บทที่ 25: อิเออิริ โชโกะ คือคนทรยศในโรงเรียนไสยเวทจริงหรือ?

บทที่ 25: อิเออิริ โชโกะ คือคนทรยศในโรงเรียนไสยเวทจริงหรือ?

ซูเฉิงรีบถามผู้ช่วยผู้ควบคุมที่นั่งข้างๆ ทันทีว่าเขาจะไปหา อิเออิริ โชโกะ ได้ที่ไหน แต่สิ่งที่เขาได้รับกลับมาคือเสียงหัวเราะลั่นจากอีกฝ่าย

"อิเออิริ โชโกะ น่ะหรือจะยอมให้พบง่ายๆ? เธอคือสมบัติล้ำค่าของโรงเรียนไสยเวทเชียวนะ! เว้นแต่ว่านายจะเป็นผู้ใช้คุณไสยที่มีชื่อเสียง ไม่งั้นการได้พบเธอเป็นเรื่องที่เป็นไปไม่ได้หรอก!"

ผู้ช่วยผู้ควบคุมตอบซูเฉิงโดยไม่แม้แต่จะเงยหน้าขึ้นจากหนังสือการ์ตูนในมือ

เขาถามไปอีกหลายคน แต่คำตอบที่ได้ก็เหมือนเดิม จนกระทั่งมีผู้สมัครตำแหน่งผู้ช่วยคนหนึ่งตอบกลับมาแบบนี้:

"ฉันไม่รู้หรอก แต่ครูประจำกลุ่มของพวกเราต้องรู้แน่ เขาเป็นถึงผู้ใช้คุณไสยระดับ 1 เลยนะ" "ฉันไม่แน่ใจแฮะ ถ้าเป็นครูประจำกลุ่มเรา เขาต้องรู้ชัวร์ เขาเป็นผู้ใช้คุณไสยระดับ 1 เชียวนะ"

เอาเข้าไป นอกจากจะไม่ให้คำตอบแล้ว ยังถือโอกาสอวดเบ่งใส่กันอีก นี่มันตบหน้าซูเฉิงชัดๆ เลยไม่ใช่หรือไง? ถึงแม้ โกโจ ซาโตรุ จะเป็นครูเหมือนกัน แต่รายนั้นดันไม่สนใจโลกอะไรเลยนี่สิ

เมื่อเห็นว่าถามใครก็ไม่ได้ความ ซูเฉิงจึงตัดสินใจโทรศัพท์ถามตรงๆ เลยแล้วกัน!

"คุณอิจิจิครับ พอจะบอกได้ไหมว่าบ้านของคุณอิเออิริ โชโกะ อยู่ที่ไหน? อ้อ หรือบอกพิกัดคลินิกของเธอก็ได้ครับ!"

ทันใดนั้น หูหลายคู่ก็ผึ่งขึ้นมาทันที การถามหาที่อยู่ของ อิเออิริ โชโกะ ตรงๆ ถือเป็นเรื่องต้องห้ามอย่างยิ่งในโรงเรียนไสยเวท!

"ใช่ครับ คุณอิจิจิ ผมอยากไปหาอาจารย์โชโกะเพื่อดูว่าผมจะเรียนรู้ 'ไสยเวทย้อนกลับ' ได้ไหม!" "โอเคครับ ขอบคุณมากครับคุณอิจิจิ เดี๋ยวผมจะขอลางานแล้วรีบไปเดี๋ยวนี้เลย!"

ทุกคนถึงกับอ้าปากค้าง สถานที่อยู่ของโชโกะ สมบัติล้ำค่าของโรงเรียนไสยเวทที่ถูกเก็บเป็นความลับ กลับถูกถามและบอกกันง่ายๆ แบบนี้เลยเหรอ?

เรียนรู้ไสยเวทย้อนกลับ? ต้องรู้ก่อนนะว่าแม้แต่ โกโจ ซาโตรุ ผู้ยิ่งใหญ่ยังใช้วิชานี้รักษาคนอื่นไม่ได้เลย! แล้วนาย... ซูเฉิง... นายจะไปเรียนวิชานี้เนี่ยนะ?

คำบ่นที่เตรียมจะพ่นออกมาจุกอยู่ที่คอหอย ทุกคนเริ่มรู้สึกทะแม่งๆ แม้เหตุผลที่จะไปเรียนไสยเวทย้อนกลับกับโชโกะจะฟังดูไร้สาระสิ้นดี...

แต่พอเป็นซูเฉิง... มันกลับดูสมเหตุสมผลขึ้นมาเฉยเลย... อัจฉริยะนี่มันจะทำอะไรก็ได้จริงๆ สินะ!

การบุกไปหาโชโกะอย่างกะทันหันแบบนี้ ซูเฉิงไม่ได้ทำเพราะสิ้นคิด แต่เป็นเพราะเขาฉุกคิดถึงประเด็นสำคัญบางอย่างขึ้นมาได้

ในเนื้อเรื่องมังงะ มีทฤษฎีหนึ่งที่ถูกพูดถึงมาตลอดว่า "มีหนอนบ่อนไส้ในโรงเรียนไสยเวท" จุดที่น่าสงสัยมากๆ จุดหนึ่งคือ ทำไม โกโจ ซาโตรุ ถึงไม่จัดการศพของ เกะโท สุงุรุ ให้เรียบร้อยหลังจากฆ่าเขา ซึ่งนั่นเปิดโอกาสให้ เคนจาคุ เข้ายึดร่าง

ในมังงะ เคนจาคุ เคยพูดกับ โกโจ ซาโตรุ ว่า: "นายคงไม่ได้ให้ อิเออิริ โชโกะ จัดการศพของ เกะโท สุงุรุ สินะ!"

ประโยคนี้เพียงประโยคเดียวไม่อาจฟันธงได้ว่า อิเออิริ โชโกะ คือหนอนบ่อนไส้ แต่มันก็น่าจะบ่งบอกได้ว่า อิเออิริ โชโกะ เป็นหมากสำคัญในแผนการระยะยาวของ เคนจาคุ!

ส่วนแรงจูงใจในการเป็นหนอนบ่อนไส้ของเธอนั้น เป็นสิ่งที่ซูเฉิงคิดขึ้นได้หลังจากเห็นจี้ห้อยคอที่ มากิ มอบให้เขา

อิเออิริ โชโกะ, โกโจ ซาโตรุ และ เกะโท สุงุรุ เคยเป็นกลุ่มเพื่อนร่วมชั้นที่แข็งแกร่งที่สุดในโรงเรียนไสยเวท แต่ตอนนี้พวกเขากำลังแตกสลาย ในมังงะช่วงหลัง ภาพลักษณ์ของ อิเออิริ โชโกะ เปลี่ยนไปอย่างมาก การรักษาผู้คนอย่างต่อเนื่องทำให้เธอกรอบทั้งกายและใจ ขอบตาดำคล้ำ และกลายเป็นคนพูดน้อยลงมาก

ในสภาพแวดล้อมที่กดดันเช่นนี้ จะเกิดอะไรขึ้นหาก อิเออิริ โชโกะ ได้รับข้อเสนอเป็นโอกาสในการรักษา หรือแม้กระทั่ง... ชุบชีวิต เกะโท สุงุรุ?

เป็นไปได้ไหมที่ อิเออิริ โชโกะ จะตกลงเป็นหนอนบ่อนไส้เพราะเงื่อนไขนี้?

หัวสมองของซูเฉิงเต็มไปด้วยคำถาม และคำตอบคงต้องค่อยๆ คลี่คลายหลังจากได้พบกับ อิเออิริ โชโกะ เท่านั้น หากจะมีเรื่องน่าเสียดายสักอย่างในแผนนี้ ก็คือที่อยู่ที่อิจิจิให้มาไม่ใช่บ้านพัก แต่เป็นคลินิกของเธอ

เพราะกลัวว่าจะก่อเรื่องวุ่นวายโดยไม่จำเป็น ครั้งนี้ซูเฉิงจึงไม่ขับรถไป แต่เลือกนั่งแท็กซี่ไปที่คลินิกของ อิเออิริ โชโกะ แทน

วินาทีที่รถจอด ซูเฉิงถึงกับมึนงง ในภาพจำของเขา คลินิกควรจะเป็นห้องเล็กๆ แต่สิ่งที่อยู่ตรงหน้าเขานี่มันโรงพยาบาลขนาดใหญ่ชัดๆ

หลังจากเดินเข้ามาในห้องโถงต้อนรับอันกว้างขวาง เขาเห็นฝูงชนที่ขวักไขว่ เพดานสูงราว 5 เมตร ถูกออกแบบให้รับแสงสะท้อนทางอ้อมอย่างชาญฉลาด ตรงมุมห้องมีร้านสะดวกซื้อขนาดเล็กที่มีของครบครัน และบนผนังห้องโถงมีแผนผังบอกทางอย่างละเอียด

หลังเคาน์เตอร์ต้อนรับไม้ขนาดยาว หญิงสาวในชุดพยาบาลสีขาวถามด้วยรอยยิ้ม: "คุณซูเฉิงใช่ไหมคะ? ท่านผู้อำนวยการกำลังรอคุณอยู่ เชิญตามฉันมาเลยค่ะ"

ซูเฉิงเดินตามหญิงสาวไปด้วยสีหน้าตกตะลึง ตอนนี้ในหัวของเขาเต็มไปด้วยความคิดเดียว: ถ้าโรงพยาบาลนี้เป็นของ อิเออิริ โชโกะ ปีหนึ่งเธอจะทำเงินได้เท่าไหร่กันเนี่ย!

แม้เงินเดือนและโบนัสของเขาจะสูงเอาเรื่อง แต่ก็ยังห่างไกลจากคำว่าอิสรภาพทางการเงินลิบลับ อิเออิริ โชโกะ นี่มันเศรษฐีนีชัดๆ!

เดี๋ยวสิ ไม่ใช่แค่ อิเออิริ โชโกะ คนเดียว!

โกโจ ซาโตรุ เป็นผู้นำตระกูลโกโจ รวย! เกะโท สุงุรุ เป็นผู้นำลัทธิศาสนา ดูดเลือดคนรวยทั้งวัน รวย! อิเออิริ โชโกะ เปิดโรงพยาบาล รวย!

รุ่นของพวกเขานี่มันแก๊งมหาเศรษฐีชัดๆ!

ในเสื้อคอเต่าสีน้ำเงินเข้ม ผมยาวสีน้ำตาล และเสื้อกาวน์สีขาวที่ไม่อาจปิดบังทรวดทรงอันงดงามได้ อิเออิริ โชโกะ หันหน้ามาจากเก้าอี้และมองซูเฉิงด้วยใบหน้าที่แดงระเรื่อ

นั่นไม่ใช่เพราะซูเฉิงหล่อเหลาจนเธอเขินอาย แต่เป็นเพราะตอนนี้โชโกะกำลังดื่มเหล้าอยู่ต่างหาก!

"สาเก โชจู เบียร์—เลือกมาอย่างนึง แล้วดื่มสักสองแก้ว!" ประโยคเปิดบทสนทนาของ อิเออิริ โชโกะ ก็ยังหนีไม่พ้นเรื่องแอลกอฮอล์

ซูเฉิงรู้ดีว่าภาพลักษณ์ของ อิเออิริ โชโกะ ในมังงะคือขี้เมาที่คอแข็งสุดๆ

"งั้นขอเบียร์ครับ!" ซูเฉิงกลัวว่าจะโดนโชโกะมอมเหล้าจนร่วงใต้โต๊ะก่อนจะได้ถามอะไร เลยเลือกเบียร์ไปตัดปัญหา

อิเออิริ โชโกะ ขี้เกียจเกินกว่าจะลุก จึงชี้ไปที่ตู้เย็นตรงมุมห้องทำงาน ซูเฉิงเดินไปเปิดดู—คุณพระช่วย ทั้งตู้เย็นไม่มีอะไรเลยนอกจากเหล้า

ซูเฉิงนั่งลงตรงข้าม อิเออิริ โชโกะ พร้อมเบียร์หนึ่งแพ็ค เขาเปิดกระป๋องหนึ่งแล้วจิบเบาๆ

อิเออิริ โชโกะ มองการกระทำของซูเฉิงแล้วหัวเราะคิกคัก

"ช่วงนี้นายดังน่าดูเลยนะที่โรงเรียนไสยเวท! ก็แหงล่ะ กลุ่มที่ออกไปทำภารกิจกับนายไม่มีใครได้รับบาดเจ็บเลยสักคน ฉันเองก็ชื่นชมนายอยู่เหมือนกัน!"

ซูเฉิงพูดตอบตามมารยาทไปนิดหน่อย แต่ก็ยังหาข้ออ้างเข้าเรื่องไม่ได้สักที

"ได้ข่าวว่านายอยากมาเรียน 'ไสยเวทย้อนกลับ' เหรอ?" อิเออิริ โชโกะ เอียงคอถามซูเฉิงด้วยท่าทางขี้เล่น

ซูเฉิงรีบโบกมือปฏิเสธพัลวัน ไสยเวทย้อนกลับเป็นพรสวรรค์เฉพาะตัวของโชโกะ เธอเคยพยายามสอน โกโจ ซาโตรุ กับ เกะโท สุงุรุ สมัยเรียน แต่ถ้าสองคนนั้นยังเรียนไม่ได้ เขาจะมีปัญญาเรียนได้ยังไง!

"ฮ่าฮ่า ถ้าไม่ได้มาเรียนไสยเวทย้อนกลับ แล้วนายมาทำอะไรที่นี่ล่ะ?"

ซูเฉิงเหลือบไปเห็นรูปถ่ายใบหนึ่งวางอยู่บนโต๊ะทำงานของ อิเออิริ โชโกะ มันคือรูปถ่ายรวมกลุ่ม 5 คนสมัยเรียนที่โรงเรียนไสยเวท

โกโจ ซาโตรุ, เกะโท สุงุรุ, อิเออิริ โชโกะ, ไฮบาระ ยู และ นานามิ เคนโตะ

ตอนนี้ ไฮบาระ ยู เสียชีวิตไปแล้ว นานามิ เคนโตะ ลาออกจากโรงเรียนไสยเวท และ เกะโท สุงุรุ ก็เข้าสู่ด้านมืด สำหรับ อิเออิริ โชโกะ ช่วงเวลาวัยเรียนที่ควรจะงดงาม อาจจะกลายเป็นเหมือนมีดที่กรีดแทงหัวใจทุกครั้งที่นึกถึง

ซูเฉิงแกล้งทำเป็นชี้ไปที่รูปถ่ายอย่างไม่ใส่ใจ แต่ผิดคาด อิเออิริ โชโกะ รีบหันขวับและเก็บรูปถ่ายนั้นลงไปทันที

"รุ่นพี่ครับ เทียบกับในรูปแล้ว ขอบตาของคุณคล้ำกว่าเมื่อก่อนเยอะเลยนะ!"

อิเออิริ โชโกะ ลุกขึ้น หยิบไวน์อีกขวดมาจากตู้ไวน์ด้านหลัง แล้วถามซูเฉิงกลับ

"นายไม่มีเบื้องหลัง ไม่มีประวัติ และไม่มีใครรู้ด้วยซ้ำว่าคนที่มีศักยภาพอย่างนายโผล่มาจากไหน! เหมือนกับที่ไม่มีใครรู้เหตุผลที่จู่ๆ นายก็มาหาฉัน!"

น้ำเสียงของ อิเออิริ โชโกะ เริ่มแข็งกร้าว เธอหยิบอุปกรณ์สีแดงขนาดเล็กออกมาจากหลังตู้ไวน์และกำไว้ในมือแน่น

"ในฐานะผู้ใช้ไสยเวทย้อนกลับได้ ฉันถือเป็นทรัพยากรสำคัญของโรงเรียนไสยเวท แค่ฉันบีบไอ้เจ้านี่ ผู้ใช้คุณไสยระดับ 1 จะโผล่มาที่นี่ภายในไม่กี่นาที ฉันให้โอกาสนายครั้งสุดท้าย: บอกจุดประสงค์ของนายมา!"

ซูเฉิงกลืนน้ำลาย และตัดสินใจงัดไพ่ตายออกมาใช้อย่างหยั่งเชิง

"ผมสามารถช่วย เกะโท สุงุรุ ได้!"