บทที่ 6: ปลดล็อกบ้านพักอาศัย

เจียงฉีย้อนกลับเข้ามาในตัวบ้านเพื่อสร้างความอบอุ่นให้ร่างกาย เธอฉวยโอกาสในช่วงสิบนาทีสุดท้ายก่อนฟ้าจะมืดสนิท รีบเปิดหน้าต่างจัดการอาณาเขตขึ้นมาเพื่อสั่งอัปเกรดกระท่อมไม้ซุงหลังเล็ก

แสงสีขาวสว่างวาบโอบล้อมตัวบ้าน พร้อมกับตัวเลขถอยหลังปรากฏขึ้นเหนือหลังคา '5:59:49'

เจียงฉียืนกอดอกรออยู่ในลานบ้าน การอัปเกรดแต่ละครั้งกินเวลานานขึ้นเรื่อยๆ ยังดีที่สิ่งปลูกสร้างอื่นๆ จะทยอยปลดล็อกในภายหลัง เธอจึงไม่ต้องกังวลว่าจะหนาวตายระหว่างรออัปเกรดโดยไม่มีที่ซุกหัวนอน

ระหว่างรอ เจียงฉีไม่ได้ปล่อยเวลาให้สูญเปล่า เธอนำเนื้อดิบและก้อนเหล็กที่กินพื้นที่ในกระเป๋าเป้ไม่ถึงหนึ่งช่องออกมาวางกองรวมกันไว้ที่ลานบ้าน จากนั้นจึงเลื่อนดูช่องสื่อสารอาณาจักรเพื่อหาข้อมูลที่เป็นประโยชน์

[อวี๋ฮั่ว: วันนี้ฉันเจอเหมืองเลเวล 1 แต่มีไฮยีน่าเฝ้าอยู่ มีใครเคยเข้าไปข้างในบ้างไหม?]

[ส้มเปลือกเหลือง: อย่าให้พูดเลย ฉันโดนโจมตีทันทีที่ก้าวเข้าไป โชคดีที่หลบทัน เมื่อเช้ามีพี่ชายคนหนึ่งถืออีเต้อหินเข้าไปแล้วไม่ได้กลับออกมาอีกเลย ชื่อเทาไปแล้วด้วย]

[เจียงเทา: พลังโจมตีของสัตว์อสูรเลเวล 1 ไม่เท่าไหร่หรอก ฉันฆ่าไปตัวหนึ่งได้หีบสมบัติมา เปิดเจออีเต้อเหล็กสองอัน ใครสนใจแลกกับถ่านหิน 100 ก้อน ทักส่วนตัวมา]

[จั่วจือ: พี่ชาย ลูกพี่ใหญ่ ผมขอร้องล่ะ ขอแลกด้วยถ่านหิน 3 ก้อนได้ไหม พลีส... อีเต้อหินผมพังไปแล้ว]

[ฮ่าฮ่าฮ่าฮ่า: ถ่านหิน 100 ก้อน! ทำไมไม่ไปปล้นเขาเลยล่ะ!? เจียงเทา ฉันว่านายนี่แหละหน้าเลือดที่สุดในเขต 008 ของพวกเราแล้ว]

[ไม่อยากทำงาน: โชคของลูกพี่ใหญ่สุดยอดไปเลย ฉันเปิดหีบได้แค่น้ำขวดเดียวกับพิมพ์เขียวเสื้อนวม ให้มาเป็นก้อนฝ้ายเลยยังจะดีซะกว่า]

เมื่อเห็นดังนั้น เจียงฉีจึงรีบส่งข้อความส่วนตัวหาคนชื่อ 'ไม่อยากทำงาน' ทันที

[ฉี: สวัสดี นายขายพิมพ์เขียวเสื้อนวมไหม?]

[ไม่อยากทำงาน: ขาย!! คุณมีเสื้อนวมไหมล่ะ? เอาเสื้อนวมมาแลกหนึ่งชุดสิ]

เสื้อนวมหนึ่งชุด? ฝันไปเถอะ!

เจียงฉีคิดในใจ ขนาดตัวฉันเองยังไม่มีใส่ จะเอาที่ไหนไปให้คุณ

เจียงฉีเลิกสนใจอีกฝ่าย แล้วเงยหน้ามองกระท่อมไม้ซุงเลเวล 3 ที่เพิ่งอัปเกรดเสร็จสมบูรณ์ พื้นที่ใช้สอยขยายขึ้นเท่าตัว เธอรีบเดินเข้าไปสำรวจด้านใน... เยี่ยม มีห้องเก็บของเพิ่มมาแล้ว

ภายในกระท่อมแบ่งออกเป็นสามส่วน เมื่อเดินเข้ามาจะพบเตาผิงและเตียงไม้เนื้อแข็ง ขนาบข้างด้วยห้องสุขาแบบเรียบง่ายและห้องเก็บของ ภายในมีตู้เก็บของขนาดสิบช่อง โดยหนึ่งช่องสามารถเก็บไอเทมชนิดเดียวกันได้สูงสุด 999 ชิ้น

เจียงฉีรีบขนทรัพยากรกองโตที่วางระเกะระกะอยู่หน้าลานเข้ามาเก็บ พร้อมทั้งถ่ายโอนทรัพยากรจากกระเป๋าเป้ของตัวเองเข้าไปด้วย พริบตาเดียวก็กินพื้นที่ไปถึงเก้าช่อง... แร่ถ่านหินสองช่อง เนื้อดิบสามช่อง ไม้สองช่อง และก้อนเหล็กอีกสองช่อง ส่วนของที่เหลือยังคงวางกระจัดกระจายอยู่ที่ลานบ้าน

ตอนนี้ในกระเป๋าเป้ของเจียงฉีมีหีบไม้หนึ่งใบ ขวานหินหกเล่ม อีเต้อหิน 17 เล่ม น้ำดื่ม 18 ขวด และกางเกงนวมอีกสองตัว เหลือพื้นที่ว่างเพียงห้าช่อง

ความทนทานของหอกหินหมดลงตั้งแต่ตอนล่าสัตว์เมื่อเช้า ส่วนตัวที่ฆ่าได้ในช่วงบ่าย เธอต้องอาศัยประสบการณ์และความคล่องตัวล้วนๆ ค่อยๆ ใช้ขวานหินเฉือนเนื้อเถือหนังจนมันตายลงในที่สุด

หลังจากเก็บของเสร็จ เจียงฉีรีบตรงไปยังพื้นที่ว่างข้างเรือนหลักซึ่งเห็นได้ชัดว่าเป็นส่วนต่อขยาย เมื่อเปิดหน้าต่างจัดการอาณาเขตก็พบตัวเลือก [บ้านพักอาศัย 1] (รอการก่อสร้าง)

เธอกดสร้างทันที ใช้เวลาเพียงสิบกว่าวินาที เพิงไม้ที่ดูหยาบโลนยิ่งกว่ากระท่อมไม้ซุงเลเวล 1 เมื่อวานก็ปรากฏขึ้น เจียงฉีกดอัปเกรดรวดเดียวสองครั้ง จนบ้านพักอาศัยเลื่อนเป็นเลเวล 3 เมื่อเดินเข้าไปดูก็พบเพียงเตียงไม้หนึ่งหลังกับโต๊ะข้างเตียง... เอาเถอะ พอซุกหัวนอนได้

[ยินดีด้วย ผู้เล่น 'ฉี' เป็นคนแรกของอาณาจักรที่สร้างบ้านพักอาศัยระดับ 3 สำเร็จ คุณได้รับรางวัล 'ผู้พเนจร' (พ่อบ้านสารพัดประโยชน์) คุณต้องการประกาศเรื่องนี้ในอาณาจักร 008 หรือไม่? ใช่! ไม่!]

เจียงฉีเลือก 'ไม่' ในชีวิตก่อนเธอไม่รู้มาก่อนเลยว่าการเป็นคนแรกที่ปลดล็อกบ้านพักอาศัยจะมีรางวัลให้ แถมยังเป็นถึงพ่อบ้านสารพัดประโยชน์ ซึ่งตรงใจเธอที่สุด

ผู้เล่นสามารถสร้างบ้านพักอาศัยได้สูงสุด 10 หลัง เมื่ออัปเกรดถึงเลเวล 10 แต่ละหลังจะรองรับผู้อยู่อาศัยได้ 4 คน หากบ้านว่าง จะมี 'ผู้พเนจร' เดินทางมาขออาศัยในวันนั้น แน่นอนว่าถ้าเจอคนไร้ประโยชน์ ผู้เล่นก็สามารถเลือกปฏิเสธได้

เพราะหากรับคนไม่ดีเข้ามาแล้วกดขี่ใช้งานหนักเกินไป พวกเขาอาจก่อจลาจลหรือนัดหยุดงานได้ เมื่อรับผู้พเนจรเข้ามาแล้ว จะมีช่วงคุ้มครอง 30 วัน ซึ่งผู้เล่นห้ามขับไล่หรือสังหารพวกเขา

เพียงนาทีสองนาที เจียงฉีก็เห็นชายวัยกลางคนเดินฝ่าความมืดและหิมะเข้ามายังอาณาเขต ท่าทางเขาเหมือนพ่อบ้านตระกูลผู้ดีบนดาวบลูสตาร์ ดูเฉลียวฉลาดและซื่อตรง

แน่นอนว่าเขาคือพ่อบ้านตกยากจากตระกูลสูงศักดิ์

"ท่านลอร์ดผู้ทรงเกียรติ ฟรายด์ขอพึ่งใบบุญจากท่าน ข้าขอถวายความภักดีทั้งหมดแด่ท่าน"

เจียงฉีตรวจสอบข้อมูลตัวละครของอีกฝ่าย:

[ตัวละคร: ฟรายด์

สถานะ: ผู้พเนจร, พ่อบ้านตระกูลฟรายด์ที่ล้มละลาย

ทักษะ: สารพัดประโยชน์

ความภักดี: 100]

สารพัดประโยชน์! นี่มันลาโง่ชั้นดี— (ขีดทิ้ง) พ่อบ้านชั้นยอดชัดๆ!

"แน่นอน สวัสดีฟรายด์ ยินดีต้อนรับสู่อาณาเขตของฉัน เข้ามาสิ"

"ท่านลอร์ดผู้เมตตา พระเจ้าจะทรงอวยพรท่าน"

เจียงฉีเปิดประตูรั้วไม้ที่ส่งเสียงเอี๊ยดอ๊าดให้ฟรายด์เข้ามา เธอพาเขาไปที่หน้าบ้านพักอาศัยหลังที่ 1 แล้วยื่นกางเกงนวมให้หนึ่งตัว

"คุณพักที่นี่นะ อีกสิบนาทีให้มาที่เรือนหลักเพื่อทานอาหาร"

"ฟรายด์น้อมรับคำสั่งท่านลอร์ด"

ตอนนี้ฟ้ามืดสนิทแล้ว เจียงฉีรีบกลับเข้าบ้านเตรียมเปิดหีบสมบัติ

จากหีบไม้ เธอได้รับ: ชุดเครื่องครัว 110, ก้อนเหล็ก 310, ผลเบอร์รี่ 5*10

จากหีบเหล็ก เธอได้รับ: หินขยายกระเป๋าเป้ 110, หิน 1010, พิมพ์เขียวผ้านวม 110, พิมพ์เขียวคันธนูและลูกธนู 110, น้ำแร่ 510, หินคุณสมบัติ (สุ่มค่าสถานะ ยกเว้นโชค) 110, ดาบเหล็ก 1*10

ใครบอกว่าเรตการดรอปต่ำ? นี่มันเรตหลุดโลกชัดๆ!

ไม่เพียงได้หินขยายพื้นที่จากหีบเหล็ก แต่ยังได้หินคุณสมบัติมาด้วย ปกตินี่มันของรางวัลระดับหีบแพลทินัมเชียวนะ

เจียงฉียิ้มแก้มปริจนตาหยีเห็นฟันครบทุกซี่

"ค่าโชคสูงนี่มันดีจริงๆ ชีวิตที่แล้วเปิดหีบไม่เคยได้ดั่งใจขนาดนี้เลย"

พิมพ์เขียวต่างๆ ต้องใช้กับโต๊ะก่อสร้างเท่านั้น เจียงฉีจึงกดใช้หินขยายกระเป๋าทั้งสิบก้อนทันที ส่วนหินคุณสมบัติเธอแบ่งใช้เพิ่มค่าโจมตี 4 ก้อน และป้องกัน 6 ก้อน เมื่อเปิดหน้าต่างสถานะส่วนตัวก็พบว่าเลเวลพร้อมอัปแล้ว เธอจึงกดอัปเกรดอย่างไว ทุกครั้งที่เลเวลอัป ค่าสถานะทุกอย่าง (ยกเว้นค่าโชค) จะสุ่มเพิ่มขึ้น โดยการันตีขั้นต่ำอย่างละ +1 แต้ม

นี่มันสวรรค์ของนักพนัน (เจียงฉี) ชัดๆ!!

ตอนนี้แผงสถานะส่วนตัวของเจียงฉีแสดงผลดังนี้:

ชื่อในเกม: ฉี

เลเวล: 2 (10/500)

เลือด (HP): 100/100

พลังใจ: 90/100

ความแข็งแกร่ง: 10

โจมตี: 10

ป้องกัน: 11

สติปัญญา: 19 (ค่าเริ่มต้น +10)

ความว่องไว:

โชค:

พรสวรรค์: [หนึ่งอนุมานสิบ] (ระดับ SS)

ทักษะ: ... <<วาดวงกลมสาปแช่งแก>>

นอกจากค่าสติปัญญาที่บวกเพิ่ม 3 แต้ม ค่าสถานะอื่นๆ เพิ่มขึ้นอย่างละ 2 แต้ม เมื่อดูจากหลอดค่าประสบการณ์ 500 แต้ม เจียงฉีต้องฆ่าสัตว์อสูรอีก 50 ตัว จากสถิติวันนี้ถ้าไม่มัวแต่ขุดแร่ วันหนึ่งเธอน่าจะฆ่าได้ประมาณ 15 ตัว

ตอนนี้เลเวลตัวละครเพิ่มขึ้น อาณาเขตก็อยู่ที่ระดับ 3 เหมืองในป่าจะรีเซ็ตเป็นเลเวล 2 สัตว์อสูรหนึ่งตัวจะให้ค่าประสบการณ์ 20 แต้ม

เจียงฉีรู้สึกว่าน่าลองเสี่ยงดู พรุ่งนี้เธอจะพยายามเก็บเลเวลให้ครบ 500 แต้มให้ได้

พรุ่งนี้เป็นวันสุดท้ายของช่วงคุ้มครองมือใหม่ เธอวางแผนจะไม่ขุดแร่ แต่จะทุ่มเวลาทั้งหมดให้กับการล่าสัตว์เพื่อเก็บเลเวล

เจียงฉีหยิบหม้อที่เพิ่งต้มซุปเนื้อกินหมดในป่าออกมา โยนเนื้อสามชิ้นลงไปจี่ในหม้อ แล้วหันมาฆ่าเวลาด้วยการอ่านข้อความในช่องแชท

[ปลาพูดได้: พี่ ป้า น้า อา ปู่ ย่า ตา ยาย หนูจะหิวตายอยู่แล้ว มีใครบริจาคอาหารบ้างไหม? หนูไปนอนอุ่นเตียงให้ได้นะ]

[ไม่ใช่มนุษย์: มีใครเปิดหีบได้ชุดกันหนาวไหม? ยินดีรับแลก ทักส่วนตัวมา]

[เจียงเทา: ฮ่าๆๆ ข้ามีเว้ย! ดูซะ กางเกงนวมกันหนาวจากระบบเกม! แต่ข้าไม่แลกหรอกนะ ฮ่าๆๆๆ]

[เจียงเทา ส่งรูปภาพ]