บทที่ 27 บอร์ดผู้เล่น, เปิดกล่อง

บทที่ 27 บอร์ดผู้เล่น, เปิดกล่อง

รางวัลสองต่อ ความรู้สึกฟินคูณสอง!

บวกกับสิ่งปลูกสร้างใหม่สองแห่งที่ปลดล็อกไปก่อนหน้านี้

รอบนี้บอกได้คำเดียวว่ากำไรเละ!

ด้วยอานิสงส์จากรางวัลอันมหาศาลของศูนย์บัญชาการ

ใบหน้าที่แข็งทื่อของเมิ่งสั่วก็มีความเคลื่อนไหวในที่สุด มุมปากยกขึ้นเล็กน้อย

"ฟู่ว——"

เสียงลมหายใจหนักหน่วงดังลอดออกมาจากหลังหน้ากากกันแก๊สพิษ

พลทหารใหม่มองไปที่ผู้บัญชาการอย่างเงียบเชียบ รอบนี้พวกเขาเดาเจตนาของผู้บัญชาการไม่ออกจริงๆ

ปืนไรเฟิลพลังงานเล็งเป้าไปที่แกนกลางฐานที่มั่น

ยิง?

หรือไม่ยิง?

เมื่อสัมผัสได้ถึงสายตาอันสงสัยของพลทหารใหม่ เมิ่งสั่วก็ตีหน้าขรึม กลับมาเป็นปกติในทันที

เขามองไปยังแผงข้อมูลที่ปรากฏขึ้นมาด้านหน้าแกนกลางฐานที่มั่น

[ฐานที่มั่น]: เมืองตงหลิน (ฐานที่มั่นขนาดเล็ก)

[ฝ่าย]: มนุษย์

[อันดับ]: 99+ (เขตตะวันออกชายขอบ)

[พลังงาน]: 43%

[คลัง]: หินแหล่งพลังงานขนาดใหญ่ x27, หินแหล่งพลังงานขนาดเล็ก x403, หีบสมบัติฐานที่มั่น x1, เสบียงฐานที่มั่นจำนวนหนึ่ง

[ผลผลิต]: หีบสมบัติ x20 (มีโอกาสเล็กน้อยที่จะสุ่มได้หีบสมบัติระดับสีน้ำเงิน)

[โลก]: ยังไม่เปิด

[ของขึ้นชื่อ]: ฟิกเกอร์ฮัตสึเนะ มิคุ (หนึ่งเดียว)

วินาทีที่เห็นช่องเมนู 'โลก'

เมิ่งสั่วชะงักไป

เขาลองกดดูด้วยความหยั่งเชิง

ทันใดนั้น ระลอกคลื่นก็สั่นไหวแผ่ขยายออกมา

ภาพหน้าจอที่ดูหยาบแต่คุ้นเคยอย่างยิ่งปรากฏขึ้นแก่สายตาของเมิ่งสั่ว

"นี่มัน... บอร์ดผู้เล่นเวอร์ชันแรก?"

สมองทำการกรองคำถามที่ว่า 'ทำไมถึงกดเข้ามาได้' ออกไปโดยอัตโนมัติ เมิ่งสั่วจ้องมองภาพบนแผงข้อมูลด้วยความตกตะลึงระคนสงสัย

ตอนนี้ในบอร์ดมีกระทู้อยู่แค่กระทู้เดียว

หัวข้อกระทู้:

[โลกแดนรกร้างบุกจู่โจมอย่างสะท้านโลก กรอกข้อมูล xxxx รับสิทธิ์ทดสอบช่วง Beta!]

เมิ่งสั่วกดเข้าไปดู ข้างในมีรูปภาพอยู่แค่รูปเดียว

ภาพดูมืดสลัว ดูเหมือนจะอยู่ในถ้ำแห่งหนึ่ง

ผู้รอดชีวิตไม่กี่คนที่สวมชุดคลุมสีดำปิดมิดชิดทั้งตัวกำลังล้อมวงรอบกองไฟเล็กๆ ย่างเนื้ออะไรสักอย่างที่ไม่รู้จัก

ไกลออกไปอีกหน่อย ภายใต้แสงไฟสลัว มีซากศพสัตว์ที่ถูกเซ็นเซอร์เบลอภาพไว้หลายจุดนอนตายอยู่

เมิ่งสั่วดูแวบเดียวก็จำได้ มันคือศพของหมีกลายพันธุ์

ด้านล่างรูปภาพ มีข้อความภาษาโลกแดนรกร้างที่ถูกแปลเป็นภาษาโลกเดิมกำกับไว้:

[เข้าร่วมกับเรา จุดไฟแห่งความหวังของมนุษยชาติ]

ภาพที่ดูแข็งทื่อ

คำบรรยายที่ชวนงุนงง

ช่างแตกต่างจากวิดีโอเปิดตัวสุดอลังการที่ปล่อยออกมาก่อนเซิร์ฟเวอร์เปิดให้เล่นสาธารณะในชาติที่แล้วอย่างสิ้นเชิง

เมิ่งสั่วเลื่อนลงมาดู วินาทีที่เห็นคอมเมนต์ตอบกลับในกระทู้

เขาอดรนทนไม่ไหว เกือบจะหลุดขำออกมา

[ความคิดเห็นตอบกลับกระทู้โลกแดนรกร้างที่ 1]:

「ผู้ใช้งานนิรนามหมายเลข 1」: "นี่มัน xxxx อะไรวะเนี่ย?"

「ผู้ใช้งานนิรนามหมายเลข 2」: "กรอกข้อมูลพ่องมึงสิ!"

「รสชาติจืดชืด」: "ลูกเครียดมากเลย มีผู้ใจบุญคนไหนให้โอกาสบ้าง ขอร้องล่ะ..."

「พี่ชายนักโฆษณา」: "พิซซ่าฮัท... คุ้มคุ้มคุ้มคุ้มคุ้มสุดๆ!"

......

จำนวนการตอบกลับน้อยมาก ส่วนใหญ่เป็นการด่าทอ มีข้อความแปลกๆ ปนมาบ้างเล็กน้อย

และความเห็นที่พิมพ์ยาวหน่อยดันเป็นโฆษณาซะงั้น

เมิ่งสั่วปรับอารมณ์ให้เข้าที่

มุมมองกลับมาที่หัวข้อกระทู้ เขาพยายามนึกย้อนความทรงจำ

โลกแดนรกร้าง เหมือนจะ... มีช่วงทดสอบ Beta จริงๆ สินะ?

แต่เวลาที่แน่นอนนั้นเมิ่งสั่วนึกไม่ออกแล้ว

เขาลองพยายามพิมพ์ตอบกลับ

ไม่มีการตอบสนอง

เมิ่งสั่วไม่มีเบาะแสเกี่ยวกับสถานที่ในรูปภาพเลย แต่ยืนยันได้ว่าที่นั่นไม่ใช่เมืองเฉินซี

คนไม่กี่คนในรูปถูกชุดคลุมดำบดบัง เขาเองก็แยกแยะไม่ออกว่าเป็นใคร

"คงทำได้แค่ติดตามดูต่อไป"

เมิ่งสั่วปิดบอร์ดผู้เล่น

ลำดับต่อไป เข้าสู่ช่วงเปิดหีบสมบัติ

เมิ่งสั่วแตะที่แผงข้อมูลที่ลอยอยู่

คลิกที่หีบสมบัติฐานที่มั่น

กดรับ

หีบสมบัติโลหะสีส้มหีบหนึ่งลอยออกมาจากแกนกลางฐานที่มั่น ปรากฏขึ้นตรงหน้าเมิ่งสั่ว

วินาทีที่เห็นหีบสมบัติสีส้ม หัวใจของเมิ่งสั่วเต้นรัวด้วยความตื่นเต้น

วนเวียนอยู่ในโลกแดนรกร้างมาตั้งสองปีกว่า นี่เป็นครั้งแรกที่เขาได้เห็นหีบสมบัติระดับสีส้ม

ในโลกแดนรกร้าง ความหายากของหีบสมบัติแบ่งตามสี:

ขาว-น้ำเงิน-ม่วง-ส้ม-แดง-สีรุ้ง-ดำ

ยิ่งระดับสูง ของข้างในหีบก็ยิ่งลึกลับซับซ้อน

ข่าวลือบอกว่า โทเท็มตู ของเผ่าออร์ก ก็เปิดออกมาจากหีบสมบัติสีรุ้งนี่แหละ

ลมหายใจเริ่มถี่กระชั้น

สิ่งยั่วยวนใจจากการเปิดหีบสมบัติขนาดมหึมาวางอยู่ตรงหน้า เมิ่งสั่วโยนเรื่อง 'มือทองคำประจำฐานที่มั่น' ทิ้งไปจากสมองจนหมดสิ้น

เซี่ยเสี่ยวจู?

นั่นใคร?

หล่อนมีประโยชน์อะไร?

หล่อนสามารถเปิดหีบสมบัติสีขาวแล้วได้ศูนย์บัญชาการที่เป็นระดับเทพออกมาได้ไหมล่ะ?

เขาแค่นหัวเราะ

เมิ่งสั่วไม่ลังเลอีกต่อไป เปิดหีบสมบัติฐานที่มั่นทันที

คลิก——

กลไกฟันเฟืองภายในหีบหมุนวน หัวใจของเมิ่งสั่วเปี่ยมไปด้วยความคาดหวัง

แผ่นโลหะสีส้มด้านบนหดตัวเปิดออกไปทางสองด้าน

วินาทีที่หีบสมบัติเปิดออก

กลิ่นคาวเลือดเข้มข้นก็พุ่งปะทะใบหน้า

"นี่มัน!"

ลมหายใจของเมิ่งสั่วสะดุดกึก

ขวานยักษ์ที่เต็มไปด้วยกลิ่นอายคาวเลือด ยาวกว่าสามเมตร ทั้งตัวพันธนาการด้วยโซ่ตรวนหนาหนัก ขยายขนาดจากเล็กจนใหญ่ ลอยขึ้นมาจากหีบสมบัติ

รอคอยให้เขารับไป

แผงข้อมูลฐานที่มั่นก็แสดงคุณสมบัติที่เกี่ยวข้องทันทีที่หีบเปิดออก:

[ชื่อ]: ขวานยักษ์ล่ามโซ่

[คุณภาพ]: ส้ม

[ประเภท]: อาวุธหนักระยะประชิด/ระยะไกลแบบผสม

[ข้อจำกัด]: ต้องการค่าพละกำลัง ≥ 25 (ขีดจำกัดมนุษย์ธรรมดาคือ 10)

[ทักษะ]:

①. ขว้างปานองเลือด (กดใช้): สามารถเหวี่ยงโซ่ตรวนเพื่อโจมตีวงกว้างในระยะกลาง-ไกล เมื่อโซ่รัดพันเป้าหมายแล้วจะสามารถดึงคมขวานกลับมาได้ทันที (ติดสถานะเลือดไหล)

②. ทุบกระดูกป่น (ติดตัว): เมื่อโจมตีระยะประชิด ฟันเลื่อยที่สันขวานจะกระตุ้นสถานะ 「กระดูกป่นปี้」 สร้างความเสียหายแบบตายทันที เพิ่มเติมต่อสิ่งมีชีวิตขนาดใหญ่ หากโจมตีโดนส่วนหัวหรือกระดูกสันหลัง ความเสียหายเพิ่มขึ้น 300%

③. ไอโลหิตกัดกร่อน (ติดตัว): ปลดปล่อยไอโลหิตคลุ้มคลั่งขณะโจมตี ทำให้ศัตรูรอบข้างติดสถานะ 「ติดเชื้อ」 (ลดเลือดต่อเนื่อง, เคลื่อนที่ช้าลง) ไม่มีผลต่อสิ่งมีชีวิตประเภทซอมบี้ แต่จะเสริมผลความคลุ้มคลั่งให้กับซอมบี้ฝ่ายเดียวกัน

หมายเหตุ: ขวานยักษ์ล่ามโซ่ไม่สามารถถูกทำลายได้ด้วยวิธีการทั่วไป

เชี่ย!

เมิ่งสั่วคาดไม่ถึงเลยว่า เขาจะเปิดได้ขวานยักษ์ล่ามโซ่ของบุทเชอร์

ทั้งที่เล่มที่อยู่ตรงสี่แยกนั่น เขายังไม่ได้ไปเก็บเลยแท้ๆ...

เขารวบรวมแรงทั้งหมด พยายามจะยกขวานยักษ์ล่ามโซ่ขึ้น

ไม่ขยับเลยแม้แต่นิดเดียว

"......"

ข่าวดี: เปิดได้อาวุธส้ม

ข่าวร้าย: ใช้ไม่ได้

สิ่งที่ทำให้เมิ่งสั่วพูดไม่ออกที่สุดคือ

ข้างๆ ขวานยักษ์ล่ามโซ่ ยังมีของแถมชิ้นเล็กๆ ที่ทั้งคุ้นเคยและแปลกหน้าแนบมาด้วย:

[ฟิกเกอร์ฮัตสึเนะ มิคุ: รุ่นลิมิเต็ดขุนพลหลิงหลิง]

มองดูเด็กสาวผมทวินเทลในกล่องใส ที่ถือต้นหอมรูปขวาน สวมชุดเกราะเต็มยศ และทำหน้าตาขึงขังจริงจัง รอยยิ้มบนหน้าเมิ่งสั่วหายไปจนเกลี้ยง

เขาฉุกคิดอะไรบางอย่างได้ จึงเปิดคลังฐานที่มั่น แล้วกดนำฟิกเกอร์อีกสามตัวออกมา

เรียงกันเป็นระเบียบ

ฮัตสึเนะ มิคุ เวอร์ชัน เล่าปี่-กวนอู-เตียวหุย มากันครบองค์ประชุม ไม่ตกหล่นสักตัว

"......"

"เก็บสะสมอีกสักพัก คงเปิดร้านขายฟิกเกอร์ได้แล้วมั้ง..."

"ขายฟิกเกอร์ในโลกแดนรกร้างเนี่ยนะ..."

"จะว่าไป ฟิกเกอร์คุณภาพระดับนี้ ถ้าเป็นในชาติก่อน อย่างน้อยๆ ก็ต้องตัวละเป็นหมื่นแล้วใช่ไหม?"

ทันใดนั้น เมิ่งสั่วที่นึกอะไรขึ้นได้ก็ตาเป็นประกาย

เท่าที่เขารู้

ในโลกแดนรกร้าง มี กลุ่มคน บางพวกที่ชอบสะสมของพรรค์นี้อยู่จริงๆ...

ในสายตาของ 'คน' พวกนั้น ฟิกเกอร์ดูเหมือนจะเป็นสินค้าที่มีค่าใช้แลกเปลี่ยนได้

เชี่ย!

นี่มันช่องทางรวยชัดๆ!

ความคิดของเมิ่งสั่วเปิดกว้างขึ้นทันที

แถมต่อให้หาลูกค้าเป้าหมายในโลกแดนรกร้างไม่เจอ

รอให้เกมเปิดตัวสู่สาธารณะ เขาก็สามารถเอาไปขายเทล็อตใหญ่ให้พวกผู้เล่นได้อย่างง่ายดาย!

พอจินตนาการถึงภาพร้านฟิกเกอร์ที่ขายดีเป็นเทน้ำเทท่า

ภาพตัวเองยืนฉีกยิ้มให้กับผู้เล่น หรือแม้กระทั่งพวกผิวเขียวและเผ่าต่างดาวอื่นๆ เพื่อเชียร์ขายฟิกเกอร์ ท่ามกลางสายตาอันเงียบเชียบของเหล่าพลทหารใหม่ รอยยิ้มของเมิ่งสั่วก็แข็งค้างบนใบหน้า

นั่นสินะ

หาตัวแทนจำหน่ายน่าจะเหมาะสมกว่า

......

"ฟู่ว——"

เสียงลมหายใจหนักหน่วงดังลอดออกมาจากหน้ากากกันแก๊สพิษ

ด้านข้าง พลทหารใหม่ประคองปืนไรเฟิลพลังงาน ระแวดระวังความเคลื่อนไหวรอบด้าน

พวกเขาคอยสังเกตอากัปกิริยาของผู้บัญชาการอยู่ตลอดเวลา เพื่อที่จะได้รับคำสั่งใหม่ได้ทันท่วงที

และก็ไม่ผิดจากที่คาด ภาพที่เมิ่งสั่วยิ้มให้กับฮัตสึเนะ มิคุ ถูกพลทหารใหม่เห็นเข้าเต็มตา

พวกเขาไม่ได้สนใจสิ่งของต่างๆ ที่จู่ๆ ก็โผล่ขึ้นมาหรอก

พวกเขารู้เพียงแค่ว่า

ผู้บัญชาการ ดูเหมือนจะสนใจเจ้ามนุษย์ตัวเล็กที่ประณีตงดงามพวกนี้เป็นพิเศษ