บทที่ 5: อัปเกรดเลเวลสอง

ในทางกลับกัน ตอนนี้เธอมีถ่านหินและไม้มากพอสำหรับใช้เป็นทรัพยากรหลักในการอัปเกรดครั้งถัดๆ ไปได้สบาย

ไม่นานนัก ช่องแชทส่วนตัวของเจียงฉีก็ดัง 'ติ๊ด-ติ๊ด' ไม่หยุดหย่อน เมื่อเปิดดูก็พบจุดสีแดงแจ้งเตือนเรียงเป็นพรืดราวกับไม่มีวันจบสิ้น

ในจำนวนนั้นมีพวกขอทานหรือพยายามใช้ศีลธรรมมากดดันอยู่ไม่น้อย เจียงฉีทำเมินพวกเขาไปอย่างง่ายดาย

【บุปผาบานตามวาสนา: สวัสดีครับ เหล็ก 10 แลก ถ่านหิน 10 ครับ】

เจียงฉีตอบกลับทันที 【ตกลงค่ะ】

จากนั้นเธอก็กดเริ่มการแลกเปลี่ยน

【จางจงยง: สวัสดีครับ ผมอยากแลกถ่านหินสัก 20 ก้อน แต่มีเหล็กแค่ 5 ก้อน ใช้เนื้อดิบโปะส่วนต่างได้ไหมครับ?】

【ได้ค่ะ งั้นเอาเหล็ก 5 กับเนื้อดิบ 20 นะคะ】

【อีกฝ่ายเริ่มการแลกเปลี่ยน】

...ใช้เวลาไม่ถึงครึ่งชั่วโมง เจียงฉีก็รวบรวมวัสดุที่ต้องใช้ในการอัปเกรดได้ครบถ้วน แถมยังมีเนื้อดิบเหลืออีก 40 ชิ้น และเหล็กอีก 15 ก้อน

คนที่สามารถออกไปหาทรัพยากรส่วนเกินมาแลกเปลี่ยนได้ตั้งแต่วันแรก ล้วนเป็นคนที่มีศักยภาพ ส่วนพวกที่พอขอไม่ได้ก็ด่ากราด เจียงฉีจับบล็อกทิ้งทันทีอย่างไม่ไยดี

เธอกดเข้าไปที่หน้า 〈อาณาเขต〉 มีเพียงกระท่อมไม้ซุงหลังเดียวตั้งโดดเดี่ยว พร้อมป้ายกำกับ "อัปเกรดได้" ถัดจากมัน

【อัปเกรด!】

เจียงฉีเดินออกมาจากกระท่อมไม้ยืนรอที่ลานหน้าบ้าน การอัปเกรดระดับหนึ่งใช้เวลาเพียงห้านาที

ครู่ต่อมา กระท่อมไม้ที่ดูมั่นคงแข็งแรงขึ้นกว่าเดิมเล็กน้อยก็ปรากฏแก่สายตา พื้นที่อาณาเขตไม่ได้ขยายกว้างขึ้น และไม่มีสิ่งปลูกสร้างเพิ่มเติมผุดขึ้นมา แต่กระท่อมไม้หลังน้อยกลับมีห้องน้ำไม้เพิ่มขึ้นมาหนึ่งห้อง

เจียงฉีถอนหายใจ ก็ยังดีกว่าไม่มีอะไรเลย

ตรวจสอบวัสดุที่ต้องใช้สำหรับระดับต่อไป: เนื้อดิบ 500, ไม้ 500, ถ่านหิน 350 และเหล็ก 280

เธอยังขาดเนื้อดิบและเหล็ก เจียงฉีวางแผนจะไปเก็บเกี่ยวเนื้อดิบและเหล็กอย่างละหนึ่งแหล่งในวันพรุ่งนี้ โดยใช้เวลาที่เหลือในการสำรวจและล่าสัตว์ร้าย

สัตว์ร้ายจะไม่เกิดขึ้นในรัศมีร้อยลี้ระหว่างช่วงคุ้มครอง แต่เธอสามารถหามันได้ในเหมือง อย่างไรเสีย เหมืองก็รีเซ็ตใหม่ทุกวัน

ถ้าจำไม่ผิด พอหมดช่วงคุ้มครองมือใหม่ ฟังก์ชัน 〈ลีดเดอร์บอร์ด〉 จะเปิดใช้งาน โดยมีสามอันดับหลัก ได้แก่ อันดับพลังรบ, อันดับอาณาเขต และอันดับการสังหาร

เจียงฉีเข้าใจดีว่าการจะนำหน้าผู้เล่นคนอื่น ต่อให้ไม่ได้ที่หนึ่ง แต่ของรางวัลสำหรับสามอันดับแรกนั้นคุ้มค่าที่จะแย่งชิง

ด้วยผลของพรสวรรค์ การอัปเกรดอาณาเขตไม่ใช่เรื่องยากสำหรับเจียงฉี แต่การทำเหมืองกินเวลาเกินไป และเธอต้องการเพิ่มความแข็งแกร่งให้เร็วกว่านี้

จู่ๆ เธอก็นึกขึ้นได้ว่า หลังจากอาณาเขตถึงระดับสาม เธอจะสามารถรับสมัคร 'ผู้พเนจร' ได้ เจียงฉียังไม่รู้ที่มาที่ไปของพวกผู้พเนจรในชาติก่อน แต่ชัดเจนว่าตราบใดที่มีอาหารและที่พักให้ พวกเขาก็พร้อมจะทำงานให้คุณ

เมื่อจัดการแผนพัฒนาเสร็จสิ้น เธอโยนถ่านหินเข้าเตามากพอที่จะให้ไฟลุกโชนจนถึงวันรุ่งขึ้น เจียงฉีห่อตัวด้วยเสื้อโค้ตฝ้ายตัวหนา ขดตัวบนเตียงไม้ปูฟาง แล้วผล็อยหลับไป... เสียงลมหนาวหวีดหวิวข้างนอกดังไม่หยุดตลอดทั้งคืน เจียงฉีตื่นก่อนนาฬิกาปลุกแปดโมง

หนาวเกินไป เธอตื่นเพราะความหนาว

ไม่มีผ้านวม ต่อให้จุดเตาทั้งคืนก็ช่วยอะไรไม่ได้มาก

ดูท่าเธอต้องรีบอัปเกรดอาณาเขตให้เร็วที่สุด เมื่อปลดล็อกโต๊ะคราฟต์ได้ เธอจะสามารถสร้างสิ่งของต่างๆ ได้เอง

หลังจากย่างเนื้อสองชิ้นกินประทังความหิว เจียงฉีให้รางวัลตัวเองด้วยน้ำครึ่งขวดอย่างใจป้ำ เพราะน้ำที่ได้มาเมื่อคืน เธอจึงไม่ต้องกังวลเรื่องน้ำขาดแคลนไปอีกหลายวัน

เปิดประตูออกไป ลมและหิมะเริ่มซาลงแล้ว

เจียงฉีก้าวเข้าสู่แดนหิมะโดยไม่หันหลังกลับ เธอวางแผนจะล่าสัตว์ร้ายในช่วงเช้า เพราะยังมีแรงเหลือเฟือและตอบโต้การโจมตีได้รวดเร็ว

ช่วงเช้าผ่านพ้นไป เจียงฉีกลับถึงอาณาเขตตอนเที่ยงตรง

เธอไม่มีทางเลือก เธอเกือบจะแข็งตาย การอยู่กลางแจ้งนานเกินไป แม้จะได้พักหลบภัยสั้นๆ ในเหมือง แต่ก็บั่นทอนกำลังกายของเธอไปมาก

อย่างไรก็ตาม ผลตอบแทนที่ได้ก็น่าพอใจ เธอสังหารสัตว์ร้ายไปทั้งหมดแปดตัว ได้หีบไม้เจ็ดใบและหีบเหล็กหนึ่งใบ

นั่งพักข้างเตาผิงสักครู่ รู้สึกได้ถึงอุณหภูมิร่างกายที่ค่อยๆ ฟื้นคืน เจียงฉีถูมือไปมา

ต่อไปคือเวลาเปิดหีบ!

จากหีบไม้เจ็ดใบ เธอได้: เนื้อดิบ 10×10, ผ้าฝ้าย 4×10, ขวานหิน 1×10, ผ้าฝ้าย 5×10, น้ำแร่ 6×10, แท่งเหล็ก 8×10, เครื่องครัว 1×10, หิน 15×10, หนังสือทักษะสุ่ม (ระดับ D) 1×10, อีเก้อหิน 2×10, พิมพ์เขียวดาบเหล็ก 1×10, กางเกงฝ้าย 3×10, อุปกรณ์อาบน้ำ 1×10 และฝ้าย 5×10

เมื่อเห็นกองทรัพยากรหลากหลายกองอยู่บนพื้น ตาของเจียงฉีแทบจะเป็นประกายวิบวับ

"พระเจ้าช่วย ฉันได้หนังสือทักษะจากหีบไม้ด้วย! แถมยังมีพิมพ์เขียวดาบเหล็กอีก!"

เมื่อนึกถึงว่าเธอจะมีโต๊ะคราฟต์ได้ตอนระดับห้า ความปรารถนาที่จะอัปเกรดอาณาเขตก็ยิ่งรุนแรงขึ้น

เธอแยกประเภทวัสดุต่างๆ และกองไว้ที่มุมห้อง หยิบเครื่องครัวที่เพิ่งได้มา ซึ่งประกอบด้วยกระทะผัด มีด และเขียง

เจียงฉีล้างพวกมันด้วยน้ำเปล่าหนึ่งขวด หั่นเนื้อเป็นชิ้นเต๋า แล้วต้มซุปเนื้อหนึ่งหม้อ

"อร่อยเหาะ!"

ด้วยความเป็นผลิตภัณฑ์จากเกม เนื้อจึงสดใหม่เหลือเชื่อ แม้จะไม่มีเครื่องปรุงรสใดๆ ก็ยังชวนน้ำลายสอ

จากนั้น เจียงฉีต้มซุปเนื้ออีกหม้อ เก็บทั้งหม้อและซุปใส่กระเป๋าเป้ แบบนี้จะช่วยเติมพลังกายระหว่างทำเหมืองช่วงบ่ายได้ง่ายขึ้น

ตอนนี้ในกระเป๋าเป้ของเธอมี: ขวานหิน x11, อีเก้อหิน x21, ซุปเนื้อ x1, ถ่านหิน x999, ไม้ x999 และเนื้อดิบ x140

เธอวางทรัพยากรส่วนเกินที่สำคัญกว่าไว้ในบ้าน ส่วนอย่างอื่นเช่นถ่านหินและไม้กองไว้ที่ลาน ถ้าไม่ใช่เพราะเก็บเพิ่มไม่ได้แล้ว เธอคงไม่อยากเปลืองช่องกระเป๋าหรอก

เธอหยิบหนังสือทักษะสุ่ม 10 เล่มออกมา แม้จะเป็นแค่ระดับ D แต่อัตราการดรอปในช่วงแรกนั้นต่ำเตี้ยเรี่ยดิน

น่าเสียดายที่ต่อให้เธอใช้เองทั้งสิบเล่ม ก็ปลดล็อกทักษะสุ่มได้แค่ชนิดเดียว แต่ถ้าแจกจ่ายให้สิบคน ก็จะปลดล็อกทักษะสุ่มระดับ D ได้ถึงสิบอย่าง

เธอเปิดเล่มหนึ่งก่อน แล้วเปิดแผงข้อมูลส่วนตัว:

ชื่อในเกม: ฉี

เลเวล: 1 (100/100) (อัปเกรดได้)

เลือด (HP): 100/100

พลังจิต: 92/100

กายภาพ: 8

พลังโจมตี: 4

พลังป้องกัน: 3

สติปัญญา: 16 (ทักษะพรสวรรค์ +10)

ความว่องไว: 5

โชคลาภ: 6

พรสวรรค์: 【รู้หนึ่งเข้าใจสิบ】 (ระดับ SS)

ทักษะ 1:...ทักษะ: 〈วาดวงกลมสาปแช่งแก〉 หลังใช้ทักษะนี้ คุณสามารถระบุเป้าหมายเพื่อสาปแช่งได้หนึ่งคน ค่าโชคลาภของพวกเขาจะลดลง 1 แต้มในวันถัดไป และฟื้นฟูในวันมะรืน แต่ละครั้งใช้พลังจิต 10% คูลดาวน์: 24 ชั่วโมง

ทักษะนี้... จะว่าแย่ก็ไม่เชิงเพราะเอาไว้สาปแช่งเสิ่นเชียนเตี๋ยได้ แต่จะว่าดีก็พูดได้ไม่เต็มปาก เพราะมันไม่ได้ช่วยพัฒนาตัวเจียงฉีเลยสักนิด

ช่างเถอะ แค่ระดับ D จะคาดหวังอะไรมาก

เจียงฉีจัดการสาปแช่งผู้เล่นคุนหลิง 'เสิ่นเชียนเตี๋ย' ทันที ถือซะว่าเป็นเรื่องที่ทำได้สะดวกมือ

ส่วนหีบเหล็กที่เหลือและหนังสือทักษะอีกเก้าเล่ม เจียงฉีวางแผนจะเปิดตอนกลับมาตอนเย็น ตอนนี้ต้องรีบออกไปทำเหมืองก่อน

เธอใช้เวลาสามชั่วโมงเก็บเกี่ยวซากสัตว์ที่ฟาร์มปศุสัตว์ และอีกสามั่วโมงขุดแร่ที่เหมืองเหล็ก ตอนนี้เหลือเวลาอีกเพียงชั่วโมงเดียวก่อนฟ้ามืด

เจียงฉีวางแผนจะฆ่าสัตว์ร้ายอีกสักตัวขากลับ

เธอเจอเหมืองถ่านหินซ่อนอยู่ในพุ่มไม้ห่างจากอาณาเขตไปทางทิศตะวันออกประมาณสามร้อยเมตร หลังจากใช้เวลาสามสิบนาทีจัดการสัตว์ร้ายข้างใน เจียงฉีก็รีบจ้ำอ้าวกลับกระท่อมไม้