บทที่ 36 ร้านค้าอนันตภพได้ปรากฏตัวขึ้นอีกครั้ง ยันต์พิทักษ์แม่ลูก!

บทที่ 36 ร้านค้าอนันตภพได้ปรากฏตัวขึ้นอีกครั้ง ยันต์พิทักษ์แม่ลูก!

หลังจากที่สูดลมหายใจเข้าลึกๆ จ้าวซือก็เลือกที่จะเข้าไปในร้านค้าอนันตภพ ตรงหน้าของเขามีกรอบภาพสามมิติปรากฎขึ้น มีกรอบภาพให้เลือกทั้งหมดห้ารายการและจัดเรียงเป็นแถว แถบด้านล่างเป็นรายละเอียดของแต่ละกรอบและคะแนนที่ใช้สำหรับการแลกเปลี่ยน

หลังจากที่จ้าวซือได้อ่านแล้ว เขาก็รู้สึกเหมือนถูกหลอกนิดหน่อย ตอนนี้เขาไม่มีคะแนนโบนัสมือใหม่เหมือนในตอนแรกและเขาก็ต้องซื้อของเหล่านี้ในราคาเต็ม ในบรรดาสินค้าทั้งหมด 5 รายการนั้นก็มีของที่ดึงดูดใจที่สุดเพียงชิ้นเดียวนั่นก็คือ ความสามารถในการต่อสู้แบบสุ่มรวมของ X-Men ซึ่งต้องใช้ถึง 10,000 คะแนนอนันตภพ

แต่ทว่าในตอนนี้เขามีแต้มในมือเพียง 1300 คะแนนอนันตภพ ดังนั้นเขาจึงทำได้เพียงถอนหายใจด้วยความผิดหวัง

ไม่เพียงแค่นั้น ปรสิต ก็มีราคาแพง และมีผลข้างเคียงมากด้วย ดังนั้นเขาจึงข้ามของชิ้นนี้ไปทันที

แม้ว่าถั่วเซนสึจะดูไม่เลวนักแต่มันก็ราคาแพงเกินไป นอกจากนี้จ้าวซือก็รู้สึกว่าเขาไม่มีพื้นที่ที่จะฝึกฝน

ในท้ายที่สุดจ้าวซือก็ไตร่ตรองอยู่พักหนึ่งและเลือกซื้อยันต์พิทักษ์แม่ลูกและยาเพิ่มความทรงจำมา ซึ่งมีเพียงสองรายการที่เขาสามารถซื้อได้และตอนนี้เขาเหลือแค่เพียง 200 คะแนนอนันตภพเท่านั้น เขาจึงทำได้เพียงแค่เก็บส่วนที่เหลือเอาไว้

"บี๊บ! บี๊บ! การซื้อสำเร็จแล้ว! [รายการที่โฮสต์สั่งได้ถูกส่งไปยังกล่องส่งอาหารโดยอัตโนมัติแล้ว!]"

"บี๊บ! บี๊บ! การชำระเงินของหลี่หยุนหลงได้มาถึงแล้ว ประกอบไปด้วยการชำระเงินแบบเงิน จำนวนสี่รายการ คุณต้องการที่จะเปิดเลยไหม?”

การชำระเงินมาถึงแล้ว!

แววตาของจ้าวซือเปี่ยมไปด้วยความสุข เมื่อเขาได้พบกับร้านค้าอนันตภพ เขาก็แทบจะลืมการชำระเงินจากระบบไปเลย "เปิดทั้งหมดเลย!"

"บี๊บ! บี๊บ! โฮสต์ได้เปิดการชำระเงินแบบเงิน และได้รับ 300 คะแนนอนันตภพ!"

“บี๊บ! บี๊บ! โฮสต์ได้เปิดการชำระเงินแบบเงิน และได้รับ [ความเชี่ยวชาญด้านการบัญชาการยุทธศาสตร์จากหลี่หยุนหลง]!”

"บี๊บ! บี๊บ! โฮสต์ได้เปิดการชำระเงินแบบเงิน และได้รับ [สมรรถนะที่โดดเด่นทางการทหาร]!"

“บี๊บ! บี๊บ! ได้เปิดการชำระเงินแบบเงิน และได้รับ [ความเชี่ยวชาญวิชาหอกของพระไว่]!”

ทันทีที่เสียงแจ้งเตือนของระบบดังขึ้น จ้าวซือก็สัมผัสได้ถึงแรงบันดาลใจ อยู่ๆ ร่างทั้งร่างของเขาก็สูงใหญ่ขึ้นและเขาก็รู้สึกได้ถึงจิตวิญญาณที่กล้าหาญมากขึ้นอีกเล็กน้อย

สาเหตุหลักมาจากอิทธิพลของสมรรถนะที่โดดเด่นทางการทหารที่จ้าวซือเพิ่งได้รับมา อารมณ์ทั้งหมดของเขาจึงเปลี่ยนไปโดยปริยาย

อย่างไรก็ตามจ้าวซือก็สามารถควบคุมอารมณ์นี้ได้อย่างรวดเร็วในระดับที่ไม่สามารถตรวจพบได้ ตราบใดที่เขาทำความคุ้นเคยกับความสามารถที่ระบบมอบให้อีกสักระยะเขาก็จะสามารถควบคุมมันได้อย่างอิสระเช่นกัน

สำหรับความเชี่ยวชาญวิชาหอกของพระไว่และความชำนาญด้านการบัญชาการยุทธศาสตร์จากหลี่หยุนหลงนั้น จ้าวซือคงจะยังไม่มีโอกาสที่จะได้ใช้แต่นั่นไม่ใช่สิ่งที่ด้อยค่าเลยโดยเฉพาะอย่างหลัง

ไม่จำเป็นต้องพูดถึงประเด็นต่างๆ ในอนันตภพ ถ้าเขาช่วยคนพวกนั้นเอาไว้ เขาก็จะสามารถสะสมคะแนนอนันตภพเอาไว้เพื่อแลกเปลี่ยนสิ่งดีๆ ได้เมื่อเขาพบกับร้านค้าอนันตภพอีกครั้งในอนาคต

หลังจากส่งอาหารตามออเดอร์เสร็จแล้วจ้าวซือก็ตรงกลับบ้าน หลังจากที่รับประทานอาหารเสร็จแล้ว เขาขอให้จ้าวเมิ่งนำสร้อยคอที่อยู่บนคอของเธอมาให้เขา

แม้ว่าจ้าวเมิ่งจะแปลกใจนิดหน่อยแต่เธอก็ยังทำตามที่เขาบอก

จ้าวซือนำสร้อยคอกลับไปที่ห้องของเขา เขาหยิบลูกบอลที่มีแสงสีน้ำเงินขนาดเล็กออกมาแล้วใส่เข้าไปในสร้อยคอ

แสงของลูกบอลสีน้ำเงินนั้นสร้อยคำเปรียบเหมือนฟองน้ำที่คอยดูดซับแสงจากลูกบอลสีน้ำเงินเอาไว้ หลังจากที่ดูดซับลูกบอลแห่งแสงแล้ว พื้นผิวของสร้อยคอก็ดูเหมือนจะมีชั้นแวววาวสีน้ำเงินเพิ่มขึ้นมา ซึ่งทำให้มันดูสวยงามมากยิ่งขึ้น

ลูกบอลแสงสีน้ำเงินลูกเล็กนี้คือยันต์ลูก ถูกแล้ว ยันต์พิทักษ์แม่ลูกนั้นไม่มีรูปร่างเป็นตัวเป็นตน มันเป็นเพียงพลังงานที่สามารถติดตามเครื่องประดับ วัตถุ หรือแม้แต่ร่างกายได้

หลังจากนั้นจ้าวซือก็นำลูกบอลแสงสีน้ำเงินที่ขนาดใหญ่กว่าใส่เข้าไปในหน้าอกของเขา

ทันใดนั้นจ้าวซือก็รู้สึกได้ว่ามีความเชื่อมโยงเพิ่มขึ้นในหัวใจของเขา การเชื่อมโยงนี้น่าจะเชื่อมต่อกับของจ้าวเมิ่งในอีกไม่ช้า

“ว้าว พี่ชาย พี่ทำอะไรน่ะ? ทำไมสร้อยคอของฉันถึงได้ดูสวยขึ้นล่ะ?” จ้าวเมิ่งหยิบสร้อยคอด้วยความประหลาดใจ

จ้าวซือยิ้มและช่วยสวมสร้อยคอให้กับจ้าวเมิ่ง “ไม่มีอะไรหรอก ก็แค่เคลือบฟิล์มเพิ่มนิดหน่อย ต่อจากนี้ไปสร้อยคอเส้นนี้จะเป็นยันต์ป้องกันให้กับเธอ เธอต้องเก็บมันไว้ข้างตัวตลอดเวลานะ”

“หึ ถึงพี่ไม่พูดแบบนั้น ยังไงฉันก็ต้องทำแบบนั้นอยู่ดีแหละ!” จ้าวเมิ่งสะบัดหน้าและทำหน้าทำตาใส่จ้าวซือ

จ้าวซือยักไหล่ แต่เขากลับรู้สึกสบายใจเป็นพิเศษ

ด้วยวิธีนี้ต่อให้มีคนต้องการที่จะทำอะไรมิดีมิร้ายกับน้องสาวของเขา ยันต์เด็กและแม่ก็จะถูกเปิดใช้งาน และเขาก็จะสามารถมาถึงตัวของจ้าวเมิ่งได้โดยเร็วที่สุด!

ก่อนที่เขาจะผล็อยหลับไป จ้าวซือนั่งอยู่ตรงหน้าโต๊ะและมองดูขวดแก้วในมือของเขา มียาน้ำสีม่วงอ่อนบรรจุอยู่ในนั้น

นี่เป็นอีกหนึ่งรายการที่เขาแลกเปลี่ยนจากร้านค้าอนันตภพ ยาเพิ่มความทรงจำ

จ้าวซือไม่มัวคิดอะไรมาก เขาดื่มมันทั้งหมดภายในอึกเดียว รสชาติของมันทั้งเย็น หวาน ผสมกลิ่นผลไม้เล็กน้อย

หลังจากที่ดื่มยาเพิ่มความทรงจำเข้าไปแล้ว ดวงตาของจ้าวซือก็สว่างสดในขึ้น เขาหยิบตำราเรียนจากโต๊ะมานั่งอ่านอย่างรวดเร็ว จิตใจของเขาก็ปลอดโปร่งอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

เช่นเดียวกับที่ระบบได้อธิบายไว้ ยาเพิ่มความทรงจำนี้ทำให้ผู้ใช้มีหน่วยความจำราวกับการถ่ายภาพ และไม่เพียงเท่านั้นจ้าวซือยังรู้สึกว่าความสามารถในการคิดและความเข้าใจของเขาพัฒนาขึ้นอย่างมากเช่นกัน ความรู้ที่คลุมเครือแต่เดิมนั้น ในตอนนี้มีความรู้สึกว่าทะลุปรุโปร่งไปทุกสิ่งเมื่อได้เรียนรู้ สิ่งนี้มีพลังมากกว่าขนมปังแห่งความทรงจำของโดราเอมอนเสียอีก

"น่าเสียดายที่มันใช้ได้แค่วันเดียวเท่านั้น แต่ก็เพียงพอแล้วล่ะ... " จ้าวซือตัดสินใจใช้เวลาทองนี้ให้ครบ 24 ชั่วโมงเลยทีเดียว จากนั้นเขาจึงหยิบโทรศัพท์ออกมาและทักหาฮันไป่เสวี่ยเพื่อขอลาหยุดครึ่งวัน

ในวันรุ่งขึ้น จ้าวซือจึงมาถึงมหาวิทยาลัยในตอนบ่ายสองโมง