บทที่ 7 องค์เทพเสด็จลงจากสวรรค์และบุกทะลวงข้าไปในพระราชวังหลวง

บทที่ 7 องค์เทพเสด็จลงจากสวรรค์และบุกทะลวงข้าไปในพระราชวังหลวง

หลังจากที่กินข้าวผัดไข่ราชาวัวอสูรเข้าไปแล้ว หยวนเจี๋ยก็รู้สึกแข็งแกร่งมากขึ้นเรื่อยๆ ยิ่งเขาต่อสู้มากเท่าไหร่เขาก็ยิ่งรู้สึกแข็งแกร่งมากขึ้นเท่านั้น

ยิ่งมีอาวุธศักดิ์สิทธิ์ของจ้าวซือที่ร่อนลงมาจากฟากฟ้าแล้ว ก็ยิ่งช่วยเพิ่มขวัญกำลังใจของนักรบชุดเกราะสีทองทำให้พวกเขามีโอกาสที่จะหลุดพ้นวงล้อมออกไปได้

แตทว่าไม่นานนักหลังจากนั้น อยู่ๆ ทหารรักษาการณ์ในวังหลวงก็จัดกระบวนทัพใหม่ พวกเขาทั้งหมดยกโล่ขี้นทำให้ดูคล้ายกับกำแพงเมือง และแน่นอนว่าด้วยจำนวนและความได้เปรียบทางภูมิประเทศ ทหารเหล่านั้นได้ขวางกองทัพของหยวนเจี๋ยเอาไว้ภายนอก

ลูกธนูปลิวว่อนไปทั่วทุกแห่งหน

ช่วงเวลานั้นนักรบชุดเกราะสีทองได้รับบาดเจ็บสาหัส และสถานการณ์ก็เลวร้ายยิ่งไปกว่าเดิม

จ้าวซือถอนหายใจเล็กน้อย “ดูเหมือนว่าฉันต้องออกโรงเองแล้วล่ะ”

ในภาพยนตร์ต้นฉบับ นักรบชุดเกราะทองคำถูกฆ่าเสียจนสิ้น และองค์ชายรองหยวนเจี๋ยก็ถูกจับทั้งเป็น ซึ่งช่องโหว่นี้ไม่อาจที่จะกำจัดออกไปได้ง่ายๆ

หลังจากที่ไตร่ตรองอยู่ครู่หนึ่ง จ้าวซือก็พูดว่า "องค์ชายหยวนเจี๋ย ทำไมพระองค์ไม่ตามข้ามา และบุกตะลุยเข้าไปในสนามรบเลยล่ะ?"

สิ่งที่หยวนเจี๋ยได้ยิน ประโยคสั้นๆ เพียงแค่สองสามประโยคนี้ฟังดูช่างน่าฮึกเหิมเสียจริงๆ

นี่มันยุทธวิธีแบบไหนกันที่จะบุกตะลุยเข้าไปในพระราชวังหลวงด้วยคนเพียงสองคน?

ทหารรักษาการณ์ในวังหลวงเหล่านั้นสามารถทำให้นักรบชุดเกราะทองคำของเขาต้องล้มตายไปนับหมื่นคน ซึ่งมันไม่ใช่เรื่องเล่นๆ

แต่ในตอนนี้หยวนเจี๋ยก็เลือกที่จะเชื่อจ้าวซือ เขาเชื่อในตัวของพนักงานส่งของเดลิเวอรี่แห่งอนันตภพผู้ลึกลับคนนี้!

"ตามข้ามา"

ท่ามกลางลูกธนูที่พุ่งมาราวกับห่าฝน จ้าวซือก้าวไปข้างหน้า พร้อมกันนั้นเขาก็ได้ใช้ทักษะพิเศษที่อยู่บนชุดยูนิฟอร์มของเขา - ผ้าเหล็กทองคำ ทั่วทั้งร่างของเขาระยิบระยัวราวกับดวงตะวันดวงเล็กๆ

ก่อนที่ลูกธนูเหล่านั้นจะสัมผัสตัวจ้าวซือ ลูกธนูเหล่านั้นก็ต้องเด้งกลับออกไปด้วยพลังบางอย่างที่มองไม่เห็น หนำซ้ำยังทำให้ลูกธนูเหล่านั้นหักครึ่งอีกด้วย

"มันเป็นใคร?!" ผู้บัญชาการทหารรักษาการณ์ในวังหลวงตกตะลึง

"อย่างกับว่าเป็น... องค์เทพที่เสด็จลงมายังโลก!"

หยวนเจี๋ยดวงเบิกตากว้างและเดินตามหลังจ้าวซือไป

ผู้บัญชาการของฝ่ายศัตรูเองก็ไม่ใช่คนธรรมดาเช่นกัน เขาออกคำสั่งในทันทีว่า “ระดมยิงเข้าไป!”

ฝนลูกธนูพุ่งออกมาอย่างต่อเนื่องจากทางด้านหลังของทหารรักษาการณ์ในวังหลวงและพุ่งเข้าใส่จ้าวซือ ซึ่งไม่ว่าเกราะจะหนาแค่ไหน มันก็น่าจะเจาะเข้าไปได้บ้างไม่ใช่แตกออกเป็นเสี่ยงในทันนี้เแบบนี้!

อย่างไรเสีย

การป้องกันภายใต้ชุดยูนิฟอร์ม ทำให้จ้าวซือก้าวเท้าไปเรื่อยๆ อย่างสบายใจแม้แต่เส้นผมสักเส้นก็ยังไม่ร่วง!

“ปาฏิหาริย์ นี่มันต้องเป็นปาฏิหาริย์แน่ๆ!”

“สวรรค์กำลังช่วยองค์ชายรองหยวนเจี๋ย!”

นักรบชุดเกราะสีทองที่รอดชีวิตทั้งหมดคุกเข่าลงบนพื้น

ซึ่งสิ่งที่เกิดขึ้นบั่นทอนขวัญกำลังใจของทหารรักษาการณ์ในวังหลวง

มนุษย์จะไปหาญกล้าต่อสู้กับองค์เทพได้อย่างไร?

นอกเหนือไปจากการใช้ทักษะการป้องกันพิเศษผ้าเหล็กทองคำแล้ว จ้าวซือก็ยังใช้เคล็ดวิชาลมปราณภูติอุดร จากนั้นก็รีบพุ่งเข้าหาแนวเกราะป้องกันของทหารรักษาการณ์ในวังหลวง

"เปิดทาง!"

มือทั้งสองข้างของจ้าวซือแหวกฝ่าเข้าไปในช่องว่างระหว่างโล่เกราะสองอัน และยิ่งเสริมด้วยพลังลมปราณภูติอุดรมันจึงกลายเป็นแรงผลักที่แข็งแกร่งที่แผ่ออกไปทั้งสองข้าง

ตูม!

ทันใดนั้นกระบวนทัพการป้องกันที่ดูคล้ายกับกำแพงเมืองนั้นก็พังทลายลงทั้งสองด้านโดยมีจ้าวซืออยู่ตรงกลางทหารรักษาการณ์ในวังหลวงเหล่านั้นเสียการทรงตัวเนื่องจากพลังอันมหาศาล บ้างก็กระเด็นออกไป บ้างก็ล้มลงที่พื้นและทุกคนล้วนแล้วแต่เสียการทรงตัว

เช่นเดียวกับเอฟเฟกต์โดมิโนของจานโดมิโนและพลังของเคล็ดวิชาลมปราณภูติอุดรที่จ้าวซือมี การจัดกระบวนทัพของทหารรักษาการณ์ในวังหลวงจึงพังทลายลงในพริบตา

ทันใดนั้นทหารรักษาการณ์ในวังหลวงก็พ่ายแพ้อย่างสิ้นเชิง!

“พวกที่ขวางทางข้าจะต้องตาย”

จ้าวซือก้าวไปข้างหน้าด้วยเจตจำนงที่ไม่ย่อท้อ!

ทหารรักษาการณ์ในวังหลวงไม่ได้ห้ามเขาอีกต่อไป ชายหนุ่มในชุดแปลกตาผู้นี้... ด้วยร่างกายของเขา เขาสามารถทะลุผ่านกระบวนทัพแนวป้องกันโล่ที่นักรบชุดเกราะสีทองนับหมื่นคนก็ยังไม่สามารถที่จะทะลุทะลวงได้ ถ้าเขาตั้งใจที่จะฆ่าทุกคนจริงๆ... พระราชวังหลวงก็คงจะต้องนองไปด้วยเลือด!

จ้าวซือและหยวนเจี๋ยเดินไปตามทาง และภายในชั่วพริบตาพวกเขาก็มาถึงที่ด้านหน้าลานดอกเบญจมาศ

"โจวหลุนฟา กงหลี่... หม่านโถว..."

เมื่อเห็นใบหน้าที่คุ้นเคยและภาพที่คุ้นเคย จ้าวซือก็มึนงงเล็กน้อย

เมื่อฮ่องเต้เห็นหยวนเจี๋ยมาถึงที่นี่ได้ ก็เห็นได้ชัดว่าพระองค์ตกใจแต่ก็ยังแสร้งทำเป็นสงบ

“หยวนเจี๋ย ลำพังแค่ตัวเจ้าและเหล่านักรบชุดเกราะสีทองนับหมื่นพวกนั้นก็ยังไม่อาจที่จะทะลวงแนวป้องกันของแม่ทัพเจิ้นมาได้ แต่ดูเหมือนว่าผู้มีพระคุณที่อยู่ข้างๆ เจ้าจะช่วยเจ้าเอาไว้อย่างนั้นใช่ไหม?”

หยวนเจี๋ยประกบมือและโค้งคำนับ "ใช่แล้วพระเจ้าค่ะ องค์ฮ่องเต้"

ฮ่องเต้ไม่พูดอะไรแต่ลุกขึ้นจากที่นั่ง

“ถ้าเจ้าอยากจะได้บัลลังก์ ต้องข้ามศพข้าไปก่อน!”

หลังจากที่กล่าวเช่นนั้น ทันใดนั้นฮ่องเต้ก็ได้ชักดาบออกมาแล้วฟันไปที่จ้าวซือ อีกทั้งทหารรักษาการณ์ในชุดสีดำที่กำลังซุ่มโจมตีอยู่ก็ได้เข้าจู่โจมจ้าวซืออย่างสายฟ้าแลบ

เมื่อเห็นฮ่องเต้ชักดาบออกมา จ้าวซือจึงต้องตอบโต้โดยใช้ความรุนแรง

ฝ่ามือไร้กังวล!

เพียงชั่วพริบตา ร่างของจ้าวซือก็กระพริบอย่างกับผีและฮ่องเต้ก็ร่วงลงไปนั่งคุกเข่า

ดาบที่อยู่ในมือของฮ่องเต้ได้ไปอยู่ในมือของจ้าวซืออย่างไม่รู้ตัว และปลายดาบเล่มนั้นก็ก็จี้ไปที่คอขององค์ฮ่องเต้

ใบหน้าของฮ่องเต้ซีดเผือดลงทันทีราวกับกระดาษสีทอง และวิญญาณของเขาก็แทบจะหลุดออกจากร่าง

แววตาของหยวนเจี๋ยไหวระริกเล็กน้อย ราวกับว่าเขาได้คาดคิดเรื่องนี้เอาไว้แล้ว

เหตุการณ์ที่เกิดขึ้นทำให้ฮ่องเต้นี ทหารรักษาการณ์ในวังหลวง สาวใช้ และคนอื่นๆ ต่างก็พากันตกตะลึง

เนื่องจากว่าฝีมือการต่อสู้ของฮ่องเต้นั้นแข็งแกร่งมาก ซึ่งแม้แต่หยวนเจี๋ยเองก็ยังไม่ใช่คู่ต่อสู้ของเข

แต่บุคคลลึกลับคนนี้ได้โค่นฮ่องเต้ลงได้เพียงแค่กระบวนท่าเดียว ไม่สิ แค่ครึ่งกระบวนท่าเท่านั้น!

ฮ่องเต้ยิ้มอย่างขมขื่นและถอนหายใจ “สวรรค์คงต้องการให้ข้าตาย…”

ในเวลานี้ หยวนเจี๋ยก้าวไปข้างหน้าเพื่อช่วยพยุงฮ่องเต้ให้ลุกขึ้น “พระบิดา ข้าไม่ได้ต้องการบัลลังก์ ข้าแค่ไม่อยากเห็นพระมารดาของข้าต้องตาย!”

ฮ่องเต้ตกตะลึง

“หยวนเจี๋ย…” ฮ่องเต้น้ำตาไหล

ไม่กี่ชั่วโมงต่อมา งานเลี้ยงที่ลานเบญจมาศกำลังจะเริ่มต้นขึ้น

“ผู้มีพระคุณ ฮองเฮาปลอดภัยแล้ว ทั้งหมดต้องขอบคุณท่าน และข้าวผัดไข่ราชาวัวอสูรที่ท่านนำมาก็รสชาติไม่เลวเลย” หยวนเจี๋ยโค้งคำนับให้จ้าวซือและขอบคุณเขาอย่างตั้งใจ

จ้าวซือยิ้มจางๆ และเพียงแค่ขอให้หยวนเจี๋ยลงนามในออเดอร์ส่งของ

“บี๊บ! บี๊บ! ออเดอร์ได้รับการลงนามแล้ว อุโมงค์อนันตภพกำลังจะเปิดใกล้ๆ กับโฮสต์แล้ว โฮสต์กรุณาออกมา!”

หลังจากเสียงเตือนของระบบดังขึ้น กระแสน้ำวนสีฟ้า-ม่วงก็ปรากฏขึ้นจางๆ บนอากาศที่ผนังด้านหนึ่ง

จ้าวซือก้าวขึ้นรถสกู๊ตเตอร์ฟฟ้า เขาอำลาหยวนเจี๋ยและรีบขับเข้าไปในอุโมงค์อนันตภพ

เมื่อเห็นจ้าวซือหายตัวไปอย่างลึกลับ ทุกคนต่างก็มองหน้ากันด้วยความตกใจ

“พนักงานส่งของเดลิเวอรี่แห่งอนันตภพ เขาเป็นองค์เทพจริงๆ ด้วย! เรื่องนี้ต้องถูกบันทึกไว้ในประวัติศาสตร์!” หยวนเจี๋ยพึมพำกับตัวเองอย่างตื่นเต้น

ในขณะเดียวกัน รถสกู๊ตเตอร์ฟฟ้าของจ้าวซือก็ร่อนลงบนพื้น มันได้ผ่านอุโมงค์อนันตภพมาและกลับสู่โลกหลักแล้ว

เสียงแจ้งเตือนของระบบดังขึ้นหลังจากที่เขามาถึง และจ้าวซือก็รู้ว่ารางวัลของเขาได้มาถึงแล้ว

“บี๊บ! บี๊บ! ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่นำออเดอร์ไปยังเมืองเกราะทองคำได้สำเร็จ คุณได้รับการชำระเงินจากองค์ชายรองหยวนเจี๋ย!”

“บี๊บ! บี๊บ! ขอแสดงความยินดีกับโฮสต์ที่ได้รับคะแนนการจัดอันดับห้าดาวจากองค์ชายรองหยวนเจี๋ยและได้รับ 300 คะแนนอนันตภพ!”

"บี๊บ! บี๊บ! การชำระเงินจากองค์ชายรองหยวนเจี๋ยได้มาถึงแล้ว ได้แก่เหล็กดำ 3 ชิ้น คุณต้องการเปิดตอนนี้หรือไม่"

จ้าวซือสูดลมหายใจเข้าลึกๆ

เปิดทั้งหมดเลย!

"บี๊บ! บี๊บ! โฮสต์ เปิดการชำระเงินเหล็กดำแล้ว และได้รับกล่องทองคำ เงิน และเครื่องประดับ!"

“บี๊บ! บี๊บ! โฮสต์ เปิดการชำระเงินเหล็กดำแล้ว และได้รับชุดเกราะนักรบทองคำชุดเดียวกันกับขององค์ชายรองหยวนเจี๋ย!”

“บี๊บ! บี๊บ! บี๊บ! โฮสต์ เปิดการชำระเงินเหล็กดำแล้ว และได้รับความเชี่ยวชาญทางการแพทย์ของหมอหลวงเจียง!”

จ้าวซือรู้สึกสุขใจเป็นอย่างมาก

เมื่อเขาได้ยินกล่องคำว่า ทองคำ เงิน และเครื่องประดับ เขาก็รู้ได้เลยว่าการเดินทางครั้งนี้ของเขาไม่สูญเปล่า

สำหรับชุดเกราะนักรบทองคำขององค์ชายรองหยวนเจี๋ยนั้นเหมือนจะไม่ดี แต่ก็ไม่เลวเลย ถ้าเก็บสะสมเอาไว้ก็ถือว่าคุ้ม เพราะว่าชุดเกราะนั้นมีมูลค่ามหาศาล

ส่วนความเชี่ยวชาญทางการแพทย์ของหมอหลวงเจียง... ถ้าเขาได้เข้าเรียนในมหาวิทยาลัยแพทย์แล้ว มันก็น่าจะเป็นประโยชน์อย่างแน่นอนในอนาคต!

ในภาพยนตร์นั้น หมอหลวงเจียงสามารถที่จะวางยาเพื่อฆ่าฮองเฮาได้ถ้าเขาอยากจะทำ มันอาจจะเป็นบทบาทที่ดูโหดเหี้ยมของหมอหลวงแต่ในเรื่องของทักษะทางการเแพทย์แล้วเขาเชี่ยวชาญเป็นอย่างมากโดยไม่จำเป็นต้องพูดให้มากความ!

ภายในชั่วพริบตา วิชาการด้านเภสัชศาสตร์และความรู้ทางการแพทย์สมัยโบราณจำนวนมากก็ปรากฏขึ้นในจิตใจของจ้าวซือ...

"กลับบ้านไปเปิดกล่องที่บ้านดีกว่า!"

หลังจากที่จ้าวซือจัดส่งออเดอร์เสร็จสิ้น เขาก็รีบตรงกลับบ้าน

ดังคำกล่าวที่ว่า อย่าได้เปิดเผยความมั่งคั่งของตน พวกเขาไม่อาจที่จะเอาทองคำ เงิน เครื่องประดับ และชุดเกราะทองคำออกไปจากที่นี่ได้