บทที่ 13 ยามนั้น...และยามนี้ (4k)

### บทที่ 13 ยามนั้น...และยามนี้ (4k)

ครั้งนี้ ซีโรน่าต้องใช้เวลาเกือบครึ่งนาทีเพื่ออธิบายเรื่องนี้ให้ศาสตราจารย์โอ๊คฟังอย่างละเอียด

และหลังจากที่ศาสตราจารย์โอ๊คฟังจบแล้ว ก็เห็นได้ชัดว่าเขารู้สึกเหลือเชื่ออยู่บ้าง

“มีเรื่องแบบนี้เกิดขึ้นจริงๆ หรือ?”

ก่อนหน้านี้ซีโรน่าเคยขอให้เขาช่วยตามหาข้อมูลและเบาะแสของมังกรแห่งท้องนภานี้ ทว่าแม้ศาสตราจารย์โอ๊คจะใช้ทรัพยากรและเส้นสายทั้งหมดที่มี เดินทางไปสืบเสาะและค้นคว้าเอกสารโบราณในภูมิภาคโฮเอ็น แต่สุดท้ายก็ไม่พบอะไรเลย

—แม้แต่ร่องรอยเพียงน้อยนิดที่เกี่ยวข้องกับโปเกมอนในตำนานตนนี้ก็ยังหาไม่พบ

แต่ตอนนี้เธอกลับมาบอกเขาว่า เธอเห็นโปเกมอนในตำนานตนนี้บนหน้าปกของเกมเกมหนึ่ง?

ทว่าหลังจากความรู้สึกเหลือเชื่อเพียงชั่วครู่ ศาสตราจารย์โอ๊คก็พลันตื่นเต้นขึ้นมาทันที

—ผู้สร้างเกมคนนี้ไม่เพียงแต่จำลองรูปลักษณ์ของโปเกมอนฟอสซิลออกมาได้ดียิ่งขึ้น แต่ยังใช้ภาพของเร็คควาซามาเป็นหน้าปกเกมอีกด้วย นั่นหมายความว่า ในมือของเขาอาจจะมีข้อมูลเกี่ยวกับโปเกมอนหายากอีกมากมาย!!

ยิ่งไปกว่านั้น การที่สามารถสร้างภาพจำลองโปเกมอนโบราณเช่นนี้ได้ แสดงว่าความรู้ความสามารถของเขาในด้านการวิจัยฟอสซิลนั้นเหนือกว่าตนและกลุ่มนักวิจัยเหล่านั้นไปไกลมาก!

หากสามารถชักชวนคนเช่นนี้มาร่วมงานหรือร่วมมือกันได้...

เมื่อคิดได้ดังนั้น ดวงตาของศาสตราจารย์โอ๊คก็เปล่งประกายขึ้นมาทันที

“คุณว่าเกมนั้นชื่ออะไรนะ? ฉันจะลองดูบ้าง”

“เอ๊ะ? ศาสตราจารย์ก็จะเล่นด้วยเหรอคะ?”

ปลายสายอีกด้าน ครั้งนี้เป็นซีโรน่าที่นิ่งอึ้งไป

ก็ไม่แปลกที่เธอจะมีปฏิกิริยาเช่นนี้ เพราะศาสตราจารย์โอ๊คปีนี้ก็อายุปาเข้าไปเกือบ 70 ปีแล้ว

คำว่าวิดีโอเกมดูจะไม่ค่อยเกี่ยวข้องกับคนในวัยเดียวกับเขาสักเท่าไหร่

“เป็นอะไรไป? จู๋หลันน้อย ร่างกายฉันอาจจะแก่ แต่ใจฉันยังไม่แก่นะ ตอนหนุ่มๆ ฉันก็เป็นเทรนเนอร์ที่ไม่แพ้คุณเลยนะจะบอกให้”

ปลายสายโทรศัพท์ ศาสตราจารย์โอ๊คหัวเราะฮ่าๆ

คำพูดนี้ทำให้ซีโรน่านึกขึ้นได้ว่า ศาสตราจารย์ผู้โด่งดังไปทั่วโลกท่านนี้ ในสมัยหนุ่มๆ ก็เคยเป็นเทรนเนอร์ระดับแชมเปี้ยนมาก่อน เพียงแต่ภายหลังด้วยความรักที่มีต่อโปเกมอน จึงได้หันเหไปสู่เส้นทางของการวิจัยโปเกมอน...

“ถ้าอย่างนั้น เดี๋ยวฉันส่งลิงก์เว็บไซต์ไปให้นะคะ ศาสตราจารย์”

“แต่ว่าเกมนี้ อาจจะยากสักหน่อยนะคะ ต้องตั้งใจเล่นดีๆ”

ซีโรน่ากล่าว

“เฮะๆ ก็แค่เกมเท่านั้น จะไปยากอะไรกัน?”

“อย่าเห็นว่าตาแก่อย่างฉันอายุมากแล้วนะ ปกติเกมต่างๆ ฉันก็แอบเล่นอยู่เหมือนกัน เรื่องแค่นี้ทำอะไรฉันไม่ได้หรอก”

ศาสตราจารย์โอ๊คหัวเราะอย่างร่าเริง

“วางใจเถอะ ถ้าตาแก่อย่างฉันเคลียร์ได้เป็นคนแรก ข้อมูลติดต่อของเจ้านั่นก็มีส่วนของคุณด้วยแน่นอน”

“ถ้าอย่างนั้น...ขอบคุณมากค่ะศาสตราจารย์”

ซีโรน่ากล่าว

ไม่รู้ทำไม เธอรู้สึกว่าท่าทางที่มั่นใจเต็มเปี่ยมของศาสตราจารย์โอ๊คในตอนนี้ มันช่างดูคุ้นตาเสียเหลือเกิน

นี่มันก็คือตัวเธอเองในตอนที่เพิ่งเริ่มเล่นเอเมอรัลด์ไม่ใช่หรือ?

หลังจากวางสายจากศาสตราจารย์โอ๊ค ซีโรน่าก็หันกลับมาให้ความสนใจกับห้องไลฟ์สดของคิจูอีกครั้ง

เมื่อดูอยู่ครู่หนึ่ง เธอก็พอจะเข้าใจแล้วว่าโปเกมอนตัวแรกในยิมธาตุหิน "ลิลีลา" นั้น มีจุดที่ท้าทายความสามารถอยู่ตรงไหน

นอกจากจะมีพลังป้องกันทั้งสองด้านที่สูงมากแล้ว ยังพกไอเทมที่สามารถฟื้นฟูพลังชีวิตได้อย่างต่อเนื่อง ใช้ท่า "ฟื้นฟูตัวเอง" ก็สามารถฟื้นฟูพลังชีวิตได้ครึ่งหนึ่งทันที บวกกับผลควบคุมจากแสงประหลาดอีก ถือเป็นคู่ต่อสู้ที่รับมือได้ยากมากจริงๆ

ทว่าในฐานะแชมเปี้ยนผู้มีประสบการณ์โชกโชน เธอก็เคยเจอโปเกมอนประเภทนี้มาบ้าง เทรนเนอร์ระดับสูงบางคนจะเน้นการเลี้ยงดูโปเกมอนของตนไปในทิศทางของการป้องกันและสวนกลับ โดยใช้ความสามารถในการป้องกันและการฟื้นฟูที่สูงมากมาเล่นเกมยืดเยื้อกับคู่ต่อสู้

หากเป็นทีมของเธอเอง การรับมือกับโปเกมอนแบบนี้คงไม่มีปัญหาใหญ่อะไรนัก

แต่ตอนนี้มันอยู่ในเกม และยังเป็นช่วงต้นเกม...โปเกมอนที่สามารถจับและเลี้ยงดูได้ยังมีจำกัดมาก ทำให้ความยากลำบากในการรับมือลิลีลานั้นเพิ่มขึ้นหลายสิบเท่าตัวอย่างไม่ต้องสงสัย!

เมื่อเห็นบาจูลูของคิจูสับสนจนใช้ท่า "กัดแมลง" ใส่หน้าตัวเอง และจัดการพลังชีวิตสุดท้ายของตัวเองไปได้สำเร็จ ซีโรน่าก็อดหัวเราะพรืดออกมาไม่ได้ แล้วจึงปิดห้องไลฟ์สดของเธอไป

เธอรู้ว่าตนเองไม่ควรหัวเราะ แต่พอเห็นใบหน้าแดงก่ำของคิจูที่ลุกพรวดขึ้นจากเก้าอี้แล้วยืนตัวตรง ก็อดขำไม่ไหวจริงๆ

จากการดูไลฟ์สดของคิจู เธอได้รับข้อมูลสำคัญบางอย่างมา

ยิมต่อไปเป็นธาตุหิน เธอสามารถเตรียมตัวล่วงหน้าได้

สำหรับคิโมริของเธอ นี่ดูเหมือนจะเป็นข่าวดี—เพราะธาตุพืชชนะทางธาตุหิน

แต่เธอไม่คิดว่าคิโมริจะสามารถฝ่าลิลีลาตัวนั้นไปได้ เพราะดูเหมือนว่าลิลีลาจะมีธาตุพืช+หิน และเนื่องจากธาตุพืชต้านทานกันเอง ท่าธาตุพืชของคิโมริจึงไม่ได้เปรียบ

ดังนั้น จะต้องหาทางเลี้ยงดูโปเกมอนที่สามารถจัดการลิลีลาได้!

แต่ปัญหาที่สำคัญที่สุดในตอนนี้ ก็คือการจัดการกับคู่แข่ง "เด็กหนุ่มผมดำ" ที่รอเธออยู่ที่ปลายสุดของเส้นทาง

มิฉะนั้น อย่าว่าแต่ยิมเลย แม้แต่หมู่บ้านเริ่มต้นนี้เธอก็ยังออกไปไม่ได้...

เมื่อคิดได้ดังนั้น ซีโรน่าจึงเปิดกล้องและไมโครโฟนอีกครั้ง กลับมานั่งหน้าคอมพิวเตอร์ พร้อมกับกล่าวขอโทษ:

“ผู้ชมทุกท่าน รอหน่อยนะคะ~ ขอโทษด้วยค่ะ พอดีเมื่อครู่มีธุระต้องไปโทรศัพท์นิดหน่อย”

[ไม่เป็นไรค่ะ! นานแค่ไหนฉันก็จะรอ!]

[เธออ่อนโยน ฉันร้องไห้เลย]

[โทรหาใครคะ? คงไม่ใช่วาตารุนกโดโด้หรอกนะ? หรือว่าเป็นพี่หิน?]

ในตอนนี้ เกมเอเมอรัลด์ก็เริ่มทำงานสำเร็จแล้ว หน้าต่างเกมปรากฏขึ้นมา

ทว่าแอนิเมชันเปิดเกมในครั้งนี้ กลับถูกแทนที่ด้วยกล่องข้อความแจ้งเตือน

ซีโรน่ามองเนื้อหาในกล่องข้อความแล้วก็อดที่จะชะงักไปเล็กน้อยไม่ได้

นี่คือการแจ้งเตือนอัปเดต?

แถมจากเวลาที่มุมซ้ายบน ดูเหมือนว่าจะเป็นเนื้อหาที่เพิ่งอัปเดตไปเมื่อไม่กี่นาทีที่แล้ว?

เธอเหลือบมองเข้าไปในกล่องข้อความด้วยความอยากรู้:

[ถึงผู้เล่นที่รักทุกท่าน โปรดทราบ เกมได้ทำการอัปเดตแล้ว! เวอร์ชันเกมปัจจุบัน: 0.2]

[เนื้อหาอัปเดตล่าสุดมีดังนี้]

[1. เพิ่มระบบ "สภาพอากาศ" สภาพอากาศภายในเกมจะเปลี่ยนแปลงไปตามพื้นที่และเวลา เมื่อต่อสู้อยู่นอกอาคารในสภาวะที่มีสภาพอากาศ จะส่งผลกระทบต่อการต่อสู้ และจะเปิดใช้งานกลไกนอกการต่อสู้บางอย่าง โปรดให้ผู้เล่นสำรวจด้วยตนเอง]

[2. เสริมความแข็งแกร่งให้กับ AI อัจฉริยะของโปเกมอนและ NPC เพิ่มเติม ตอนนี้พวกเขามีบุคลิกที่โดดเด่นชัดเจนยิ่งขึ้นแล้ว]

[3. ปรับปรุงเอฟเฟกต์พาร์ติเคิลของแอนิเมชันเมื่อโปเกมอนใช้ท่าในเกม ตอนนี้จะมีความน่าชมมากยิ่งขึ้น]

[4. แผนที่ได้รับการพัฒนาไปจนถึง "เมืองอู่โต้ว" แล้ว ตอนนี้ผู้เล่นสามารถเดินทางไปยังเกาะอู่โต้วเพื่อท้าทายยิมที่สองได้หลังจากเคลียร์ยิมแรก!]

หลังจากเห็นข้อความแจ้งเตือนเหล่านี้ ปฏิกิริยาแรกของซีโรน่าคือความประหลาดใจ

ถ้าเธอจำไม่ผิด เกมนี้เหมือนจะเพิ่งวางจำหน่ายเมื่อวานซืนนี้เองไม่ใช่เหรอ?

นี่มันเพิ่งจะผ่านไปแค่สองวัน ทำไมถึงมีการอัปเดตถึงสองครั้งแล้ว?

ขณะที่กำลังครุ่นคิด สายตาของเธอก็พลันจับจ้องไปที่บรรทัดที่สองของประกาศอัปเดต แล้วเธอก็ถึงกับนิ่งอึ้งไปทันที

เดี๋ยวนะ

—อะไรคือเสริมความแข็งแกร่งให้กับ AI อัจฉริยะ??

เกมนี้ไปแอบติดตั้ง AI มาตอนไหน??

ซีโรน่าที่เล่นเส้นทางแห่งการต่อสู้มาเกือบปี ย่อมรู้ดีว่าการเพิ่ม AI อัจฉริยะเข้าไปในเกมนั้นยากเพียงใด

แม้แต่บริษัทใหญ่อย่างโรงงานแห่งความฝัน การเพิ่ม AI อัจฉริยะให้กับตัวละครฝ่ายคอมพิวเตอร์ (PVE) บางตัวในเกมก็ต้องใช้เวลาและต้นทุนมหาศาล แต่สุดท้ายกลับได้ผลเพียงเล็กน้อย แถมยังสร้างบั๊กขึ้นมาอีกเพียบ

ช่วยไม่ได้ เพราะในระดับโลกแล้ว AI อัจฉริยะยังคงเป็นโครงการใหม่ที่เพิ่งเกิดขึ้นมาได้ไม่กี่ปี การที่บริษัทในวงการเกมต้องการจะพัฒนาในด้านนี้อย่างลึกซึ้งนั้น เรียกได้ว่ามีความยากสูงเป็นพิเศษ!

แต่ตอนนี้เกมเอเมอรัลด์ที่เธอเล่นอยู่ หายไปแค่วันเดียว ก็บอกว่าตัวเองมี AI แล้ว?

หากเป็นเกมอื่น ไม่ว่าใครจะพูดยังไงซีโรน่าก็ไม่มีทางเชื่อเด็ดขาด

แต่ถ้าเป็น "โปเกมอน เอเมอรัลด์" เกมนี้ สถานการณ์ก็แตกต่างไปอย่างสิ้นเชิง!

เธอเชื่อว่า ถ้าผู้สร้างคนนี้บอกว่ามี ก็น่าจะมีจริงๆ!

ขณะที่ซีโรน่ากำลังครุ่นคิด คอมเมนต์ก็เริ่มรีเฟรชขึ้นมา

[หา? มี AI จริงๆ เหรอ?]

[มีใครที่ซื้อเกมไปแล้วบ้าง ออกมาบอกหน่อยว่าจริงไหม?]

[ไม่ต้องถามแล้ว คนที่ซื้อเกมไปจะมีเวลามาดูไลฟ์สดที่ไหนกันล่ะ เขากำลังยุ่งอยู่กับการเล่นเกมทั้งนั้น เกมนี้สนุกแค่ไหนคุณก็รู้ดี]

[คุณคิดว่าความรักที่มีต่อสตรีมเมอร์ทำให้ฉันยังคงอยู่ในห้องไลฟ์สดนี้งั้นเหรอ? ไม่เลย แต่เป็นความยากจนที่ไม่มีเงินซื้อเกมต่างหากที่ทำให้เรามาเจอกันที่นี่...]

และผู้ชมบางส่วนที่เคยดูไลฟ์สดของคิจูก็กำลังให้คำตอบที่ยืนยัน

[มีจริงๆ นะ แถมยังฉลาดสุดๆ ไปเลย!]

[เดี๋ยวพวกคุณได้เห็นก็จะรู้เอง]

แต่ประสิทธิภาพของเกมนี้ในวันแรกที่ไลฟ์สดก็เกินความคาดหมายของผู้ชมส่วนใหญ่ไปมากแล้ว ตอนนี้หายไปแค่วันเดียว กลับบอกว่ามีฟังก์ชัน AI ออกมาอีก...

แม้ว่าจะมีคนในห้องไลฟ์สดยืนยัน ก็ยังทำให้คนอื่นๆ ไม่ค่อยกล้าที่จะเชื่อ...

ขณะที่ทุกคนกำลังไม่อยากจะเชื่อ ซีโรน่าก็ได้เข้าสู่เกมอีกครั้ง และควบคุมตัวละครเดินออกจากโปเกมอนเซ็นเตอร์

เธอมองข้อความแจ้งเตือนบนหน้าจอ

“ใช้ปุ่ม E เพื่อโต้ตอบด้วยเสียงหรือป้อนคำสั่งได้สินะ...”

ขณะที่เธอกำลังพึมพำกับตัวเอง ก็พลันสังเกตเห็นว่าสีหน้าของคิโมริที่เดินตามอยู่ข้างๆ ในขณะนี้ดูแปลกๆ ไป

แตกต่างจากตอนที่เธอเริ่มเล่นเกมครั้งแรก ที่คิโมริจะทำหน้าตาเท่ๆ อยู่ตลอดเวลา

ในตอนนี้ คิโมริยืนอยู่ข้างๆ ซีโรน่า เหลือบตามองเธอ กอดอก และคาบกิ่งไม้เคี้ยวไปมาในปาก ดูเหมือนจะไม่พอใจซีโรน่าอย่างมาก

แม้จะเป็นภาพพิกเซล แต่เนื่องจากภาพทำออกมาได้ประณีตมาก ซีโรน่าจึงมองออกได้ในทันทีว่าคิโมริของเธอในตอนนี้ดูเหมือนจะกำลังมีอารมณ์เล็กน้อย...

เมื่อเห็นเช่นนั้น เธอจึงลองกดปุ่ม E เพื่อป้อนคำสั่ง ต้องการจะลูบหัวของคิโมริสักหน่อย

ทว่าในวินาทีต่อมา ขณะที่ตัวละครในเกมยื่นมือออกไป คิโมริกลับถอยหลังไปก้าวหนึ่งแล้วกระโดดหลบทันที!

“จ๊าโมะ—”

มันถึงกับส่งเสียงร้องที่เต็มไปด้วยความรังเกียจออกมา

เมื่อเห็นฉากนี้ ผู้ชมในห้องไลฟ์สดต่างก็งุนงงไปตามๆ กัน

ทันใดนั้น คอมเมนต์ก็ปลิวว่อนไปทั่วฟ้าอีกครั้ง

[ให้ตายสิ! มีปัญญาประดิษฐ์จริงๆ ด้วย นี่มันต่างอะไรกับโปเกมอนจริงๆ ล่ะเนี่ย?]

[ฮ่าๆๆๆ แพ้ติดกันสองครั้ง เขาไม่พอใจแล้ว!]

[นี่เป็นการตั้งค่าไว้ล่วงหน้าหรือเปล่า? แบบว่าถ้าแพ้คนคนเดิมติดกัน แล้วไปมีปฏิสัมพันธ์ด้วยก็จะทำให้เกิดเหตุการณ์แบบนี้?]

จุดสนใจของทุกคนแตกต่างกันไป แต่ในตอนนี้ซีโรน่าที่กำลังมองคิโมริอยู่ตรงหน้า กลับสูดหายใจเข้าเบาๆ แล้วกดปุ่ม E อีกครั้ง

แต่ครั้งนี้เธอไม่ได้ป้อนคำสั่ง แต่กลับเอ่ยขึ้นด้วยน้ำเสียงที่จริงใจ

“คิโมริ ฉันขอโทษจริงๆ สำหรับความพ่ายแพ้เมื่อครู่นี้ การต่อสู้ทั้งสองครั้งนั้นไม่ใช่ความผิดของคุณเลย”

“หลังจากนี้ฉันจะหาทางปรับปรุงทีมของเราให้ดีขึ้น จะไม่ให้เจ้าต้องไปต่อสู้ในสถานการณ์ที่เสียเปรียบด้านธาตุ แต่จะหาทางดึงจุดเด่นของเจ้าออกมาให้ได้มากที่สุด”

“นอกจากนี้ ฉันสัญญาว่า สักวันหนึ่ง ฉันจะทำให้เจ้าสามารถต่อสู้กับโปเกมอนที่แข็งแกร่งและรับมือได้ยากแค่ไหนก็ได้!”

“เพราะฉะนั้น ให้โอกาสฉันอีกครั้งได้ไหม?”

ซีโรน่าพูดจบ ก็จ้องมองคิโมริบนหน้าจออย่างไม่วางตา

ส่วนฝ่ายหลังเมื่อได้ยินดังนั้น ก็หันกลับมามองตัวละครของซีโรน่า เบ้ปากเล็กน้อย หางแกว่งเบาๆ แล้วค่อยๆ ขยับเข้ามาใกล้เธอสองก้าวอย่างแนบเนียน

“จ๊าโมะ, จ๊ะ”

พร้อมกับเสียงร้องที่ไม่พอใจเล็กน้อยนั้น ข้อความแจ้งเตือนก็ปรากฏขึ้นบนหน้าจอ

[เห็นได้ชัดว่า คิโมริดูเหมือนจะยอมรับคำพูดของคุณอย่างไม่เต็มใจนัก แต่คุณจะต้องพิสูจน์ด้วยการกระทำหลังจากนี้]

[นอกจากนี้ เขายังบอกคุณอีกว่า ถ้าครั้งหน้ายังให้เขาไปสู้กับโปเกมอนธาตุไฟอีก เขาจะประท้วงไม่ทำแล้ว]

เมื่อเห็นฉากนี้ คอมเมนต์ก็ระเบิดขึ้นอีกครั้ง

หากเมื่อครู่ทุกคนยังคงสงสัยในความจริงของ "AI อัจฉริยะ" ในเกมนี้อยู่ล่ะก็ ตอนนี้ก็ไม่ต้องสงสัยอีกต่อไปแล้ว—สิ่งที่เรียกว่า AI นี้เป็นของจริงอย่างแน่นอน!

มิฉะนั้น จะมีปฏิกิริยาที่รวดเร็ว แม่นยำ และสมจริงเช่นนี้ได้อย่างไร?

[เวรเอ๊ย AI อัจฉริยะนี่มันล้ำเกินไปแล้ว! นี่มันเหมือนโปเกมอนจริงๆ เลยไม่ใช่เหรอ?]

[นี่ขนาดบทบรรยายยังติดตั้ง AI อัจฉริยะมาด้วยเลยใช่ไหม?]

[คิโมริตัวนี้ซึนเดเระดีจัง ฉันชอบ ที่บอกว่าโปเกมอนทุกตัวมีบุคลิกเฉพาะตัว หมายความว่าอย่างนี้นี่เอง]

[นี่มันทิ้งห่าง AI กากๆ ของเส้นทางแห่งการต่อสู้จากโรงงานแห่งความฝันไป 20 ช่วงตึกเลยไม่ใช่เหรอ? เมื่อเทียบกันแล้ว ของพวกนั้นมันไม่ต่างอะไรกับปัญญาอ่อนประดิษฐ์เลย!]

ในขณะเดียวกัน ซีโรน่าที่มองปฏิกิริยาของคิโมริบนหน้าจอ ก็ถึงกับนิ่งอึ้งไปเล็กน้อยเช่นกัน

ภาพความทรงจำส่วนลึก พลันผุดขึ้นมาในหัวของเธอ

นั่นคือเมื่อหลายปีก่อน ตอนที่เธอเพิ่งได้รับโปเกมอนเริ่มต้น เธอก็เป็นเพียงเด็กผู้หญิงธรรมดาคนหนึ่งเท่านั้น

กาเบรียสในตอนนั้นก็ไม่ได้แข็งแกร่งและสง่างามเหมือนในตอนนี้ เป็นเพียงฟุคามารุที่เพิ่งฟักออกจากไข่...

ในการต่อสู้ครั้งสำคัญครั้งแรกกับเทรนเนอร์รุ่นราวคราวเดียวกัน เนื่องจากความผิดพลาดในการสั่งการของเธอ สุดท้ายจึงจบลงด้วยความพ่ายแพ้

หลังการต่อสู้ ฟุคามารุก็เหมือนกับคิโมริตัวนี้ ยืนเท้าสะเอว เชิดหน้าขึ้น ทำท่าทางโกรธเป็นฟืนเป็นไฟ

แต่ตัวเธอในวัยเด็ก ก็ได้ให้คำสัญญาในทันที

“ฟุคามารุ อย่าโกรธเลยนะ ครั้งนี้เป็นความผิดของฉันเองที่ไม่ควรสั่งการแบบนั้น”

“...ฉันจะพยายามพัฒนาความสามารถในการสั่งการของตัวเองให้ดีขึ้น จะไม่ถ่วงเจ้าแน่นอน ฉันสัญญา!”

“สักวันหนึ่ง เราจะต้องเก่งขึ้นมากๆ! เก่งกว่าเทรนเนอร์ทุกคนเลย!”

คำสัญญาเหล่านั้นทำให้ฟุคามารุเบ้ปาก พ่นลมหายใจออกมาอย่างไม่เต็มใจนัก แล้วจึงขยับเข้ามาใกล้เธอ

ส่วนเรื่องราวหลังจากนั้น...ก็คงไม่ต้องพูดถึงอีก

ในที่สุด เธอก็ได้ทำตามสัญญานั้น

และในตอนนี้...

ซีโรน่ามองคิโมริที่เอามือประสานไว้ที่ท้ายทอยด้วยใบหน้าที่ไม่พอใจ แล้วก็พลันหัวเราะออกมาเบาๆ

ยามนี้...ก็เหมือนกับยามนั้นไม่ใช่หรือ?

นี่ถือว่าเธอได้กลับมาเป็นเทรนเนอร์อีกครั้งหนึ่งหรือเปล่านะ?