บทที่ 22 รางวัลจากไดอารี่ฉบับสำเนา ทำเอาสาวๆ นั่งไม่ติด

บทที่ 22 รางวัลจากไดอารี่ฉบับสำเนา ทำเอาสาวๆ นั่งไม่ติด

ขณะที่เหล่าหญิงสาวกำลังงุนงง ข้อความบรรทัดหนึ่งก็ปรากฏขึ้นในไดอารี่ฉบับสำเนา ไขข้อข้องใจให้พวกนางกระจ่าง

"ระบบรางวัลจากไดอารี่ฉบับสำเนาเปิดใช้งานอย่างเป็นทางการ"

"ข้อหนึ่ง: ผู้ที่มีชื่อปรากฏในไดอารี่ครบสิบครั้งขึ้นไปในแต่ละวัน จะได้รับพลังวิญญาณเพิ่มขึ้นหนึ่งระดับ (ผู้ที่มีระดับต่ำกว่าราชาวิญญาณจะได้รับพลังวิญญาณหนึ่งระดับต่อวัน ผู้ที่มีระดับสูงกว่าราชาวิญญาณจะได้รับรางวัลตามเกณฑ์ของระดับราชาวิญญาณหนึ่งระดับ)"

"หือ? นี่มันรางวัลเดียวกับที่ฮั่วอวี่เฮ่าได้จากการเขียนไดอารี่ครบพันคำทุกวันเลยไม่ใช่เหรอ? แบบนี้ข้าก็สามารถเลื่อนระดับเป็นราชาวิญญาณได้ในเวลาอันสั้นเหมือนกันสิ!"

เมิ่งหงเฉินที่นั่งอยู่บนเตียงดวงตาเป็นประกายด้วยความยินดีปรีดา

แม้เมิ่งหงเฉินจะไม่รู้ว่ามีใครอื่นอีกบ้างที่ถือครองไดอารี่ฉบับสำเนาของฮั่วอวี่เฮ่า แต่จากการคาดเดา นางเชื่อว่าต้องมีคนอื่นที่ระดับพลังไม่สูงมากนักเหมือนกับนางแน่นอน

ฟังก์ชันรางวัลของไดอารี่ฉบับสำเนาได้มอบหนทางลัดในการเพิ่มความแข็งแกร่งที่ง่ายดายที่สุดให้พวกนาง: ขอเพียงแค่ฮั่วอวี่เฮ่าเขียนชื่อพวกนางในไดอารี่ครบสิบครั้งต่อวัน พวกนางก็จะสามารถทะยานสู่ระดับราชาวิญญาณได้อย่างรวดเร็ว ไม่ต้องถูกอวี่เฮ่าทิ้งห่างจนไม่เห็นฝุ่นอีกต่อไป!

"ฮิฮิ คราวนี้แหละ ข้าจะคอยดูน้ำหน้าเซี่ยวหงเฉิน ว่าจะยังกล้าเรียกตัวเองว่าอัจฉริยะต่อหน้าข้าได้อีกไหม! อวี่เฮ่า ข้าตั้งตารอที่จะเห็นปฏิกิริยาของเซี่ยวหงเฉินตอนเห็นข้าเลื่อนระดับเป็นราชาวิญญาณในเวลาสั้นๆ จริงๆ ทั้งหมดขึ้นอยู่กับเจ้าแล้วนะ!"

ขณะที่เมิ่งหงเฉินเตรียมจะลุกไปล้างหน้าแต่งตัวเพื่อไปหาฮั่วอวี่เฮ่า ข้อความอีกหลายบรรทัดก็ปรากฏขึ้นบนไดอารี่ฉบับสำเนา ทำให้นางชะงักไปโดยไม่รู้ตัว

"ข้อสอง: ในบรรดาผู้ที่มีชื่อปรากฏในไดอารี่ครบสิบครั้งขึ้นไปในแต่ละวัน และได้เปิดอ่านไดอารี่ในวันนั้นๆ ระบบจะสุ่มเลือกผู้โชคดีหนึ่งคนเพื่อรับพรเวทมนตร์"

เนื่องจากยังไม่เข้าใจความหมายของ 'พรเวทมนตร์' ชัดเจนนัก ทั้งเมิ่งหงเฉินและหญิงสาวคนอื่นๆ ที่ถือครองไดอารี่จึงไม่ได้ใส่ใจมากนัก

อีกทั้งการจะได้รับรางวัลนี้ต้องอาศัยดวงในการสุ่ม สาวๆ ทุกคนจึงเบนความสนใจไปยังรางวัลข้อถัดไป

"ข้อสาม: ผู้ที่มีชื่อปรากฏในไดอารี่มากที่สุดในแต่ละวัน จะได้รับรางวัลแบบสุ่มหนึ่งอย่าง"

"รางวัลแบบสุ่มอีกแล้ว? อะไรกันเนี่ย?"

เหล่าหญิงสาวที่กระจายตัวอยู่ตามส่วนต่างๆ ของทวีปโต้วหลัวต่างเบะปากด้วยความไม่พอใจอย่างพร้อมเพรียง ราวกับนัดหมายกันมา

ทว่า เมื่อเห็นคำอธิบายเพิ่มเติมที่ตามมา สาวๆ ทุกคนก็ตื่นเต้นจนนั่งไม่ติดทันที

"รางวัลแบบสุ่มรวมถึงแต่ไม่จำกัดเพียง: การเพิ่มพลังวิญญาณ, การอัปเกรดวงแหวนวิญญาณ, วิวัฒนาการวิญญาณยุทธ์, ทักษะวิญญาณพิเศษ, การชุบชีวิตบุคคลที่ระบุ และรางวัลอื่นๆ อีกมากมาย"

"ซี้ดดด! ไอ้คำว่า 'สุ่ม' นี่ดูท่าจะไม่ได้แย่อย่างที่คิดแฮะ!"

เมิ่งหงเฉินกอดหมอนใบใหญ่ด้วยความตื่นเต้นสุดขีด

สรุปว่าการที่นางได้ไดอารี่ฉบับสำเนาของฮั่วอวี่เฮ่ามา ไม่ใช่แค่เพื่อรู้ข้อมูลลับ แต่ยังได้รับของรางวัลมหาศาลด้วยงั้นเหรอ?

เยี่ยมไปเลย! อย่างน้อยนางก็ไม่ต้องกังวลว่าจะถูกฮั่วอวี่เฮ่าทิ้งห่างจนตามไม่ทัน และหมดสิทธิ์ที่จะยืนเคียงข้างเขา!

ยังไม่ทันที่เมิ่งหงเฉินจะหายตื่นเต้น ข้อความที่ปรากฏบนไดอารี่ฉบับสำเนาก็เหมือนพายก้อนโตหล่นใส่หัว ทำเอานางแทบเป็นลมด้วยความดีใจ

"เริ่มแจกรางวัลไดอารี่ฉบับสำเนาอย่างเป็นทางการ รายชื่อผู้ที่มีชื่อปรากฏในไดอารี่เกินสิบครั้งเมื่อวานนี้: เมิ่งหงเฉิน"

"เนื่องจากเป็นการเปิดใช้งานรางวัลไดอารี่ฉบับสำเนาครั้งแรก ผู้รับรางวัลจะได้รับโบนัส 'คริติคอลนำโชค' ส่งผลให้ระดับของรางวัลเพิ่มขึ้น"

"รางวัลที่หนึ่ง: เพิ่มพลังวิญญาณหนึ่งระดับ ผู้รับ: เมิ่งหงเฉิน"

"รางวัลที่สอง: ได้รับพรเวทมนตร์ ผู้รับ: เมิ่งหงเฉิน เกิดโบนัสคริติคอลนำโชค ผลของพรเวทมนตร์คือ: ความโปรดปรานแห่งน้ำแข็ง (วิวัฒนาการวิญญาณยุทธ์เป็น 'น้ำแข็งขั้นสุดยอด')"

"รางวัลที่สาม: ได้รับรางวัลแบบสุ่ม ผู้รับ: เมิ่งหงเฉิน เกิดโบนัสคริติคอลนำโชค รางวัลสุ่มที่ได้รับคือ: วงแหวนวิญญาณแบบเติบโต (อายุของวงแหวนวิญญาณนี้จะเพิ่มขึ้นอัตโนมัติตามระดับพลังวิญญาณและสมรรถภาพร่างกายของโฮสต์)"

เมื่อเห็นชื่อตัวเองเหมาทุกรางวัลบนไดอารี่ฉบับสำเนา เมิ่งหงเฉินยืนนิ่งอึ้งไปครู่หนึ่ง ก่อนจะกระโดดโลดเต้นบนเตียงและกรีดร้องออกมาอย่างควบคุมไม่อยู่

"กรี๊ดดดด!!!"

หลังจากได้รับพลังวิญญาณเพิ่มหนึ่งระดับ ตอนนี้นางอยู่ที่ระดับสามสิบแปด อีกแค่สองระดับก็จะกลายเป็นปรมาจารย์วิญญาณ และสามารถเรียกใช้วงแหวนวิญญาณแบบเติบโตที่ฝากไว้ในระบบไดอารี่ได้แล้ว

ที่สำคัญที่สุด วิญญาณยุทธ์ของนางได้รับความโปรดปรานแห่งน้ำแข็งจากพรเวทมนตร์ จนวิวัฒนาการเป็นน้ำแข็งขั้นสุดยอด! นี่คือน้ำแข็งขั้นสุดยอดเชียวนะ!

พูดได้เลยว่าในระดับเดียวกัน ผู้ใช้วิญญาณยุทธ์ธาตุขั้นสุดยอดสามารถบดขยี้วิญญาจารย์ธาตุทั่วไปได้อย่างง่ายดาย!

"เทพเกินไปแล้ว! เทพจริงๆ! ฮิฮิ คราวนี้แหละ คอยดูเถอะเจ้าเซี่ยวหงเฉินจะยังกล้ามาทำเบ่งใส่ข้าอีกไหม! ไม่ได้การล่ะ รอไม่ไหวแล้ว ข้าจะไปหาอวี่เฮ่าเดี๋ยวนี้ อวี่เฮ่าเป็นของข้า! ของข้าคนเดียว!"

หลังจากสัมผัสพลังของน้ำแข็งขั้นสุดยอด เมิ่งหงเฉินก็ไม่สนใจอะไรอีกต่อไป นางรีบล้างหน้าแต่งตัวอย่างรวดเร็วและคล่องแคล่ว ตั้งใจจะไปปรากฏตัวต่อหน้าฮั่วอวี่เฮ่าในสภาพที่สมบูรณ์แบบที่สุด

รายชื่อผู้รับรางวัลในวันพรุ่งนี้ นางก็พลาดไม่ได้เด็ดขาด!

เซี่ยวหงเฉินที่นอนอยู่ห้องข้างๆ สะดุ้งตื่นเพราะเสียงกรีดร้องของเมิ่งหงเฉิน เขาบ่นพึมพำสองสามคำแล้วพลิกตัวนอนต่อ กลับเข้าสู่ฝันหวาน ในฝันนั้น ด้วยความช่วยเหลือของฮั่วอวี่เฮ่า เขาแปลงร่างเป็นป้อมปืนยิงถล่มศัตรูในการประลองวิญญาจารย์อย่างแม่นยำ ทำลายชื่อเสียงเกียรติยศหมื่นปีของสื่อไหลเค่อจนย่อยยับ และกลายเป็นขวัญใจของคนทั้งจักรวรรดิสุริยันจันทรา

ในความฝันของเซี่ยวหงเฉิน เขาคือพระเอกอย่างไม่ต้องสงสัย ทุกคนจากโรงเรียนอื่นๆ ล้วนกลายเป็นบันไดให้เขาเหยียบย่างสู่ชื่อเสียงเกริกไกรทั่วทวีป

แน่นอนว่าตอนกล่าวสุนทรพจน์รับรางวัล เซี่ยวหงเฉินก็ไม่ลืมพี่ชายและสูตรโกงคู่ใจอย่างฮั่วอวี่เฮ่า ทั้งสองร่วมกันรับคำสรรเสริญ เสียงปรบมือ และความชื่นชมยินดี

ขณะที่เซี่ยวหงเฉินกำลังฝันหวาน และเมิ่งหงเฉินกำลังไปหาฮั่วอวี่เฮ่า หญิงสาวคนอื่นๆ ที่ถือครองไดอารี่ฉบับสำเนาก็เริ่มนั่งไม่ติดเช่นกัน

"บ้าจริง! เมื่อวานฮั่วอวี่เฮ่าพูดถึงข้าตั้งหกครั้ง ขาดอีกนิดเดียวก็จะได้รางวัลแล้วแท้ๆ! น่าโมโหชะมัด! ทำไมตาบ้าฮั่วอวี่เฮ่าถึงไม่เขียนชื่อข้าเพิ่มอีกสักสองสามครั้งนะ?"

เมื่อเห็นชื่อเมิ่งหงเฉินกวาดรางวัลไปครองคนเดียว โดยเฉพาะเมื่อเช็กดูว่าชื่อตัวเองปรากฏกี่ครั้ง หวังตงเอ๋อร์ก็สติแตกไปเรียบร้อย

เซียวเซียวที่อยู่ข้างๆ มองดูท่าทางไม่ยอมแพ้ของหวังตงเอ๋อร์ แต่ไม่ได้คิดอะไรมาก เพราะชื่อของนางถูกกล่าวถึงแค่ครั้งเดียว ยังห่างไกลจากเป้าหมายสิบครั้งอยู่มากโข

แต่ถึงอย่างนั้น เซียวเซียวก็อยากจะไปถึงโรงเรียนวิศวกรรมวิญญาณหลวงสุริยันจันทราใจจะขาด นางอิจฉารางวัลสามอย่างที่เมิ่งหงเฉินได้รับจนตาลุกวาว!

ทันใดนั้น หญิงสาววัยสามสิบเศษก็ขี่อุปกรณ์วิญญาณประเภทบินตรงมาหาพวกนางอย่างรวดเร็ว เซียวเซียวเห็นดังนั้นจึงรีบโบกมือเรียก

เมื่ออีกฝ่ายร่อนลงตรงหน้า เซียวเซียวก็รีบถามทันที

"เป็นไงบ้างคะน้ารโหรว? ครอบครัวเราย้ายไปจักรวรรดิสุริยันจันทราเรียบร้อยแล้วใช่ไหม?"

น้ารโหรวพยักหน้า "ด้วยการต้อนรับจากจักรวรรดิสุริยันจันทรา ทุกอย่างราบรื่นไม่มีปัญหา ทุกคนเข้าที่เข้าทางหมดแล้ว เหลือแค่เธอนี่แหละ น้าเลยมารับ น่าเสียดายพวกทรัพย์สินที่ขายทอดตลาดไม่ทัน คงต้องทิ้งให้พวกคนในโต้วหลิงไป"

เซียวเซียวและหวังตงเอ๋อร์สบตากัน ไม่สนใจทรัพย์สินพวกนั้นเลยสักนิด แล้วเร่งเร้าทันที

"ดีแล้วค่ะ งั้นเรารีบไปกันเถอะ! เราต้องรีบไปโรงเรียนวิศวกรรมวิญญาณหลวงสุริยันจันทรา!"

แม้น้ารโหรวจะไม่รู้ว่าทำไมพวกนางถึงดูรีบร้อนขนาดนี้ แต่ก็ยิ้มรับและพยักหน้า

"ไม่ต้องห่วง ทางตระกูลเจรจากับผู้ใหญ่ของจักรวรรดิสุริยันจันทราเรียบร้อยแล้ว ตกลงให้พวกเธอเข้าเรียนที่โรงเรียนวิศวกรรมวิญญาณหลวงได้ ด้วยความเร็วของอุปกรณ์บินที่ทางจักรวรรดิจัดให้ รับรองว่าไปทันลงทะเบียนเรียนพรุ่งนี้แน่นอน"

ป่าใหญ่ซิงโต้ว ริมทะเลสาบแห่งชีวิต

ราชสีห์ทองคำสามตากะพริบตาโตคู่สวย มองดูราชามังกรเงินตรงหน้า แล้วเอ่ยเสียงใส

"นายท่าน ข้าอยากจะขอออกจากป่าใหญ่ซิงโต้วสักพักเจ้าค่ะ"

หมายเหตุจากผู้เขียน: เกี่ยวกับคำอธิบายรางวัลจากไดอารี่ฉบับสำเนา ผมไม่อยากให้ตัวละครหญิงกลายเป็นแค่ไม้ประดับที่ไร้ประโยชน์ ด้วยความเร็วในการเติบโตของฮั่วอวี่เฮ่าในตอนนี้ ถ้าไม่มีของรางวัลพวกนี้ เขาคงทิ้งห่างพวกสาวๆ ไปไกลลิบจนไม่เห็นฝุ่น และพวกนางคงหมดสิทธิ์ที่จะยืนเคียงข้างเขา

อย่าลืมว่าฮั่วอวี่เฮ่าต้องฝ่าฟันขึ้นไปถึงแดนเทพ ถ้าปล่อยให้เป็นแบบนี้ต่อไป คงมีแค่ราชามังกรเงินคนเดียวที่พอจะช่วยเขาได้ ส่วนตัวละครหญิงคนอื่นจะกลายเป็นภาระทันที ผมเลยต้องใช้ระบบรางวัลมาช่วยเร่งความเก่งให้พวกนาง