บทที่ 583 - สรุป: โจรราตรีขโมยพระทองคำ

บทที่ 583 - สรุป: โจรราตรีขโมยพระทองคำ

ในยามค่ำคืนที่เงียบสงัด อีกวนได้ลักลอบเข้าไปในวิหารต้าสยงของวัดต้ากวงหมิง สิ่งที่ปรากฏแก่สายตาคือพระพุทธรูปทองคำองค์มหึมาสูงถึงห้าเมตร ตั้งตระหง่านอยู่กลางโถง แสงเทียนส่องกระทบผิวกายที่เป็นทองคำบริสุทธิ์จนเหลืองอร่ามแสบตา

อีกวนถึงกับตะลึงในความร่ำรวยของวัดแห่งนี้ ที่สามารถหล่อพระพุทธรูปด้วยทองคำแท้ทั้งองค์ เขาอดนึกเปรียบเทียบไม่ได้กับขุมทรัพย์ในวัดโบราณของอินเดียที่มีทองคำมหาศาล ดูเหมือนว่าทักษะการกอบโกยทรัพย์สินของวงการนี้จะสืบทอดกันมาอย่างดีเยี่ยม

เขาพยายามลองยกพระพุทธรูปดู แต่ด้วยน้ำหนักมหาศาล แม้แต่คนที่มีพละกำลังดั่งราชันย์อย่างเขาก็ยังขยับมันไม่ได้เลยแม้แต่น้อย แสดงว่าเป็นทองคำตันทั้งแท่ง มิน่าเล่าเหล่าหลวงจีนถึงวางใจไม่จัดเวรยามเฝ้าข้างใน เพราะมั่นใจว่าต่อให้เป็นยอดโจรก็ไม่มีปัญญาขนย้ายออกไปได้แน่

แต่อีกวนไม่ใช่โจรธรรมดา หลังจากกระโดดขึ้นไปสังเกตการณ์บนหลังคาและเห็นว่าเวรยามด้านนอกเข้มงวดเพียงใด เขาก็กลับเข้ามาในวิหาร ใช้มือสัมผัสองค์พระ แล้วใช้พลังจาก "มิติเก็บของ" ที่ได้จากระบบ ดูดพระพุทธรูปทองคำยักษ์หายวับเข้าไปในพริบตา พื้นที่ร้อยลูกบาศก์เมตรในมิตินั้นเพียงพอที่จะเก็บมันได้อย่างสบาย

เมื่อภารกิจสำเร็จ อีกวนก็รีบหลบหนีการตรวจตรากลับไปยังอารามหวงหยาง เขาปลุกหยวนเทียนกัง หลี่ฉุนเฟิง และนักพรตหลัวขึ้นมาจากที่นอน ทั้งสามงัวเงียตื่นขึ้นมาก็ต้องงุนงง เมื่ออีกวนยัดตำรากองโตใส่มือพวกเขา

ตำราเหล่านั้นล้วนเกี่ยวกับศิลปะ ทั้งเทคนิคการแกะสลัก เรขาคณิตร่างกายมนุษย์ เคล็ดลับการลงสีเครื่องเคลือบ และการวาดภาพลายเส้น อีกวนกำชับให้พวกเขาเร่งศึกษาโดยไม่ต้องถามเหตุผล เพราะในอนาคตทักษะเหล่านี้จำเป็นมากสำหรับการทำเครื่องเคลือบสีชนิดพิเศษ อีกวนมองดูพวกเขาทั้งสามฝึกวาดภาพด้วยความพึงพอใจ พลางนึกสนุกว่าพวกหลวงจีนวัดต้ากวงหมิงจะมีสีหน้าอย่างไรเมื่อตื่นมาพบว่าพระพุทธรูปองค์ใหญ่หายไปอย่างไร้ร่องรอย

[จบแล้ว]