บทที่ 19 หัวกะทิ

บทที่ 19 หัวกะทิ

"ยอดเยี่ยม! ความเร็วอะไรขนาดนี้!"

รูม่านตาของฮิวกะ เนจิ หดวูบลงฉับพลัน

ครูนินจาระดับจูนินและนักเรียนคนอื่นๆ ที่เฝ้าดูอยู่ข้างสนามก็มีสีหน้าตื่นตะลึงไม่ต่างกัน

ชั่วพริบตาเดียว ร่างของเทนโยก็กลายเป็นภาพติดตาและเลือนหายไปจากจุดเดิม

"อะไรกัน?!"

ทุกคนตกตะลึง เนจิที่ยังคงตั้งท่ามวยอ่อนอยู่ถึงกับชะงักค้าง

"พายุหมุนแห่งโคโนฮะ!"

เมื่อเทนโยปรากฏตัวขึ้นอีกครั้ง เขาก็ไปอยู่ด้านหลังของฮิวกะ เนจิ เรียบร้อยแล้ว

แม้ว่าเนจิจะมีเนตรสีขาวที่มอบวิสัยทัศน์เกือบ 360 องศา แต่เขาก็ไม่อาจหลบหลีกกระบวนท่าของเทนโยได้ทัน

เพราะความเร็วของเทนโยนั้น... เร็วเกินไป!

ผัวะ!!

ด้วยลูกเตะอันทรงพลังจากขาขวา ความเจ็บปวดแล่นพล่านไปทั่วกระดูกสันหลังของเนจิทันที

ร่างของเขาถลาล้มลงกับพื้น

เมื่อเนจิหันหน้ากลับมามอง เขาก็พบว่าเทนโยนั่งทับอยู่บนหลังเขาแล้ว มือทั้งสองข้างถูกบิดไพล่หลัง และมีเท้าข้างหนึ่งกดทับกระดูกสันหลังของเขาไว้แน่น

จุดพลิกผันกะทันหันบนลานประลองทำให้นักเรียนที่ส่งเสียงเชียร์เนจิก่อนหน้านี้ถึงกับรอยยิ้มค้าง

เพียงไม่กี่วินาที การต่อสู้ก็จบลงอย่างเหลือเชื่อ!

"จบการประเมิน! เทนโยเป็นฝ่ายชนะ!"

เมื่อเห็นดังนั้น ครูผู้คุมสอบจึงประกาศผลการต่อสู้โดยไม่ลังเล

"สุดยอด! สู้กันเร็วมาก!"

"กระบวนท่าเดียว! เทนโยจัดการเนจิได้ในกระบวนท่าเดียวเลยเหรอ!"

"ให้ตายเถอะ เทนโยเก่งขนาดนี้เลยเหรอเนี่ย?!"

"งั้นเทนโยก็เป็นหัวกะทิอันดับหนึ่งของรุ่นเราจริงๆ สินะ!"

นักเรียนรอบสนามต่างอุทานด้วยความประหลาดใจ

เดิมทีพวกเขาคิดว่าฮิวกะ เนจิ คือผู้ที่แข็งแกร่งที่สุดในหมู่นักเรียนรุ่นเดียวกัน

ไม่มีใครคาดคิดว่าเขาจะพ่ายแพ้ให้กับเทนโยอย่างรวดเร็วเช่นนี้

เด็กสาวบางคนที่เคยปลื้มเนจิเพราะชาติตระกูล ความสามารถ และหน้าตาอันหล่อเหลา เริ่มมีท่าทีลังเล

ดูเหมือนว่าเทนโยจะทั้งหล่อและเก่งกว่าอีกนะ?

"เอาล่ะ เทนโย ลุกออกจากตัวเนจิ แล้วทำสัญลักษณ์แห่งความปรองดองซะ"

ครูจูนินระงับความตกใจและเอ่ยบอกเทนโย

"ครับ ครู"

เทนโยลุกขึ้นยืนและประสานสัญลักษณ์แห่งความปรองดองกับเนจิ ปลายนิ้วของทั้งสองสัมผัสกัน

การต่อสู้ครั้งนี้ดูรวดเร็วและเรียบง่าย เทนโยเอาชนะเนจิด้วยพลังที่เหนือกว่าอย่างท่วมท้นในพริบตา

ทว่า ความจริงแล้วเนจิไม่ได้อ่อนแอเลย เขามีพลังระดับเกะนินแล้ว

การเอาชนะเนจิได้ในกระบวนท่าเดียวนั้น เทนโยต้องคิดคำนวณมาเป็นอย่างดี

เนตรสีขาวของเนจิที่สามารถตรวจจับจักระได้เป็นขีดจำกัดสายเลือดที่น่ารำคาญมาก

วิชาแยกร่างธรรมดาใช้กับเขาไม่ได้ผล เทนโยจึงไม่เสียเวลาใช้คุไนด้วยซ้ำ แต่เลือกที่จะใช้กระบวนท่าล้วนๆ

เมื่อเผชิญกับความเร็วและพละกำลังขั้นสุดยอด เทคนิคใดๆ ก็ไร้ความหมาย

ยิ่งไปกว่านั้น การที่เทนโยเลือกใช้ 'พายุหมุนแห่งโคโนฮะ' ซึ่งเป็นท่าไม้ตายของไมโตะ ไก ไม่ได้มีจุดประสงค์เพียงเพื่อเอาชนะเนจิเท่านั้น

แต่ยังตั้งใจส่งสารไปถึง 'ใครบางคน' ที่เฝ้ามองอยู่เบื้องหลังการต่อสู้นี้ด้วย

เทนโยรู้ดีว่าหลังจบการประเมิน ผลการเรียนของเขาจะต้องดึงดูดความสนใจจากเบื้องบนแน่นอน

ดังนั้น การเปิดเผยความสัมพันธ์ระหว่างเขากับไมโตะ ไก ให้คนอื่นรู้ตั้งแต่เนิ่นๆ จะเป็นผลดีกับเขามากกว่า รายละเอียดของการต่อสู้ครั้งนี้จึงเป็นส่วนหนึ่งในแผนการที่เขาวางไว้แล้ว

เมื่อเทนโยเดินลงจากสนาม เพื่อนซี้อย่างร็อค ลี และน้องสาวอย่างเท็นเท็นก็รีบวิ่งเข้ามาหาทันที

"สุดยอดไปเลยเทนโย! ฉันนึกว่าพวกนายจะต้องสู้กันยืดเยื้อกว่าจะรู้ผลแพ้ชนะซะอีก ไม่นึกเลยว่านายจะจัดการเขาได้ในท่าเดียว! นายแข็งแกร่งขึ้นเรื่อยๆ เลยนะเนี่ย! สมกับเป็นชายที่ฉันยกให้เป็นคู่แข่งจริงๆ!" ร็อค ลี พูดด้วยความตื้นตัน

"พี่ชายของหนูเก่งที่สุด!" เท็นเท็นพูดพร้อมรอยยิ้มซุกซน

"นายทำได้ยังไง?"

ในขณะนั้นเอง เสียงขุ่นมัวก็ดังมาจากด้านข้าง เป็นเสียงของฮิวกะ เนจิ ที่กำลังถูกเพื่อนพยุงตัวออกจากสนาม เพราะลูกเตะของเทนโยเมื่อครู่เล่นเอาเขาเจ็บหนักเอาการ

"หือ?"

"ฉันหมายความว่า นายทำได้ยังไง? นายเข้ามาในระยะอาณาเขตแปดทิศของฉันแล้วแท้ๆ ทำไมนายถึงยังเคลื่อนไหวได้อีก?!"

"อ๋อ เรื่องนั้นน่ะเหรอ?" เทนโยตอบอย่างไม่ยี่หระ "ก็เพราะว่าฉันแข็งแกร่งกว่านายไง อาณาเขตแปดทิศของนายเลยหยุดฉันไม่ได้"

"แข็งแกร่งกว่าฉัน..." เนจิพึมพำเสียงเบา ใบหน้าฉายแววเจ็บปวดราวกับถูกกระแทกใจอย่างจัง

"อย่าเอาแต่โม้ว่าเป็นอัจฉริยะเลย ความแข็งแกร่งของนายยังห่างไกลคำนั้นอีกเยอะ"

"แล้วก็... ไม่มีหรอกนะไอ้สิ่งที่เรียกว่าโชคชะตาหรือผลลัพธ์ที่ถูกกำหนดมาแล้ว ตราบใดที่นายพยายามเปลี่ยนแปลง มันย่อมมีการเปลี่ยนแปลงเสมอ"

เทนโยตบไหล่ลีน้อยที่ยืนอยู่ข้างๆ แล้วพูดด้วยรอยยิ้ม "ดูพวกเราสิ พวกเราคืออัจฉริยะแห่งความพยายาม!"

อัจฉริยะแห่งความพยายาม?

เนจิชะงักค้างไปทันที จิตใจได้รับผลกระทบอย่างรุนแรงอีกครั้ง

อัจฉริยะแห่งความพยายาม... มีอยู่จริงในโลกนี้ด้วยหรือ?

คนเราสามารถเปลี่ยนโชคชะตาได้ด้วยความพยายามจริงๆ งั้นหรือ?

เป็นครั้งแรกที่เนจิเริ่มสงสัยในความเชื่อที่เขายึดมั่นมาตลอด...

...

หลังการประเมินรอบสุดท้าย ผลการเรียนของเทนโยก็ออกมาเป็นอันดับหนึ่งของชั้นเรียนตามคาด

เขาคือหัวกะทิอันดับหนึ่งของรุ่นอย่างไม่มีข้อโต้แย้ง!

ร็อค ลี และเท็นเท็น เองก็ทำผลงานได้ยอดเยี่ยมในการประเมินครั้งนี้เช่นกัน

ตอนนี้ไม่มีใครในห้องกล้าดูถูกเทนโยและเพื่อนทั้งสองอีกแล้ว เพราะความแข็งแกร่งของพวกเขาเป็นที่ประจักษ์แก่สายตา

พวกเขาไม่ใช่คนที่จะมาล้อเล่นด้วยได้ง่ายๆ

"เลิกเรียนแล้ว ไปหาอะไรอร่อยๆ กินฉลองผลสอบวันนี้กันเถอะ!" ร็อค ลี เสนอ

"เนื้อย่าง! เนื้อย่าง! เนื้อย่าง!" เท็นเท็นเคาะโต๊ะเป็นจังหวะพร้อมส่งเสียงเชียร์

"เข้าท่า" เทนโยเห็นด้วย เนื้อคืออาหารที่วิเศษที่สุดในโลก

"นะ...เนื้อย่าง..." ลีน้อยลังเล เนื้อย่างราคาค่อนข้างแพง และค่าขนมของเขาตอนนี้คงจ่ายไม่ไหวแน่

"วันนี้ฉันเลี้ยงเอง!" เทนโยหัวเราะร่า "พวกนายสองคนกินให้เต็มคราบจนพุงกางไปเลย"

"แบบนั้นมันจะไม่ดีเอานะ..." ลีน้อยปฏิเสธตามสัญชาตญาณ เทนโยเคยให้เครื่องมือนินจาเขามาแล้ว ซึ่งทำให้เขาเกรงใจมาก แล้วตอนนี้จะให้เทนโยเลี้ยงข้าวอีกได้อย่างไร?

"ไม่เป็นไรน่า ไม่เป็นไร! พี่ชายฉันค่าขนมเยอะจะตาย! เยอะกว่าของฉันตั้งหลายเท่า!"

"ใช่แล้วลีน้อย ไม่ต้องคิดมากหรอก" เทนโยยิ้ม "ถ้านายรู้สึกเกรงใจ ก็ถือซะว่าเป็นคู่ซ้อมให้เท็นเท็นฟรีๆ แล้วช่วยเคี่ยวเข็ญยัยนี่ให้ฝึกซ้อม จะได้ไม่อู้งานบ่อยๆ ก็แล้วกัน"

"หนูไม่ได้อู้นะ!" เท็นเท็นทำแก้มป่อง...

ทั้งสามคนพูดคุยหยอกล้อกันอย่างสนุกสนานขณะเดินไปที่ร้านเนื้อย่าง

ในเวลาเดียวกัน ภายในโรงเรียนนินจา ครูจูนินที่รวบรวมและบันทึกรายละเอียดการต่อสู้ทั้งหมดเสร็จเรียบร้อยแล้ว กำลังมุ่งหน้าไปยังห้องทำงานของโฮคาเงะใต้ผาหินแกะสลัก

เขาคิดในใจว่า "ถ้าท่านรุ่นที่สามได้เห็นรายงานฉบับนี้ ท่านต้องประหลาดใจมากแน่ๆ ใช่ไหมนะ?"