ตอนที่ 155: เทโซโรผู้ระมัดระวังตัว

ตอนที่ 155: เทโซโรผู้ระมัดระวังตัว

เฉาเฉินนอนเหยียดแขนขาอยู่บนเบาะหลังนุ่มๆ ของรถสปอร์ตเปิดประทุน พลิกดูรายชื่อวีไอพีที่บัคคาร่าส่งให้อย่างสบายอารมณ์

ส่วนบัคคาร่ารับหน้าที่เป็นคนขับรถด้วยรอยยิ้มแข็งค้าง

เจอคำขอของเฉาเฉินเข้าไป บัคคาร่าจะทำอะไรได้?

เธอสิ้นหวังแล้ว!

จะปฏิเสธคำขอของเจ็ดเทพโจรสลัด จักรพรรดิสวรรค์เฉาเฉินงั้นเหรอ?

อย่ามาล้อเล่นน่า!

คนคนนี้มีชื่อเสียงเลื่องลือ สามารถสังหารราชานรกเรลี่ได้ในพริบตา ท้าทายสี่จักรพรรดิไคโดโดยไร้รอยขีดข่วน แถมยังกล้าต่อยเผ่ามังกรฟ้า—นี่มันบรรพบุรุษตัวจริงเสียงจริงชัดๆ!

แต่การส่งรายชื่อวีไอพีให้เฉาเฉินโดยตรงก็เป็นเรื่องคอขาดบาดตายสำหรับเธอเหมือนกัน

ถ้าพวกโจรสลัดที่มีชื่ออยู่ในลิสต์รู้ว่าชื่อตัวเองไปอยู่ในความทรงจำของนักฆ่าอย่างเฉาเฉินเพราะสมุดบันทึกของเธอ พวกมันคงกรูกันมาสับเธอเป็นชิ้นๆ แน่

ด้วยสีหน้าบอกบุญไม่รับ บัคคาร่าขับรถพาเฉาเฉินมาถึงทางเข้า THE REORO โรงแรมคาสิโนระดับแปดดาวในย่านไฮโซของเมืองชั้นใน

ส่วนเรื่องจุกจิกอย่างการเปลี่ยนชุดสูทหรู เธอไม่กล้าแม้แต่จะเอ่ยปาก

เฉาเฉินในชุดเที่ยวทะเลกับรองเท้าแตะ เดินไปที่ทางเข้าโรงแรมพลางเปิดดูรายชื่อวีไอพีไปด้วย

บัคคาร่ากำลังลังเลว่าจะตามเข้าไปดีหรือไม่

จู่ๆ เฉาเฉินก็เงยหน้าขึ้น หันมามองบัคคาร่าด้วยสีหน้าขบขัน แล้วพูดว่า "จะว่าไป ระหว่างทางฉันเห็นแมลงโทรสารแบบเห็นภาพเยอะเลย ของพวกนี้หาไม่ได้ง่ายๆ นะ"

"ถ้าเป็นไปได้ ช่วยเตรียมแมลงโทรสารแบบเห็นภาพให้ฉันสักล็อตหน่อยสิ"

"แล้วก็อย่าลืมอุปกรณ์สอดแนมที่ใช้คู่กันด้วย ไม่ต้องห่วง ฉันจ่ายเงินให้แน่นอน"

รอยยิ้มของบัคคาร่าแข็งค้างอีกครั้งเมื่อได้ยิน

ไม่นะ!

ท่านบรรพบุรุษ?

นี่ท่านมาเพื่อ 'ตุนของ' งั้นเหรอ?

"เรื่องนี้... ไม่อยู่ในอำนาจของดิฉัน ดิฉันอาจต้องขออนุญาตก่อน..."

"เอาเถอะ ไปจัดการซะ ฉันจะไปเล่นสนุกสักหน่อย เธอไม่ต้องตามฉันตลอดเวลาก็ได้"

"งั้นต้องขออภัยด้วย ดิฉันขอตัวก่อนนะคะ"

มองดูบัคคาร่าที่รีบแจ้นหนีไป เฉาเฉินเกาคางด้วยรอยยิ้มขบขัน ก่อนจะหันหลังเดินเข้าโรงแรมคาสิโน

เมื่อไม่มีบัคคาร่าคอยประกบ ก็ย่อมไม่มีลูกเล่นอย่างชิปฟรีให้กู้ยืม

เฉาเฉินผู้ร่ำรวยล้นฟ้าไม่สนใจเศษเงินเล็กน้อยพวกนั้น เขาแลกชิปยี่สิบล้านเบรีอย่างไม่ยี่หระ เตรียมจะโชว์พาวเวอร์สักหน่อย

"มีฮาคิสังเกตอยู่กับตัว ฉันไม่รู้เลยว่าจะแพ้ได้ยังไง!"

...บาร์ภายในชั้นวีไอพีของโรงแรม

เทโซโรที่สวมแหวนเก้าวงและแต่งตัวฉูดฉาดยิ่งกว่า นั่งเท้าคางอยู่บนโซฟา คิ้วขมวดมุ่น

คุณทานากะในชุดนินจาเดินทะลุกำแพงมาปรากฏตัวตรงหน้าเทโซโร

เทโซโรถามโดยไม่เงยหน้า "เป็นยังไงบ้าง?"

คุณทานากะรายงานทุกการกระทำของเฉาเฉินนับตั้งแต่มาถึงโกลด์ซิตี้ให้เทโซโรฟังอย่างละเอียด ก่อนจะเสริมในตอนท้ายว่า "อีกฝ่ายยังขอแมลงโทรสารแบบเห็นภาพล็อตหนึ่งด้วย บัคคาร่าเลยใช้ข้ออ้างว่าต้องขออนุญาตเพื่อปลีกตัวออกมาจากเป้าหมายชั่วคราว ตอนนี้เธอกำลังรอคำสั่งอยู่ใกล้ๆ คาสิโนครับ"

"นอกจากนี้ คนจำนวนมากที่ท่าเรือชั้นในเห็นอีกฝ่ายเหาะลงมาจากฟ้า ในเวลาสั้นๆ นี้ มีกลุ่มโจรสลัดสี่กลุ่มล่องเรือหนีออกไปแล้ว และอีกสามกลุ่มกำลังเตรียมอพยพ พอข่าวการมาถึงของอีกฝ่ายแพร่ออกไป เกรงว่าจะมีโจรสลัดหนีไปมากกว่านี้ครับ"

เทโซโรสูดหายใจเข้าลึก แล้วค่อยๆ ผ่อนออก คว้าแก้วไวน์บนโต๊ะกระดกจนหมด ก่อนจะหัวเราะเยาะตัวเอง "ต่อให้แกรนเทโซโรเป็นเขตเป็นกลางพิเศษที่รัฐบาลโลกรับรอง ต่อให้ทหารเรือไม่โจมตีโจรสลัดที่นี่ แต่มันก็หยุดความกลัวที่พวกโจรสลัดมีต่อจักรพรรดิสวรรค์เฉาเฉินไม่ได้สินะ!"

คุณทานากะเห็นปฏิกิริยานั้นจึงถามว่า "เราควรทำยังไงดีครับ? ต้องจัดการแสดงเด็ดๆ บนโต๊ะพนันไหม?"

เทโซโรเงยหน้าขึ้นด้วยความตกตะลึง จ้องมองลูกน้องคนเก่งด้วยสายตาที่บอกไม่ถูก และเป็นครั้งแรกที่เริ่มสงสัยในสติปัญญาและเจตนาของหมอนี่

แกรู้ไหมว่าเรากำลังพูดถึงใครอยู่?

นั่นมันคนโหดที่ฆ่าเรลี่ในพริบตา ท้าทายไคโดโดยไร้รอยขีดข่วน และต่อยเผ่ามังกรฟ้าโดยไม่มีใครทำอะไรได้นะเว้ย!

ฉันกำลังสมองแทบแตกหาวิธีเชิญท่านบรรพบุรุษคนนี้กลับไป!

แล้วแกยังกล้าคิดจะไปยั่วยุเขาอีกเหรอ?

แกกลัวว่าเขาจะไม่กระทืบฉันตายใช่ไหม?!

ไอ้เวรเอ๊ย... "ตอนนี้มีบุคคลสำคัญจากรัฐบาลโลกหรือกองทัพเรืออยู่ที่นี่บ้างไหม?" เทโซโรจู่ๆ ก็ถามขึ้น

คุณทานากะคิดครู่หนึ่งแล้วตอบ "ถ้าพูดถึงความสำคัญ เผ่ามังกรฟ้า นักบุญคามาเอล บังเอิญอยู่บนเรือลำหนึ่ง และจากฝั่งกองทัพเรือ พลเรือโทโมโมอุซางิ กิออน กับพลเรือโทโทคิคาเคะ ก็อยู่ที่นี่ครับ"

เทโซโรครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก่อนสั่งการ "ให้บัคคาร่า... ค่อยๆ ต้อนสองพลเรือโทนั่นไปใกล้ๆ เฉาเฉิน เผื่อไว้ก่อน..."

"ส่วนเผ่ามังกรฟ้า ระวังอย่าให้เจอกันเด็ดขาด! ฉันไม่อยากให้มีอุบัติเหตุอะไรที่จะดึงดูดพลเรือเอกมาจนทำให้ถิ่นฉันกลายเป็นสนามรบ!"

"ส่วนที่เหลือ... ปล่อยเขาเล่นไป! อย่าไปกวนเขา!"

"แล้วก็เรื่องแมลงโทรสารแบบเห็นภาพกับอุปกรณ์สอดแนม จัดหาให้เขาตามที่ขอ"

"อีกอย่าง... อย่าจงใจปรับมุมมองของแมลงโทรสารนะ สอดแนมตามปกติก็พอ"

"ตราบใดที่เขาไม่ลงมือในแกรนเทโซโร วิกฤตเล็กๆ นี้อาจกลายเป็นโอกาสขยายชื่อเสียงของเราก็ได้!"

"เสียลูกค้าไปบ้างในระยะสั้นไม่สำคัญหรอก พอข่าวแพร่ออกไปว่าจักรพรรดิสวรรค์เฉาเฉินผู้ผดุงความยุติธรรมจะไม่ลงมือในแกรนเทโซโร ชื่อเสียงดีๆ จะนำลูกค้าและเบรีมาให้เรามากขึ้นเอง!"

คุณทานากะแปลกใจเล็กน้อยที่ได้ยินแบบนั้น แต่เมื่อเห็นคิ้วที่ขมวดมุ่นของเทโซโร เขาจึงฉลาดพอที่จะไม่ถามต่อ และหันหลังเดินทะลุกำแพงออกไป

แม้การแสดงความระมัดระวังตัวขนาดนี้ต่อหน้าลูกน้องจะน่าขายหน้าไปหน่อย

แต่ในความคิดของเทโซโร ความน่าขายหน้าไม่มีค่าอะไรเลยเมื่อเทียบกับแผนการแก้แค้นของเขา

จากนักเลงกระจอกสู่เจ้าพ่อ และจากเจ้าพ่อสู่ราชาอาณาจักรอิสระที่รัฐบาลโลกรับรอง เทโซโรมาถึงจุดนี้ได้ด้วยการผสมผสานระหว่างความเจ้าเล่ห์และกำลัง

ถ้าเขาพึ่งแต่ความบ้าบิ่น เขาคงโดนกวาดล้างไปตั้งแต่สามปีก่อนตอนปะทะกับดองกี้โฮเต้แฟมิลี่ และคงไม่มีวันนี้!

มองไปทั่วทะเลกว้างใหญ่ เทโซโรเชื่อว่าพวกเผ่ามังกรฟ้านั้นโง่เง่าและหลอกง่าย

รัฐบาลโลกต้องการให้เขาหาเงินให้ ตราบใดที่เขาจ่ายเงิน พวกนั้นก็ไม่ใช่ปัญหา

กองทัพเรือก็แค่สุนัขรับใช้ของรัฐบาลโลก ตราบใดที่พวกมันยังถูกล่ามโซ่ ก็ไม่ใช่ปัญหาเช่นกัน

ส่วนโลกใต้ดิน เทโซโรก็มาจากแวดวงนักเลง ดังนั้นจักรพรรดิโลกใต้ดินจึงไม่มีอิทธิพลเหนือเขา

สำหรับโจรสลัด พวกปลายแถวเทโซโรไม่เห็นอยู่ในสายตาเลย

ในบรรดาโจรสลัดผู้ยิ่งใหญ่ระดับเจ็ดเทพฯ ในโลกใหม่ มีเพียงปีศาจสวรรค์เท่านั้นที่เป็นพันธมิตรที่เขาสร้างขึ้นด้วยกำลังและผลประโยชน์ร่วมกัน

สี่จักรพรรดิ ในระดับของพวกเขาไม่แม้แต่จะมองเห็นหัวเขาด้วยซ้ำ แกรนเทโซโรดูเหมือนจะล่องไปอย่างอิสระในโลกใหม่ แต่ความจริงแล้ว เขาไม่เคยล้ำเข้าไปในอาณาเขตของสี่จักรพรรดิคนไหนเลย

และถ้าสี่จักรพรรดิคนไหนมาหาเรื่องจริงๆ ก็เหมือนกับที่เทโซโรสามารถสนองความต้องการของรัฐบาลโลกได้ เขาก็สามารถสนองความต้องการของกลุ่มโจรสลัดสี่จักรพรรดิได้เช่นกัน

ตราบใดที่คนที่มาแกรนเทโซโรยอมทำตามกฎ เทโซโรก็ไม่กลัวความตะกละของพวกมัน

แต่ถ้าอีกฝ่ายไม่ทำตามกฎ และเขาดันสู้ไม่ได้... งั้นเป็นไอ้ขี้ขลาดก็ไม่เห็นเป็นไร ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรเลย!

ใช่แล้ว สิ่งที่เทโซโรกังวลตอนนี้คือเฉาเฉินจะไม่ทำตามกฎ

มาจากโลกใต้ดินเหมือนกัน และเคยเห็นเฉาเฉินจัดการกับเผ่ามังกรฟ้าเมื่อสามปีก่อนมากับตา เทโซโรจะไม่สืบประวัติเฉาเฉินอย่างละเอียดได้ยังไง?

และประสบการณ์ในอดีตของเฉาเฉินก็ไม่ใช่ความลับอะไร

ดังนั้น ข้อมูลที่บิ๊กนิวส์มอร์แกนส์หาได้ เทโซโรก็หาได้ง่ายๆ

เทโซโรที่สืบประวัติเฉาเฉินมาอย่างทะลุปรุโปร่งและจับตาดูเขามาตลอดสามปี ย่อมรู้ดีว่าเฉาเฉินอันตรายแค่ไหน

แม้เขาจะไม่เคยละเลยการฝึกฝนและพัฒนาความสามารถของผลโกลด์โกลด์มาหลายปี แต่เทโซโรก็ยังรู้ขีดจำกัดตัวเอง จากการต่อสู้กับดองกี้โฮเต้แฟมิลี่เมื่อสามปีก่อน เทโซโรเชื่อว่าความแข็งแกร่งปัจจุบันของเขาพอฟัดพอเหวี่ยงกับปีศาจสวรรค์

สั้นๆ ก็คือ ระดับเจ็ดเทพโจรสลัด

ก่อนเหตุการณ์ที่เฉาเฉินฆ่าราชานรกเรลี่ในพริบตา เทโซโรคิดว่าในบรรดาเจ็ดเทพโจรสลัด เขาพอจะสู้กับคนอื่นๆ ได้ ยกเว้นราชสีห์ขาวแซลลี่ที่เขาเอาชนะไม่ได้แน่นอน

แต่หลังจากเหตุการณ์ที่เฉาเฉินฆ่าเรลี่ในพริบตา แล้วยังไปท้าทายไคโดและเดินกร่างออกมาจากวาโนะคุนิได้ อย่าว่าแต่สู้เลย ตอนนี้เทโซโรไม่กล้าแม้แต่จะสบตาเฉาเฉินด้วยซ้ำ

เขาได้แต่หวังว่าการมาเยือนของเฉาเฉินครั้งนี้จะไม่ใช่การมาหาเรื่องเขา... เฉาเฉินคนเก่าที่กล้าตบเผ่ามังกรฟ้า หลายคนมองว่าแค่ไม่ทำตามกฎ และรอดูรัฐบาลโลกกลายเป็นตัวตลก

แต่เฉาเฉินคนปัจจุบันคือจอมโหดที่ฆ่าเรลี่ได้ในพริบตาและรอดจากไคโดมาได้แบบไร้รอยขีดข่วน

และคนโหดแบบนี้แหละที่ไม่ทำตามกฎ หลายคนที่เคยรอดูรัฐบาลโลกเป็นตัวตลก ตอนนี้ได้แต่ภาวนาว่าตัวเองจะไม่ตกเป็นเป้าหมายของจอมโหดคนนี้!

ตลกดีใช่ไหมล่ะ!

ส่วนการแสดงออกของเขาเอง... ขี้ขลาดงั้นเหรอ?

ขี้ขลาดตาขาวเลยล่ะ!

แต่แล้วไง? เขายังต้องรักษาชีวิตเพื่อสะสมกำลังและเงินทองไปแก้แค้นเผ่ามังกรฟ้าต่อไป!

แน่นอนว่าเขาจะมาตายโง่ๆ ในเหตุการณ์ที่หาสาเหตุไม่ได้แบบนี้ไม่ได้

สิ่งแรกที่ต้องรู้ตอนนี้คือ... การมาเยือนแกรนเทโซโรของเฉาเฉิน

เขามาเล่น? หรือมาหาเรื่อง?

ตราบใดที่ไม่ใช่มาหาเรื่อง ทุกอย่างก็โอเค

ต่อให้มา 'ตุนของ' หรือเก็บค่าคุ้มครอง ก็ไม่ใช่เรื่องใหญ่!

เทโซโรน้อยที่คิดว่าตัวเองอ่านใจคนเก่ง กำลังรอฟังข่าวดีจากลูกน้องด้วยหัวใจที่เต้นรัวและกระวนกระวาย