บทที่ 19 - จงฟังคำถาม: หนึ่งบวกหนึ่งเท่ากับสามในกรณีไหน?
บทที่ 19 - จงฟังคำถาม: หนึ่งบวกหนึ่งเท่ากับสามในกรณีไหน?
บทที่ 19 - จงฟังคำถาม: หนึ่งบวกหนึ่งเท่ากับสามในกรณีไหน?
"ผมจะบอกอะไรให้นะคุณนาย นี่ถือว่าร่างกายแข็งแรงแล้วนะ ถ้าเป็นพวกอ่อนแอ ป่านนี้เป็นลมเข้าโรงพยาบาลไปแล้ว"
เย่เซวียนพูดจบก็หันไปถามเถียนอวี่
"มึนไหม?"
"ไม่!"
เถียนอวี่ตอบอย่างไม่ยอมแพ้
"ไม่มีแล้วยืนเซทำไม?"
เห็นเถียนอวี่ยังปากแข็ง เย่เซวียนก็เดินรุกไล่เข้าไป
เถียนอวี่ทนไม่ไหว จำใจต้องยอมรับ
"ตาพร่ามีดาววิ้งๆ แล้ว"
"นั่นไง~"
เย่เซวียนเห็นเขายอมจำนน ก็เริ่มเป่าหูต่อ
"ตอนนี้ไอคิวของคุณมีปัญหาอย่างเห็นได้ชัด"
เถียนอวี่เถียงกลับอย่างไม่ยอมรับ
"อย่ามาอ้างเรื่องไอคิว ต่อให้แคะไอคิวของผมออกมา ชั่งกิโลขายยังหนักกว่าของคุณตั้งสองโล!"
เย่เซวียนฟังแล้วก็ไม่โกรธ แต่ทำท่าทางประกอบคำพูด
"ได้ งั้นยอมรับการทดสอบหน่อยไหม"
ผู้ชมในไลฟ์สดรีบพิมพ์คอมเมนต์เตือน
"พี่ชายระวังตัว อย่าไปเชื่อนะ"
"เสียค่าโง่วันละนิด จิตแจ่มใส"
"ไหนบอกจะไม่หลงกลไง? นี่มันเดินลงหลุมไปเต็มๆ"
"ขอบคุณครับ เริ่มขำรอแล้ว ฮ่าฮ่าฮ่า"
แต่เถียนอวี่กำลังหัวร้อน เขารับคำท้าทันที
"มาเลย!"
เย่เซวียนพูดต่อ
"เอาอย่างนี้ ผมจะถามคำถามทดสอบง่ายๆ สักสองสามข้อ"
"ไม่มีปัญหา"
"ดูซิว่าสมองคุณยังดีอยู่ไหม"
"ได้"
"พูดตามเป็นไหม?"
"ไม่มีปัญหา"
สุดท้ายเย่เซวียนชี้ไปที่โอวหยางมี่
"ถ้าผมบอกเริ่ม เมียผมพูดอะไร คุณก็พูดตามนั้น เข้าใจไหม?"
"มาเลยครับพี่!"
เถียนอวี่มองโอวหยางมี่ด้วยความมั่นใจ
เย่เซวียนพูดคำว่า "เริ่ม" อย่างรวดเร็ว แล้วชี้มือไปที่โอวหยางมี่
โอวหยางมี่อึ้งไปนิดนึง ก่อนจะถามด้วยความลนลาน
"เตรียมตัวพร้อมหรือยัง?"
เถียนอวี่ตอบรับโดยสัญชาตญาณ
"พร้อมแล้ว"
เย่เซวียนตะโกนทันที
"ผิด!"
เถียนอวี่ชะงัก
"นี่เริ่มแล้วเหรอ?!!"
ผู้ชมในไลฟ์สดขำกลิ้ง
"ประโยคเมื่อกี้มันชวนให้เข้าใจผิดจริงๆ"
"ความเคยชินไง ความเคยชินล้วนๆ"
"มุกนี้เล่นกี่ทีก็ไม่เบื่อ"
เถียนอวี่ไม่ยอมแพ้ รีบโบกมือ
"ผมเข้าใจแล้ว เอาใหม่"
เย่เซวียนไม่ถือสา บอกให้โอวหยางมี่เอาใหม่
โอวหยางมี่ยืนยิ้มอยู่ที่เดิม
"เตรียมตัวพร้อมหรือยัง?"
คราวนี้เถียนอวี่เตรียมตัวมาดี พูดตามอย่างมั่นใจ
"เตรียมตัวพร้อมหรือยัง?"
แต่จู่ๆ โอวหยางมี่ก็หันไปพูดกับเย่เซวียน
"ตาแก่ เขาผิดอีกแล้ว"
เถียนอวี่มองโอวหยางมี่ตาค้าง
"ไม่ผิดนี่?!"
"พี่ชาย ผม..."
"ผิด! ผิด! ผิด!"
เย่เซวียนเดินดุ่มๆ เข้ามาขัดจังหวะบทสนทนา
เถียนอวี่มองเขาอย่างไม่เข้าใจ
"เอ๊ะ เขาผิดตรงไหน?"
"ก็ไม่ผิดนี่นา?"
แม้แต่ผู้ชมในไลฟ์สดก็ยังดูไม่ออก
ผู้เข้าแข่งขันบางคนก็สงสัยเหมือนกัน
"เขาก็พูดตามประโยคนั้นแล้วนี่ ผิดตรงไหน?"
เย่เซวียนก้าวเข้ามา ยิ้มให้เถียนอวี่
"เมียผมพูดว่า 'ตาแก่ เขาผิดอีกแล้ว' คุณก็ต้องพูดว่า 'ตาแก่ เขาผิดอีกแล้ว' สิ"
"ไอ้ประโยคนี้ก็ต้องพูดตามเหรอ?!!"
เถียนอวี่มองเขาด้วยความตกตะลึง
"ใช่"
เย่เซวียนยิ้มบางๆ
"คุณพระ พวกเราก็โดนหลอกด้วย"
"เมื่อกี้ฉันก็สมองค้างไปเหมือนกัน"
"ขำจะตายแล้ว ปวดท้องไปหมด ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า!"
ไม่ว่าจะเป็นผู้ชมในไลฟ์สดหรือผู้เข้าแข่งขันในงานต่างก็หลุดขำ
กรรมการทั้งสามนั่งกอดอก ดูไลฟ์สดด้วยรอยยิ้ม
"เมื่อกี้นี้ถือเป็นกลยุทธ์คลาสสิกเลยนะ เล่นกับความเคยชินของสมองคน"
โจวซิงซิงพูดด้วยรอยยิ้ม
"ใช่ครับ ดูเหมือนง่ายแต่จริงๆ ตกหลุมพรางง่ายมาก"
เฉินซือเฉิงเสริม
เสิ่นเถิงหันไปถามเสี่ยวซ้า
"พวกคุณเรียนพิธีกรมา น่าจะไหวตัวทันเร็วใช่ไหม?"
เสี่ยวซ้ายิ้มตอบ
"ถ้าอยู่บนเวทีแบบนี้ก็น่าจะไหวตัวทันครับ แต่ถ้าในชีวิตจริงก็ไม่แน่..."
ในห้องพัก เถียนอวี่เริ่มรู้สึกทะแม่งๆ
"ได้ๆๆ ผมจะบอกอะไรให้นะ คุณอย่ามาไม้นี้กับผม นี่มันหลอกกันชัดๆ"
เขาสั่งหยุดการทดสอบพูดตามทันที
ผู้ชมต่างประหลาดใจ
"โอ้โห? เขามองออกแฮะ"
"นึกว่าจะโดนหลอกซ้ำซากซะอีก ที่ไหนได้"
"รอบนี้เถียนอวี่ไม่ธรรมดาจริงๆ ยื้อมาได้ถึงขนาดนี้โดยไม่หลงกล"
"การกลับมาของราชันย์เถียนอวี่!"
ทุกคนคิดว่าเถียนอวี่จะเสร็จโรงเรียนจีนไปนานแล้ว แต่เขากลับยื้อได้นานขนาดนี้
กลายเป็นว่าเดาทางเนื้อเรื่องไม่ถูกเลย
ถ้าเป็นแบบนี้ เถียนอวี่จะยอมซื้อรถเข็นได้ยังไง?
"เย่เซวียนจะใช้วิธีไหนหลอกเถียนอวี่กันแน่?"
ผู้เข้าแข่งขันบางคนเริ่มตั้งคำถาม
และนี่ก็เป็นสิ่งที่ทุกคนสงสัย
สำหรับผู้เข้าแข่งขันหลายคนที่ตอนแรกยังกังขา สงสัยว่าคะแนนเต็มมีล็อกผลหรือเปล่า
ละครเรื่อง "ขายรถ" ทำให้พวกเขาเห็นความห่างชั้นระหว่างตัวเองกับเย่เซวียนชัดเจนขึ้น
ด้วยระดับของพวกเขา ไม่มีทางสร้างสรรค์ผลงานที่สั้นกระชับ มีอารมณ์ขัน และตลกธรรมชาติแบบนี้ออกมาได้
"ความสามารถของเย่เซวียนดูถูกไม่ได้จริงๆ"
"ฝีมือระดับนี้ จะได้คะแนนเต็มสองทางก็ไม่ใช่เรื่องเป็นไปไม่ได้"
"ยังเร็วไปที่จะตัดสิน ดูเหมือนจะยังไม่มีการเสียดสีอะไรนะ ตอนนี้ดูเหมือนแค่ตลกเฉยๆ"
ผู้เข้าแข่งขันบางส่วนยังคงไม่ยอมรับ
แต่นั่นไม่ส่งผลต่อการแสดงของห้อง 13
เถียนอวี่พูดต่อ
"เรามาวัดกันด้วยแบบทดสอบไอคิวดีกว่า เอาแบบมาตรฐานเลยนะ เอาแบบรายการทีวีของคุณหลี่หย่งน่ะ"
"ย้าก!"
พูดจบเขาก็ชูกำปั้นทำท่าฮึกเหิม
"ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า ขำไม่ไหว"
"ท่าทางประหลาดอะไรของเขาน่ะ ตลกชะมัด"
"ประโยคนี้ทำฉันขำพรืดเลย"
"มุมกล้องนี่ก็ฮา ซูมหน้าซะเต็มจอเชียว"
โอวหยางมี่ทนดูไม่ไหว
เธอเดินเข้าไปหาเถียนอวี่ แล้วบอกว่า
"แบบนี้คุณรีบกลับบ้านเถอะ"
เถียนอวี่ปฏิเสธทันควัน ตอนนี้เขากำลังเครื่องติด จะให้กลับไม่มีทาง
เย่เซวียนเห็นดังนั้นจึงรีบพูด
"งั้นเอาอย่างนี้ ผมจะถามคำถามประลองเชาวน์สำหรับเด็กสามขวบให้คุณ"
เถียนอวี่โบกมืออย่างไม่แยแส
"อย่าเอาสามขวบมาวัดกัน ถ้าคุณแน่จริง เอาแบบสี่ขวบมาเลย"
อายุน้อยขนาดนี้ดูถูกใครกันฮะ?
"ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า"
"แค่นี้? เพิ่มมาขวบเดียวเนี่ยนะ?! ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า!"
"ขำจะตายแล้ว บ้าบอแล้วก็ปัญญาอ่อนชะมัด ฮ่าฮ่าฮ่า"
ผู้ชมในไลฟ์สดขำจนตัวงอ ส่งของขวัญเป็นไอคอนปรบมือและโห่ร้องรัวๆ
"ห้าขวบก็ยังไหว!"
เถียนอวี่ชูนิ้วห้านิ้วด้วยความมั่นใจ
เย่เซวียนยิ้มน้อยๆ หันไปพูดกับโอวหยางมี่
"คุณดูสิ เขาก็วนเวียนอยู่แค่ช่วงอายุนี้แหละ เราจะไปกลัวอะไรเขา"
พูดจบเย่เซวียนก็หันกลับมาหาเถียนอวี่
"เตรียมตัว จงฟังคำถามข้อที่ 1 Number One"
"หนึ่งบวกหนึ่งเท่ากับสามในกรณีไหน?"
เถียนอวี่ยิ้มตอบอย่างมั่นใจ
"หนึ่งบวกหนึ่ง ไม่มีกรณีไหนเท่ากับสามทั้งนั้น"
"ผิด!"
เย่เซวียนตะโกนสวนทันที เถียนอวี่มองเขาด้วยความตกตะลึง ไม่อยากจะเชื่อ พยายามจะเถียงเพื่อปกป้องคำตอบตัวเอง
(จบแล้ว)