บทที่ 14 ไกด์ดิ้งให้เซนติเนล

หญิงสาวเจ้าของเรือนผมสีน้ำตาลแดงและนัยน์ตาสีฟ้าครามนั่งอยู่บนขั้นบันไดหน้าตึกไกด์ เมื่อเห็นผู้มาใหม่ เธอก็ลุกขึ้นยืน ปัดฝุ่นออกจากบั้นท้ายได้รูป แล้วเอ่ยถาม "คุณคือฉู่เหอใช่ไหม?"

ฉู่เหอไม่สัมผัสถึงเจตนาร้ายจากอีกฝ่าย จึงพยักหน้าตอบรับ "ใช่ค่ะ แล้วคุณคือ...?"

"ฉันชื่อจูโน่ เป็นไกด์สายโจมตีเหมือนกับคุณ... อ้อ" เธอจ้องมองฉู่เหออยู่ครู่หนึ่ง "หมายถึงเหมือนคุณเมื่อสามเดือนก่อนนะ"

ทันใดนั้น ไลท์เบรนของฉู่เหอก็สว่างวาบขึ้น

ข้อความจากเมิ่งจี

'ไกด์ฉู่เหอ ผมลืมบอกไป ผมจัดคนไว้ดูแลคุณตลอดช่วงเช้าแล้วนะ...'

ช่างเป็นหัวหน้าที่พึ่งพาได้จริงๆ! ทำไมไม่รอให้เลิกงานก่อนค่อยแจ้งมาเลยล่ะคะ?

ทว่าสัญชาตญาณของมนุษย์เงินเดือนช่างซื่อตรง ปลายนิ้วของเธอแตะหน้าจอพิมพ์ตอบกลับทันที "รับทราบค่ะ ขอบคุณค่ะหัวหน้า!"

ฉู่เหอ: "..."

จูโน่เดินนำเธอขึ้นไปชั้นบน

ฉู่เหอไม่เข้าใจว่าทำไมเมิ่งจีถึงส่งไกด์สายโจมตีมาคุ้มกันเธอ จึงเอ่ยถามขึ้น "ในหอคอยขาวเขตตะวันออกของเรา ไกด์สายโจมตีต้องทำหน้าที่ไกด์ดิ้งให้เซนติเนลเหมือนกับไกด์สายรักษาเหรอคะ?"

"เปล่าหรอก" จูโน่สะบัดผมแล้วหันมายิ้มกว้างให้เธอ "ฉันได้ค่าล่วงเวลาจากการพาเธอมาต่างหาก"

ตรงไปตรงมาดีจัง! ฉู่เหออดไม่ได้ที่จะยิ้มออกมา

ลิฟต์หยุดที่ชั้น 20 พื้นที่รอคอยเต็มไปด้วยเซนติเนล จูโน่กวาดตามองพวกเขาแล้วเปรยว่า "วันนี้คงจะยุ่งน่าดู"

"นั่นใช่ไกด์ฉู่เหอคนใหม่หรือเปล่า?"

"คงใช่ หน้าใหม่นี่นา ได้ยินว่าเธอมีอัตราความเข้ากันได้ 100% กับเซนติเนลที่มีระดับเท่ากันหรือต่ำกว่าด้วยนะ"

"อย่าเพิ่งดีใจไป ยัยนั่นเป็นไกด์สายโจมตีจากเขตตะวันตกนะ ถึงตอนนี้จะเปลี่ยนมาเป็นสายรักษาแล้ว แต่สันดานเดิมมันเปลี่ยนยาก"

ไกด์สายโจมตีที่หอคอยขาวเขตตะวันตกขึ้นชื่อเรื่องความโหดร้ายและไร้มนุษยธรรมต่อเซนติเนล

"ยัยนั่นแย่ยิ่งกว่านั้นอีก" ใครคนหนึ่งพูดแทรกขึ้นมา "ได้ยินว่าผู้บัญชาการหลี่กับรองกัปตันหลี่เป็นหน้าม้าให้เธอ เธอก็แค่เกาะพวกเขาหากิน ไม่ได้ไกด์ดิ้งให้จริงๆ หรอก เพื่อนร่วมทีมรุ่นเก๋าของพวกเขารู้ไส้รู้พุงเธอดี"

เสียงหนึ่งดังขึ้นด้วยความสิ้นหวัง "วันนี้ฉันถูกจับคู่กับเธอด้วยสิ"

"ฉันก็เหมือนกัน..."

ปัง!

จูโน่เตะประตูเสียงดังสนั่น "กล้ามาก่อความวุ่นวายในเขตตะวันออกของพวกเราเหรอ? เบื่อจะมีชีวิตอยู่แล้วสินะ!"

"กัปตันจูโน่! พวกเราไม่กล้าหรอกครับ" เซนติเนลหลายคนรีบลุกขึ้นยืนและหันไปทางฉู่เหอ "ขอโทษครับ ไกด์ฉู่เหอ"

ฉู่เหอเตรียมใจมาเจอคำนินทาที่รุนแรงกว่านี้ แต่พอเจอน้อยกว่าที่คิด เธอก็ลอบถอนหายใจด้วยความโล่งอก

เธอกล่าวด้วยน้ำเสียงราบเรียบ "เจอกันครั้งแรก พวกเรายังไม่รู้จักกันดี แต่หวังว่าในอนาคตจะร่วมงานกันได้ด้วยดีนะคะ"

เซนติเนลในห้องรอคอยเงียบกริบทันที

จูโน่หันมองเธอด้วยความประหลาดใจ

"ฉันจดชื่อพวกนายไว้หมดแล้ว ไปลงชื่อรับบทลงโทษที่ฝ่ายคุมกฎซะ"

"ครับผม!" เสียงของเซนติเนลเหล่านั้นหงอยลงทันตา

"นี่คือกฎระเบียบ" จูโน่ชิงพูดดักคอก่อน เพราะคิดว่าฉู่เหอจะขอความเมตตาให้พวกเขา

ฉู่เหอพยักหน้า เธอไม่ได้คิดจะช่วยพูดให้อยู่แล้ว เธอเข้าใจหลักการเชือดไก่ให้ลิงดูดี เพื่อป้องกันไม่ให้คนอื่นมาวิพากษ์วิจารณ์เธอในภายหลัง

อย่างไรก็ตาม ฉู่เหอเริ่มเข้าใจแล้วว่าทำไมเมิ่งจีถึงจัดให้จูโน่มาดูแลเธอ

เธอยอมรับว่าก่อนหน้านี้เธอแอบบ่นเขาในใจดังไปหน่อย

เดี๋ยวจะแบ่งขนมที่ทำเมื่อคืนให้เขาเป็นการไถ่โทษก็แล้วกัน

"ไม่ต้องใส่ใจหรอก พวกนี้ก็แค่ลูกหมาที่เพิ่งเข้ามาในหอคอยขาวได้ไม่นาน เลยซุกซนไปหน่อย"

ทั้งสองเดินคุยกันจนมาถึงห้อง 2006

"นี่คือห้องเก็บเสียงของคุณ" จูโน่ตบพนักเก้าอี้แล้วถอนหายใจ "กุญแจมือป้องกันภัยของคุณเป็นแบบล็อคสองชั้นเลยนะเนี่ย"

ฉู่เหอรู้สึกขัดเขินเล็กน้อย "ฉันเคยควบคุมพลังจิตไม่อยู่ในที่สาธารณะน่ะค่ะ เบื้องบนคงกังวลว่าฉันจะไปกระตุ้นให้เซนติเนลคลุ้มคลั่งเข้า"

จูโน่ปัดมืออย่างไม่ยี่หระ "ถ้าไกด์สายรักษาควบคุมพลังไม่ได้ อย่างมากก็แค่ทำให้เซนติเนลเกิดอาการคลั่งรัก ซึ่งแก้ง่ายจะตาย ไม่ใช่เรื่องใหญ่อะไรหรอก เช็คดูสิว่าขาดเหลืออะไรไหม"

ฉู่เหอตรวจสอบยาระงับอาการอย่างละเอียด พบว่ามีครบถ้วนทุกอย่าง

เธอเปลี่ยนมาสวมชุดเครื่องแบบไกด์แล้วกล่าวว่า "เรียบร้อยแล้วค่ะ เริ่มกันเลย"

จูโน่กดกริ่งเรียกคิว แล้วเดินไปนั่งริมหน้าต่าง

คนแรกที่เดินเข้ามาคือเซนติเนลที่ถูกจับคู่กับเธอในห้องรอคอย เขามีสีหน้าหดหู่อย่างเห็นได้ชัด

เขาเกาหัวแก้เก้อและแนะนำตัว "ผมชื่อฟางเซียง เป็นเซนติเนลจากหน่วยรบทางอากาศครับ"

ลูกน้องของหลี่เซียวเหรอ?

รอยยิ้มของฉู่เหอชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะผายมือไปที่เก้าอี้ตรงหน้า "เชิญนั่งค่ะ เซนติเนลฟาง"

หลังผ่านการยืนยันตัวตน กุญแจมือป้องกันภัยก็ล็อคอัตโนมัติ

ฉู่เหอรู้จากข้อมูลการจับคู่แล้วว่าเขามีระดับ D+

แม้เธอจะมีระดับเดียวกับเขา แต่เพราะเธอได้รับส่วนแบ่งพลังจิตมาจากพี่น้องตระกูลหลี่ ทำให้ความสามารถในการไกด์ดิ้งของเธอเทียบเท่าระดับ C

เธอต้องควบคุมปริมาณพลังจิตที่ปล่อยออกมาให้ดี

ฉู่เหอวางปลายนิ้วลงบนหว่างคิ้วของฟางเซียง ปล่อยให้เส้นใยจิตค่อยๆ แทรกซึมเข้าสู่ 'ช่องทางจิต' ที่ฟางเซียงเปิดรับ

'โลกแห่งจิต' (Mental Landscape) ของเขาเป็นบึงน้ำ มีนกกระเรียนขาวที่มีจุดด่างดำเกาะกลุ่มกันอยู่ในกอหญ้าริมฝั่ง

ฉู่เหอค่อยๆ เพิ่มพลังจิต ส่งผลให้ช่องทางจิตของเขาขยายตัวออกอย่างรุนแรง

เป็นครั้งแรกที่เธอสัมผัสได้ถึงอำนาจการควบคุมที่ไกด์มีเหนือเซนติเนล

เส้นใยเถาวัลย์ที่เปล่งประกายแสงนวลตาโอบล้อมนกกระเรียนขาวและจมหายลงไปในบึงน้ำ ค่อยๆ ย่อยสลายและขจัดมลภาวะให้จางหายไป

เมื่อเห็นว่าสีหน้าของฟางเซียงไม่มีความผิดปกติ ฉู่เหอก็เพิ่มพลังจิตเข้าไปอีก

จุดดำบนตัวนกกระเรียนขาวหายไป มันยืนอยู่ริมน้ำ กระพือปีกสองสามครั้ง ก่อนจะเริ่มวิ่งไล่ตามเส้นใยเถาวัลย์

ฉู่เหอลูบขนของมันเบาๆ

"เซนติเนลฟาง ลดจาก 68% เหลือ 40% ดีไหมคะ?"

ในการไกด์ดิ้งครั้งเดียว ไม่ควรลดค่ามลภาวะเกิน 30% ไม่อย่างนั้นอาจทำให้เซนติเนลเกิดอาการคลั่งรักได้เช่นกัน

"ช่วยทำให้เหลือศูนย์เลยได้ไหมครับ? ผมไหว"

สัมผัสของเธอนุ่มนวลพอๆ กับพลังจิตของเธอ ชวนให้โหยหาและไม่อยากให้หยุด

จูโน่เดินเข้ามาใกล้ "มีฉันอยู่ทั้งคน ลองดูสิ"

"ถ้าไม่ไหวต้องบอกนะคะ" ฉู่เหอเตือนด้วยความหวังดี

ฟางเซียงหน้าแดงระเรื่อและรีบพยักหน้า "เข้าใจแล้วครับ ขอบคุณครับไกด์"

ฉู่เหอเพิ่มพลังจิตเข้าไปอีก เมื่อค่ามลภาวะลดลงมาถึง 25% เขาก็กำพนักแขนเก้าอี้แน่นโดยไม่รู้ตัว

ตัวเลขลดลงเรื่อยๆ เหงื่อเริ่มผุดพรายบนหน้าผากของเขา

"เก่งมาก"

20% ใบหน้าของเขาแดงก่ำ

เมื่อถึง 10% แววตาที่เคยใสกระจ่างเริ่มพร่าเลือน เขากัดฟันแน่นและหอบหายใจถี่

ความสามารถในการลดค่ามลภาวะของเซนติเนลจนถึงจุดที่กระตุ้นให้เกิด 'อาการคลั่งรัก' (Bonding Fever) แสดงให้เห็นถึงความเชี่ยวชาญระดับสูงของไกด์

อย่างไรก็ตาม หากจัดการไม่ดีและทำให้เซนติเนลคลั่งรักพร่ำเพรื่อ เธอจะถูกหักโบนัสประเมินผลงาน

เส้นเลือดปูดโปนขึ้นที่หลังมือของฟางเซียง เขาเริ่มดิ้นรน

ฉู่เหอค่อยๆ ลดระดับพลังจิตลง

"การควบคุมของคุณยอดเยี่ยมมากเลยนี่!" จูโน่เลิกคิ้ว หัวเราะเบาๆ แล้วเดินกลับไปที่หน้าต่าง

ฉู่เหอตัดการเชื่อมต่อโดยสมบูรณ์ ฟางเซียงทรุดตัวลงกับเก้าอี้ หอบหายใจอย่างหนัก

【ไกด์ดิ้งเสร็จสิ้น ค่ามลภาวะปัจจุบันของคุณคือ 0 ไม่พบแนวโน้มความก้าวร้าว】

กุญแจมือป้องกันภัยปลดล็อคดังคลิก

หลังจากพลังจิตของฉู่เหอถอนออกไป ฟางเซียงรู้สึกถึงความว่างเปล่าที่ถาโถมเข้ามา เขาต้องยกมือปิดหน้าเพื่อสงบสติอารมณ์

ไม่กี่วินาทีต่อมา เขาเงยหน้าขึ้น กล่าวด้วยความรู้สึกผิด "ขอบคุณครับ ไกด์ฉู่เหอ"

"ต้องการพักหน่อยไหมคะ?" ฉู่เหอถาม มีห้องชงชาอยู่ข้างๆ สำหรับให้เซนติเนลพักฟื้นโดยเฉพาะ

"ผมไม่เป็นไรครับ" ฟางเซียงตอบ ขณะเดินออกจากประตู เขาหันกลับมาพูดอีกครั้ง "ขอโทษด้วยนะครับไกด์ฉู่เหอ ที่ผมเสียมารยาทกับคุณในห้องรอคอย"

ฉู่เหอยิ้มรับ

ทันใดนั้น เซนเซอร์ที่ประตูก็ประกาศเสียงดัง "กรุณาให้คะแนนการไกด์ดิ้งครั้งนี้ด้วยค่ะ!"

รอยยิ้มของฉู่เหอค้างอยู่บนใบหน้า

"จำไว้ว่าต้องกดห้าดาวนะ!" จูโน่ตะโกนบอกเขาด้วยความร่าเริง แล้วหันมาอธิบายให้ฉู่เหอฟัง "คะแนนสูงหมายถึงโบนัสนะ"

ฉู่เหอ: "..."

แบบนี้ก็ค่อยน่ารับได้หน่อย!