บทที่ 17 - ร่วมมือกับถังเยว่ ปฏิบัติการล่าขุมทรัพย์

บทที่ 17 - ร่วมมือกับถังเยว่ ปฏิบัติการล่าขุมทรัพย์

แม้รอบบ้านเอื้ออาทรจะกันดารผู้คน แต่นั่นก็ทำให้โม่ฟานมีที่ฝึกเวทมนตร์ หลังจากฝึกควบคุมมาสองเดือนกว่า โม่ฟานก็สามารถปล่อยเวทธาตุเงาระดับต้นขั้นที่หนึ่งได้แล้ว

ฝึกไปได้สักพัก โทรศัพท์มือถือของโม่ฟานก็สั่นครืดๆ

โม่ฟานหยิบมือถือขึ้นมาดู พบว่าเป็นเบอร์ของครูถังเยว่ "ภูเขาไฟทรงโต" ที่ไม่เจอกันนานโทรมา

"ฮัลโหล โม่ฟานใช่มั้ย" เสียงเซ็กซี่ทรงเสน่ห์ของถังเยว่ดังลอดออกมาจากโทรศัพท์

"ฮัลโหลครับครูถังเยว่" โม่ฟานทักทายกลับแบบกวนๆ

เขารู้ว่าถังเยว่เป็นเจ้าหน้าที่ของสมาคมศาลยุติธรรมหลิงอิ่น ช่วงหายนะเมืองป๋อเธอไล่ตามรอยของซารังอยู่ เลยไม่ได้ปรากฏตัวในเมืองป๋อ

"เธอหนีไปซะไกลเลยนะ ฉันถามจ่านคงถึงรู้ว่าเธอไปนครเวทมนตร์แล้ว!" ถังเยว่พูดกลั้วหัวเราะอย่างมีจริตจะก้าน

"แหมๆ ก็ผมคิดว่าเมืองใหญ่แม่ยกน่าจะเยอะ เผื่อมีโอกาสได้รู้จักสักคนจะได้สบายไปอีกห้าสิบปีไงครับ!" โม่ฟานตอบ

"พอได้แล้ว ฉันไม่คุยเล่นกับเธอแล้ว ตอนนี้ฉันทำภารกิจอยู่ที่เมืองเล็กๆ ทางเหนือของเมืองซ่ง ถ้าเธอว่างก็มาช่วยฉันหน่อย" เสียงถังเยว่ยังเหมือนเดิม แต่ปรับโหมดเป็นจริงจังขึ้น

"ได้ครับ" โม่ฟานตอบตกลงทันทีโดยไม่ถามรายละเอียด

"เธอไม่คิดจะถามฐานะจริงๆ ของฉันหน่อยเหรอ" ปลายสายถามกลับด้วยน้ำเสียงร่าเริง

"ผมเคยถามแล้ว คัมภีร์แผนภาพดวงดาวที่ครูให้ผมเป็นของที่มีเงินก็หาซื้อไม่ได้ ผมเดาว่าครูถ้าไม่ใช่คนของสมาคมเวทมนตร์ก็ต้องเป็นคนของสมาคมศาลยุติธรรมแน่!" โม่ฟานแถเนียนๆ ไปเรื่องอื่น

"เธอนี่ฉลาดใช้ได้เลยนะ รีบมาเร็วเข้า จบงานนี้รับรองว่าเธอได้ของดีแน่นอน" ถังเยว่ทำเสียงฮึดฮัดอย่างน่ารัก คงเพราะคิดว่าโม่ฟานเดาถูกว่าเธอไม่ใช่คนธรรมดา

"ได้ครับได้ครับ จบงานนี้เรามาจัดกันสักดอก!!"

เมืองซีสุ่ย นี่เป็นครั้งที่สองแล้วที่โม่ฟานมาที่นี่ เขาเดินตามคำบอกทางของครูถังเยว่จนเจอ "โรงเตี๊ยมมีห้อง" มองแวบเดียวก็เห็นครูสาวแสนสวยนั่งอยู่ริมหน้าต่างระเบียงทางเดิน

จุ๊ๆๆ ดูขาเรียวยาวกับก้นงอนๆ นั่นสิ แล้วไหนจะภูเขาไฟลูกใหญ่คู่นั้น หุ่นแบบนี้ถ้าไม่ใส่กี่เพ้านี่เสียของแย่ ถ้าครูถังเยว่ใส่กี่เพ้านะ รับรองว่าความเร็วในการโจมตีเพิ่มขึ้นร้อยเปอร์เซ็นต์

ดูเหมือนถังเยว่จะรู้สึกตัวว่ามีคนมอง ดวงตาคู่งามตวัดมามอง ฟันขาวสะอาดตัดกับริมฝีปากแดงอิ่มเอิบที่ดูเหมือนมีคำพูดนับพันซ่อนอยู่

"ครูถังเยว่ไม่ได้เจอกันนาน ยังสวยสะพรั่งเหมือนเดิมเลยนะครับ" โม่ฟานทักทายยิ้มๆ

ถังเยว่ค้อนโม่ฟานวงใหญ่อย่างมีจริต "เหอะ เธอก็ไม่เบานี่ อายุแค่นี้เป็นจอมเวทระดับกลางแล้ว ได้ยินจ่านคงบอกว่าตอนหายนะเมืองป๋อเธอทำผลงานได้ดีนี่!"

"ฮ่าๆๆ" โม่ฟานหัวเราะแห้งๆ

"เอาล่ะ เธออยากรู้ฐานะของฉันไม่ใช่เหรอ งั้นฉันจะบอกให้ ฉันเป็นเจ้าหน้าที่ฝ่ายตุลาการของสมาคมศาลยุติธรรมหลิงอิ่น ที่ไปเมืองป๋อก็เพื่อตามสืบเรื่องของสมาชิกลัทธิทมิฬระดับสูงโค้ดเนมซารัง"

เสียงของถังเยว่เบามาก เห็นได้ชัดว่ากลัวคนอื่นได้ยิน "ถ้าตอนนั้นฉันไหวตัวทันถึงจุดประสงค์ของลัทธิทมิฬเร็วกว่านี้ ก็คงไม่เกิดหายนะแบบนั้นขึ้น"

"ใครจะไปคิดว่าแผนของลัทธิทมิฬจะอำมหิตขนาดนั้น ครูรู้มั้ยว่าใครในเมืองป๋อที่เป็นลัทธิทมิฬ" โม่ฟานถาม

"ใคร"

"อวี่อ๋าง ผมเผามันจนเป็นเถ้าถ่านกับมือ!!" โม่ฟานตอบเสียงเข้ม

"ช่างเถอะ อย่าพูดถึงอดีตเลย" โม่ฟานกระดกชาตรงหน้าจนหมด แล้วรินเพิ่มอีกถ้วย

"เข้าเรื่องที่ครูเรียกผมมาดีกว่า..."

เหมือนชีวิตที่แล้วเปี๊ยบ ถังเยว่เรียกโม่ฟานมาเพื่อจัดการอาชญากรนอกรีตที่ชื่อเฉาเฮ่อ จอมเวทนอกรีตที่เน้นฝึกธาตุคำสาป โม่ฟานตอนนี้แค่ดีดนิ้วก็ฆ่ามันได้แล้ว

แต่ฆ่าตอนนี้มันง่ายไป โม่ฟานต้องใช้มันจัดการคนของตระกูลตงฟางที่จะตามมาทีหลัง แน่นอนว่าเขาจะไม่ปล่อยให้เฉาเฮ่อฆ่าคน รอให้มันจัดการคนตระกูลตงฟางจนอยู่หมัด แล้วเขาค่อยฆ่าเฉาเฮ่อ

ขอแค่กันไม่ให้ตระกูลตงฟางมาแย่ง "เพลิงกุหลาบ" ก็พอ นี่มันเงินตั้งยี่สิบกว่าล้านเชียวนะ ใช่แล้ว โม่ฟานไม่คิดจะเก็บเพลิงกุหลาบไว้ใช้เอง ถึงมันจะเป็นเพื่อนคู่ยากที่ร่วมรบเคียงบ่าเคียงไหล่กันมาในชาติที่แล้วก็ตาม

แต่ตอนนี้เพลิงกุหลาบไม่ได้ช่วยเพิ่มพลังให้เขาเท่าไหร่ สู้เอาไปประมูลเปลี่ยนเป็นเงินน่าจะมีประโยชน์กับโม่ฟานมากกว่า

ถ้าอยากเพิ่มพลังเวทไฟ โม่ฟานแค่ไปจุดดาราทมิฬของอสูรธาตุไฟที่มีศักยภาพสูงๆ สักตัวสองตัวก็ได้แล้ว ไฟวิเศษที่พวกอสูรธาตุไฟครอบครองไม่ใช่ไฟธรรมดาไก่กา

คุยกันได้สักพัก เฉาเฮ่อก็ลุกขึ้นเดินออกจากโรงเตี๊ยม

ถังเยว่ใช้เท้าสะกิดขาโม่ฟานใต้โต๊ะ ส่งสัญญาณให้รีบตามไป โม่ฟานส่ายหน้ายิ้มๆ คว้าเมล็ดแตงโมมาหนึ่งกำมือ "วางใจเถอะครับครู ผมไม่ทำหลุดมือหรอก"

พอโดนสะกิดรัวๆ เข้า โม่ฟานก็ยอมลุกขึ้น สะพายเป้แล้วพูดว่า "ครูวางใจได้ร้อยเปอร์เซ็นต์เลย!"

โม่ฟานรู้ว่าเฉาเฮ่อกำลังตามหาเชื้อเพลิงวิญญาณ ก็เลยเดินตามไปห่างๆ ส่วนถังเยว่แปลงร่างเป็นเงาเลือนรางลอยตามหลังโม่ฟานมา

โม่ฟานเดินตามเฉาเฮ่อขึ้นเขา ยิ่งใกล้ยอดเขาอุณหภูมิก็ยิ่งสูงขึ้น ขนาดโม่ฟานยังรู้สึกร้อนนิดๆ แต่ก็ไม่ได้ส่งผลอะไรมาก

ส่วนครูถังเยว่ที่อยู่ข้างๆ ร้อนจนถอดเสื้อคลุมตัวนอกออก เผยให้เห็นสายเดี่ยวตัวจิ๋วสุดเซ็กซี่กับภูเขาไฟลูกใหญ่ขาวผ่องที่สั่นไหวไปมา

ถึงจิตวิญญาณโม่ฟานจะอายุปาเข้าไปสองร้อยกว่าปีแล้ว แต่ผู้ชายถึงตายก็ยังเป็นวัยรุ่น สายตาเขาก็ยังแอบเหล่ไปมองภูเขาไฟลูกโตของครูถังเยว่อยู่เรื่อยๆ!

ขณะที่โม่ฟานกำลังแอบมองเพลินๆ จู่ๆ ภูเขาไฟของครูถังเยว่ก็พุ่งเข้ามาหา!

หือ เกิดอะไรขึ้น ความสุขหล่นทับกะทันหันเหรอ

ถังเยว่ไม่ทันสังเกตสีหน้าดีใจของโม่ฟาน เธอเอามือปิดปากโม่ฟานไว้ แล้วลากเขาไปหลบหลังต้นไม้ต้นหนึ่ง ร่ายเวทพรางเงาคลุมทั้งสองคนไว้

หอม นุ่ม ใหญ่!!

โม่ฟานเริ่มรู้สึกอิจฉาลูกในอนาคตของเขากับถังเยว่แล้วสิ ตอนเด็กๆ คงได้กินอิ่มหนำสำราญแน่

"อย่าส่งเสียง"

ถังเยว่กระซิบข้างหู กลิ่นหอมเป่ารดต้นคอ ตัวเธอทาบทับอยู่บนตัวโม่ฟาน แล้วแผ่กลิ่นอายธาตุเงาออกมา

ตึก ตึก ตึก...

เสียงฝีเท้าดังขึ้น ทีมงานคุณภาพของโม่ฟานเปิดตัวแล้ว แม้จะเป็นแค่ตัวประกอบที่โผล่มาฉากเดียว แต่โม่ฟานก็ซาบซึ้งใจมาก

กลุ่มจอมเวทนักล่าปรากฏตัวขึ้น พวกเขาคุยกันเรื่องเชื้อเพลิงวิญญาณธาตุไฟ เรื่องขายได้ราคาดี แล้วก็เดินมุ่งหน้าขึ้นเขาไป เป้าหมายน่าจะเป็นที่เดียวกับเฉาเฮ่อ

โม่ฟานโอบกอดเอวครูถังเยว่ไว้ สีหน้าถังเยว่เปลี่ยนไปทันที เห็นได้ชัดว่ารู้สึกถึงมือร้อนๆ ที่วางอยู่บนเอวเธอ

ความสวยของครูถังเยว่นี่ระดับท็อปจริงๆ ใบหน้ารูปไข่ได้รูป ดวงตาสุกใสเย้ายวน จมูกโด่งรั้น ริมฝีปากแดงน่าจุ๊บ ผิวพรรณขาวเนียนจนส่องประกาย

"ไอ้เด็กบ้า ทำอะไรน่ะ ฉันเป็นครูเธอนะ" ถังเยว่เอ็ดเบาๆ อย่างขัดเขิน

โม่ฟานยิ้มเจ้าเล่ห์ "ครูนั่นแหละดี ครั้งแรกของนักเรียนก็ได้ครูช่วยสอนนี่นา"

พอกลุ่มนักล่าเดินผ่านไป ถังเยว่ก็รีบผละออกจากโม่ฟาน จัดเสื้อผ้าที่ยับยู่ยี่ให้เรียบร้อย แล้วมองค้อนโม่ฟานตาเขียวปั๊ด

"ครูถังเยว่ครับ นี่มันปฏิกิริยาทางร่างกายตามปกติ ก็ผมเป็นเด็กหนุ่มเลือดร้อนนี่นา"

โม่ฟานหัวเราะแหะๆ แล้วรีบเปลี่ยนเรื่อง "ครูถังเยว่รีบตามไปเถอะครับ"

[จบแล้ว]