บทที่ 26 ฐานที่มั่นขนาดเล็ก: เมืองตงหลิน

บทที่ 26 ฐานที่มั่นขนาดเล็ก: เมืองตงหลิน

"ปลดล็อกสิ่งปลูกสร้างใหม่อีกแล้ว"

"หมายความว่า ไม่ใช่แค่การอัปเกรดเท่านั้นที่จะปลดล็อกสิ่งปลูกสร้างใหม่ได้สินะ?"

เมิ่งสั่วคาดไม่ถึงว่าการทำลายรังซอมบี้จะช่วยปลดล็อกสิ่งปลูกสร้างใหม่ได้ด้วย เรื่องนี้ทำเอาเขาประหลาดใจเล็กน้อย

เขาไม่ได้รีบร้อนเข้าไปตรวจสอบในทันที แต่เตรียมที่จะรับของรางวัลรวดเดียวในภายหลัง

ในช่วงจังหวะพักฟื้นคืนแรงกาย

เมิ่งสั่วพยุงร่างกายที่อ่อนล้าและเจ็บปวดขึ้นมา แล้วกวาดสายตามองไปรอบๆ

แสงยามเช้าอันเลือนรางสาดส่องเข้ามาทางหน้าต่าง พยายามอย่างยิ่งที่จะส่องสว่างห้องสมุดที่ถูกปกคลุมไปด้วยคราบสีแดงดำ

ภาพเบื้องหน้าช่างน่าอึดอัดจนแทบขาดใจ

แตกสลาย

นองเลือด

สกปรกโสโครก

ดูไม่ได้เลยแม้แต่น้อย

ไม่มีที่ไหนที่สะอาดหรือสมบูรณ์เลยสักแห่ง ทุกหนทุกแห่งเต็มไปด้วยซากของรังซอมบี้

มีเพียงบางมุมเท่านั้นที่ยังหลงเหลือเศษซากหนังสือที่ถูกเลือดสีดำกัดกร่อนไปนานแล้ว เป็นเครื่องยืนยันถึงประโยชน์ใช้สอยในอดีตของสถานที่แห่งนี้

ดูท่าทาง คงมีแต่ต้องทุบทิ้งแล้วสร้างใหม่สถานเดียว

ไม่ใช่แค่ที่นี่ แต่อาคารและถนนหนทางทั้งเมืองแห่งนี้จำเป็นต้องได้รับการบูรณะขนานใหญ่

การหยั่งรากของพวกซอมบี้ ทำให้เมืองแห่งนี้ไม่สามารถอยู่อาศัยตามปกติได้มานานแล้ว

"งานช้างเลยแฮะ..."

สีหน้าของเมิ่งสั่วดูซับซ้อน

สิ่งที่ทำให้เขารู้สึกหนักใจยิ่งกว่า คือศพที่เกลื่อนกลาดอยู่เต็มถนนด้านนอกนั่น

"แค่ก— เฮ้อ—"

เมื่อฟื้นฟูความสามารถในการเคลื่อนไหวขั้นพื้นฐานได้แล้ว เมิ่งสั่วก็ค่อยๆ ปีนลงไปในหลุมโดยมีพลทหารใหม่คอยช่วยเหลือ

เขาปรับตัวให้ชินกับพื้นผิวที่นุ่มหยุ่นและเหนียวเหนอะหนะ

เขาเดินตามหลังพลทหารใหม่ เหยียบย่ำไปบนซากของรังซอมบี้ มุ่งหน้าสู่แกนกลางของเมืองที่ถูกปิดตายมานานหลายปี

ผลึกทรงสี่เหลี่ยมข้าวหลามตัดขนาดใหญ่ชิ้นหนึ่ง กำลังเปล่งแสงอันเลือนรางออกมา

แกนกลางฐานที่มั่นซึ่งเป็นตัวแทนของเมืองทั้งเมืองที่เขาเฝ้าถวิลหามานาน อยู่ตรงหน้าแล้ว

น่าแปลกที่ภายในใจของเขากลับไม่ได้ตื่นเต้นขนาดนั้น

มันสงบนิ่งอย่างน่าประหลาด

เมื่อหวนนึกถึงกระทู้เกี่ยวกับการยึดครองฐานที่มั่นในบอร์ดผู้เล่นเมื่อชาติที่แล้ว เมิ่งสั่วก็ยื่นฝ่ามือออกไป แตะสัมผัสที่พื้นผิวของผลึกเบาๆ

ชั่วพริบตานั้น

ผลึกทรงสี่เหลี่ยมข้าวหลามตัดก็ระเบิดแสงสีขาวเจิดจ้าออกมา

เสียงเครื่องจักรที่แตกต่างจากศูนย์บัญชาการดังขึ้นที่ข้างหูของเมิ่งสั่ว:

[ตรวจพบแกนกลางฐานที่มั่นที่ยังไม่ถูกยึดครอง ต้องการยึดครองหรือไม่?]

"ยึดครอง"

สิ้นสุดการเลือกของเมิ่งสั่ว ภาพเบื้องหน้าก็เปลี่ยนแปลงไปอย่างฉับพลัน

หมอกเลือดที่ลอยฟุ้งอยู่ในอากาศ กำลังสลายตัวไปในระดับที่มองเห็นได้ด้วยตาเปล่า

ลำแสงสายหนึ่งพุ่งทะยานขึ้นสู่ท้องฟ้า ทะลุชั้นเมฆ และคงอยู่อย่างนั้นเนิ่นนานไม่จางหาย

สรุปสถานการณ์การรบในครั้งนี้:

[สังหารซอมบี้ธรรมดา (รวมพวกคลั่ง)]: 13,000+

[สังหารพวกกลายพันธุ์]: 65

[สังหารบอสประจำฐานที่มั่น (บุทเชอร์)]: 1

[ทำลายรังซอมบี้]: 1

[สังหารออร์ก]: 5

[สังหารหมาป่ากลายพันธุ์]: 3

[พลทหารใหม่เสียชีวิต]: 404

[สุนัขทหารเสียชีวิต]: 11

[พลทหารผ่านศึกเสียชีวิต]: 19

——————

[ได้รับแต้ม]: 178,810+ (รวมแต้มที่ใช้ไปแล้ว)

[เลื่อนขั้นพลทหารผ่านศึก]: 53 (รวมจำนวนพลทหารผ่านศึกที่เสียชีวิต)

.....

ในขณะเดียวกัน

นอกเมือง ป่าทางทิศเหนือ

อากาศหลังฝนตกนั้นสดชื่นเป็นอย่างมาก แม้แต่กลิ่นเหม็นเน่าที่ศพส่งออกมาในป่าก็ยังถูกชะล้างไปไม่น้อย

กลุ่มนักฆ่าแมลงเต่าทองที่หลบพายุฝนมาทั้งคืนเก็บสัมภาระเสร็จเรียบร้อย และทยอยเดินออกมาจากโพรงต้นไม้ที่พวกมันสร้างขึ้น

พวกมันมารวมตัวกัน สื่อสารกันเล็กน้อย แล้วเตรียมตัวเดินทางกลับไปยังโรงพยาบาลแมลงเต่าทอง

วูบ—

ทันใดนั้น

ลำแสงสีขาวเจิดจ้าพุ่งขึ้นสู่ท้องฟ้าจากฐานที่มั่นที่อยู่ไม่ไกล ดึงดูดความสนใจของนักฆ่าแมลงเต่าทองทุกตัว

หัวหน้าแผนกแมลงเต่าทองเงยหน้าขวับ มองไปยังทิศทางที่ลำแสงตั้งอยู่ ดวงตาประกอบขยายกว้างขึ้นฉับพลัน ภายในใจเกิดคลื่นลมโหมกระหน่ำ

ฐานที่มั่นซอมบี้—

เปลี่ยนเจ้าของแล้ว!

มันคิดไม่ถึงเลยว่า บุทเชอร์ที่ต่อให้แพทย์สิบคนร่วมมือกันก็ยังอาจเอาชนะไม่ได้

กลับพ่ายแพ้ไปแล้ว

สายตาจับจ้องไปที่ลำแสงนั้น

ลำแสงนำพามาซึ่งกลิ่นอายที่อ่อนโยนและเยียวยา แผ่ขยายออกไปด้านนอกอย่างรวดเร็ว จนกระทั่งครอบคลุมฐานที่มั่นทั้งแห่ง จึงได้หยุดลง

หัวหน้าแผนกแมลงเต่าทองใช้ความคิดอย่างรวดเร็ว

ฝูงหมาป่ากลายพันธุ์กลุ่มนั้นมันพอจะรู้อยู่บ้าง ก็แค่พวกมอนสเตอร์ป่าที่ไม่มีที่อยู่เป็นหลักแหล่งกลุ่มหนึ่ง ย่อมไม่มีทางยึดฐานที่มั่นซอมบี้ที่มีบุทเชอร์คอยเฝ้าอยู่ได้แน่

ถ้ามองในมุมนี้ คำตอบที่เหลืออยู่ก็มีเพียงหนึ่งเดียว

ผู้ชนะคนสุดท้าย

คือกลุ่มมนุษย์ที่ไม่มีที่มาที่ไปพวกนั้น...

เมื่อคิดได้ดังนี้ ลมหายใจของหัวหน้าแผนกแมลงเต่าทองก็เริ่มถี่กระชั้น

ไม่ใช่แค่หัวหน้าแผนกแมลงเต่าทอง นักฆ่าแมลงเต่าทองตัวอื่นๆ ก็รู้สึกตกตะลึงเช่นเดียวกัน

ที่แสดงออกชัดเจนที่สุดคือนักฆ่าแมลงเต่าทองตัวที่ตัวเล็กที่สุดนั่น

"ได้ข้อมูลเด็ดแล้ว!"

"ฐานที่มั่นซอมบี้ถูกตีแตกแล้วล่ะ!"

นักฆ่าแมลงเต่าทองตัวจิ๋วกระโดดโลดเต้นอยู่บนพื้นหญ้าอย่างตื่นเต้น แก้มป่องๆ แดงระเรื่อ ราวกับว่ามันเป็นคนตีฐานที่มั่นแตกเองอย่างนั้นแหละ

"บังเอิญจังนะ ลำแสงชัดซะขนาดนี้ กองกำลังอื่นๆ เขารู้กันหมดแล้วล่ะมั้ง"

มีนักฆ่าแมลงเต่าทองตัวหนึ่งสาดน้ำเย็นใส่

"ขายให้หมอคนอื่นในฐานที่มั่นได้นะ!"

นักฆ่าแมลงเต่าทองตัวจิ๋วยังคงยิ้มไม่หุบ พูดจาทำเอาแมลงอื่นอึ้ง

"......"

นักฆ่าแมลงเต่าทองที่สาดน้ำเย็นชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะตกอยู่ในห้วงความคิด ไตร่ตรองถึงความเป็นไปได้ของวิธีนี้

นี่มัน... ได้ ได้เหรอ?

ดูเหมือนจะไม่ใช่ว่าเป็นไปไม่ได้นะ?

หัวหน้าแผนกแมลงเต่าทองจ้องมองลำแสงที่ค่อยๆ จางหายไป พลางคำนวณในใจเงียบๆ ว่าควรจะเข้าไปติดต่อกับเจ้าของคนใหม่ที่นั่น เพื่อเปิดตลาดหาลูกค้าใหม่ๆ ดีหรือไม่

เพราะช่วงนี้ธุรกิจไม่ค่อยจะดีเท่าไหร่...

มนุษย์ น่าจะคุยง่ายกว่าซอมบี้ละมั้ง?

สายตาของมันกวาดมองผ่านเจ้าเด็กใหม่ที่กระตือรือร้นตัวนั้น ความคิดในใจเริ่มก่อตัวเป็นรูปเป็นร่าง

.....

ไม่ใช่แค่นักฆ่าแมลงเต่าทอง กองกำลังต่างๆ รอบเมืองตงหลินต่างก็สังเกตเห็นลำแสงสายนี้

ปฏิกิริยาของพวกมันแตกต่างกันไป—

สงสัย

หวาดระแวง

ตื่นตะลึง

กระเหี้ยนกระหือรือ

การตีฐานที่มั่นซอมบี้แห่งนั้นให้แตกไม่ใช่เรื่องง่าย

เจ้าของใหม่ของฐานที่มั่น ตอนนี้คงจะอ่อนแอมากสินะ...?

บางกลุ่มถึงกับเริ่มรวบรวมพรรคพวก วางแผนจะฉวยโอกาสตอนที่อีกฝ่ายอ่อนแอเข้าไปกอบโกยผลประโยชน์

กลุ่มที่โกรธแค้นและงุนงงที่สุด หนีไม่พ้นกองทัพใหญ่ออร์กที่ตั้งค่ายพักแรมอยู่ในป่าทางทิศใต้ของเมือง

ทันทีที่ลำแสงพุ่งขึ้นฟ้า

ผู้บัญชาการออร์กนำกลุ่มพวกผิวเขียววิ่งออกมาจากกระโจม หน้าเขียวปัด

หรือว่าหน่วยลาดตระเวนที่ตัวเองส่งออกไปจะโซโล่เคลียร์ฐานที่มั่นซอมบี้ได้แล้ว??

หรือว่าโดนกองกำลังอื่นชิงตัดหน้าไปก่อน?

ไม่ว่าจะยังไงก็ตาม

"WAAAGH!!!"

"Waaaaaagh!!!"

.....

และกลุ่มที่ตื่นเต้นที่สุด ย่อมหนีไม่พ้นเหล่าผู้รอดชีวิตในเมืองตงหลิน

พวกเขารู้สึกได้ถึงความเปลี่ยนแปลงของเมืองตงหลินอย่างชัดเจน

ยามเมื่อแสงสีขาวกวาดผ่านร่างกาย พวกเขาสัมผัสได้ถึงความอบอุ่นที่ห่างหายไปนาน

แม้แต่อาการบาดเจ็บเรื้อรังก็ยังได้รับการเยียวยา

เมื่อมองดูพลทหารใหม่ที่หลั่งไหลไปยังใจกลางเมืองอย่างต่อเนื่องตามท้องถนน ผู้รอดชีวิตก็เชื่อเสียทีว่า ทหารที่แต่งกายประหลาดเหล่านี้ ได้สร้างปาฏิหาริย์ขึ้นแล้วจริงๆ!

กลางถนน

ผู้เฒ่าหลี่เงยหน้ามองลำแสงที่ใจกลางเมือง ดวงตาที่ฝ้าฟางเริ่มมีน้ำตาคลอหน่วย

ด้านข้าง

หญิงสาวที่วางถุงเสบียงลงเดินออกมาจากอาคารภายใต้การอนุญาตของพลทหารใหม่

เธอสัมผัสถึงความเปลี่ยนแปลงในร่างกาย สีหน้าดูซับซ้อน

ภายในอาคารข้างๆ

เด็กหญิงสองคนสัมผัสความเปลี่ยนแปลงในตัวอย่างประหลาดใจ

ร่างกายที่อ่อนแอและขี้โรคของพวกเธอ ดูเหมือนจะไม่เจ็บปวดอีกต่อไปแล้ว

ย่านที่พักอาศัยรอบนอกเมือง

หวังรุ่ยและเซี่ยเสี่ยวจูเดินออกมาจากอาคารภายใต้การอนุญาตของพลทหารใหม่

พวกเขามองลำแสงที่พุ่งเสียดฟ้าอยู่กลางเมือง เชื่อมโยงกับความเปลี่ยนแปลงในร่างกาย ก็รู้ได้ทันทีว่าเกิดอะไรขึ้น

ความอกสั่นขวัญแขวนตลอดทั้งคืน ในที่สุดตอนนี้ก็วางใจลงได้เสียที

หวังรุ่ยตื่นเต้นจนเก็บอาการไม่อยู่ ถอนหายใจพลางกล่าวว่า

"กะแล้วเชียว ฉันรู้อยู่แล้วว่าสายตาของฉันไม่มีพลาด!"

เซี่ยเสี่ยวจู "......"

.....

ทางด้านเมิ่งสั่ว เขาเป็นคนแรกที่ถูกลำแสงกวาดผ่าน ความเหนื่อยล้าทั่วทั้งร่างพลันมลายหายไปจนหมดสิ้น

พร้อมกันนั้น

ชุดตัวอักษรข้อมูลดิจิทัลก็ล้อมรอบตัวเขา ข้อมูลเกี่ยวกับฐานที่มั่นหลั่งไหลเข้ามาในสมอง

เสียงเครื่องจักรที่ไร้อารมณ์ดังขึ้นที่ข้างหูไม่หยุดหย่อน:

[ฐานที่มั่นขนาดเล็ก: เมืองตงหลิน ถูกยึดครองแล้ว]

[เปิดใช้งานกระดานจัดอันดับโซน]

[เปิดใช้งานหน้าต่างฝ่าย]

[ได้รับรางวัลการยึดครอง]:

①. หินแหล่งพลังงานขนาดใหญ่ x7, หินแหล่งพลังงานขนาดเล็ก x103

②. หีบสมบัติฐานที่มั่น x1 (สีส้ม)

③. เสบียงฐานที่มั่นจำนวนหนึ่ง

(เสบียงประกอบด้วย):

ขนมปังแข็งคุณภาพต่ำใกล้หมดอายุ x130

น้ำดื่มบรรจุขวดที่ปนเปื้อน x98

เนื้อตากแห้งปริศนา x223

ได้รับเพิ่มเติม: 「ฟิกเกอร์ฮัตสึเนะ มิคุ: รุ่นลิมิเต็ดแบบสามก๊ก x3」 (ปลดล็อกตามค่าสถานะของผู้ดูแลคนใหม่ — ของขึ้นชื่อเฉพาะเมืองตงหลิน)

เมื่อเห็นข้อมูลบรรทัดสุดท้าย เมิ่งสั่วถึงกับยืนนิ่งเงียบ

นี่มันอะไรกัน?

ร่างสถิตฟิกเกอร์โดยกำเนิดหรือไง?

"ฮะ..."

"......"

สีหน้าของเขาแข็งค้างไปเล็กน้อย

หลังจากรับข้อมูลแจ้งเตือนจากโลกแดนรกร้างจนครบ เสียงเครื่องจักรที่เย็นชาและคุ้นเคยก็ดังขึ้นที่ข้างหูเมิ่งสั่ว:

[ตรวจพบว่าผู้บัญชาการยึดครองฐานที่มั่นแห่งแรกได้แล้ว สิทธิ์ของผู้บัญชาการได้รับการขยายเพิ่มเติม]

[ปลดล็อกหน้าต่างแผนที่]

[ปลดล็อกแถบค่าประสบการณ์]

[ได้รับรางวัล]:

แต้ม x10,000

ค่าประสบการณ์ผู้บัญชาการ 40%

แพ็กเกจหน่วยรบเลเวล 2 x1