บทที่ 11 - ทีมคะแนนเต็ม

บทที่ 11 - ทีมคะแนนเต็ม

"คุณดูสิ!"

เย่เซวียนพูดกับโอวหยางมี่ด้วยน้ำเสียงภาคภูมิใจ

เถียนอวี่เดินหนีบไม้ค้ำ กระโผลกกระเผลกเดินจากไปไกลแล้ว

โอวหยางมี่มองตามหลังเขาไปด้วยสีหน้าซับซ้อน

ม่านเวทีค่อยๆ ปิดลง แสงไฟหรี่มืด

เป็นสัญญาณว่าการแสดงได้จบลงแล้ว

แต่ความร้อนแรงในห้องไลฟ์สดกลับยังพุ่งสูงขึ้นอย่างรวดเร็ว

"ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า ผมขอประกาศเลยว่านี่คือผลงานที่ฮาที่สุดในรายการศึกชิงจ้าวตลก!"

"จบแล้วเหรอเนี่ย ไม่รู้สึกเลยว่าเวลาผ่านไป"

"คุณภาพของละครสั้นเรื่องนี้ดีจริงๆ ทั้งตลกทั้งเสียดสี"

"พวกเขาเป็นทีมแรกที่แสดงจบ ไม่น่าเชื่อเลยว่าเป็นทั้งทีมแรกที่เขียนบทเสร็จ และทีมแรกที่แสดงเสร็จด้วย"

"ก็ฉากของพวกเขาเรียบง่ายที่สุดนี่นา ทีมอื่นงานจัดฉากอลังการงานสร้างมาก ผมแวบไปดูมาแล้ว รู้สึกว่าเป็นเรื่องเล่าที่น่าเบื่อทั้งนั้น สู้เรื่องนี้ไม่ได้เลย"

ผู้ชมในห้องไลฟ์สดต่างอาลัยอาวรณ์ไม่อยากให้ผลงานของพวกเขาจบลง

แต่ก็ทำอะไรไม่ได้

เมื่อการแสดงของห้อง 13 จบลง หน้าจอไลฟ์สดก็ดับมืดลงอัตโนมัติ ปิดการถ่ายทอดสดทันที

ผู้ชมหลายหมื่นคนที่ถูกดึงดูดเข้ามาต่างรู้สึกเบื่อหน่าย จึงพากันหลั่งไหลไปดูห้องอื่นๆ

ส่วนเย่เซวียนและเพื่อนอีกสองคนก็ถอดชุดการแสดงออก และเริ่มเก็บกวาดห้องเป็นกลุ่มแรก

ทีมงานเข้ามาเก็บอุปกรณ์ประกอบฉากไป เย่เซวียนทั้งสามจึงทิ้งตัวลงนั่งพักบนโซฟา

"ไม่รู้ว่าผลตอบรับการแสดงจะเป็นยังไงบ้างนะ"

โอวหยางมี่เอ่ยขึ้นด้วยความกังวล

แม้ตอนอ่านบทพวกเขาจะขำกันเอง แต่ก็ไม่มีอะไรการันตีว่าบทนี้จะถูกใจผู้ชม

เถียนอวี่แม้จะมีประสบการณ์โชกโชนกว่า แต่เมื่อต้องมาไลฟ์สดในรายการใหญ่ขนาดนี้ เขาก็ไม่มีความมั่นใจเท่าไหร่นัก

"ห้องไลฟ์ของพวกเราคงไม่ได้มีคนดูแค่สิบกว่าคนหรอกนะ?"

"ฉันหวังว่าอย่างน้อยน่าจะมีสักไม่กี่ร้อยคน ถ้าได้ขนาดนั้นเราน่าจะผ่านเข้ารอบได้"

เถียนอวี่ไม่กล้าคาดหวังสูงเกินไป จึงพูดตัวเลขที่ปลอดภัยไว้ก่อน

รายการอย่างศึกชิงจ้าวตลก ในช่วงแรกผู้ชมที่ยอมดูสดคงมีไม่มาก ส่วนหนึ่งคงกะรอรอดูย้อนหลัง

ฐานคนดูไลฟ์สดรวมน่าจะไม่เยอะ ถ้าเฉลี่ยมาถึงแต่ละห้องได้สักหลักพันคนก็ถือว่าสุดยอดแล้ว

เทียบกับความกังวลและความไม่มั่นใจของทั้งสองคน เย่เซวียนกลับอยู่ในสภาวะผ่อนคลายอย่างสิ้นเชิง

ละครสั้นเรื่องนี้เป็นผลงานระดับตำนานจากงานกาล่าตรุษจีนในโลกก่อนของเขา สร้างมุกตลกที่แพร่หลายมากมาย บางมุกถึงขนาดเล่นกันต่อเนื่องหลายปี พิสูจน์ได้ว่ามันเป็นที่รักของผู้ชมขนาดไหน

ถ้าระดับนี้ยังไม่ผ่านเข้ารอบรายการนี้ ก็คงต้องบอกว่าวงการตลกของโลกนี้มันเทพเกินไปแล้ว

แต่ดูจากความทรงจำของเขา โลกนี้เห็นได้ชัดว่ายังไม่ได้มีมาตรฐานสูงขนาดนั้น

ถ้าแค่นี้ยังไม่ผ่าน เขาคงต้องเก็บกระเป๋ากลับไปทำนาแล้วล่ะ

ถึงพวกเขาจะมองไม่เห็นจำนวนคนดูในห้องไลฟ์ แต่เย่เซวียนมองเห็นค่าความหรรษาในร้านค้าของตัวเองได้

ตอนนี้เป็นเวลาพักพอดี เขาจึงเตรียมเปิดร้านค้าดูว่าตัวเองจะซื้ออะไรได้บ้าง

แต่พอเปิดดู เขากลับตกใจจนเผลอลุกพรวดขึ้นมา

"ปัง!"

เขาเตะโดนโต๊ะตรงหน้า จ้องมองแผงหน้าจอเสมือนจริงด้วยความตะลึง

"หนึ่งแสนห้า?!!"

เย่เซวียนตะโกนในใจด้วยความยินดี

ค่าความหรรษาตั้ง 150,000 แต้ม! ไม่เพียงปลดล็อกร้านค้าระดับสองได้รวดเดียว แต่ยังซื้อของในร้านค้าได้อีกเพียบ!

โอวหยางมี่กับเถียนอวี่หันมามองเย่เซวียน ตกใจที่เขาเสียอาการ

"เธอเป็นอะไรหรือเปล่า?"

โอวหยางมี่มองเขาด้วยความเป็นห่วง

หรือว่าจะเครียดจนสติหลุดไปแล้ว?

ยังไงซะบทนี้เขาก็เป็นคนแต่งเองกับมือ ถ้าล้มเหลว แรงกดดันย่อมตกอยู่ที่เขาหนักที่สุด

เย่เซวียนส่ายหน้า

"แค่จู่ๆ ก็นึกถึงเรื่องที่บ้านขึ้นมาได้ เลยตื่นเต้นไปหน่อยน่ะ"

พูดจบเขาก็นั่งลงอย่างใจเย็น แล้วก้มหน้าดูร้านค้าของตัวเองต่อ

หนึ่งแสนห้านี้เขาต้องใช้ให้คุ้มค่า ขอส่องดูของในร้านให้หมดก่อนแล้วค่อยวางแผน

โอวหยางมี่กับเถียนอวี่มองหน้ากัน แล้วก็ไม่คิดจะซักไซ้ต่อ

พูดตามตรง พวกเขาไม่ค่อยรู้เรื่องทางบ้านของเย่เซวียนมากนัก รู้แค่ว่าฐานะทางบ้านเขาดูจะไม่ค่อยดี ปกติก็ประหยัดมัธยัสถ์

เวลานี้คงไม่เหมาะจะไปถามจี้ใจดำกลางรายการ เดี๋ยวจะไปสะกิดแผลใจเขาเปล่าๆ

ทางรายการรออยู่นาน จนกระทั่งการถ่ายทอดสดของทุกห้องจบลง เสี่ยวซ้าก็ประกาศจบการแข่งขันรอบแรกบนเวทีหลัก

"ตอนนี้ผู้เข้าแข่งขันทุกห้องได้ทำการแสดงเสร็จสิ้นแล้ว ท่านผู้ชมชอบผลงานชิ้นไหนที่สุดครับ? ขอเชิญร่วมพูดคุยอย่างดุเดือดในคอมเมนต์ของเว็บไซต์ทางการ โดยติดแฮชแท็กชื่อผลงานนั้นๆ เพื่อส่งผลงานที่คุณชอบขึ้นสู่กระแสยอดนิยมได้เลยครับ"

เสี่ยวซ้าพูดกับกล้อง

ไลฟ์สดของแต่ละห้องปิดลงหมดแล้ว เหลือเพียงการถ่ายทอดสดบนเวทีหลัก

และในขณะนี้ บนหน้าจอคอมเมนต์ของรายการ ผู้ชมต่างพากันพิมพ์ข้อความเกี่ยวกับ "ขายไม้ค้ำ" กันเป็นทิวแถว

"ฉันแวะไปดูมาหลายห้องนะ ก็มีงานดีๆ บ้าง แต่รู้สึกว่าไม่มีอันไหนสู้ขายไม้ค้ำได้เลย"

"ฉันก็เหมือนกัน ขายไม้ค้ำนี่สั้นกระชับได้ใจความ ทั้งตลกทั้งแสบสันต์ เรื่องอื่นๆ ไม่ตลกไม่พอ ยังยาวจนน่าเบื่อ ดูแล้วเพลียจิต"

"พวกนายเป็นหน้าม้าของทีมขายไม้ค้ำหรือเปล่าเนี่ย? ขายไม้ค้ำคืออะไร?"

เมื่อเห็นคนส่วนใหญ่ในช่องแชทเอาแต่คุยเรื่องขายไม้ค้ำ คนที่ไม่ได้ดูก็เริ่มรำคาญ

แต่ไม่นานคำพูดพวกนั้นก็โดนรุมถล่ม

"แนะนำให้ไปดูก่อนค่อยมาปากดี"

"ตลกชะมัด ถ้าพวกเราเป็นหน้าม้า แล้วนายเป็นตัวอะไร?"

"ขายไม้ค้ำเป็นละครสั้นที่ทำกรรมการขำก๊ากตั้งหลายรอบ เรื่องอื่นกรรมการแทบไม่ยิ้มด้วยซ้ำ หรือว่ากรรมการทั้งสามคนก็เป็นหน้าม้าด้วย?"

พอเห็นข้อความในช่องแชท พวกที่ตั้งข้อสงสัยก็ยิ่งของขึ้น

กรรมการสามคนหัวเราะตั้งหลายรอบเนี่ยนะ? เป็นไปได้ยังไง?

ผู้ชมที่ไม่ยอมจำนนจึงแคปภาพมาแปะฟาดหน้า หลักฐานคาตา

กลุ่มคนเหล่านั้นจึงพากันหุบปากเงียบกริบ

การถกเถียงอย่างดุเดือดในไลฟ์สดสะท้อนภาพในคอมเมนต์เว็บไซต์ได้เป็นอย่างดี

เพื่อรับประกันความยุติธรรมในการเข้ารอบ ทีมงานผู้กำกับจึงขึ้นกฎกติกาการเข้ารอบบนหน้าจอใหญ่

เสี่ยวซ้าถือไมโครโฟนอธิบายให้ทุกคนฟัง

"การเข้ารอบในครั้งนี้จะใช้ระบบคะแนนจากกรรมการบวกกับผู้ชม เราจะทำการสุ่มผู้ชม 500 คนที่ได้เข้าชมครบทั้ง 100 ห้องจากระบบหลังบ้าน มาเป็นสมาชิก 'คณะกรรมการผู้ชม' เพื่อให้คะแนนผลงานทั้ง 100 ชิ้น ขณะเดียวกันกรรมการของเราก็จะให้คะแนนผลงานที่ได้คะแนนสูงจากผู้ชมอีกครั้ง ผ่านการคัดกรองสองรอบนี้ สุดท้ายทีมที่มีคะแนนอยู่ใน 64 อันดับแรกก็จะเป็นผู้ที่ผ่านเข้ารอบครับ"

เมื่อได้ยินกติกานี้ ทุกคนก็วางใจ

ผู้ชมในไลฟ์สดต่างพากันโอดครวญ

"รู้งี้ฉันน่าจะแวะไปดูให้ครบๆ ฉันก็อยากเข้ากลุ่มคณะกรรมการผู้ชม อยากให้คะแนนสูงๆ กับเรื่องที่ชอบบ้าง!"

"เฮ้อ หวังว่าขายไม้ค้ำจะไม่โดนปัดตกนะ"

"วางใจเถอะ ฉันว่าคนที่ดูครบหนึ่งร้อยห้องน่าจะมีรสนิยมพื้นฐานกันบ้าง ขายไม้ค้ำเนื้อเรื่องไม่แย่ ต้องผ่านเข้ารอบแน่!"

"ใช่ เนื้อเรื่องดีขนาดนี้ ไม่มีเหตุผลที่จะตกรอบหรอก!"

(จบแล้ว)