บทที่ 13 - สร้างชื่อในศึกเดียว

บทที่ 13 - สร้างชื่อในศึกเดียว

"คะแนนเต็มสองทาง!"

"ฉันสังหรณ์ใจว่า นี่จะเป็นสถิติที่ยากจะหาใครมาล้มล้างได้ในประวัติศาสตร์รายการ!"

"แต่มันคุ้มค่าจริงๆ นะ ผลงานเรื่อง 《ขายไม้ค้ำ》 คู่ควรกับคะแนนและสถานะแบบนี้แล้ว!"

คอมเมนต์ในไลฟ์สดถกเถียงกันอย่างเซ็งแซ่

บนเว็บไซต์ทางการ หัวข้อเกี่ยวกับ "ผลงานคะแนนเต็มสองทาง", "ผลงานคะแนนเต็ม", "ทีมคะแนนเต็ม" พุ่งสูงขึ้นอย่างต่อเนื่อง

ความร้อนแรงระดับนี้ถึงขนาดติดฮอตเสิร์ชในเวยป๋อ

#จะเอาจักรยานอะไรอีก #ผลงานคะแนนเต็มสองทาง #ศึกชิงจ้าวตลก ห้องไลฟ์สดหมายเลข 13 #สิบนาทีสู่ปรมาจารย์สมคำร่ำลือ

สารพัดแฮชแท็กจุดระเบิดความนิยม จนดันรายการ "ศึกชิงจ้าวตลก" ขึ้นสู่อันดับหนึ่งของหมวดภาพยนตร์และโทรทัศน์ประจำวันอย่างรวดเร็ว

"รายการนี้ฉันไม่เคยได้ยินชื่อมาก่อนเลย? ฉันชอบดูตลกนะเนี่ย ไม่รู้จะสนุกหรือเปล่า"

"เมนต์บนไม่รู้เหรอ? ได้ยินว่ามีผลงานได้คะแนนเต็มด้วยนะ กรรมการคือโจวซิงซิง, เสิ่นเถิง, เฉินซือเฉิง สามคนดังระดับนั้นยังชมผลงานคะแนนเต็มไม่ขาดปากเลย!"

"สามคนนี้ให้คะแนนเต็มเลยเหรอ? ไม่ใช่ว่ามีเบื้องลึกเบื้องหลังหรอกนะ?"

"จะเป็นไปได้ยังไง! ยังมีผู้ชมอีกห้าร้อยคนร่วมตัดสิน ทุกคนพร้อมใจกันดันเรื่อง 《ขายไม้ค้ำ》 ขึ้นหน้าหนึ่ง แถมยังให้คะแนนเต็มกันอีก โอ๊ย นายไปดูย้อนหลังเถอะ เดี๋ยวก็รู้เอง"

"รายงานตัวครับ เพิ่งดูวิดีโอจบแล้วกลับมา บอกได้คำเดียวว่าสมกับเป็นผลงานคะแนนเต็ม เหนือชั้นกว่าทีมอื่นคนละระดับ!"

"สนุกขนาดนั้นเชียว? ฉันต้องไปส่องบ้างแล้ว"

ชาวเน็ตอีกกลุ่มใหญ่ถูกดึงดูดเข้ามายังรายการศึกชิงจ้าวตลก

ทีมงานผู้กำกับมองตัวเลขยอดผู้ชมรวมหลังบ้านที่พุ่งทะยาน แล้วก็ยิ้มแก้มปริ ปากแทบฉีกถึงหู

"เยี่ยม เยี่ยมมาก ทีม 13 นี่มันของดีจริงๆ หัวหน้าทีมชื่อเย่เซวียนใช่ไหม? พ่อหนุ่มที่เขียนบท 《ขายไม้ค้ำ》 น่ะ?"

ผู้กำกับตบม้วนสคริปต์ในมือ พยักหน้าชมเปาะ

ได้กระแสระลอกนี้มา เกรดของรายการศึกชิงจ้าวตลกก็ถูกยกระดับขึ้นไปอีก รายได้ก็คงเพิ่มขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

นี่ไม่ใช่แค่ผู้เข้าแข่งขันแล้ว นี่มันเทพเจ้าแห่งโชคลาภชัดๆ!

"ใช่ครับผู้กำกับ"

ผู้ช่วยผู้กำกับข้างกายขานรับ

"จับตาดูเขาให้ดี! ให้ซีนเขาเยอะๆ ให้เขาได้แสดงฝีมือเต็มที่!"

สิ้นคำสั่งผู้กำกับ กล้องของรายการศึกชิงจ้าวตลกก็ตัดสลับไปยังห้อง 13 ทันที

ภายในห้อง โอวหยางมี่และเถียนอวี่ที่ตกใจตั้งแต่เห็นผู้ชมห้าร้อยคนเทคะแนนเต็มให้ พอมาเห็นว่าแม้แต่กรรมการทั้งสามท่านก็ยังให้คะแนนเต็มอีก ทั้งคู่ถึงกับยืนแข็งทื่อเป็นหิน

กล้องซูมเข้าไปจ่อหน้า แต่โอวหยางมี่และเถียนอวี่เพิ่งจะได้สติ

พวกเขาหันไปถามเย่เซวียนด้วยความไม่อยากเชื่อ

"พวกเราได้ที่หนึ่ง?"

"พวกเราได้คะแนนเต็ม?"

ต่างคนต่างถามออกมาคนละคำถาม แต่ล้วนเป็นสิ่งที่ใจอยากรู้

เย่เซวียนพยักหน้า นึกถึงแต้มความหรรษาหนึ่งแสนห้าหมื่นในร้านค้า นั่นหมายความว่าผู้ชมของพวกเขาอย่างน้อยต้องมีหลักหมื่น เกินกว่าหลักร้อยหลักพันที่คาดการณ์ไว้แต่แรกไปไกลโข

ถ้ารู้เรื่องนี้ พวกเขาคงยิ่งตกใจกว่าเดิมแน่ๆ

"คุณพระช่วย?!!"

พอเห็นเย่เซวียนพยักหน้า ทั้งสองก็กระโดดตัวลอยด้วยความดีใจ เดินกลับไปกลับมาหน้าจอใหญ่ จ้องมองคะแนนของห้อง 13 เพื่อให้แน่ใจว่าไม่ได้ฝันไป

ด้วยความตื่นเต้น พวกเขาถึงกับหยิกเนื้อตัวเองเพื่อพิสูจน์ว่านี่คือความจริง

"เย่เซวียน! ขอบใจนะ!"

หลังจากเช็กคะแนนห้อง 13 หลายรอบจนแน่ใจว่าไม่ใช่ฝัน แขนแทบจะเขียวช้ำกันไปข้าง

พวกเขาก็ตระหนักได้ว่าใครคือฮีโร่ของความสำเร็จนี้

จึงหันมาขอบคุณเย่เซวียนด้วยความซาบซึ้งใจ

ถ้าไม่มีเย่เซวียน ลำพังความสามารถของพวกเขา คงไม่มีทางทำผลงานได้ยอดเยี่ยมขนาดนี้

ทักษะการแสดงของพวกเขาจะว่าแย่ก็ไม่แย่ จะว่าดีก็ไม่ได้ดีเลิศ ไม่ใช่ปัจจัยหลักที่ทำให้ได้คะแนนขนาดนี้แน่ ถ้าจะวัดกันจริงๆ ทีมอื่นก็ใช่ว่าจะไม่มีคนแสดงเก่ง

ดังนั้นเห็นได้ชัดว่าทุกคนประทับใจบทละครของเย่เซวียน

ขนาดพวกเขาเอง ตอนแรกก็ยังประทับใจบทนี้เลยไม่ใช่หรือ?

พวกเขาจึงรู้ตัวดีว่า การที่ได้ผ่านเข้ารอบแถมยังได้คะแนนสูงลิ่วขนาดนี้ เป็นเพราะได้เกาะขาคนเก่งมาแท้ๆ

เป็นขาใหญ่ที่คาดไม่ถึงเลยจริงๆ

"ตอนอยู่โรงเรียนฉันก็รู้สึกว่านายมีแววแล้วนะ ไม่นึกเลยว่ายิ่งวิกฤตนายยิ่งพึ่งพาได้! สมเป็นนายจริงๆ! เย่เซวียน!"

เถียนอวี่ตบไหล่เขา ขอบคุณด้วยความจริงจัง

ส่วนโอวหยางมี่ก็เดินเข้ามาโค้งคำนับให้

มีแค่พวกเขาที่รู้ว่าการผ่านเข้ารอบมีความหมายต่อพวกเขาแค่ไหน

นักศึกษาวิทยาลัยการแสดงส่วนใหญ่จบมาก็ตกงาน ถ้าไม่ผ่านเข้ารอบ ทั้งคู่คงต้องกลับบ้านไปเปลี่ยนสายงานหาเลี้ยงชีพ

ความสามารถของเย่เซวียนพาพวกเขาเดินหน้าต่อได้ จะไม่ให้ซาบซึ้งได้ยังไง?

เย่เซวียนยิ้มให้พวกเขา

"ไม่ต้องขอบคุณผมหรอก นี่เป็นผลจากการพยายามร่วมกันของพวกเรา"

"โอวหยางกับรุ่นพี่ช่วยผมมาตั้งเยอะตอนอยู่โรงเรียน ครั้งนี้มาแข่งถ้าไม่ได้พวกคุณยอมมาเป็นเพื่อน ผมก็คงไม่กล้ามาคนเดียวหรอก"

เย่เซวียนถ่ายทอดความรู้สึกบางส่วนของเจ้าของร่างเดิมออกมา ถือเป็นการอธิบายที่นุ่มนวลและเหมาะสม

แต่คำพูดนี้ในหูของโอวหยางมี่และเถียนอวี่ ฟังดูถ่อมตัวสุดๆ

พวกเขายิ่งประทับใจหนักกว่าเดิม

มีความสามารถไม่ธรรมดา แต่ไม่หยิ่งผยอง แถมยังถ่อมตัว เป็นคนดีจริงๆ

ผู้ชมที่ดูไลฟ์สดห้อง 13 ต่างก็ซาบซึ้งไปกับมิตรภาพของพวกเขา

"ที่แท้ก็เป็นเด็กโรงเรียนเดียวกันนี่เอง"

"ก่อนหน้านี้ก็มีบอกนะว่าเป็นนักศึกษาจากวิทยาลัยการแสดง ดูท่าทางจะสนิทกันมาก่อน ถึงได้ร่วมกันสร้างสรรค์ผลงานดีๆ แบบนี้ได้"

"ตอนเห็นเย่เซวียนเขียนบทเสร็จในสิบนาที ฉันยังไปแซะเขาอยู่เลย ว่างานรีบขนาดนั้นคงเป็นขยะที่ดูไม่ได้ ผลคือหน้าแหกยับ ขอโทษจริงๆ"

"ฉันก็เหมือนกัน เพราะเย่เซวียนเขียนบทไวไป ฉันเลยคิดว่าเขาอวดดี คิดว่าบทห่วยแตก ตอนนี้เหรอ ถ้า 《ขายไม้ค้ำ》 เป็นขยะ ฉันคงเป็นขยะเปียกที่แย่กว่าขยะอีกที"

"เย่เซวียนนิสัยดีจัง ที่พูดแบบนั้นคงเพื่อรักษาน้ำใจเพื่อนทั้งสองคนสินะ ถ้าฉันมีเพื่อนร่วมทีมแบบนี้บ้างก็คงดี"

"เก่งแล้วยังถ่อมตัว คนแบบนี้ไม่ได้แชมป์ก็ผิดผีแล้ว!"

การกระทำของเย่เซวียนกวาดคะแนนความนิยมจากขาจรได้เพียบ

อีกด้านหนึ่ง บนเวทีหลัก หลังจากเสี่ยวซ้าประกาศคะแนนเต็มของห้อง 13 แล้ว ก็ประกาศผลงานอันดับสองที่ได้คะแนนสูงถึง 95 คะแนนต่อ

"ผลงานอันดับที่สองชื่อว่า 《โทรศัพท์》 จากสมาชิกทีมห้อง 20 ครับ การแสดงยาว 30 นาที มาในรูปแบบละครตลกเช่นกัน"

ในช่องแชท ผู้ชมที่เคยดู 《โทรศัพท์》 ต่างพิมพ์ข้อความรัวๆ

"《โทรศัพท์》 ก็เป็นงานตลกที่โดดเด่นนะ ถ้าเทียบกับทีมอื่น การจัดฉากเรียบง่าย เรื่องกระชับ นักแสดงมีอารมณ์ร่วมดีมาก เสียดายแค่การเสียดสียังไม่ถึงขั้น ไม่เหมือน 《ขายไม้ค้ำ》 ที่มีอะไรให้ขบคิดต่อ"

(จบแล้ว)