บทที่ 2 เชียนเริ่นเสวี่ย: เป็นไปไม่ได้! ข้าไม่ใช่คนไร้ค่าแบบนั้น!
บทที่ 2 เชียนเริ่นเสวี่ย: เป็นไปไม่ได้! ข้าไม่ใช่คนไร้ค่าแบบนั้น!
"ซู้ด!" เชียนเริ่นเสวี่ยสูดลมหายใจเข้าลึกด้วยความตื่นตระหนก ยากที่จะเชื่อในสิ่งที่เห็น
เจ้าเย่ลั่วผู้นี้ วิญญาณยุทธ์ก็เป็นเพียงแค่หญ้าเงินคราม ระดับวรยุทธ์ก็เป็นแค่ปรมาจารย์วิญญาณ เท่านั้น เหตุใดถึงได้แข็งแกร่งถึงเพียงนี้!
ถึงขั้นใช้กำลังเพียงลำพัง กวาดล้างเหล่าทีมตัวเต็งอย่าง 'ทีมโรงเรียนเทพวายุ' 'ทีมโรงเรียนอัสนีบาต' และ 'ทีมโรงเรียนสื่อไหลเค่อ' จนราบคาบ พลังวิญญาณของเขาไม่มีวันหมดหรืออย่างไร?
[หลังจบการประลองรอบจัดอันดับ ด้วยผลงานอันโดดเด่นของเย่ลั่ว ท่านจึงคิดจะดึงตัวเขามาเป็นพวก]
[แต่น่าแปลกนัก ถังซานแม้จะปฏิเสธคำเชิญของท่าน แต่ก็ยังมีท่าทีที่เป็นมิตรต่อท่านอยู่บ้าง]
[ทว่าเย่ลั่วผู้นี้ สำหรับการมาเยือนของท่าน แม้ภายนอกจะดูสุภาพนอบน้อม แต่เนื้อแท้กลับผลักไสไล่ส่ง ทำราวกับว่าท่านเป็นตัวกาลกิณีที่ไม่อยากจะเฉียดเข้าใกล้]
[ท่านรู้สึกอับจนหนทาง แต่ก็ทำอะไรไม่ได้]
[เพราะเมื่อเทียบกับถังซานแล้ว คุณค่าของเย่ลั่วยังถือว่าด้อยกว่าอยู่บ้าง]
[และเพราะท่านรู้ดีว่า หูเลี่ยนาและเสี่ยเยว่ต่างก็บรรลุระดับราชาวิญญาณ แล้วอีกทั้งยังสามารถใช้ทักษะผสานวิญญาณยุทธ์ได้ ท่านจึงคิดว่าทีมสำนักวิญญาณยุทธ์จะต้องคว้าแชมป์การประลองครั้งนี้ได้อย่างแน่นอน]
[แต่ท่านคิดไม่ถึงเลยว่า สุดท้ายแล้วทีมสำนักวิญญาณยุทธ์กลับต้องพ่ายแพ้ให้กับทีมโรงเรียนสื่อไหลเค่อ หรือถ้าจะพูดให้ถูก ก็คือพ่ายแพ้ให้กับน้ำมือของถังซาน]
[ในการต่อสู้ เดิมทีทีมโรงเรียนสื่อไหลเค่อจวนเจียนจะพ่ายแพ้อยู่รอมร่อ]
[แต่ถังซานกลับใช้วิธีการพิเศษซัดเศษชิ้นส่วนของ 'กระดูกวิญญาณส่วนนอก แปดหอกแมงมุม' ที่แตกหักออกไป ทำร้ายสมาชิกของทีมสำนักวิญญาณยุทธ์ ซึ่งกระดูกวิญญาณส่วนนอกนั้นแฝงไปด้วยพิษร้ายแรง]
[ด้วยเหตุนี้ ผู้หญิงคนนั้นจึงจำต้องสั่งให้ทีมสำนักวิญญาณยุทธ์ขอยอมแพ้]
"อะไรนะ!" ทีมสำนักวิญญาณยุทธ์แพ้งั้นรึ?
เมื่อได้รับรู้ว่าทีมสำนักวิญญาณยุทธ์พ่ายแพ้ให้กับทีมโรงเรียนสื่อไหลเค่อ เชียนเริ่นเสวี่ยถึงกับตะลึงงันไปชั่วขณะ แทบไม่อยากจะเชื่อ
หูเลี่ยนาและเสี่ยเยว่ นางย่อมรู้จักดี พวกเขาคืออัจฉริยะวิญญาณจารย์ที่ยอดเยี่ยมหาตัวจับยาก
"อีกทั้งทั้งสองคนล้วนเป็นถึงราชาวิญญาณ ยังสามารถสำแดงทักษะผสานวิญญาณยุทธ์ออกมาได้ กลับต้องพ่ายแพ้ให้กับถังซานที่มีตบะเพียงระดับปรมาจารย์วิญญาณ กระนั้นหรือ?"
ทว่าเมื่อลองไตร่ตรองดูอีกที... เชียนเริ่นเสวี่ยก็อดคิดไม่ได้ว่า บางทีถังซานผู้นี้อาจจะเป็นอัจฉริยะที่หาตัวจับยากจริงๆ
ถึงทำให้นางในอนาคตปรารถนาที่จะดึงตัวเขามาเป็นพวกถึงเพียงนั้น ไม่รู้ว่าสุดท้ายนางทำสำเร็จหรือไม่ ขนาดยอมละวางความแค้นฆ่าบิดา เพื่อดึงตัวเขามา ถังซานผู้นี้ ในท้ายที่สุดก็น่าจะตอบตกลงกระมัง?
[ส่วนรอบชิงชนะเลิศ เป็นการพบกันระหว่าง 'ทีมวายุอัคคี' ซึ่งเกิดจากการรวมตัวกันของทีมโรงเรียนเทพวายุและทีมโรงเรียนอัคคี กับทีมโรงเรียนสื่อไหลเค่อและทีมโรงเรียนพฤกษา]
[ในครึ่งแรกที่เป็นการแข่งแบบแพ้คัดออกรายบุคคล เดิมทีทีมโรงเรียนพฤกษานั้นพ่ายแพ้มาโดยตลอด ไม่ใช่คู่ต่อสู้ของทีมวายุอัคคีและทีมโรงเรียนสื่อไหลเค่อเลยแม้แต่น้อย]
[ทว่าพอเย่ลั่วลงสนาม เขาก็กวาดล้างทีมวายุอัคคีและทีมโรงเรียนสื่อไหลเค่ออีกครั้ง]
[แม้จะต้องเผชิญหน้ากับ 'ฮั่วอู๋' และ 'ฮั่วอู๋ซวง' จากอดีตทีมโรงเรียนอัคคี ภายใต้ความได้เปรียบเรื่องการชนะทางของธาตุ แต่วิญญาณยุทธ์หญ้าเงินครามของเย่ลั่วกลับสำแดงพลังชีวิตอันมหาศาลออกมา แม้แต่เปลวเพลิงก็มิอาจเผาผลาญให้ตายได้ จนสามารถเอาชนะฮั่วอู๋และฮั่วอู๋ซวงลงได้]
[ภายใต้การนำของเย่ลั่ว โรงเรียนพฤกษาผ่านรอบแพ้คัดออกรายบุคคลไปได้อย่างราบรื่น และได้สิทธิ์เข้าไปรอในรอบชิงชนะเลิศทันที]
[ส่วนทีมวายุอัคคีและทีมโรงเรียนสื่อไหลเค่อที่พ่ายแพ้ จะต้องทำการประลองแบบทีมเพื่อหาผู้ชนะที่จะได้ฟื้นคืนกลับมา เพื่อไปชิงแชมป์กับทีมโรงเรียนพฤกษา]
[ไม่กี่วันต่อมา การประลองแบบทีมระหว่างทีมโรงเรียนสื่อไหลเค่อและทีมวายุอัคคีก็เริ่มขึ้น]
[แม้ทีมวายุอัคคีจะรวบรวมสมาชิกที่โดดเด่นที่สุดจากโรงเรียนเทพวายุและโรงเรียนอัคคีเข้าไว้ด้วยกัน แต่สุดท้ายก็ยังพ่ายแพ้ให้กับทีมโรงเรียนสื่อไหลเค่อ]
[การประลองรอบชิงชนะเลิศ ระหว่างทีมโรงเรียนสื่อไหลเค่อและทีมโรงเรียนพฤกษา จัดขึ้น ณ ลานกว้างหน้าพระตำหนักสังฆราช]
[เพื่อคว้าแชมป์มาครอง ถังซานแห่งทีมสื่อไหลเค่อและอาจารย์ใหญ่ 'อวี้เสี่ยวกัง' ได้ปรึกษาหารือกัน จนได้แผนการที่จะเอาชนะทีมโรงเรียนพฤกษา]
[วันรุ่งขึ้น รอบชิงชนะเลิศเปิดฉากขึ้น]
[เป็นไปตามแผน ทีมโรงเรียนสื่อไหลเค่อรีบกำจัดคนอื่น ๆ ของทีมโรงเรียนพฤกษาออกไปอย่างรวดเร็ว สุดท้ายจึงรวมพลังกันรุมล้อมเย่ลั่ว ภายใต้การควบคุมจากหญ้าเงินครามของถังซาน ทำให้หญ้าเงินครามของเย่ลั่วถูกกดดันและจำกัดวงอย่างหนัก]
[ในขณะที่ผู้ชมต่างคิดว่าทีมโรงเรียนสื่อไหลเค่อจะเป็นฝ่ายคว้าชัยชนะในท้ายที่สุด ฉากที่น่าเหลือเชื่อก็พลันบังเกิดขึ้น]
[แม้หญ้าเงินครามของเย่ลั่วจะถูกสะกดข่มไว้ แต่เขากลับระเบิดพลังกายเนื้อที่น่าหวาดหวั่นยิ่งกว่าออกมา ต่อยหมัดเดียวทำลายร่าง 'พยัคฆ์ขาวโลกันตร์' ที่เกิดจากทักษะผสานวิญญาณยุทธ์ของไต้กู๋มู่ไป๋และจูจู๋ชิงจนแตกสลาย]
[จากนั้น เพียงชั่วพริบตาดั่งกระต่ายตื่นตูมเหยี่ยวโฉบ เขาก็ซัดสมาชิกคนอื่นของทีมสื่อไหลเค่อกระเด็นตกเวทีไปจนหมดด้วยหมัดเดียว]
[ท้ายที่สุด เหลือเพียงถังซาน แม้จะเรียกวิญญาณยุทธ์ที่สอง 'ค้อนเฮ่าเทียน' ออกมา และใช้วิชา 'ค้อนวายุสะบั้นปั่นป่วน' ก็ยังพ่ายแพ้ให้แก่เย่ลั่ว]
[ด้วยประการฉะนี้ ภายใต้การนำของเย่ลั่ว โรงเรียนพฤกษาคว้าแชมป์การประลองได้สำเร็จ ได้รับรางวัลเป็นกระดูกวิญญาณระดับหมื่นปีสามชิ้นจากสำนักวิญญาณยุทธ์]
[ไม่รู้ว่าทางโรงเรียนพฤกษาตกลงกันไว้แล้วหรือไม่ กระดูกวิญญาณทั้งสามชิ้นจึงถูกมอบให้เย่ลั่วทั้งหมด]
[เย่ลั่วทำการขายกระดูกวิญญาณสองชิ้นคืนให้กับสำนักวิญญาณยุทธ์ตรงนั้นเลย เก็บไว้เพียงกระดูกวิญญาณระดับหมื่นปีสายจิตวิญญาณเพียงชิ้นเดียว]
[ท่านนึกว่าเรื่องราวทั้งหมดจะจบลงเพียงเท่านี้]
[ทว่าหลังจบการประลอง ผู้หญิงคนนั้นกลับนำยอดฝีมือของสำนักวิญญาณยุทธ์เข้าล้อมทีมโรงเรียนสื่อไหลเค่อเอาไว้ สายตาจับจ้องไปยังเด็กสาวที่ชื่อ 'เสี่ยวอู่' ด้วยความรุ่มร้อน]
[ภายหลัง ท่านถึงได้รู้ว่าเด็กสาวในทีมโรงเรียนสื่อไหลเค่อที่ชื่อเสี่ยวอู่ผู้นั้น แท้จริงแล้วคือกระต่ายอรชรแสนปี (สัตว์วิญญาณแสนปี) จำแลงกายมา!]
"อะไรนะ!" เมื่อได้ล่วงรู้ว่าภายในโรงเรียนสื่อไหลเค่อ กลับมีสมาชิกคนหนึ่งที่เป็นถึงสัตว์วิญญาณแสนปีจำแลงกายมา เชียนเริ่นเสวี่ยถึงกับตื่นตะลึงจนทำอะไรไม่ถูก
"เดี๋ยวก่อน! การจำแลงกายของสัตว์วิญญาณแสนปี หากยังไม่บรรลุถึงระดับมหาปราชน์เจ็ดวงแหวนและเข้าสู่ช่วงโตเต็มวัย ย่อมต้องถูกราชทินนามพรหมยุทธ์มองออกถึงร่างที่แท้จริงมิใช่หรือ?"
"ตลอดเส้นทางจากนครหลวงเทียนโต้วมายังเมืองวิญญาณยุทธ์ ข้างกายนางมีทั้ง 'พรหมยุทธ์กระบี่' และ 'พรหมยุทธ์พิษ' ร่วมทางมาด้วย เป็นไปได้หรือที่ทั้งสองคนจะดูร่างจริงของเสี่ยวอู่ไม่ออก?"
[ทว่าในท้ายที่สุด ผู้หญิงคนนั้นก็ยังมิอาจจับกุมกระต่ายอรชรแสนปีจำแลงกายตัวนั้นได้]
[เพราะ 'ถังเฮ่า' พรหมยุทธ์เฮ่าเทียนที่หายสาบสูญไปนานหลายปีได้ปรากฏตัวขึ้น หลังผ่านการต่อสู้กันอย่างดุเดือด เขาก็พาตัวถังซานและเสี่ยวอู่จากไป]
[จากนั้นมา ถังซานและเสี่ยวอู่ก็หายตัวไปไร้ร่องรอย]
[หลังจบการประลอง ระหว่างทางกลับ ท่านได้ไปหาเย่ลั่วอีกครั้ง เพื่อสอบถามว่าเขายินดีที่จะรับตำแหน่งท่านเคานต์แห่งจักรวรรดิเทียนโต้วหรือไม่]
[เนื่องจากในพิธีเปิด จักรพรรดิเสวี่ยเยว่เคยตรัสไว้ว่า ทีมที่คว้าแชมป์การประลอง จะได้รับบรรดาศักดิ์ระดับเคานต์แห่งจักรวรรดิเทียนโต้ว พร้อมทั้งได้รับดินแดนในครอบครอง]
[แต่น่าเสียดาย เย่ลั่วก็ยังคงปฏิเสธ]
[ทว่าในขณะที่ท่านกำลังจะจากไปอย่างผิดหวัง จู่ๆ เย่ลั่วก็เรียกท่านไว้ด้วยเหตุผลบางอย่าง และกล่าวประโยคหนึ่งที่ท่านไม่ค่อยเข้าใจนักว่า 'ผู้ที่จะทำการใหญ่ จักต้องเด็ดขาดเหี้ยมหาญ!']
[จากนั้น เขาก็หายตัวไป]
[เวลาล่วงเลยผ่านไป พริบตาเดียวก็ผ่านไปสามปี]
[อัจฉริยะแห่งสำนักเฮ่าเทียนนามว่า 'ถังอิ๋น' ได้ปรากฏตัวขึ้นที่ 'เยว่เสวียน' (ศาลาราตรี) ในนครหลวงเทียนโต้ว เขามีรูปโฉมหล่อเหลา เปี่ยมด้วยพรสวรรค์ จนได้รับความพึงพอใจจากองค์หญิงเสวี่ยเค่อ]
[เดิมทีท่านตั้งใจจะจับคู่ถังอิ๋นกับเสี่ยเค่อ แต่กลับไม่สำเร็จ] [และในภายหลัง ท่านถึงได้พบว่า ถังอิ๋นผู้นั้นแท้จริงแล้วก็คือถังซาน!]
[ไม่นานนัก ผู้หญิงคนนั้นเริ่มรอไม่ไหว ถึงกับสั่งให้ท่านลงมือวางยาพิษสังหารจักรพรรดิเสวี่ยเย่ก่อนกำหนด เพื่อขึ้นครองราชย์เป็นจักรพรรดิ]
[ส่วนนางก็เริ่มปฏิบัติการ 'ล่าวิญญาณ' กวาดล้างทำลายสำนักหอแก้วเจ็ดสมบัติและสำนักมังกรฟ้าอัสนีทรราช เพื่อขจัดอุปสรรคในการรวมทวีปให้เป็นหนึ่ง]
[เดิมทีทุกอย่างดำเนินไปอย่างราบรื่น]
[แต่ในวินาทีสุดท้าย ถังซานกลับนำคนบุกเข้ามาในวังหลวง แม้ท่านจะส่ง 'พรหมยุทธ์หอกอสรพิษ' และ 'พรหมยุทธ์ปลาปักเป้า' ออกไป ก็มิอาจขัดขวางไว้ได้]
[ท้ายที่สุด ท่านถูกบีบให้จำต้องเปิดเผยสถานะที่แท้จริง เรียกวิญญาณยุทธ์ทูตสวรรค์หกปีกออกมา และเลือกที่จะลงมือด้วยตนเอง]
[เดิมทีคิดจะสังหารถังซานและพวกพรหมยุทธ์พิษที่ติดตามมา เพื่อจบละครฉากนี้]
[แต่ท่านคาดไม่ถึงเลยว่า ท่านที่ครอบครองวิญญาณยุทธ์ทูตสวรรค์หกปีก และอยู่ในระดับ 'มหาปราชญ์วิญญาณ' กลับพ่ายแพ้ให้กับถังซานที่เป็นเพียง 'จักรพรรดิวิญญาณ' จนต้องหนีออกจากวังหลวงทั้งอาการบาดเจ็บ ยุติแผนการชิงแผ่นดินลงด้วยความอัปยศ]
[การจำลองสิ้นสุดลง]
"อะไรนะ!" นึกไม่ถึงเลยว่าในอนาคต ตัวข้าที่บรรลุระดับมหาปราชญ์วิญญาณ
แถมยังมีวิญญาณยุทธ์ที่เทพประทานให้อย่างทูตสวรรค์หกปีก จะพ่ายแพ้ให้กับถังซานที่เป็นแค่จักรพรรดิวิญญาณ จนต้องล้มเลิกแผนการชิงแผ่นดินอย่างน่าอับอาย
เชียนเริ่นเสวี่ยแทบจะสติแตก
"ไม่จริง!"
"เป็นไปไม่ได้น่า!"
"ข้าจะไร้น้ำยาได้ขนาดนั้นเชียวหรือ!"
"ระดับมหาปราชญ์วิญญาณ กลับสู้จักรพรรดิวิญญาณคนเดียวไม่ได้เนี่ยนะ?!"