ตอนที่ 22 : เหล่านินจาปีศาจ, การต่อสู้ในโลกนินจา

ตอนที่ 22 : เหล่านินจาปีศาจ, การต่อสู้ในโลกนินจา

"รายงาน : สถิตร่างและอุจิฮะ ซาสึเกะ กลายเป็นเพื่อนกันแล้วครับ"

โฮคาเงะรุ่นที่ 3 วางรายงานในมือลงและใช้ปากกาขีดฆ่าอย่างเงียบๆ ไม่ได้กังวลอะไรมากนัก

มิตรภาพระหว่างเด็กๆ จะมีผลกระทบอะไรได้?

สถิตร่างต้องการความผูกพันกับหมู่บ้าน และซาสึเกะคือน้องชายของอิทาจิ ทำให้เขาเป็นตัวเลือกที่ยอดเยี่ยม แม้ว่าจะมีเรื่องไม่คาดฝันเกิดขึ้นระหว่างหมู่บ้านกับอุจิฮะในอนาคต นารูโตะและซาสึเกะก็จะยังคงเป็นสมาชิกของโคโนฮะทั้งคู่

รายงานระบุว่าช่วงนี้นารูโตะเริ่มแสดงพรสวรรค์ในการต่อสู้

การปาดาวกระจาย การใช้คุไน การกำหนดทิศทางด้วยเข็ม... นารูโตะเรียนรู้ได้ดีทั้งหมด แม้ว่าเขาจะยังขาดความรู้ทางทฤษฎีอยู่บ้าง แต่มันก็คนละเรื่องกับผลงานที่โหล่ก่อนหน้านี้ของเขาอย่างสิ้นเชิง

"เขาคือลูกของมินาโตะกับคุชินะนี่นะ"

โฮคาเงะรุ่นที่ 3 ส่ายหัวพร้อมรอยยิ้ม พรสวรรค์ของลูกโฮคาเงะรุ่นที่ 4 จะแย่ได้ยังไง?

ช่วงนี้เขายุ่งวุ่นวายอยู่กับเรื่องในโลกนินจาจนไม่มีเวลาดูแลนารูโตะ การเห็นนารูโตะเป็นแบบนี้ก็ทำให้เขาเบาใจได้

"ท่านโฮคาเงะ แย่แล้วครับ! รุ่นพี่คาคาชิถูกโจมตี!"

...

ภายในโรงพยาบาล คาคาชิจ้องมองเพดานสีขาวอย่างเหม่อลอยด้วยตาข้างเดียว สีหน้าของเขาเย็นชาราวกับเถ้าถ่าน

ไกนั่งอยู่ข้างๆ จ้องมองหมออย่างร้อนรน

"หมอ! เขาเป็นยังไงบ้าง!?"

"ทางกายภาพเขาไม่เป็นไร แค่เสียเลือดนิดหน่อย ประกอบกับสภาพจิตใจย่ำแย่ นอนพักสักหน่อยก็คงดีขึ้น"

"แต่ผมดูยังไงเขาก็ไม่โอเคนะ! ทำไมถึงไม่มีพลังแห่งวัยรุ่นเลยล่ะ!?"

"ชายวัยกลางคนจะไปเอาพลังแห่งวัยรุ่นมาจากไหนกัน?"

หมอปวดหัวกับเสียงตะโกนของไก และเดินออกไปพร้อมกับถือบันทึกคนไข้

ครู่ต่อมา โฮคาเงะรุ่นที่ 3 ก็เดินเข้ามา

"ท่านโฮคาเงะ!"

ไกเรียกอย่างตื่นเต้นขณะเขย่าตัวคาคาชิ

หัวใจของโฮคาเงะรุ่นที่ 3 สั่นสะท้านเมื่อเห็นคาคาชิ ซึ่งตาซ้ายถูกพันด้วยผ้าพันแผลหลายชั้น

"คาคาชิ เกิดอะไรขึ้น? เธอไม่เป็นไรนะ?"

"ท่านโฮคาเงะ..."

คาคาชิเริ่มได้สติกลับคืนมาบ้างและพยายามลุกขึ้นนั่งโดยมีไกช่วยพยุง

เขาส่ายหัวอย่างหดหู่ "ผมไม่เห็นศัตรู ผมถูกควบคุมในการปะทะเพียงครั้งเดียว"

"อะไรนะ?!" x2

ไกและโฮคาเงะรุ่นที่ 3 ร้องอุทานด้วยความประหลาดใจ ความแข็งแกร่งของคาคาชิเป็นที่ประจักษ์แก่ทุกคน นินจาก๊อปปี้ของโคโนฮะถูกจัดการในพริบตาเดียวงั้นเหรอ?

"เนตรวงแหวนของเธอ..."

สายตาของโฮคาเงะรุ่นที่ 3 ซับซ้อนขณะเอ่ยถาม

"ถูกควักไปครับ..."

เสียงของคาคาชิเบาลง ไม่อาจซ่อนความเหนื่อยล้าและความสูญเสียไว้ได้ ดวงตาข้างนั้นคือของดูต่างหน้าจากโอบิโตะ การฝากฝังครั้งสุดท้ายของเพื่อน และตอนนี้เขาก็เสียมันไปแล้ว

เขาได้ "ฆ่า" รินด้วยมือของเขาเอง และรู้สึกว่าไม่มีหน้าไปพบโอบิโตะอยู่แล้ว และตอนนี้เนตรวงแหวนก็หายไปอีก... คาคาชิรู้สึกเหมือนกำลังจะแตกสลาย

โฮคาเงะรุ่นที่ 3 ตบไหล่คาคาชิอย่างหนักแน่นและส่งสายตาให้ไก

ปกติไกจะเป็นคนแปลกๆ แต่ตอนนี้สีหน้าของเขาเคร่งขรึมเป็นพิเศษขณะพยักหน้าอย่างแน่วแน่

ภายในหมู่บ้านโคโนฮะ มีคนกล้าลงมืออย่างโจ่งแจ้งขนาดนี้เชียวหรือ... สถานการณ์เร่งด่วนยิ่งกว่าที่โฮคาเงะรุ่นที่ 3 จินตนาการไว้เสียอีก!

เนตรวงแหวน... ใครกันที่ต้องการเนตรวงแหวน? ทำไมต้องขโมยของคาคาชิ?

ถ้ามีคนอยากได้เนตรวงแหวน พวกเขาก็น่าจะไปขโมยจากอุจิฮะสิ!

ในทางเดินโรงพยาบาล ขณะที่แสงอาทิตย์ยามเย็นส่องผ่านหน้าต่าง ซารุโทบิ ฮิรุเซ็น ยืนนิ่งอยู่

ต้องการเนตรวงแหวน... ไม่กล้าขโมยจากอุจิฮะ... กล้าลงมือในโคโนฮะ... ดันโซ!!

...

ภายในเขตที่อยู่อาศัยตระกูลอุจิฮะ

ฟุงะกุรวบรวมนินจากองกำลังกรมตำรวจชุดเดิม ให้เข้าแถวเรียงหน้ากระดาน

ตรงหน้าพวกเขา ผลไม้รูปร่างแปลกประหลาดห้าผลวางเรียงรายกันอย่างเป็นระเบียบ

ดวงตาของอุจิฮะทุกคนเป็นประกายด้วยความปรารถนา ในฐานะนินจา พวกเขารู้ว่านี่คือพลังปีศาจที่นายน้อยนำมาจาก "ดินแดนศักดิ์สิทธิ์"!

ดูอิโนกะตอนนี้สิ ด้วยการพึ่งพาพลังอันน่าทึ่งนั้น เขาได้บดขยี้ผู้เชี่ยวชาญมากมายและก้าวขึ้นสู่ตำแหน่งผู้แข็งแกร่งอันดับสามในตระกูลอุจิฮะ

คนอื่นที่เดิมทีอยู่ในระดับเดียวกับเขาจะไม่ให้อิจฉาได้ยังไง!

"ต่อไป เราจะเริ่มแจกจ่ายผลไม้!"

ฟุงะกุตะโกน และทุกคนเริ่มกลั้นหายใจ เนตรวงแหวนของพวกเขาเปิดใช้งานโดยไม่รู้ตัวทีละคน

"ผลอุชิอุชิ โมเดลไบซัน มอบให้ อุจิฮะ เอ็น!"

"ผลโทริโทริ  โมเดลอินทรี มอบให้ อุจิฮะ รูริ!"

"ผลเฮบิเฮบิ... ผลอินุอินุ โมเดลหมาป่า... ผลอินุอินุ โมเดลดัชชุน..."

ความปีติยินดีอย่างบ้าคลั่งพุ่งพล่านบนใบหน้าของผู้ที่ได้รับผลไม้ และพวกเขารีบก้าวไปข้างหน้า เมื่อเห็นว่าผลไม้ทั้งห้าผลถูกแจกจ่ายไปหมดแล้ว คนที่เหลือก็ก้มหน้าลงอย่างผิดหวัง มองดู "ผู้ชนะ" ด้วยความน้อยใจ

อุจิฮะ เทกกะ และ อุจิฮะ ยาคุชิ ยืนอึ้ง พวกเขาเป็นโจนิน แต่กลับไม่ได้รับมอบหมายสักผลเนี่ยนะ!?

หรือว่าพวกเขาเคยไปล่วงเกินหัวหน้าตระกูลมาก่อน?

ภายใต้สายตาจับจ้องของฝูงชน ทั้งห้าคนกัดผลไม้ของตนพร้อมกัน สีหน้าของพวกเขาบิดเบี้ยวขณะเกิดการกลายพันธุ์

เสียงร้องของนกอินทรีขนาดยักษ์ดังก้องไปทั่วท้องฟ้า ขณะที่อุจิฮะ รูริ เป็นคนแรกที่แปลงร่างเป็นนกอินทรีอันสง่างามและบินสูงขึ้นไปในอากาศ

อุจิฮะ เอ็น หัวเราะอย่างบ้าคลั่งขณะแปลงร่างเป็นกระทิง กระแทกพื้นจนเกิดแรงสั่นสะเทือน

"อิโนกะ! ออกมา!"

เอ็นกวักมือเรียกอิโนกะ ซึ่งกำลังดูความตื่นเต้นอยู่ข้างๆ ท่าทางเหมือนอยากจะ "ลองของ"

"เอ็น นายกำลังทำให้ฉันลำบากใจนะ"

อิโนกะหัวเราะ ก่อนหน้านี้เขาเคยใช้พลังของผลไม้ซัดเอ็นจนน่วม ตอนนี้หมอนี่ได้กินผลไม้เข้าไปบ้าง ก็คงอยากเอาคืนเป็นธรรมดา

อิโนกะชำเลืองมองฟุงะกุก่อน และหลังจากที่อีกฝ่ายพยักหน้า เขาจึงก้าวออกมา ฝูงชนแตกฮือทันที กลัวว่าจะโดนลูกหลง

"ฉัน อุจิฮะ เอ็น ไม่เคยอ่อนแอกว่าใครในชีวิต!"

เอ็นคำรามและปล่อยหมัด พลังของไบซันไหลเวียนไปทั่วร่าง ความเร็ว พละกำลัง ความคล่องตัว... สมรรถภาพทางกายทั้งหมดของเขาพัฒนาแบบก้าวกระโดด

ฟุงะกุอดไม่ได้ที่จะแสดงความชื่นชม การเพิ่มพลังนี้แข็งแกร่งกว่าผลประตูของเขามาก

อย่างไรก็ตาม อิโนกะยังคงสงบนิ่ง ด้วยการปัดป้อง เขาทำลายพลังของเอ็นได้อย่างง่ายดาย หมุนตัวและฟาดศอกอย่างแรงใส่เอ็น!

"อั๊ก!"

เสียงกระดูกหักดังชัดเจน ส่งความหนาวเย็นไปทั่วฝูงชน

เอ็นกระเด็นถอยหลังไปกระแทกกำแพง

พลังของแมมมอธไม่ใช่สิ่งที่กระทิงจะเทียบได้!

"อิโนกะ ทำไมรุนแรงจัง?" ฟุงะกุขมวดคิ้ว เขาจะไม่ต้องนอนซมเป็นเดือนเลยเหรอ?

"ท่านหัวหน้าตระกูล ดูสิครับ"

อิโนกะชี้ไปที่เอ็นด้วยรอยยิ้ม ฝูงชนมองตามและเห็นว่าเอ็นกำลังพยายามลุกขึ้นยืนอย่างสั่นเทา

ดวงตาของเหล่านินจาเบิกกว้าง ในฐานะผู้เชี่ยวชาญการลอบสังหาร พวกเขาคุ้นเคยกับกายวิภาคของมนุษย์เป็นอย่างดี กระดูกต้องหักแน่ๆ จากการโจมตีเมื่อกี้

เขายังลุกขึ้นยืนได้อีกเหรอ!?

"ร่างกายของไบซันไม่เลวเลยจริงๆ"

อิโนกะคาดไว้แล้ว ก่อนหน้านี้เขาเคยลองเอาคุไนกรีดตัวเองสองครั้ง แผลก็หายเร็วมากเช่นกัน

เหล่านินจาตกตะลึง ตกอยู่ในความเงียบงัน

การต่อสู้ประเภทใดที่เกิดขึ้นบ่อยที่สุดในโลกนินจา?

การลอบสังหาร!

การลอบสังหารแบบไหนที่มีประสิทธิภาพที่สุด?

โจมตีจุดตาย!

แต่ทว่า ผลไม้นี้สามารถเพิ่มการฟื้นฟูร่างกายได้ด้วย ในโลกนินจา นี่แทบจะเป็นการเปลี่ยนแปลงอย่างสิ้นเชิง

ความจริงแล้ว จนถึงยุคของเพน สิ่งสำคัญที่สุดในโลกนารูโตะไม่ใช่การต่อสู้ แต่เป็นข้อมูลข่าวกรอง!

เพราะร่างกายมนุษย์เปราะบาง เพียงแค่รู้ข้อมูลของศัตรู คุไนเล่มเดียวก็อาจจบการต่อสู้ได้ แต่ตอนนี้ วิธีการต่อสู้นี้กำลังจะถูกเปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิงด้วยการถือกำเนิดของ 'เหล่านินจาปีศาจ' แห่งอุจิฮะ

ในอนาคต อาจมีสัตว์ประหลาดปรากฏตัวขึ้นที่แม้แต่คุไนก็แทงไม่เข้าและยันต์ระเบิดก็ทำรอยขีดข่วนไม่ได้

ผลไม้เพียงผลเดียวการันตีพลังรบระดับโจนินเป็นอย่างน้อย ด้วยอุจิฮะแบบนี้ อย่าว่าแต่โคโนฮะเลย โลกนินจาทั้งใบก็คงอยู่ในกำมือของพวกเขา!