เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

Chapter 195: Magician of the Moon (3)

Chapter 195: Magician of the Moon (3)

Chapter 195: Magician of the Moon (3)


Chapter 195: Magician of the Moon (3)


แมีกรู้สึกตัวหลังจากสองวันผ่านไป

ขณะเดียวกันผมได้เฝ้ามองสภาพแววล้อมลึกลงไปในภูเขา เป็นเพราะว่ามีดีม่อนมาบริเวณนี้.

พวกเขาไม่ได้ไล่ตามผม...แต่พวกเขากำลังมองหาแม๊ก

“เกิดอะไรขึ้น?”

ช่วงเวลาสั้นๆหลังจากที่แม๊กได้สติ

ผมถามเขาตรงๆ

ร่างกายของเขาตายไปแล้วมันจึงไม่ต้องฟื้ฟูเลือดเนื้ออีกต่อไป

แม๊กคุกเข่าลงอย่างรวดเร็ว.

“...ผมประหลาดใจ.”

"ผมรู้ แต่ผมไม่เข้าใจ มีการโจมตีอย่างฉับพลันที่ไม่ควรเกิดขึ้น ดูเหมือนว่าผมจะประเมิณแม๊กสูงไปหน่อยมั้ง?”

ทหารทั้งหมดถูกกวาดล้าง มีแม๊กคนเดียวที่รอด

ไม่ว่าจะเจอดีม่อนระดับไหนแต่มันก็มีไม่กี่คนที่เอาแม๊กอยู่ คนที่ทำอย่างนี้...ผมไม่สามารถจินตนาการได้

“ผมขอโทษ ฝ่าบาท ความสามารถของผมไม่พอ...ผมไม่สามารถทำอะไรกับลูกน้องของเอเลนได้.”

“เอิร์ดลเอเลนเป็นหัวหน้ากลุ่มโจมตี.”

ผมคุ้นเคยกับเขา ในอดีตเขาเป็นเอิร์ลที่แข็งแกร่งพอสมควร เขาเป็นหนึ่งในเอิร์ลฝ่ายดยุค.

แม๊กเงยหน้ามาเล็กน้อย เขากระพริบตาเมื่อเขาพูด

“ถูกต้อง แต่มันเป็นคนที่อยู่หลังเอเลน นักเวทย์ที่มีพลังอันยิ่งใหญ่จากดวงจันทร์! นักเวทย์ที่ผิดปกติที่สามารถนำความมืดเข้าร่วมกับตัวของเขาได้.”

แม๊กได้บอกก่อนที่เขาจะล้มลงไปกับพื้น ผมอยากรู้แค่ตรงนี้.

นอกจากนี้ดูเหมือนกับว่านักเวทย์นั่นได้ทำร้ายแม๊ก.

“อธิบายเพิ่มให้ผมอีก.”

"เขาสามารถเปลี่ยนพื้นที่เป็น ‘กลางคืน’ พื้นที่เหล่านั้นแยกตัวออกมาดังนั้นผมจึงไม่ทันสังเกตเขา.และเขาก็เป็นอมตะในพื้นที่เหล่านั้น. แน่นอน...ฝ่าบาทแข็งแกร่ง...”

พูดสั้นๆ ด้วยความสามารถแบบนั้นผมไม่สามารถกล่าวโทษแม๊กได้เลยที่ไม่สังเกตเห็นการโจมตี นี่เป็นส่วนที่ผมสงสัย.

'หมายความว่านักเวทย์แข็งแกร่ง.’

ดวงตาของผมหรี่ลง นักเวทย์ที่ใช้พลังจากดวงจัยทร์

มันน่าแปลกใจนิดหน่อย ถ้ามีคนแบบนั้นภายใต้อำนาจของยูป้า เขาจะได้รับประโยชน์สูงสุดในการต่อสู้กับเอเรียล.

ไม่ ถ้ามีนักเวทย์แบบนี้สักคน ผมต้องได้ยินเรื่องนี้ คริสปี้ได้ไปเยือนถื่นศัตรูหลายแห่งทั่วโลก.

‘มีสาเหตุในการใช้งานที่ไม่สามารถใช้ได้ตลอดแน่นอน?’

เขาเรียก ‘นักเวทย์ดวงจัทร์’ ทุกคนต้องใช้เขาเพื่อสู้กับเอเรียล.ไม่จำเป็นต้องซ่อนเขาเอาไว้.

บางที...นักเวทย์นั่นกำลังทดสอบความแข็งแกร่งของเขากับแม๊ก

‘ยูป้า คุณจะทำอะไร?’

ผมนวดหน้าผากของผม นักเวทย์ดวงจันทร์มีแนวโน้วว่าจะอยู่ในขอบเขตที่เหนือกว่า หรือบางทีเขาอาจจะใช้กำลังของเขาภายใต้เงื่อนไขพิเศษ.

เขาถูกอัญเชิญหรือว่าได้มาจากความสำเร็จ

อย่างไรก็ตามเขาเป็นตัวแปรที่ไม่คาดฝัน

"นั่นคือสิ่งที่คุณได้พบ?”

"เอเลนควบคุมนักเวทย์นั่น เขาอยู่ข้างเอเลนเสมอ”

ถามผมตามหาเอเลนเจอผมก็จะรู้ว่านักเวทย์นั่นอยู่ที่ไหน.อย่างไรก็ตามนั่นหมายความว่าต้องเข้า ‘พื้นที่กลางคิน.’

แม๊กไม่ทันสังเกตจยกระทั่งเขาเข้าไป

จะสามารถหลบหนีการตรวจจับของผมได้รึเปล่านะ?

‘ไม่มีอะไรที่จะยากเกินกว่าจะไม่รู้.’

ผมอยู่ตรงทางแยก มันไม่สำคัญหรอกถ้าผมจะละเลยมัน ผมไม่สามารถทำอะไรได้ตั้งแต่แรก เป้าหมายของผมก็คือการฆ่าคนที่ชนะการต่อสู้ระกว่างเอเรียลและยูป้า อย่างไรก็ตามหากยูป้ามีลูกน้องที่มีพลังมากที่สุดเท่าที่ยอดเยี่ยมอย่างที่สุดเกมส์นี้ก็ได้จบลงแล้ว.

ถ้าเขาส่งนักเวทย์ออกไปชัยชนะเขาจะอยู่เหนือการครอบงำ จากนั้นยูป้าจะเป็นคู่ต่อสู้ที่ยิ่งใหญ่กว่า มันเป็นเรื่องยุ่งยาก

ตัดไฟแต่ต้นลม...

นี่เป็นทางเรื่อกหนึ่ง แต่ต้องจัดการอย่างเงียบเชียบ

“แม๊ก.เราจำเป็นต้องวางแผนที่จะให้นักเวทย์ดวงจันทร์ออกมาอย่างเงียบๆ อย่างน้อยที่สุดคนที่ผมต่อสู้ด้วยจะต้องเป็นสิ่งมีชีวิตที่ถูกสร้างขึ้น”

ผมจะด้อยกว่าในแง่ของกลยุทธ์ ผมรู้ไม่มาก นี่เป็นปัญหาในอดีต แต่ตอนนี้ผมมีลูกน้องที่สามาถทำแบบนั้นแทนผมได้

และแม๊กก็สามารถเชื่อมือของเขาได้

แม๊กคิดแปปนึงก่อนจะพูด

"งั้น...ผมต้องการทหารเพียงไม่กี่คน.”

แมีกระมัดระวังคำพูดของเขาเมื่อเขาพูดอีกครั้ง

ผมตอบสั้นๆ

"ผมไม่สามารถให้คุณได้มากนัก.”

การให้กองกำลังมากเกินไปจะเป็นที่สะดุดตาและถูกป้องกันได้ก่อน ปัจจุบันมีดีม่อนฝ่ายยูป้าคอยสอดส่องบริเวณนี้

มันเป็นโชคดีที่ผมเอามังกรกระดูกและเคออสแสเกลตัล2ตัวมาด้วย หากเอาสิ่งมีชีวิตอื่นๆมากกว่านี้มันอาจจะถูกค้นพบไปแล้ว

“ไม่จำเป็นต้องใช้ทหารมาก คุณภาพต่างหากที่สำคัญ.”

"นั่นมันง่ายมาก ตามผมมา."

สถานที่นี่อยู่ในถ้ำ.

ผมนำทางแม๊กให้ออกมาข้างนอกและปล่อยพลังเวทย์ออกมาเล็กน้อย.

ในที่สุดผมก็พาเขาผ่านป่าที่หนาแน่น

“นั่น...”

"มักกรกระดูกและเคออสสเกลตัล นั่นพอไหม?”

มีสิ่งมีชั้นสูงถึง4ตัว มันมากพอที่จะถล่มดันเจี้ยนได้ดันเจี้ยนนึง.

ร่างกายของแม๊กสั่น.

“อ่าาา มันเป็นเวลานานมากแล้วที่ผมไม่ได้เห็นพวกเขา พวกเขาอยู่ที่นั่นเมื่อจักพรรดิสร้างโลกใต้ดินครั้งแรก”

เขารู้เกี่ยวกัลเคออสสเกลตัล แม๊กเป็นอัศวินที่เก่าแก่ที่สุดของราขานรกมันไม่แปลกที่เขาจะรู้

แม๊กยังพูดต่อไป

“นั่นก็พอแล้ว ไม่ มันมากเกินกว่าคำว่าพอ ดึงขาเอเลนลงมาและแยกนักเวทย์ดวงจันทร์...”

“ผมจะปล่อยให้คุณทำ.”

"ผะ-ผม? สิ่งมีชีวิตเหล่านี้จะยอมรับคำสั่งจากฝ่าบาทเท่านั้น.”

“ผมจะปล่อยพวกเขาให้คุณ ผมจะดูแลส่วนที่เหลือ.”

แม๊กจ้องมองผมอย่างว่างเปล่าก่อนที่จะกำหมัดแน่น

ดวงตาของเขาเปลี่ยนไป เขาเต็มไปด้วยความปราถนาที่จะทำแบบนั้น

หลังจากนั้นสักพักแม๊กก็โค้งหัวต่ำลงกว่าเดิม

"แม๊กคนใหม่ จะทำตามที่ฝ่าบาทสั่งการ.”

เอเลยบ้าคลั่งที่จะจับแม๊ก เอเลนได้ติดตามและกลั่นแกล้งแม๊กเสมอ แม๊กพุ่งประเด็นไปที่สิ่งนี้.

"ฝ่าบาท โปรดอดทนรอสักครู่ ผมจะคิดบัญชีนี้ให้เสร็จภายใน7วัน.”

"คุณมั่นใจไหม?”

"มันคงจะยากถ้าจะมีแค่ผมเพียงคนเดียว แต่อย่างไรตอนนี้ก็มีมังกรและเคออสแล้วพวกเขาทั้ง4ก็เหมือนกับมีทหารครึ่งล้าน ผมจะล้มเหลวได้อย่างไร?”

มันเป็นเรื่องปกติที่จะดำเนินการประสบความสำเร็จ

“ถ้างั้นก็ระวัง ฝ่าบาทนักเวทย์ดวงจันทร์มีเวทย์แปลกๆผมไม่เข้าใจมันมากนัก.”

ผมรู้สึกไม่ผิดกับคำพูดของเขา.

นักเวทย์ลึกลับที่สามารถหลอกแม๊กได้ แค่นี้ก็ทำให้เกิดความตึงเครียดแล้ว

“ไม่มีใครในโลกนี้สามารถเอาชนะผมได้.”

ผมพูดอย่างมั่นใจ ความจริงมันก็ไม่ผิดนัก แม้ว่านักเวทย์จากดวงจันทร์จะปรากฎ แต่ผมก็ยังแข็งแกร่งที่สุดในที่นี่อยู่ดี.

“ผมเชื่อคุณ ตอนนี้...ผมจะเคลือนไหวทันที.”

ผมพยักหน้า แม๊กก็ได้หันหลังไปปีกมังกรกระดูกตัวหนึ่ง

สิ่งมีชีวิตจะไม่เคลือนไหวจนกว่าผมจะควบคุมมัน นั่นอาจจะเป็นกรณีที่ผมมีหัวใจของราชานรก แต่ผมก็มีอำนาจของดันเจี้ยนมาสเตอร์เหมือนกัน.

'ฉันสามารถฝึกซ้อมขณะที่รอได้’

ผมได้มอบความไว้วางใจไว้ที่เขา ผมตัดสินใจที่จะออกห่างและรอฟังความเคลือนไหวเป็นระยะๆ

แต่ผมไม่สามารถเล่นรอบๆนี้ได้

ภูเขานี้ห่างไกลจากเหล่ามนุษย์ ผมจะใช้โอกาศนี้เพื่อทบทวนการต่อสู้กับตัวเอง ผมไม่สามารถปล่อนโอกาศนี้ไปได้

เร็วที่สุดเท่าที่จะทำได้เมื่อสิ่งมีชีวิตออกไปหมดแล้วผมสามารถมุ่งเน้นอย่างเดียวได้ ไม่จำเป็นต้องฝึกด้วยการแกว่งดาบหรือขยับร่างกาย ผมต้องการสถานที่เงียบๆเพื่อที่จะนักสมาธิ

แม๊กได้แยกมังกรออกเป็นสองทาง หนึ่งคือโจมตีกองกำลังเอเลน เขาชำนาญในการดึงดูดศัตรูและทำลาย.

เขาสามารถจับสิ่งมีชีวิตได้ไม่กี่ครั้งเท่านั้น อย่างไรก็ตามเรื่องราวก็ต่างออกไปถ้าเขาทำแบบนี้หลายสิบครั้งต่อวัน เอเลนได้ไล่ตามกองกำลังทั้งหมดของเขาและไล่ตามแม๊ก.

"แกเก่งในเรื่องวิ่งหนี!”

ใบหน้าของเอเลนแดงขณะที่ตะโกนใส่แม๊กซึ่งกำลังวิ่งหนี แม๊กไม่ได้หยุดและหายไปอย่างรวดเร็วบนหลังมังกรกระดูก.

ความเร็วของมังกรกระดูกเหนือจินตนาการมาก เมื่อมันกางปีกและบินก็ไม่มีใครตามมันได้.

อย่างไรก็ตามแม๊กก็ไม่ได้หนีอย่างสมบูรณ์ เขาล่อพวกนั้นในที่ไหนสักแห่ง ในขณะเดียวกันมังกรอีกตัวก็ไม่ปรากฎออกมา.

"ถ้าแกเป็นอัศวินเมื่ออยู่ต่อหน้าฉัน!”

“แก!”

เอเลนรูสึกหงุดหงิดทุกครั้งที่เขาเกือบจะจับแม๊กได้ เขารู้สึกไม่สบายใจทุกครั้งที่เห็นใบหน้าของแม๊ก.

หนึ่งสัปดาห์ผ่านไปเอเลนรู้สึกหมดหวัง เขาไล่ล่าแม๊กด้วยวิธีต่างๆของเขา.

ปกติถ้าเขามีนักเวทย์ดวงจันทร์ เขามั่นใจว่าเขาจะมีกำลังมากพอ.

แม๊กจงใจให้เอเลนตามเขาทัน.

"การวิ่งของแกจบลงที่นี่.”

“......”

“ยอมจำนน แล้วฉันจะฆ่าแกอย่างรวดเร็ว.”

"ฉันจะไม่ยอมจำนนกับแกไปอีกหนึ่งล้านปี.”

“ฮ่า! แม้จะอยู่ในสถานการณ์แบบนี้ แกยังกล้าพูด!”

เห็นได้ชัดว่าจะมีการสู้รบ

สิ่งมีชีวิตนับพันเริ่มเข้าไปกลุ้มรุมแม๊กและมังกรกระดูก

เอเลนและนักเวทย์ดวงจันทร์ไล่ตามแม๊กในขณะที่มังกรกระดูและเคออสสเกลตัลรับมือกับสิ่งมีชีวิตนับพัน

ก่อนที่พวกเขาจะปะทะกัน แม๊กได้ยกดาบของเขาและมีแสงสีทองพุ่งลงมาจากฟ้า.

“ดาบ!”

ตึงงงงง!

ท้องฟ้าได้เปลี่ยนเป็นสีทองและในขณะเดียวกันก็ได้ยินเสียงคำรามจากที่ไกลๆ

ทันใด...ทักรและเคออสสเกลตัลที่ไม่เคยเห็นมาก่อน

สองในสี่ของสิ่งมีชีวิตชั้นสูง!

มันเป็นจำนวนที่น้อย แต่พลังของเขาเพิ่มเป็นสองเท่า.

เอเลนได้เลือกสิ่งมีชีวิตที่เร็วที่สุดโดยไม่สนใจคุณภาพ ยกเว้นนักเวทย์ดวงจันทร์ความได้เปรียนกำลังตีกลับ

“กรอดด...!”

ในทางตรงกันข้ามเอเลนได้บดฟันของเขา

“แกไปจัดการมังกรตัวนั้น ฉันจะดูแลเขาเอง.”

เขาอยากจะรับมือกับแม๊กให้เร็วที่สุด แต่สถานการณ์ก็ได้เปลี่ยนไปแล้ว เป็นเรื่องที่อันตรายสำหรับสิ่งมีชีวิตที่จัดการกับมังกระกระดูกและเคออสสเกลตัล.

แม๊กยิ้มเมื่อเห็นนักเวทย์ดวงจันทร์แยกตัวออกไป

‘มันเป็นไปตามแผน.’

มันอยู่ระหว่างกลาง

นักเวทย์ดวงจันทร์ก้มหัวเล็กน้อย คนที่มีเส้นผมสีดำที่กำลังพองขึ้นไปบนฟ้าและเผยดวงตาที่ดำสนิททั้งสองข้าง เหมือนหลุมดำอยู่ในตาของเขา ร่างกายของเขาแห้งมากจนยากที่จะยอกว่าเป็นนักเวทย์ชายหรือหญิง

นักเวทย์ดวงจันทร์ลอยขึ้นไปในอากาศ ความมืดมิดขยายเป็นวงกว้างและบริเวณโดยรอบก็มืดสนิท ดวงจันทร์ที่ลอยขึ้นมาในดวงตาที่ดำสนิทของเขาและมันก็เริ่มเรืองแสงสีเหลือง.

มังกรกระดูกหันไปรอบๆทันที มันสังเหตเห็นสิ่งมีชีวิตที่แข็งแกร่งที่สุดของที่นี่.

นักเวทย์ดวงจันทร์ยื่นมือออกมาและดวงจันทร์ก็ส่องสว่างมากขึ้นไปอีก

วิ้งงงงง!

ลำแสงรวมกันอยู่ปลายนิ้วของเขา หลังจากนั้นแสงเหล่านั้นก็พุ่งกระจายออกมาเป็นหลายกลายลำแลง พวกเขาเหมือนกับยิงดาวเข้าไปหามังกรกระดู.

ฮู่มมมมม!

คู่ววววว!

มังกรกระดูกพ่นลมหายใจออกมา มันเป็นสกิลเริ่มต้นของมังกร ลมหายใจมังกรเป็นหนึ่งในสกิลที่อยู่ในระดับสูงสุด เป็นเรื่องปกติที่ทุกอย่างที่อยู่เบื้องหน้าลมหายใจหายไป.

อย่าไงก็ตามแสงดาวได้สัมผัสลมหายใจและเริ่มดูดซับพลัง สิ่งที่เกิดขึ้นนี้ไม่ได้เกิดขึ้นต่อหน้าต่อตา.

มังกรกระดูกสังเกตเห็นและเริ่มหยุดพ่นลมหายใจและดูดกลับเข้าไป สิ่งมีชีวิตได้วิ่งเข้ามาและมังกรกระดูกกระพือปีกและออกจากรัศมีสีดำ.

นักเวทย์ยังตามต่อไปด้วยใบหน้าไร้ความรู้สึก ความเร็วของเขาไม่ช้ากว่ามังกรกระดูก

การไล่ล่าของแมวและหนู พื้นที่กลางคืนที่อยู่กับเขาก็ได้เคลือนไหวตามเขาไปเหลือไว้แสงดาวเพียงเล็กน้อย.

นักเวทย์ดวงจันทร์ไม่สนใจว่าเขาจะอยู่ห่างเอเลนเกินไปหรือไม่.

เขาได้รับคำสั่งเดียว จัดการมังกรกระดูกนี้ซะ


จบบทที่ Chapter 195: Magician of the Moon (3)

คัดลอกลิงก์แล้ว