บทที่ 9 ฝึกฝนร่างกาย

บทที่ 9 ฝึกฝนร่างกาย

สำหรับคนทั่วไปแล้ว การฝึกฝนวิชานี้ยังต้องกลั่นกรองพลังเวทเพิ่มเติม จึงถือว่าเป็นเรื่องยุ่งยาก

แต่ในสายตาของโยวหมิง นี่คือวิชาที่ราวกับสร้างมาเพื่อเขาโดยเฉพาะ เพราะสิ่งที่เขามีมากที่สุดตอนนี้ก็คือพลังเวท ขอแค่ใส่รหัสโกงในแผงควบคุม พลังเวทก็หลั่งไหลเข้ามาได้ไม่จำกัด

เจ้าปลาคาร์ฟน้อยสงบนิ่งลง มีสมาธิจดจ่อ เริ่มต้นฝึกฝนตามวิธีเดินพลังที่ระบุไว้ในวิชาล้างกายเมฆไหล

วิชานี้เป็นตำราระดับฝ่า  อยู่ในระดับเดียวกับเสวียนหยวนสุ่ยฝ่าที่เขาเคยฝึกมาก่อน

เพราะโดยพื้นฐานแล้วเป็นวิชาฝึกกาย ส่วนของการกลั่นกรองพลังเวทจึงไม่ได้ลึกซึ้งซับซ้อนเท่ากับบันทึกคลื่นสมบัติน้ำเจียงไห่

เพียงครึ่งชั่วยาม โยวหมิงก็สัมผัสได้ว่าพลังเวทสายหนึ่งได้ถือกำเนิดขึ้นบริเวณเส้นลมปราณหน้าท้อง เป็นพลังเวทเมฆไหลสายแรกที่แท้จริง

เขาขยับโพรงจมูกเบา ๆ พลังวิญญาณจากภายนอกก็ถูกดึงดูดเข้ามาราวกับปลาวาฬดูดน้ำ เขาอยู่ในขั้นไข่เชี่ยวแล้ว ระดับการควบคุมและดูดพลังวิญญาณย่อมดีกว่าเดิมหลายเท่า

พลังวิญญาณภายนอกผสานเข้ากับพลังเวทเมฆไหล แปรเปลี่ยนกลายเป็นพลังเวทที่เข้มข้นกว่าและไหลเวียนทั่วร่าง

เจ้าปลาคาร์ฟน้อยทำตามคำแนะนำในวิชา ค่อย ๆ ส่งพลังเวทเมฆไหลเข้าไปในร่างกายส่วนต่าง ๆ

ดั่งฟองน้ำซับน้ำ ร่างกายเขาซึมซับพลังเหล่านั้นเข้าไปได้อย่างราบรื่น และแม้รู้สึกแน่น ๆ เย็นสบายไปทั้งตัว แต่กลับเป็นความรู้สึกผ่อนคลายอย่างยิ่ง

เพราะพลังเหล่านี้เขาสร้างขึ้นเอง ไม่เกิดแรงต้านจากร่างกายเลย

แม้กระนั้น ประสิทธิภาพในการฝึกร่างกายด้วยพลังเวทกลับต่ำมาก เทียบกับวิชาฝึกร่างแบบใช้โอสถหรือสมบัติต่าง ๆ แล้วถือว่าน้อยนิด

ผลลัพธ์อาจต้องสะสมทีละน้อยเป็นเวลานานจึงจะเห็นผลชัดเจน

หลังจากฝึกฝนขั้นต้นสำเร็จ โยวหมิงก็รู้ว่าจุดสำคัญเพิ่งจะเริ่ม

ทันใดนั้น เขาก็สั่งให้แผงควบคุมปรากฏขึ้น

รหัส: เจี่ยอู่อีหลิงซื่อชี๋เอ้อร์จิ่วซานอี๋

เมื่อรหัสโกงถูกใส่เข้าไป ผลลัพธ์เสริมพลังเวทก็เริ่มทำงานทันที

พลังเวทเสวียนหยวน: 50/1000

พลังเวทเมฆไหล: 50/200

เดิมทีพลังเวทควรจะเพิ่มขึ้นราว 100 หน่วย แต่ด้วยผลเสริมจากระบบ พลังเวทจากทั้งสองวิชากลับเพิ่มขึ้นอย่างละ 50

โยวหมิงถึงกับเอามือกุมหน้าผาก แอบบ่นในใจว่าแผงควบคุมนี้ช่างไม่ฉลาดเอาเสียเลย น่าจะให้ค่าทั้งหมดกับพลังเวทเมฆไหลไปก่อน พอร่างกายเขาแข็งแกร่งเต็มที่แล้วค่อยเพิ่มพลังเวทเสวียนหยวนทีหลังก็ยังไม่สาย

แต่น่าเสียดาย แผงควบคุมนี้ไม่มีระบบปัญญาประดิษฐ์ ไม่สามารถตอบสนองต่อความคิดของเขาได้

ถึงอย่างนั้น อย่างน้อยพลังเวทเมฆไหลก็เพิ่มขึ้น โยวหมิงจึงยอมรับอย่างเลี่ยงไม่ได้

เขารีบส่งพลังเวทเมฆไหลที่เพิ่งได้มาอีก 50 หน่วยเข้าสู่ร่างกาย

ชั่วพริบตาเดียว เขาก็รู้สึกราวกับว่าร่างกายกลายเป็นลูกโป่ง...

ไม่สิ ไม่ใช่แค่รู้สึก แต่เขากลายเป็นลูกโป่งจริง ๆ

ตอนนี้เขาเหมือนปลาปักเป้าโมโห กลายเป็นก้อนกลมกลิ้งลอยขึ้นจากใต้น้ำสู่ผิวน้ำ

พลังเวท 50 หน่วยนั้นมีค่ามหาศาลแค่ไหน?

ถ้าเทียบกับที่เขาเพิ่งฝึกมาเมื่อครู่ เวลาครึ่งชั่วยามยังอาจได้ไม่ถึงครึ่งหน่วยด้วยซ้ำ

แต่เพราะพลังเวทเมฆไหลนั้นอ่อนโยนและเข้ากันได้ดีกับร่างกาย แม้จะเปลี่ยนสภาพเป็นปลาปักเป้า เจ้าปลาคาร์ฟน้อยก็ไม่รู้สึกเจ็บหรือไม่สบายเลย กลับกัน เขายังรู้สึกว่าพลังซึมซับเข้าสู่ร่างกายได้ดีขึ้น และร่างกายของเขาก็แข็งแกร่งขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

ในตอนนี้เอง เขาก็พบข้อดีอีกประการของวิชาล้างกายเมฆไหล

ด้วยความที่พลังเวทอ่อนโยน มันสามารถแทรกซึมไปทั่วร่างกายได้เองโดยไม่ต้องควบคุม

เขารู้สึกว่าตอนนี้เขาสามารถหลับได้เลย แล้วพอพลังหมด การฝึกร่างก็จะสำเร็จ

แต่โยวหมิงเป็นคนที่ไม่เคยปล่อยเวลาให้เสียเปล่า

ไหน ๆ ว่างอยู่ ลองฝึกวิชาฝึกกระดูกสระน้ำเย็นดูสักหน่อยดีไหม?

วิชานี้เป็นแบบฉบับของวิชาฝึกร่างโดยใช้สิ่งภายนอก ต้องหาแหล่งน้ำเย็นที่เหมาะสม ใช้ความหนาวเย็นภายนอกกลั่นกรองเส้นเอ็นกระดูกให้แข็งแกร่งขึ้น

สระวิญญาณที่โยวหมิงอาศัยอยู่นั้นนับเป็นแหล่งน้ำเย็นแห่งหนึ่ง แม้ไม่ใช่สถานที่ฝึกฝนชั้นเลิศ แต่ก็เป็นทรัพยากรที่เหลืออยู่เพียงอย่างเดียวในมือเขา

วิชาฝึกกระดูกสระน้ำเย็นนั้นง่ายยิ่งกว่าวิชาล้างกายเมฆไหลเสียอีก

เพียงแค่ดึงเอาความเย็นจากภายนอกเข้าสู่ร่างกาย ไม่เกี่ยวข้องกับการเดินพลังในเส้นลมปราณ โยวหมิงจึงเพียงศึกษาสักพัก ความเย็นก็เริ่มซึมเข้าสู่ร่างกายโดยอัตโนมัติ

ทันใดนั้นเจ้าปลาคาร์ฟน้อยก็รู้สึกขนลุกซู่ ความเย็นจากภายนอกซึมลึกเข้าไปถึงกระดูก เจ็บก็เจ็บ คันก็ยังคัน จนแทบจะเกาไม่หยุด

ตามขั้นตอนปกติ ตอนนี้ผู้ฝึกควรใช้พลังเวทของตนต้านทานความเย็น

แต่พอดีว่า พลังเวทเมฆไหลของเขาก็กำลังล้างร่างกายอยู่พอดี ความเย็นเพิ่งซึมเข้าเส้นเอ็น พลังเวทเมฆไหลก็แทรกตามเข้าไปอย่างรวดเร็ว ช่วยปลอบประโลมความเย็นเหล่านั้นอย่างต่อเนื่อง

ในระหว่างการต่อสู้ระหว่างความหนาวและพลังเวทนี้ ร่างกายของเขาก็ค่อย ๆ แข็งแกร่งขึ้นอย่างมั่นคง

อาจเพราะความเย็นถูกแทรกเข้ามาอย่างไม่คาดคิด ทำให้พลังเวทเมฆไหลถูกใช้งานอย่างรวดเร็ว เพียงสองชั่วยามร่างกายเขาก็กลับสู่สภาพปกติ

อย่างไรก็ตาม ความแข็งแกร่งของร่างกายเขากลับพัฒนาไปอีกขั้น

ถ้าจะเปรียบเป็นค่าประสบการณ์ ตอนนี้สถานะร่างกายของเขาอยู่ที่ lv50/1010

เมื่อร่างกายแข็งแรงขึ้น ขีดจำกัดของพลังเวทที่สามารถกักเก็บได้ก็เพิ่มขึ้นเช่นกัน

เวลาไหลผ่านไปราวครึ่งเดือน

ตลอดระยะเวลานี้ โยวหมิงนอกจากจะดูแลสถานการณ์การคลอดของหญิงในเขตรับผิดชอบแล้ว ที่เหลือทั้งหมดเขาใช้ฝึกฝนสองวิชาฝึกร่างในสระวิญญาณอย่างเคร่งครัด

ความพยายามของเขาในช่วงนี้ไม่ได้สูญเปล่าเลย

ระดับ: LV2:550/1100

ภายหลังเขาได้ใช้รหัสโกงเสริมพลังเวทไปอีกสิบครั้ง โดยการเสริมพลังร่างกายซ้ำ ๆ ทำให้ขีดจำกัดพลังเวทในร่างกายเพิ่มขึ้นอย่างชัดเจน

แต่เขาก็รู้สึกได้อย่างชัดเจนเช่นกันว่า การฝึกฝนร่างกายก็มีขีดจำกัด ยิ่งฝึกมาก ผลลัพธ์ยิ่งลดลง

ถึงอย่างนั้น ร่างกายของเขาก็แข็งแกร่งขึ้นอย่างมากเมื่อเทียบกับครึ่งเดือนก่อน ตอนนี้ก็แทบไม่แพ้พวกปีศาจที่เดินเส้นทางวิถีอสูรแล้ว

โยวหมิงอ้าปากสูดลมหายใจ พลังวิญญาณรอบตัวถูกแบ่งเป็นสามสายหลั่งไหลเข้าทางจมูกและปากอย่างรวดเร็ว

ระหว่างการสะสมพลังเวท เขาก็สามารถทะลวงประตูพลังทางปากต่อจากประตูพลังทางจมูกได้สำเร็จ ทำให้การดูดซับพลังเร็วขึ้นอีกขั้น

ผู้อื่นอาจต้องค่อย ๆ ขัดเกลาพลังเวทด้วยความเพียร แต่สำหรับเขาแล้ว พลังเวทส่วนใหญ่ที่ไหลเวียนในร่างล้วนเกิดจาก “ผลพลอยได้” ของการฝึกร่าง เขาแทบอยากให้พลังเวทเติบโตช้าลงด้วยซ้ำ

เพราะหากพลังเวทพุ่งเร็วเกินไปแต่ร่างกายยังไม่ทันรองรับไหว ก็อาจทำให้ร่างกายพังได้เช่นกัน

เมื่อสัมผัสได้ถึงพลังที่ไหลเวียนอยู่ในร่างและร่างกายที่แข็งแกร่งขึ้น เจ้าปลาคาร์ฟน้อยที่ตัวพองคล้ายลูกบอลก็หดร่างกลับมาเหลือขนาดประมาณสามฉื่ออีกครั้ง

วิชาฝึกร่างกายให้ประโยชน์กับเขาไม่เพียงแค่ความแข็งแรงเท่านั้น แต่ยังทำให้ร่างกายมีความยืดหยุ่นและตอบสนองได้ไวขึ้นด้วย

เขาคิดว่า ด้วยสภาพปัจจุบันของตน ต่อให้ไม่ใช้พลังเวท ก็สามารถต่อกรกับอสูรระดับล่างทั่วไปได้อย่างไม่ยากเย็น

“ยอดเยี่ยม!”

“จากนี้ไปยังเหลือเวลาอีกครึ่งเดือนก่อนแดนลี้ลับเสี่ยวชั่งหลางจะเปิด หากสามารถเริ่มฝึกบันทึกคลื่นสมบัติน้ำเจียงไห่ได้ พร้อมฝึกสามคาถาในนั้นอีกสักหน่อยก็คงจะปลอดภัยขึ้นไม่น้อย”

โยวหมิงไม่หวังจะเป็นยอดฝีมือในแดนลี้ลับ ขอแค่เอาตัวรอดจนถึงท้ายที่สุดก็พอใจแล้ว

เมื่อเขาดูเวลา ก็พบว่าวันนี้คือวันแรกของเดือนแปด

ตั้งแต่วันนี้เป็นต้นไป เจ้าหน้าที่หน่วยเก็บรักษาตำราจะเริ่มสอนอักษรแมลงแห่งตำราสวรรค์ฟรี เขาไม่มีทางยอมพลาดโอกาสนี้เด็ดขาด