมาจนทำให้ภายในตัวเขาเริ่มปั่นป่วนไปหมดแล้ว

[เป็นแค่สิ่งมีชีวิตชั้นต่ำ...! ฉันเป็นสิ่งมีชี...! อ๊ากกกกก!]

เมื่อได้ยินคำพูดแบบนี้ของเทวดาตกสวรรค์ เลียร่าได้ยิ้มออกมาพร้อมพูดขึ้น

[นายพูดอะไรนะ นายอ่อนแอจนแก้ให้กับคลาส 3 เลยนะ]

"ฟู่... เฺฮ้ อย่าพูดดีกว่านะคำพูดนั่นของเธอมันกระทบฉันด้วย"

ยูอิลฮานที่ปล่อยพลังทั้งหมดออกไปในการโจมตีครั้งนี้จนหมดสิ้นไปในก่อนหน้านี้ ในที่สุดเขาก็ฟื้นพลังกลับมาขยับตัวได้แล้วและตอบกลับเลียร่าไปพร้อมทั้งดึงหอกออกมา

แม้ว่าเทวดาตกสวรรค์จะไม่มีเครื่องป้องกันเลย แต่เขาก็ยังมีร่างกายที่แข็งมากอยู่ดี แต่ยังไงก็ตามตอนนี้เขาได้ทำให้สิ่งมีชีวิตชั้นสูงต้องคิดใหม่แล้ว

ยูอิลฮานมั่นใจในความแข็งแกร่งของเขามากแต่ว่ามันก็อย่างที่เขาคิดไว้เลยการต่อสู้แบบ 1 ต่อ 1 คงเป็นไปไม่ได้แน่ เขารู้สึกโชคดีที่ไม่ได้ไปต่อสู้กับบอสดันเจี้ยนนรกนั่น

แต่ไม่ว่ายังไงตอนนี้มันจบลงแล้ว เขาเป็นฝ่ายชนะ ไม่ว่าจะยังไงก็ตามยูอิลฮานได้ฝ่ายชนะในตอนนี้

[แก... มันสายไปแล้ว... โลกแกน่ะ...!]

"เฮ้ๆถ้าแกอยากจะพูดก็พูดให้ชัดๆสิ อย่ามาทิ้งแค่คำสำคัญอะไรแบบนี้ไว้! ก่อนตายก็พูดอะไรที่มันชัดเจนก่อนตายไม่ได้หรือยังไงกันนะ เข้าใจไหม?"

[นายไม่ควรมาเป็นศัตรูกุบอิลฮานเลย นายเห็นหรือยังล่ะว่าการโจมตีทางคำพูดของเขามันรุนแรงกว่าการโจมตีตรงๆซะอีก]

"อ่า จริงด้วยแหะ..."

[อั๊ก อ๊ากกกกกกก!]

ทูตสวรรค์ได้ล้มลงไปอย่างไม่พึงพอใจับความตายนี้จากคำพูดสุดท้ายของยูอิลฮาน ยูอิลฮานได้เก็บร่างของเทวดาตกสวรรค์ลงไปในช่องเก็บของก่อนจะส่งเสียงออกมา

"ได้มาแล้ว!"

[เขาคงจะเป็นคนเดียวที่ไม่ไดด้ดีใจเพราะการเอาชนะคลาส 5 แต่กลับดีใจเพราะได้ร่างกายคลาส 5 มา...]

"ว้าว... เขาฆ่าสิ่งมีชีวิตชั้นสูงจริงๆด้วย"

ยูอิลฮานได้ส่งเสียงยินดีออกมาและเลียร่าก็ได้โล่งใจมากๆกับเรื่องนี้ ส่วนนายูนาตอนนี้ตกใจจากความสำเร็จที่ไม่น่าเชื่อนี้ไปแล้ว ในตอนนี้เอง...

บันทึกแห่งนภาได้ปรากฏขึ้นมาให้เห็นและเผยถึงรางวัลของความสำเร็จนี้

[คุณได้รับค่าประสบการณ์]

[คุณได้รับบันทึก ดีมิเรล เลเวล 307]

[สกิลหอกไร้วิถีได้เพิ่มเลเวลขึ้นเป็นเลเวล 85]

[คุณได้เชี่ยวชาญสกิลพลังเหนือมนุษย์ หากเงื่อนไขการวิวัฒนาการถูกเติมเต็มคุณสามารถวิวัฒนาการสกิลแบบผสมได้]

[สกิลโลหิตมังกรได้เพิ่มเลเวลขึ้นเป็นเลเวล 70]

[คุณได้รับฉายา 'ไม่อาจเอื้อม' ความสามารถทั้งหมดเพิ่มขึ้น 20% เมื่อเผชิญหน้ากับศัตรูที่อยู่ในขอบเขตสูงกว่า และคุณยังสามารถจะหลบหลีกการโจมตีที่ฆ่าคุณในครั้งเยวได้ด้วย]

[คุณได้เพิ่มเลเวลเป็นเลเวล 199 พละกำลังเพิ่มขึ้น 5 ความคล่องแคล่วเพิ่มขึ้น 3 พลังชีวิตเพิ่มขึ้น 3 พลังเวทย์เพิ่มขึ้น 3]

[คุณไม่อาจจะเพิ่มเลเวลเป็นเวลา 200 ได้จนกว่าจะได้รับคลาส 4 บันทึกทั้งหมดที่คุณได้รับมาก่อนจะได้รับคลาสถูกนำมาคำนวนอีกครั้งหลังจากได้รับคลาสแล้ว]

[ด้วยความสำเร็จและบันทึกที่คุณได้รับมาจนถึงตอนนี้จะเป็นพื้นฐานแสดงเส้นทางที่คุณเลือกเดิน เลือกคลาสของคุณ เส้นทางที่เหมาะสมจะถูกมอบให้คุณ]

[1.ผู้เชี่ยวชาญหอก]

[2.จ้าวแห่งเพลิง]

[3.ยักษ์จิ๋ว]

[4.ผู้ชักนำนรก]

ยูอิลฮานได้รู้ได้ทันทีว่าสิ่งมีชีวิตชั้นสูงเป็นแหล่งค่าประสบการณ์ชั้นเยี่ยม