- หน้าแรก
- ราชันย์จอมโจรย้อนเวลา
- บทที่ 10 - แพทย์สนามเบลวินส์
บทที่ 10 - แพทย์สนามเบลวินส์
บทที่ 10 - แพทย์สนามเบลวินส์
บทที่ 10 - แพทย์สนามเบลวินส์
เนี่ยเหยียนมองไปทางฝั่งทะเลสาบ ดูเหมือนกิลด์ผู้พิชิตจะเริ่มลงมือแล้ว หมู่บ้านมนุษย์ปลาถูกโจมตี พวกมนุษย์ปลาที่ล้อมเนี่ยเหยียนอยู่เลยทิ้งเขาแล้วรีบกลับไปช่วยพวกพ้อง ไม่น่าเชื่อว่ากิลด์คู่แค้นอย่างกิลด์ผู้พิชิตจะกลายเป็นคนช่วยชีวิตเขาไว้ โลกนี้มันช่างตลกร้ายจริงๆ
พอมนุษย์ปลาไปกันหมด แถวนี้ก็ปลอดภัย เนี่ยเหยียนรีบค้นหาหีบสมบัติต่อ ในที่สุดก็เจอหีบสีขาวซ่อนอยู่ในดงสาหร่ายหนาทึบ สภาพแวดล้อมตรงนี้เหมือนในความทรงจำเป๊ะ ใช่ที่นี่จริงๆ ด้วย!
เนี่ยเหยียนเปิดหีบ ล้วงมือลงไปหยิบตำราสกิลเล่มหนึ่งขึ้นมา มันคือตำราสกิล "เก็บเกี่ยว" เขาขยี้ตำราเป็นแสงสีขาวพุ่งเข้าร่าง ช่องสกิลเสริมปรากฏทักษะใหม่ขึ้นมา เก็บเกี่ยว
ได้ของดีมาแล้ว ไม่รู้แถวนี้จะมีหีบอื่นอีกไหม แต่ขืนหาต่อคงเสียเวลาเปล่า เอาไว้เลเวลสูงกว่านี้ค่อยกลับมาเก็บกวาดทีหลังดีกว่า เนี่ยเหยียนว่ายน้ำมุ่งหน้าไปข้างหน้า ลัดเลาะไปตามกอสาหร่าย เจอมอนสเตอร์ก็หลบห่างๆ ผ่านไปประมาณสิบนาที เขาก็เห็นเกาะกลางทะเลสาบรันโด จึงว่ายขึ้นฝั่ง
ระบบ: คุณค้นพบเกาะกลางทะเลสาบ
เนี่ยเหยียนขึ้นฝั่ง เช็กพิกัดดู น่าจะอยู่แถวๆ นี้แหละ กวาดสายตามองหาจนเจอชายชราคนหนึ่งนั่งตกปลาอยู่ริมตลิ่ง
นั่นคือ NPC ชายชราท่าทางประหลาด ที่มักจะไหว้วานผู้เล่นทุกคนที่เจอให้ไปหา "ใยแมงมุม" มาแลกกับ "ผ้าไหม" ใยแมงมุมขายร้าน NPC ได้สามทองแดง ส่วนผ้าไหมขายได้สองทองแดง ขาดทุนเห็นๆ แลกเสร็จตาแก่ก็ไม่ให้อะไรเพิ่มด้วย ผู้เล่นหลายคนเคยทำเควสต์นี้แต่ก็ขาดทุนยับ ไม่เคยได้รางวัลดีๆ เลย
ชาติที่แล้วเนี่ยเหยียนก็เคยทำ เขาเอาใยแมงมุมมาแลกห้าอันแล้วก็เลิก เพราะมันไม่คุ้ม แต่ต่อมามีคนบ้าจี้เอาใยแมงมุมมาแลกถึงสามสิบอัน ปรากฏว่าได้รับรางวัลเป็นสกิล "ทักษะพันแผลต่อสู้" แถมเป็นระดับกลางด้วย พอข่าวหลุดออกไป ผู้เล่นก็แห่กันมาทำเควสต์ แต่ตาแก่ก็หายไปแล้ว
แถวนี้มีแมงมุมน้ำเลเวล 3 ดรอปใยแมงมุมพอดี หาให้ครบสามสิบอันน่าจะใช้เวลาสักสามวัน ถือโอกาสเก็บเลเวลไปในตัว ขาดทุนแค่สามสิบทองแดงแลกกับสกิลพันแผลระดับกลาง คุ้มยิ่งกว่าคุ้ม
เนี่ยเหยียนเดินเข้าไปหาชายชรา
"ทุกปีในช่วงเวลานี้ ป้อมปราการฮิลตันจะต้องเผชิญกับกองทัพปีศาจจากใต้พิภพ เหล่าผู้กล้าที่ปกป้องป้อมปราการต้องสละเลือดเนื้อและชีวิตเพื่อรักษาผืนแผ่นดินอันอุดมสมบูรณ์นี้ไว้ ผู้บาดเจ็บต้องทนทุกข์ทรมานทั้งวันทั้งคืน เมื่อวานหรือพรุ่งนี้ พรุ่งนี้หรือเมื่อวาน พ่อหนุ่ม เจ้าว่าข้าควรนั่งตกปลาบนฝั่ง หรือลงไปตกในน้ำดี" ชายชราพึมพำกับตัวเอง แล้วหันมาถามเนี่ยเหยียน
ชายชราผมขาวโพลน หลังค่อม ผิวหนังเหี่ยวย่นเหมือนเปลือกไม้แห้ง สวมผ้าคลุมสีเทาเก่าๆ ถือคันเบ็ดตกปลา ในความทรงจำของเนี่ยเหยียน ตาแก่คนนี้เป็นคนเลอะเลือน ถามคำถามงงๆ ตอบส่งๆ ไปก็ได้ แต่คราวนี้พอได้ยินประโยค "เมื่อวานหรือพรุ่งนี้" เนี่ยเหยียนกลับรู้สึกต่างออกไป ตาแก่คนนี้ไม่ใช่คนเลอะเลือน แต่เป็นปราชญ์ผู้ทรงภูมิ!
คำถามนี้จะตอบยังไงก็ได้ แต่เนี่ยเหยียนกลับหลุดปากพูดสิ่งที่ใจคิดออกมา "ตราบใดที่ตกปลาได้ จะบนฝั่งหรือในน้ำ มันจะต่างกันตรงไหน"
ได้ยินคำตอบ แววตาของชายชราก็เป็นประกายวูบหนึ่ง สายตาของเขาจ้องมองลึกเข้าไปในดวงตาของเนี่ยเหยียน ทำให้เนี่ยเหยียนมั่นใจว่าตาแก่คนนี้ไม่ธรรมดา
"เวลาเป็นดั่งภาพมายา วันเวลาผ่านไปรวดเร็ว ชีวิตผันผ่าน วัฏจักรแห่งความทุกข์ สุดท้ายก็เหลือเพียงเถ้าถ่าน เหล่าผู้กล้าต่อให้รักษาโลกนี้ไว้ได้ สุดท้ายก็หนีไม่พ้นความเจ็บป่วยและความตาย แล้วมันจะมีความหมายอันใด" ชายชราทอดถอนใจ
"ความหมายของชีวิตอยู่ที่การได้ไล่ตามความฝันและการไม่ทิ้งความเสียใจไว้เบื้องหลัง" เนี่ยเหยียนพูดจากความรู้สึกจริงๆ ของคนที่ผ่านความตายมาแล้วครั้งหนึ่ง แล้วตอบคำถามของชายชราต่อ "ในโลกที่สวยงามใบนี้ มีพี่น้องของพวกเขา มีครอบครัวของพวกเขา การต้านรับศัตรูนำมาซึ่งความสุขสงบของคนที่พวกเขารัก พวกเขาใช้ชีวิตปกป้องศรัทธา นั่นคือเกียรติยศสูงสุด เทพแห่งแสงสว่างจะคุ้มครองพวกเขา"
เนี่ยเหยียนเดาว่าชายชราคนนี้น่าจะเป็นหมอจากป้อมปราการฮิลตัน ที่ออกมาหาใยแมงมุม
พอได้ฟังคำตอบของเนี่ยเหยียน แววตาที่ฝ้าฟางของชายชราก็กลับมาใสกระจ่าง "พ่อหนุ่ม ข้าต้องการใยแมงมุมจำนวนมาก เจ้าจะช่วยหาให้ข้าได้ไหม"
"ด้วยความยินดีครับ" เนี่ยเหยียนตอบรับด้วยความดีใจ รอคำนี้มานานแล้ว
ระบบ: คุณได้รับภารกิจ คำไหว้วานของแพทย์สนามเบลวินส์ ค้นหาใยแมงมุม
เนี่ยเหยียนจำได้ว่าชาติที่แล้วเขาตอบคำถามไปส่งๆ ชื่อภารกิจที่ได้คือ "คำไหว้วานของชายชรานิรนาม" แต่คราวนี้ชื่อภารกิจเปลี่ยนไป ชายคนนี้คือแพทย์จากป้อมปราการฮิลตันจริงๆ แถมออกมาหาใยแมงมุมเพื่อรักษาคนเจ็บ และรางวัลคือสกิลพันแผลระดับกลาง ยิ่งทำให้เขามั่นใจ
ช่างเรื่องพวกนั้นก่อน รีบทำภารกิจให้เสร็จดีกว่า เนี่ยเหยียนลาชายชรา มุ่งหน้าไปทางทิศใต้ของเกาะ ตรงนั้นเป็นแหล่งหากินของแมงมุมน้ำ แม้จะเป็นมอนสเตอร์เลเวล 3 แต่ก็ไม่ได้เก่งกาจอะไรมาก ความยากอยู่ที่พวกมันวิ่งบนน้ำได้
เนี่ยเหยียนดำลงน้ำ โผล่หัวขึ้นมาหายใจ พื้นที่แถวนี้ใต้น้ำไม่มีมอนสเตอร์ ไม่ต้องกลัวโดนตุ๋ยหลัง เขาเจอแมงมุมน้ำตัวหนึ่ง มันเป็นแมงมุมยักษ์ที่วิ่งบนผิวน้ำได้อย่างคล่องแคล่ว ต่างจากแมงมุมทั่วไปตรงที่ไม่มีพิษ และกลัวมนุษย์ ถ้าไม่ไปแหย่มันก่อน มันก็ไม่ทำอะไร
แมงมุมน้ำ: เลเวล 3 เลือด 80/80
เนี่ยเหยียนค่อยๆ ว่ายเข้าไปข้างหลัง แล้วกระโจนขึ้นจากน้ำ เอามาดปักฉึกเข้าที่หลังแมงมุม รัวแทงไม่ยั้ง แมงมุมน้ำร้องจี๊ดๆ หันกลับมาจะกัด เนี่ยเหยียนเอี้ยวตัวหลบ แล้วแทงสวน พลังงานเต็มเปี่ยมก็ปล่อยสกิล "โจมตีจุดตาย" เสียบทะลุตาแมงมุม
แมงมุมน้ำกรีดร้องโหยหวน ขาหดเกร็ง ลอยเท้งเต้งอยู่บนน้ำ ดรอปเงินมาหนึ่งทองแดง เนี่ยเหยียนเก็บเงินแล้วว่ายไปหาเหยื่อรายต่อไป
โอกาสดรอปใยแมงมุมคือหนึ่งในสองร้อย แปลว่าต้องฆ่าแมงมุมน้ำประมาณหกพันตัวถึงจะได้ใยแมงมุมสามสิบอัน น่าจะใช้เวลาสามวัน สามวันนี้คงอัพเลเวลได้ถึงเวล 3 พอดี ได้สกิลพันแผล กลับไปซื้อสกิลอื่นเพิ่ม ความเก่งคงก้าวกระโดด
เนี่ยเหยียนว่ายไปหาแมงมุมน้ำอีกตัว ทันใดนั้นลำแสงศักดิ์สิทธิ์ก็พุ่งลงมาจากฟ้า ฟาดใส่แมงมุมตัวนั้น ดาเมจ 36 เด้งขึ้นมา
คำตัดสินศักดิ์สิทธิ์ สกิลของนักเวทศักดิ์สิทธิ์
มีคนอื่นอยู่แถวนี้ด้วย? เนี่ยเหยียนระวังตัวทันที มองไปทางต้นตอของแสง เห็นแมงมุมน้ำสามตัวกำลังไล่กวดใครบางคนอยู่ ไกลออกไปหน่อย พอมองเห็นลางๆ ว่าเป็นนักเวทศักดิ์สิทธิ์ แถมเป็นผู้หญิงด้วย ชุดคลุมยาวสีขาว ถือคทาสีฟ้า หน้าตาดูไม่ชัด
ดูท่าแม่นางคนนั้นจะงานเข้า เนี่ยเหยียนชั่งใจอยู่ครู่หนึ่ง แล้วดำน้ำว่ายเข้าไปหา ถ้าเป็นศัตรูก็ฆ่าทิ้ง ถ้าไม่ใช่คู่แค้นก็ช่วยสักหน่อย
นักเวทสาวคนนั้นถอยหนีแมงมุมพลางว่ายน้ำหนีมาทางเนี่ยเหยียน เนี่ยเหยียนโผล่พ้นน้ำห่างจากเธอประมาณห้าหลา นักเวทสาวเห็นเนี่ยเหยียนโผล่มาก็ตกใจ รีบหันหัวว่ายหนีไปอีกทาง โดนมอนสเตอร์ไล่กวดมาขืนเจอคนฉวยโอกาสซ้ำเติมมีหวังตายแน่
ระยะห่างใกล้เข้ามาเรื่อยๆ จังหวะที่เธอหันหน้ามา เนี่ยเหยียนเห็นหน้าเธอชัดเจน หญิงสาวหน้าตาสะสวย ผมรวบเป็นหางม้า ปอยผมตกลงมาคลอเคลียแก้มขาวใส ดวงตากลมโตสุกใสเหมือนสายน้ำ
แม้เกมศรัทธาจะปรับแต่งหน้าตาได้ แต่มันก็แค่เล็กน้อย พื้นฐานความสวยความงามยังคงเดิม เนี่ยเหยียนดูปราดเดียวก็รู้ว่าแม่นักเวทคนนี้เป็นคนสวย
นักเวทสาวมองเนี่ยเหยียนด้วยสายตากังวล สายตาประสานกัน เธอหันกลับไปสู้กับแมงมุมต่อ การหลบแมงมุมสามตัวพร้อมกันมันตึงมือเอาเรื่อง แต่เธอก็ยังนิ่ง กดใช้ม้วนคาถาเร่งความเร็ว ว่ายหนีเร็วขึ้นทันตา
พอเห็นหน้าชัดๆ เนี่ยเหยียนถึงกับอ้าปากค้าง โลกมันจะกลมอะไรขนาดนี้! ทำไมมาเจอเธอที่นี่ได้ เนี่ยเหยียนอดทึ่งในโชคชะตาไม่ได้
แม่นักเวทสาวสวยคนนี้ชื่อ "เหยาเหยา" ชาติที่แล้วเขากับเธอมีวาสนาต่อกันแบบแปลกๆ ไม่นึกว่าจะมาเจอกันที่นี่ คู่กันแล้วคงไม่แคล้วกันจริงๆ หรือนี่จะเป็นพรหมลิขิต
เนี่ยเหยียนกับเพื่อนลงดันเจี้ยน ขาดนักเวท เพื่อนเลยลากเหยาเหยามาเข้าตี้ นั่นเป็นครั้งแรกที่เจอกัน หลังจากนั้นก็ลงดันเจี้ยนด้วยกันบ่อยขึ้น จนสนิทสนมกัน แล้วเรื่องราวมากมายก็ตามมา
คนคุ้นเคยยังเหมือนเดิม เนี่ยเหยียนรู้สึกตื้นตันใจอย่างประหลาด
[จบแล้ว]