บทที่ 4 อุจิวะ ยูเอะ เป็นเด็กดี!

บทที่ 4 อุจิวะ ยูเอะ เป็นเด็กดี!

ใช้มีดไม่เก่ง!

แล้วพกดาบไว้ทำไม?

ใครจะเชื่อเรื่องไร้สาระนี้!

อาสึมะกรอกตา

เขาอยากจะบ่น

แต่เขาไม่เสียสมาธิระหว่างการต่อสู้

สนับมีดตวัดด้วยมือทั้งสอง

กระบวนท่านางแอ่นบิน รูปแบบซารุโทบิ

"ติ๊ง!"

สนับมีดที่เฉียบคมปัดประกายไฟบนคุไน

มืออีกข้างตัดไปที่หน้าอกของอุจิวะ ยูเอะ

"ฟุบ~"

ยูเอะถอยหลังกลับไป

"อย่าพยายามหนี!"

อาสึมะตะโกนและยังคงรุกกดดันต่อไป

โบกสนับมีดด้วยมือทั้งสองข้างอย่างเมามัน มีคลื่นแสงเย็นๆตัดผ่านกระจายไปทั่วอากาศ

มันดูน่าเกรงขาม

อันที่จริง เขาทำร้ายไม่ได้แม้แต่ผมเส้นเดียวของยูเอะ!

ทันใดนั้นเขาก็รู้สึกน่าเบื่อเล็กน้อยในใจ

แค่นั้นแหละ?

แน่นอนไม่มีใครในหมู่เพื่อนรุ่นเดียวกันกับฉันสามารถเปรียบเทียบกับฉันได้

ยูเอะรู้สึกเบื่อหน่าย

ฉันไม่อยากอยู่กับเด็กเหล่านี้อีกต่อไป

เหยียดนิ้วออก

"วิถีทำลายที่ 1: โช!"

"ฟึบ~"

คลื่นกระแทกโปร่งใสพุ่งออกมาจากปลายนิ้ว

"ห่ะ?"

[ความเชี่ยวชาญ วีถีมาร +1]

อาสึมะ รู้สึกชาที่ข้อมือของเขา ราวกับถูกกระแทกโดยสิ่งที่มองไม่เห็น สนับมีดกระเด็นออกจากมือ

"ฟุบ~"

ยูเอะกระพริบและปรากฏตัวต่อหน้าเขาอย่างรวดเร็ว

[ความเชี่ยวชาญชุนโป +1]

อาสึมะยังต้องการดิ้นรนต่อสู้และสนับมีดในมืออีกข้างก็ตวัดขึ้นมา

ยูเอะฉีดจักระบนฝ่ามือและทำท่าเหมือนรูปดาบ

นี่คือกระบวนท่ากายภาพต่อสู้มือเปล่าของยมทูต

[ความชำนาญฮาคุดะ +1]

"ปัง!"

สนับมีดอีกอันของอาสึมะถูกกระแทกกระเด็นออกไป

อาวุธสองมือหายไปทั้งคู่

ผลลัพธ์ถูกตัดสิน

"ฉันแพ้….."

อาสึมะก้มศีรษะ สูญเสียความภาคภูมิใจลง

"นายทำได้ดีอาสึมะ ฉันเกือบแพ้~"

อุจิวะ ยูเอะตบไหล่อีกฝ่ายอย่างเอ็นดู

เขาเริ่มสั่นไหว

นี่…นี่เป็นคำพูดดีๆที่จะพูด!

ดวงตาของอาสึมะเป็นประกาย รู้สึกว่าอย่างน้อยยูเอะก็ช่วยรักษาหน้าเขาไว้ไม่ต้องอับอายต่อหน้าทุกคน

อาสึมะต้องยอมรับว่าเขารู้ตัวว่าแพ้!

ทุกคนยังแสดงความเคารพต่ออุจิวะ ยูเอะ

ผู้ชายคนนี้หล่อ

ปฎิบัติต่อผู้คนด้วยความกรุณาและสุภาพ

ความแข็งแกร่งนั้นแข็งแกร่งมาก

ไม่มีข้อโต้แย้ง!

ครูนินจาที่หลบมุมอยู่ข้างห้องและสังเกตการณ์อย่างลับ

เขาถือสมุดบันทึกเล่มเล็กๆ ไว้ในมือ บันทึกเหตุการณ์ทั้งหมดนี้

……………..

อาคารโฮคาเงะ

"......ด้านบนนี้เป็นรายงานนักเรียนปีนี้"

"อืม เข้าใจแล้ว คุณออกไปก่อนได้"

โฮคาเงะรุ่น 3 หยิบสมุดเล่มเล็กขึ้นมาดูอย่างละเอียด

"เกะนินน้องใหม่ปีนี้ดีมาก โดยเฉพาะอุจิวะ ยูเอะ…"

ชิมูระ ดันโซเดินเข้ามาเงียบๆจากมุมหนึ่ง

"ใช่ เป็นลูกหลานของอุจิวะ คางามิ"

โฮคาเงะรุ่น 3 กล่าวด้วยอารมณ์

ในตอนนั้น ซารุโทบิ ฮิรุเซ็น พร้อมด้วย ชิมูระ ดันโซ, อุทาทาเนะ โคฮารุ, มิโตคาโดะ โฮมูระ และ อุจิวะ คางามิ ต่างก็เป็นผู้ใต้บังคับบัญชาโดยตรงของโฮคาเงะรุ่นที่ 2

ความสัมพันธ์ระหว่างกลุ่มคนสามารถอธิบายได้ว่าใกล้ชิดมาก

"แท้จริงแล้ว เด็กคนนี้แตกต่างจากอุจิวะคนอื่นๆ"

ชิมูระ ดันโซมีอคติอย่างลึกซึ้งต่อตระกูลอุจิวะ

แต่เขาจับผิดอุจิวะ ยูเอะ ไม่ได้

โรงเรียนนินจา.

จากครูสู่นักเรียน

ไม่มีใครเกลียดอุจิวะ ยูเอะ

เป็นที่นิยมมาก!

"อุจิวะ ยูเอะเป็นเด็กดี"

โฮคาเงะรุ่น 3 ยืนยัน

"อย่างไรก็ตาม ต้นกล้าที่ดีก็ต้องได้รับการปลูกฝังอย่างเหมาะสมเช่นกัน"

สิ่งที่ชิมูระ ดันโซหมายถึงคือการรับอุจิวะ ยูเอะ เข้าสู่รากและทำการล้างสมอง

"ไม่! ฉันต้องการเด็กคนนี้!"

โฮคาเงะรุ่น 3 ประกาศด้วยท่าทีที่ไร้ข้อกังขา

"ฮิรุเซ็น…"

ชิมูระดันโซอยากจะหักล้าง

"ดันโซ ในเหตุการณ์ล่าสุดคุณได้เนตรวงแหวนมาแล้ว 2 คู่! อย่ายื่นมือมาอีก"

โฮคาเงะรุ่น 3 จ้องเขม็งไปที่ดันโซ

เหตุการณ์ล่าสุด…

หมายถึงพ่อแม่ของอุจิวะ ยูเอะ

พวกเขาเสียชีวิตโดยไม่คาดคิดในภารกิจ

ในความเป็นจริงมันเป็นรากที่เล่นเป็นมือมืดอยู่เบื้องหลัง!

"เฮอะ!"

ดันโซแอบสบถอย่างไม่พอใจ

ทำเป็นชอบธรรมมาก…

เห็นได้ชัดว่าพวกเขาสองคนร่วมกันวางแผน!

จุดประสงค์เดิมคือเพื่อทดสอบตระกูลอุจิวะ

ฆ่าคนทั้งสองแล้วดูว่า อุจิวะ ฟุงาคุ จะมีปฏิกิริยาอย่างไร

การประนีประนอมเป็นการพิสูจน์ว่ากลุ่มอุจิวะเต็มใจที่จะยอมจำนนต่อโคโนฮะ

หากคุณไม่ยอมประณีประนอม พวกเขาก็สามารถบังคับให้อุจิวะกบฏและกำจัดตระกูลอุจิวะได้ทันที!

เป็นผลให้ อุจิวะ ฟุงาคุ ยอมอ่อนข้อ

ในเรื่องนี้ผู้บริหารโคโนฮะรู้สึกเสียใจเล็กน้อย

แต่ไม่รีบร้อน

ต้มกบในน้ำอุ่น

พวกเขาสามารถกดขี่อุจิวะอย่างช้าๆ

วันหนึ่งคนพวกนั้นจะทนไม่ได้

หลังจากนั้น ชิมูระ ดันโซ ก็แย่งเนตรวงแหวนไปสองคู่

ทั้งหมดนี้โฮคาเงะรุ่นที่ 3 เป็นคนวงใน

"ไม่ต้องห่วงฉันจัดการเรื่องการจบการศึกษาเรียบร้อยแล้ว…ชินโนะสุเกะ เข้ามาสิ!"

ชายหนุ่มคนหนึ่งเดินเข้ามา มีหน้าตาซึ่งคล้ายกับโฮคาเงะรุ่นที่ 3 เจ็ดหรือแปดส่วน

ซารุโทบิ ชินโนะสุเกะ

ลูกชายคนโตของโฮคาเงะ

"พ่อ...พ่อต้องการให้ผมทำอะไร"

ซารุโทบิ ชินโนะสุเกะถาม

"พ่อต้องการให้ลูกเป็นอาจารย์สอนเกะนินและมุ่งเน้นไปที่การปลูกฝังเด็กคนนี้"

โฮคาเงะรุ่นที่ 3 โยนข้อมูลส่วนตัวไปให้

"อุจิวะ ยูเอะ…"

ซารุโทบิ ชินโนะสุเกะกวาดตาดูช้าๆ และอุทานว่า "เด็กคนนี้ดูดีมากในแง่ของความสามารถและลักษณะนิสัย"

"ชินโนะสุเกะ งานของลูกคือการสร้างสายสัมพันธ์อันลึกซึ้งกับเด็กคนนี้"

"ปลูกฝังค่านิยมและให้เขารู้…ไม่ว่าหมู่บ้านจะมืดมนแค่ไหนเขาจะเป็นอุจิวะแห่งโคโนฮะตลอดไป!"

"ด้วยวิธีนี้แม้จะมีความขัดแย้งระหว่างเรากับอุจิวะในอนาคตเขาก็จะยืนอยู่ข้างเรา!"

รอยยิ้มมีเลสนัยปรากฏขึ้นบนใบหน้าของโฮคาเงะรุ่นที่ 3

ควบคุมใจคนได้ นี่แหละโฮคาเงะนี้ตัวจริง!

………………………..