บทที่ 2 – จักรวาลมาร์เวล

บทที่ 2 – จักรวาลมาร์เวล?

"เดี๋ยวนะ ฉันหนุ่มขึ้นงั้นรึ?" หลินเฟิงเลิกคิ้วมองเงาสะท้อนของตนในกระจก

"น่าจะเป็นผลข้างเคียงจากการข้ามมิติมั้งครับ... ใครจะไปรู้?" ซีโร่ตอบด้วยน้ำเสียงสบายๆ "ยังไงเสีย การข้ามมิติมันก็เป็นเรื่องที่ขัดต่อสามัญสำนึกอยู่แล้ว"

"มีเหตุผล" หลินเฟิงพยักหน้าเห็นด้วย ในฐานะอาชญากรสงครามอันดับหนึ่งของมนุษยชาติ เขาสนใจเพียงสิ่งเดียว นั่นคือประสิทธิภาพ เขาไม่เคยเปลืองสมองขบคิดเรื่องที่เกินความเข้าใจของตน

"เอาล่ะ มาดูกันซิว่าโลกใบนี้เป็นเช่นไร" หลินเฟิงเปิดโทรทัศน์และเปลี่ยนไปที่ช่องข่าว "สื่อคือแหล่งข้อมูลหลักของอารยธรรม"

"โทนี่ สตาร์ค หายสาบสูญในอัฟกานิสถาน..." พาดหัวข่าวปรากฏขึ้นทันทีที่หน้าจอสว่างวาบ หลินเฟิงขมวดคิ้ว "โทนี่ สตาร์ค... ทำไมชื่อนี้ถึงคุ้นหูนัก? พวกเราเคยเผชิญหน้ากับอารยธรรมนี้มาก่อนหรือเปล่า?"

"โลกใบนี้แทบจะเหมือนกับดาวแม่ของมนุษยชาติทุกประการ" เสียงของซีโร่ดังขึ้นในหัว "ปีปัจจุบันคือ ค.ศ. 2008 ซึ่งเป็นเวลากว่าหนึ่งพันปีก่อนที่มนุษยชาติจะก้าวเข้าสู่ยุคดวงดาว เมื่อพิจารณาจากช่วงเวลา รวมถึงเหตุการณ์และบุคคลในข่าว ช่วงเวลานี้ตรงกับฉากในนิยายวิทยาศาสตร์ยุคก่อนอวกาศเรื่องหนึ่งอย่างใกล้เคียงมาก"

"นิยายไซไฟงั้นรึ?" หลินเฟิงหวนนึกถึงช่วงหลังจากที่ถูกปลดประจำการ เขาได้กลับไปยังดาวแม่และใช้เวลาว่างไปกับงานอดิเรกแนวย้อนยุค ขุดค้นหนังสือและภาพยนตร์จากยุคก่อนอวกาศมาเสพ... ซึ่งรวมถึงภาพยนตร์มาร์เวลไม่กี่เรื่องด้วย

"ผมต้องบอกเลยว่า ข้อมูลนิยายออนไลน์ยุคโบราณที่เก็บไว้ในฐานข้อมูลมีประโยชน์ขึ้นมาแล้ว" ซีโร่เอ่ยด้วยความภูมิใจเล็กน้อย "ผมอ่านแฟนฟิคชั่นมาร์เวลมาเยอะ รายละเอียดหลายอย่างตรงกับสถานการณ์ปัจจุบันของเราและสามารถใช้เป็นข้อมูลอ้างอิงได้"

"นายยังเหลือฟังก์ชันการทำงานอยู่เท่าไหร่?" หลินเฟิงสูดลมหายใจลึก

"ทั้งโมดูลช่วยการรบและวิเคราะห์ข้อมูลยังคงสมบูรณ์ดี และฐานข้อมูลของผมก็มีข้อมูลการฝึกฝนอยู่มหาศาล" ซีโร่ตอบกลับด้วยน้ำเสียงจริงจัง "ผมสามารถช่วยฟื้นฟูความแข็งแกร่งของท่านให้กลับมาได้ถึงสามสิบเปอร์เซ็นต์ของช่วงพีคภายในเวลาอันสั้น"

"ดี ถ้าที่นี่คือจักรวาลภาพยนตร์ที่เราเคยดูจริงๆ แค่นั้นก็น่าจะเพียงพอแล้วสำหรับตอนนี้" หลินเฟิงพยักหน้า "อีกเรื่อง ช่วยวิเคราะห์ตำแหน่งที่โทนี่ สตาร์ค ถูกคุมขังหลังจากโดนลักพาตัวที..."

"กัปตันครับ..." ซีโร่พูดแทรกขึ้น "ผมไม่สามารถเข้าถึงดาวเทียมของที่นี่ได้ ผมไม่มีข้อมูลภูมิประเทศของโลกใบนี้เลย"

"เทียบกับแผนที่ดาวแม่ของเราสิ" ประกายตาวูบหนึ่งฉายชัดในดวงตาของหลินเฟิง "โลกใบนี้ถูกสร้างขึ้นโดยใช้บ้านเกิดของเราเป็นต้นแบบไม่ใช่หรือ?"

"ใช่ครับ" น้ำเสียงของซีโร่เคร่งขรึมขึ้นมาอย่างหาได้ยาก "แต่ยังมีอีกปัญหาหนึ่ง"

"ปัญหาอะไร?" หลินเฟิงสูดหายใจเข้าช้าๆ

"เรามีพลังงานไม่เพียงพอสำหรับการวิเคราะห์ข้อมูล" น้ำเสียงซีโร่ฟังดูจนปัญญา "ตัวตนของผมยึดติดอยู่กับจิตสำนึกของท่าน การคำนวณทั้งหมดของผมต้องอาศัยการทำงานของสมองท่าน โครงสร้างเซลล์ประสาทของท่านสามารถมอบประสิทธิภาพระดับซูเปอร์คอมพิวเตอร์ได้ก็จริง แต่มันก็ผลาญพลังงานมหาศาลเช่นกัน"

"การหาพลังงานเป็นเรื่องง่าย" รอยยิ้มจางๆ ผุดขึ้นที่มุมปากของหลินเฟิง "ในเมื่อสังคมนี้มีต้นแบบมาจากสหรัฐอเมริกายุคก่อนอวกาศ ฉันก็ขอยืม 'ของขึ้นชื่อ' ร่วมสมัยของพวกเขามาใช้หน่อยคงไม่เป็นไรมั้ง?"

"โอ้โห มหกรรมช้อปปิ้งศูนย์ดอลลาร์สินะ"

พูดจบ หลินเฟิงก็ลุกขึ้น ก้มมองเครื่องแบบทหารของตนแล้วขมวดคิ้ว จากนั้นจึงวาดมือขวาผ่านลำตัว เครื่องแบบนั้นกระเพื่อมไหวราวกับผิวน้ำ บิดเกลียวและก่อร่างใหม่กลายเป็นเสื้อผ้าลำลองธรรมดาๆ

"สรีระพื้นฐานของฉันน่าจะยังเหมือนเดิม" เขากำหมัดแน่น สัมผัสได้ถึงพละกำลังที่อ่อนด้อยกว่าเมื่อก่อนมาก แล้วพยักหน้าเบาๆ "พลังงานคอสมิกที่ร่างกายนี้เคยดูดซับไว้ไม่เข้ากันกับจักรวาลนี้ แต่การยกระดับทางกายภาพยังคงอยู่"

"ไปเติมเชื้อเพลิงกันเถอะ" หลินเฟิงบิดขี้เกียจ แล้วเดินออกจากประตูไป...

"ไม่ต้องตกใจ ไม่ต้องเรียกตำรวจ... ฉันแค่ต้องการอาหาร"

ภายในซูเปอร์มาร์เก็ต หลินเฟิงเอาปืนจ่อหัวพนักงาน ขณะที่มืออีกข้างกวาดอาหารแคลอรี่สูงเข้าสู่อ้อมแขน

"ตามสบายเลยพี่ ผมไม่ทำอะไรโง่ๆ หรอก ร้านนี้ไม่ใช่ของผมด้วยซ้ำ" พนักงานยักไหล่ ไม่สะทกสะท้านราวกับชินชาต่อเหตุการณ์เช่นนี้ "คุณแค่ระวังอย่าให้ปืนลั่นก็พอ"

"วางใจเถอะ มือฉันนิ่งพอ" หลินเฟิงยัดแท่งพลังงานเข้าปาก ในโลกเดิมเขาเคยดูดซับพลังงานคอสมิกมหาศาลที่เรียกว่า 'พลังงานปฐมกาลเจเนซิส' ซึ่งได้ปรับเปลี่ยนร่างกายอย่างละเอียดและสามารถพัฒนาเป็นรูปแบบการโจมตีได้นับไม่ถ้วน อาวุธที่ขับเคลื่อนด้วยพลังงานนี้ในยุคหลังอวกาศแทบจะทำลายล้างฟ้าดินได้ ณ ตอนนี้ ผลจากการปรับเปลี่ยนร่างกายด้วยพลังงานนั้นแสดงออกมาในรูปแบบของระบบย่อยอาหารที่ทรงประสิทธิภาพมหาศาล อาหารใดก็ตามที่ตกถึงท้องจะถูกย่อยสลายภายในไม่กี่วินาที และส่งตรงไปเลี้ยงสมองเพื่อขับเคลื่อนการคำนวณของซีโร่

"เจอแล้ว!" เสียงของซีโร่ดังก้องในหัว "ผมระบุพื้นที่ในเขตอัฟกานิสถานตามแผนที่ดาวแม่ ซึ่งมีความคล้ายคลึงกับฉากในภาพยนตร์ถึงเจ็ดสิบเปอร์เซ็นต์"

"ยอดเยี่ยม" หลินเฟิงพยักหน้า ก่อนจะกอดกองแท่งพลังงานในอ้อมแขนแล้วเดินออกจากซูเปอร์มาร์เก็ตไป