บทที่ 10 โฉมใหม่

บทที่ 10 โฉมใหม่

โรงยิมแมนฮัตตัน

เน็ตไอดอลซุนเซวียนเหงื่อท่วมตัว

เขาเพิ่งจบคลาสส่วนตัวของวันนี้ไป

ก่อนหน้านี้ คลาสส่วนตัวระดับ VIP แบบตัวต่อตัวที่เขาสอนมาตลอดนั้น ล้วนจัดขึ้นที่โรงยิมแมนฮัตตัน

ส่วนการบริการถึงบ้านจะมีราคาที่แตกต่างออกไป

และสำหรับลูกค้ารายใหญ่กระเป๋าหนักอย่างหานเจิง ที่ไม่เพียงแต่ต้องการบริการถึงบ้าน แต่ยังต้องการบริการส่วนตัวแบบครบวงจรตลอดทั้งวันนั้น ถือเป็นรายแรกของเขาเลย

ด้วยเหตุนี้ ซุนเซวียนจึงให้ความสำคัญกับสัญญาฉบับนี้เป็นอย่างมาก

วันนี้เป็นวันที่สี่แล้ว

เขาเพิ่งสอนคลาสส่วนตัวของลูกค้า VIP คนหนึ่งจบไปอย่างราบรื่น

เหลืออีกคนหนึ่ง ซึ่งจะจบคลาสในอีกสองวันเช่นกัน

หลังจากพักผ่อนอีกหนึ่งวัน ก็จะถึงเวลาไปให้บริการลูกค้ารายใหญ่คนนั้นแล้ว

เมื่อคิดถึงตรงนี้

เขาก็ให้ผู้ช่วยไปเรียกเหลียงโหย่วอันมา

บางทีคำทำนายของเขาในวันนั้นอาจจะเป็นจริง

หานเจิงคนนั้นกำลังจีบเหลียงโหย่วอันอยู่จริงๆ

ไม่อย่างนั้นทำไมจู่ๆ ถึงได้สั่งให้เขาต้องพาเธอไปด้วย...

เดี๋ยวนะ

เขาคงไม่ได้มีเป้าหมายคือเหลียงโหย่วอันตั้งแต่แรกหรอกนะ?

การจ้างเขาไปให้บริการถึงบ้านเป็นเพียงแค่การบังหน้าอย่างนั้นหรือ?!

เชี่ย

ดูเหมือนว่าในชั่วพริบตาเดียว ซุนเซวียนก็คิดทะลุปรุโปร่งได้ทั้งหมด

เขายิ่งคิดก็ยิ่งรู้สึกว่ามันไม่ธรรมดา

วัยรุ่นสมัยนี้เวลาจีบสาวนี่มันเหนือชั้นจริงๆ กล้าทุ่มทุนขนาดนี้!

"โค้ชซุน คุณเรียกดิฉันมีธุระอะไรเหรอคะ?"

ในไม่ช้า เหลียงโหย่วอันก็มาถึง

วันนี้เธอยังคงรวบผมเป็นหางม้า

ใต้ปีกหมวกแก๊ปเผยให้เห็นใบหน้าที่งดงามคมคาย

แม้ว่าผิวของเธอจะไม่ขาวมากนัก แต่ก็เป็นสีน้ำผึ้งที่ดูสุขภาพดี

รูปร่างของเธอมีส่วนโค้งส่วนเว้าที่สมบูรณ์แบบ ทำให้ทั้งตัวเธอดูเปี่ยมไปด้วยพลังชีวิต

"ก็ไม่เลวจริงๆ ถ้าฉันหนุ่มกว่านี้สักสิบปี ฉันก็จีบเหมือนกัน!" ซุนเซวียนชื่นชมในใจ

แต่บนใบหน้ากลับทำเป็นจริงจัง "โค้ชเหลียง วันนี้ผมจบคลาสลูกค้า VIP ไปหนึ่งคนแล้ว ถ้าไม่มีอะไรผิดพลาด อีกคนก็น่าจะจบในวันมะรืนนี้ ผมเรียกคุณมาเพื่อจะถามว่า ทางคุณจัดการตารางเวลาเรียบร้อยดีหรือยัง? วันจันทร์หน้าก็จะเป็นวันที่เราต้องไปหาหานเจิงแล้วนะ"

"วางใจได้ค่ะโค้ชซุน ดิฉันเตรียมพร้อมแล้วค่ะ" เหลียงโหย่วอันกล่าวพร้อมรอยยิ้ม

ซุนเซวียนพยักหน้า

"เอ่อ ผมขอถามอะไรหน่อยนะ สองวันนี้คุณได้ติดต่อกับหานเจิงบ้างไหม?"

"ไม่ค่ะ" เหลียงโหย่วอันส่ายหน้าแล้วถอนหายใจ

จริงๆ แล้วเธอเคยพิมพ์ข้อความจะส่งหาหานเจิงอยู่หลายครั้ง แต่ก็ลังเลจนต้องลบทิ้งไป

เธอไม่รู้จริงๆ ว่าควรจะวางตัวกับหานเจิงอย่างไรดี

เมื่อวานนี้

ตอนที่เหลียงโหย่วอันได้ยินซุนเซวียนเสนอให้เธอเข้าร่วมทีมของเขาในตอนแรก เธอก็ตกใจมาก

ภายหลังจึงได้รู้ว่า นี่เป็นคำขอจากทางฝั่งของหานเจิง

ในชั่วขณะนั้น หัวใจของเธอก็สับสนวุ่นวายอย่างยิ่ง

ในหัวของเธอมักจะนึกถึงคำพูดล้อเล่นของโค้ชซุนในวันนั้น

อดไม่ได้ที่จะคิดว่า หานเจิงคงจะชอบเธอเข้าจริงๆ แล้วใช่ไหม?!

รักแรกพบ?

ฟังดูแล้วก็ค่อนข้างจะไร้สาระ

แต่ก็ไม่มีคำอธิบายที่ดีไปกว่านี้แล้ว

มิฉะนั้นทำไมเขาถึงต้องคอยช่วยเหลือเธอครั้งแล้วครั้งเล่า

เขาต้องการอะไรกันแน่?

ต้องการคนที่อวัยวะครบสามสิบสอง ฝนตกรู้จักวิ่งเข้าบ้าน หายใจเองได้มาตั้งแต่เด็ก กินข้าววันละสามมื้อ เล่นสมาร์ตโฟนเป็น แถมยังเป็นเด็กดีงั้นเหรอ?

เมื่อมองดูใบหน้าของซุนเซวียนที่กำลังรอฟังคำตอบ

เหลียงโหย่วอันก็ใช้มือเกาหน้าผาก พยายามเรียบเรียงคำพูด ในชั่วขณะนั้นเธอไม่รู้จะเปิดปากพูดอย่างไร

"ฉัน—"

"เข้าใจๆ" ซุนเซวียนพูดขัดขึ้นมาทันที

เขาพยักหน้าอย่างครุ่นคิด "บางครั้งการรุกจีบที่ร้อนแรงเกินไปของผู้ชาย ก็ทำให้ผู้หญิงลำบากใจได้เหมือนกัน"

"..." เหลียงโหย่วอันพูดไม่ออก

เธออยากจะอธิบาย แต่ก็กลัวว่าจะยิ่งพูดยิ่งแย่

อีกอย่าง ตอนนี้ในใจของเธอก็ยังสับสนอยู่

ไม่รู้ว่าความหวังดีของหานเจิงนั้นหมายความว่าอย่างไรกันแน่

ใช่แบบที่เธอเข้าใจหรือเปล่า

ถ้าเขาไม่ได้คิดแบบนั้น แล้วเป็นเธอที่เข้าใจผิดไปเอง มันคงน่าอายเกินไปแล้ว!

...

บ้านพักเซียงหยวน

ชั้นสาม

หานเจิงปล่อยมือทั้งสองข้างออกจากบาร์เดี่ยว แล้วกระโดดลงมาเหงื่อท่วมตัว

"ฝึกโหดสามเดือน ท้าทายขีดจำกัดมนุษย์"

บันทึกวันที่ห้า

ช่วงเช้า:

ดึงข้อจนหมดแรง, สี่เซต (พักระหว่างเซต 90 วินาที)

บาร์เบลโรว์ 12RM, แปดเซต

เดดลิฟต์ 12RM, แปดเซต

ดัมเบลเบนท์โอเวอร์โรว์ 12RM, แปดเซต

ลู่วิ่ง, 30 นาที

...

บันทึกเสร็จสิ้น

ห้องน้ำ

อาบน้ำเสร็จ

หานเจิงยืนอยู่หน้ากระจก มองดูตัวเองในกระจก

ไหล่กว้าง กล้ามเนื้อหน้าอกนูนขึ้นเล็กน้อย ร่างกายเริ่มมีลายเส้นของกล้ามเนื้อปรากฏให้เห็นแล้ว

แม้แต่พุงน้อยๆ ก็ยุบลงไปมาก บริเวณเอวและหน้าท้องก็กระชับขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

เมื่อเปอร์เซ็นต์ไขมันในร่างกายและน้ำหนักลดลง บุคลิกของเขาก็เปลี่ยนไปอย่างสิ้นเชิง

ใบหน้าในกระจกมีเค้าโครงที่คมชัดขึ้น แววตาดูแน่วแน่และเปี่ยมด้วยความมั่นใจ

แค่เพียงมองแวบเดียว ก็ราวกับจะสัมผัสได้ถึงพลังและความมุ่งมั่นจากภายในตัวเขา

หยดน้ำไหลจากปลายผมผ่านหน้าผากลงมา

ผมที่ยาวปานกลางดูยุ่งเหยิงเล็กน้อยและบดบังทัศนวิสัย

หานเจิงหยิบปัตตาเลี่ยนไฟฟ้าที่เตรียมไว้ล่วงหน้าจากข้างๆ

ยืนอยู่หน้ากระจกเช่นนั้น แล้วค่อยๆ ไถผมของตัวเองออกทีละน้อย

สุดท้ายเขาจึงไถผมจนเกลี้ยงเป็นทรงสกินเฮด

ในตอนนี้

ใบหน้าของเขายิ่งดูโดดเด่นขึ้น แววตาก็ยิ่งสว่างไสว

และยังแฝงไปด้วยความองอาจของชายหนุ่ม

สำหรับผู้ชายแล้ว ทรงสกินเฮดเป็นหนึ่งในทรงผมที่ทดสอบความหล่อได้ดีที่สุด

คนที่มีรูปหน้าและเครื่องหน้าที่คมชัด ทรงสกินเฮดจะยิ่งทำให้มีเสน่ห์มากขึ้น

ในทางกลับกัน คนที่มีรูปหน้าและเครื่องหน้าที่ธรรมดา ทรงสกินเฮดอาจจะยิ่งเผยให้เห็นข้อบกพร่องของใบหน้า

รูปลักษณ์ของหานเจิงส่วนใหญ่สืบทอดมาจากยีนของแม่

คิ้วหนาและยาว ดวงตาลึกและสว่างไสว จมูกโด่งเป็นสัน ริมฝีปากมีรูปทรงสวยได้รูป...

เมื่อเทียบกับทรงผมหน้าม้าหนาเตอะหรือทรงกะลาครอบที่เคยทำในอดีต

เห็นได้ชัดว่าทรงสกินเฮดเหมาะกับเขามากกว่า

เขาเรียกระบบขึ้นมาในใจ

【โฮสต์: หานเจิง

อายุ: 22

ร่างกาย: 70 (ค่าเฉลี่ยชายวัยผู้ใหญ่ปกติ 60)

ภารกิจปัจจุบัน: ออกกำลังกายแล้วจะแข็งแกร่งขึ้น! สู้เขาสิ ไอ้หนุ่ม!!!

ตัวละครต้นแบบ: ฟันมะ ยูจิโร่ (ในช่วงเวลาภารกิจ โฮสต์จะได้รับพรสวรรค์ 100% ของตัวละครต้นแบบ)

เนื้อหาภารกิจ: ภายในหนึ่งร้อยวัน เพิ่มสมรรถภาพร่างกายให้ถึง 80% ของตัวละครต้นแบบ (ร่างกาย 300), ฝึกฝนกล้ามเนื้อหลังอสูรให้สำเร็จ จึงจะถือว่าภารกิจเสร็จสิ้น

รางวัลภารกิจ: กล่องสมบัติ*1 ยิ่งระดับความสำเร็จสูง รางวัลก็จะยิ่งล้ำค่ามากขึ้น】

เห็นได้ชัดว่า การฝึกฝนอย่างบ้าคลั่งในช่วงหลายวันที่ผ่านมาไม่ได้สูญเปล่า

มันได้ผลเป็นอย่างดี

ด้วยความเร็วระดับนี้ การเพิ่มค่าร่างกายให้เกินสามร้อยและฝึกฝนกล้ามเนื้อหลังอสูรให้สำเร็จภายในหนึ่งร้อยวันก็น่าจะเป็นเรื่องง่ายใช่ไหม?

หานเจิงกำลังครุ่นคิดอยู่

ขณะเดียวกันก็เปิดประตูแล้วเดินออกจากห้องน้ำ

ทว่า

วินาทีต่อมา

พลันมีเสียงกรีดร้องด้วยความตกใจดังขึ้นจากด้านหน้า

หานเจิงเงยหน้าขึ้นมองตามสัญชาตญาณ

แล้วก็ชะงักไป

เขากำลังจะเอ่ยปากพูด

แต่กลับเห็นว่าฝ่ายตรงข้ามตอบสนองเร็วกว่า

มือข้างหนึ่งปิดตา แล้วตะโกนด้วยความอับอายและโกรธเคืองว่า:

"นาย-นายเป็นใคร? รีบใส่เสื้อผ้าเดี๋ยวนี้!!"

[จบตอน]