บทที่ 25 อัปโหลดวิดีโอ ทุกคนตกตะลึง นี่คือยอดฝีมือตัวจริง!

บทที่ 25 อัปโหลดวิดีโอ ทุกคนตกตะลึง นี่คือยอดฝีมือตัวจริง!

เดิมทีเหลียงโหย่วอันและต่งเสี่ยวอวี๋ตั้งใจจะอัปโหลดวิดีโอตั้งแต่เมื่อคืนแล้ว

แต่ก่อนที่จะอัปโหลดเสร็จเพียงเสี้ยววินาที ทั้งสองก็ฉุกคิดขึ้นมาได้ว่า หากพวกเธอใช้บัญชีของตัวเองอัปโหลดวิดีโอที่เบลอหน้าคนไว้ แล้วจะพิสูจน์ได้อย่างไรว่าชายในคลิปคือหานเจิง?

เกรงว่าถึงตอนนั้นจะมีคนเข้ามาดูเป็นเรื่องตลกมากขึ้น และทุกคนก็คงจะไม่เชื่อ

เมื่อคิดถึงจุดนี้ พวกเธอก็รีบยกเลิกความคิดนั้นทันที

และรอคอยอย่างอดทนจนถึงเช้าวันนี้

หลังจากที่หานเจิงฝึกซ้อมเสร็จและเข้าไปในห้องน้ำ พวกเธอก็รีบวิ่งไปที่คอมพิวเตอร์ของเขาอย่างเร่งรีบ

แล้วใช้บัญชีส่วนตัวของหานเจิงอัปโหลดวิดีโอขึ้นไปยังฟอรัมเอฟที

ในตอนแรกวิดีโอนี้ไม่ได้ดึงดูดความสนใจจากใครมากนัก

จนกระทั่งมีชาวเน็ตคนหนึ่งคลิกเข้าไปดูด้วยความสงสัย

หลังจากนั้น กระแสก็โหมกระหน่ำอย่างฉุดไม่อยู่

ในวิดีโอ

รูปร่างอันสมส่วนไร้ที่ติ แนวเส้นกล้ามเนื้อที่คมชัดราวกับผลงานแกะสลักชั้นเอก ทำให้ทุกคนที่ได้เห็นต้องตกตะลึง

ถึงแม้จะเบลอใบหน้าไว้ แต่ก็ยังมองออกว่าชายคนนั้นยังหนุ่มมาก

ในวิดีโอความยาวสิบห้านาที

ชายหนุ่มกระโดดขึ้นไปบนบาร์เดี่ยวที่สูงได้อย่างง่ายดาย สองมือกำบาร์แน่น

เขาดึงข้อต่อเนื่องห้าร้อยครั้งในรวดเดียว

กล้ามเนื้อแขน กล้ามเนื้อหลัง และกล้ามเนื้ออกของเขาขยับเกร็งเป็นจังหวะตามการเคลื่อนไหว

มัดกล้ามแต่ละมัดราวกับก้อนหินที่อัดแน่นไปด้วยพละกำลัง

การดึงข้อสามร้อยครั้งแรกดูเหมือนจะไม่สร้างแรงกดดันให้เขาเลยแม้แต่น้อย

ท่วงท่าได้มาตรฐาน ความถี่สม่ำเสมอตลอด ราวกับเครื่องจักรที่ทำงานได้อย่างสมบูรณ์แบบ

จนกระทั่งเริ่มดึงข้อครั้งที่สี่ร้อย

ความเร็วของเขาถึงได้ลดลงเล็กน้อย

แต่ก็ยังคงดูสบายๆ

หนึ่งร้อยครั้งสุดท้าย

กล้ามเนื้อทั่วร่างของเขาสูบฉีดจนขยายใหญ่ขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

หยาดเหงื่อไหลออกมามากขึ้นเรื่อยๆ อาบไปทั่วแผงอกอย่างไม่ขาดสาย

การดึงขึ้นแต่ละครั้งยากลำบากมากขึ้น

กลับใช้เวลาเกือบจะเท่ากับการดึงข้อสามร้อยครั้งแรกเสียอีก

จนกระทั่งครั้งสุดท้าย

เขาดูเหมือนจะหมดแรงแล้ว

แต่แขนของเขาก็ยังสั่นระริก ใช้พละกำลังทั้งหมดของร่างกายดึงตัวเองขึ้นมา...

ดึงข้อห้าร้อยครั้งรวดเดียวจบ

แข็งแกร่งเกินมนุษย์!!

ช่วงเวลานี้ ในวิดีโอเงียบสงัดลง

ดูเหมือนว่าแม้แต่คนที่ถ่ายวิดีโอก็ยังตกตะลึงจนพูดอะไรไม่ออก

จนกระทั่งหยาดเหงื่อที่หยดลงบนพื้นส่งเสียงดังเบาๆ ถึงได้ทำลายความเงียบลง

ได้ยินเสียงของหญิงสาวคนหนึ่งแว่วมา

“หานเจิง จะพักหน่อยไหม?”

วินาทีต่อมา วิดีโอก็ดับมืดลง และจบลงอย่างกะทันหัน

ภายในฟอรัมเอฟที

มีผู้คนคลิกเข้ามาดูวิดีโอมากขึ้นเรื่อยๆ

หลังจากดูจบ ไม่ว่าใครก็ตาม ต่างก็ตกอยู่ในความเงียบงัน

มีทั้งที่ตกตะลึง ทั้งที่ไม่อยากจะเชื่อ และทั้งที่ตกใจกลัว

...

มหานครปีศาจ

บริษัทขายอสังหาริมทรัพย์ ซิ่งฝูว่านเจีย

ข้าวราดแกงของหลี่เหว่ยเย็นชืดไปหมดแล้ว

เขากำลังถือโทรศัพท์มือถือเข้าฟอรัม และจ้องดูวิดีโอที่ ‘หานเจิง’ เพิ่งอัปโหลดไปอย่างตั้งใจ

จากนั้น คำว่า “เชี่ย” ก็หลุดออกมาจากปากโดยไม่รู้ตัว

“ของจริงเหรอเนี่ย?”

“นี่... เจ้าหนุ่มนี่... ร่างกายมันทำมาจากเหล็กหรือไง?”

ดวงตาของหลี่เหว่ยเบิกกว้าง มือข้างหนึ่งหยิกเนื้อที่ต้นขาของตัวเองอย่างแรง

ราวกับไม่อยากจะเชื่อทุกสิ่งที่เห็นในวิดีโอ

แม้แต่เสียงที่เปล่งออกมาเมื่อครู่ก็ยังสั่นเครือ

ในกลุ่มลดความอ้วนที่มีสมาชิกห้าร้อยคน การแจ้งเตือนสั่นไม่หยุด

สมาชิกกว่าครึ่งกลุ่ม โดยเฉพาะพวกที่เคยดูเป็นเรื่องตลกและเยาะเย้ยหานเจิง ตอนนี้ทุกคนต่างรู้สึกเหมือนถูกตบหน้าอย่างจัง

ราวกับถูกตบหน้าฉาดใหญ่

“นี่... นี่มันเป็นสิ่งที่มนุษย์ทำได้จริงๆ เหรอ?”

“ไม่รู้สิ แต่ยังไงเขาก็สุดยอดมากจริงๆ ดูนั่นสิ กล้ามเนื้อของเขา ทุกครั้งที่ดึงข้อขึ้นไป มันแม่นยำราวกับเครื่องจักรเลย”

“โคตรโหด!! ผมนึกภาพไม่ออกเลยว่าจะมีใครดึงข้อห้าร้อยครั้งรวดเดียวได้ แถมยังทำเสร็จภายในสิบห้านาทีอีก!!”

“พี่เหว่ย เราคงเข้าใจผิดกันไปแล้ว เจ้านี่มันเทพเจ้าตัวจริงเลย!!”

“กล้ามเนื้อทั้งตัวนั่น ผมเห็นแล้วยังกลัวเลย!!”

“กลัวเหรอ? ฉันนี่สิแทบน้ำลายหก! หุ่นแบบนี้มันเพอร์เฟกต์เกินไปแล้ว ฝึกมาได้ยังไงกันวะเนี่ย!!”

“เขาก็ลงแผนการฝึกไว้แล้วไม่ใช่เหรอ นายลองทำตามดูสิ?”

“ลองก็ตายสิ!! ตารางฝึกของเขามันใช่สิ่งที่มนุษย์ทำได้ที่ไหนกัน??”

“ไม่พูดแล้ว ผมจะไปขอโทษท่านเทพก่อน ยอมรับเลยว่าสองวันก่อนผมปากดีไปหน่อย...”

“นี่มันเทพเจ้าตัวจริง ล่วงเกินไม่ได้เด็ดขาด!!”

“...”

ในไม่ช้า

กระทู้ 【ฟิตเนสนรกสามเดือน ท้าทายขีดจำกัดมนุษย์】 ซึ่งขึ้นเป็นอันดับหนึ่งบนหน้าแรกของฟอรัมเอฟที ก็มีชาวเน็ตจำนวนมากหลั่งไหลเข้ามาขอโทษ

“กราบงามๆ ท่านเทพ!!”

“ฟิตเนสนรกของจริง... ผมมันตาต่ำเอง ซี้ด หน้าชากันเลยทีเดียว!!”

“ขีดจำกัดของท่านเทพคือดึงข้อห้าร้อยครั้ง ส่วนขีดจำกัดของผมคือห้าครั้ง... ขอไปทำใจเงียบๆ ก่อน อายโว้ย”

“ท่านเทพหานเจิง เมื่อกี้ผมปากพล่อยไปหน่อย ผมผิดไปแล้วครับ ขอกราบงามๆ”

“เรื่องดึงข้อห้าร้อยครั้งอะไรนั่นไม่ต้องพูดถึง แค่หุ่นแบบนี้ มองแวบเดียวก็รู้แล้วว่าต้องทุ่มเทฝึกฝนมาอย่างหนัก พี่ชายเป็นเทพจากโรงยิมไหนครับ อีกสองวันผมจะไปสมัครสมาชิก!!”

“พูดตามตรง นี่คือหุ่นในฝันของผมเลย... รอให้ผมลดน้ำหนักลงสัก 200 จินก่อนเถอะ ผมจะจ้างเทรนเนอร์ส่วนตัวมาช่วยลีนไขมันเพิ่มกล้ามเนื้อแน่นอน!!”

“ผมดาวน์โหลดวิดีโอเก็บไว้แล้ว ต่อไปนี้ถ้าวันไหนท้อ ก็จะเปิดดูเพื่อเป็นแรงบันดาลใจ!!”

“มีเหตุผล ผมดาวน์โหลดด้วย!!”

“ดาวน์โหลด+1!”

“...”

...

บ้านพักเซียงหยวน

ในห้องน้ำชั้นสอง

สายน้ำจากฝักบัวชะล้างเหงื่อและความเหนื่อยล้าออกจากร่างกายของหานเจิง

เขาหลับตาลง เพลิดเพลินกับช่วงเวลาที่เรียบง่ายและงดงามนี้

ในสภาวะที่จิตใจว่างเปล่า ร่างกายของเขาราวกับกลายเป็นศูนย์กลางของโลก หลอมรวมเป็นหนึ่งเดียวกับสรรพสิ่งรอบตัว...

หนึ่งนาที, สองนาที, สามนาที...

จนกระทั่งเสียงแจ้งเตือนของระบบในหัวดังขึ้น ปลุกเขาให้ตื่น

“ติ๊ง! ระบบรวบรวมค่าอารมณ์ได้ถึง 500 ตรงตามเงื่อนไขการเปิดร้านค้า”

“กำลังเปิดใช้งานร้านค้า...”

“1%... 10%...”

“40%... 70%... 100%!”

หานเจิงใช้มือลูบหน้า ในแววตาฉายประกายแห่งความตกตะลึงและความยินดี

ร้านค้าของระบบที่ไม่เคยมีปฏิกิริยาใดๆ มาตลอด ราวกับผืนน้ำที่นิ่งสงบ...

ในที่สุดก็เปิดแล้วเหรอ?!

หานเจิงไม่ได้ใส่ใจจะคิดให้ละเอียดว่าค่าอารมณ์พวกนั้นมาจากไหน

เพียงแค่คิดในใจ

หน้าต่างระบบก็ปรากฏขึ้น

จากนั้น เขาก็เปิดหน้าต่างรองของร้านค้าระบบขึ้นมาทันที

ฟุ่บ!

ม่านแสงโปร่งใสตรงหน้าเกิดระลอกคลื่น

วินาทีต่อมา

ชั้นวางของสองแถวปรากฏขึ้นตรงหน้า บนนั้นเต็มไปด้วยสินค้าละลานตา

ด้านขวายังมีแถบเลื่อนแนวตั้ง

สามารถเลื่อนลงเพื่อดูหน้าร้านค้าได้

หานเจิงเพียงแค่กวาดตามองคร่าวๆ สายตาก็จับจ้องไปที่ช่องบนสุด

เพราะนอกจากช่องนี้ที่สว่างอยู่ สินค้าอื่นๆ บนชั้นวางล้วนเป็นสีเทาเข้ม

ซึ่งบ่งบอกว่ายอดคงเหลือไม่เพียงพอ ไม่สามารถแลกเปลี่ยนได้

[จบตอน]