บทที่ 28 - เทพแห่งการทำลายล้าง

บทที่ 28 - เทพแห่งการทำลายล้าง

◉◉◉◉◉

อันที่จริงจอร์จจะจุมพิตแหวนของอีธานหรือไม่ก็ไม่สำคัญแล้ว

เมื่อเขาขับรถมาถึงคฤหาสน์ของตระกูลปอเลตต้าอย่างรวดเร็วและเดินเข้าไปคนเดียว เรื่องนี้ก็จบลงแล้ว

ผู้คนรู้เพียงผลลัพธ์เดียว นั่นก็คือ ตระกูลเอวันส์แพ้ให้กับตระกูลปอเลตต้า

และ อย่าได้ไปยุ่งกับตระกูลปอเลตต้าเด็ดขาด มิฉะนั้นผลลัพธ์จะน่าสังเวชมาก

จอร์จคือข้อพิสูจน์ที่ดีที่สุด

หลังจากส่งจอร์จไปแล้ว อีธานก็ไม่ได้นอน

เขากำลังสรุปและทบทวนทุกสิ่งที่เกิดขึ้นในช่วงนี้

การเสนอขอโรงงานนั้นกับจอร์จเป็นความคิดที่เกิดขึ้นกะทันหันจริงๆ แต่ไม่ใช่ว่าเขาสนใจของประดับอะไรจริงๆ แต่เป็นเพราะหลังจากที่เขาและอันยาได้หารือกันแล้ว ก็เห็นพ้องต้องกันว่า โรงงานนั้นแม้ภายนอกจะแปรรูปของประดับ แต่ในความเป็นจริงแล้วเบื้องหลังจะต้องใช้สำหรับผลิตเหล้าเถื่อนอย่างแน่นอน

เพราะเวลาที่เปิดทำการนั้นไม่ถูกต้อง

ในช่วงเวลานี้ ธุรกิจที่ทำกำไรได้มากที่สุดมีเพียงเหล้าเถื่อน ตระกูลเอวันส์ก็ไม่ใช่การกุศล พวกเขาคงไม่ใช้เงินและเวลามากมายไปกับสิ่งที่ไม่มีผลตอบแทน

จากปฏิกิริยาของจอร์จในภายหลังก็สามารถเห็นได้ว่า การคาดเดาของพวกเขาไม่มีปัญหา

นี่เป็นธุรกิจที่ดีจริงๆ

แม้ว่าจะมีโรงงานเหล้าเถื่อนใต้ดินของโรงแรมหอยมุกงาม แต่ขนาดของที่นั่นก็ยังเล็กเกินไป แม้ว่าจะพอรับมือกับสถานการณ์ในปัจจุบันได้ แต่การจัดหาในภายหลังก็จะลำบาก

และการสร้างโรงงานเหล้าเถื่อนขึ้นมาใหม่ ไม่เพียงแต่ต้องใช้เงินลงทุนมหาศาล การเลือกสถานที่ ขั้นตอนต่างๆ วิธีการซ่อนเร้นก็เป็นเรื่องยุ่งยาก

ตอนนี้ดีแล้ว จอร์จส่งมอบสถานที่ที่มีเอกสารครบถ้วน แม้กระทั่งจ้างคนงานไว้ให้เขาโดยตรง

จอร์จเป็นคนดีจริงๆ

หลังจากที่อีธานคิดอยู่ครู่หนึ่ง เขาก็โทรศัพท์ไปหาซานโดรอีกครั้ง อธิบายความคิดที่เขาอยากจะให้ตระกูลเอวันส์เข้าร่วมธุรกิจด้วยอย่างง่ายๆ

เกี่ยวกับเรื่องนี้ ซานโดรเพียงแค่บอกว่า ธุรกิจเป็นสิ่งที่อีธานเสนอขึ้นมา เขาอยากจะทำอย่างไรก็ได้

ซานโดร เป็นสุนัขจิ้งจอกเฒ่าจริงๆ

อีธานคาดเดาความคิดของเขาไม่ออก

ราตรียาวนาน อีธานไม่มีใจจะนอน

ดังนั้นเขาจึงให้อันยาชงชาใหม่อีกกาหนึ่ง แล้วก็เริ่มทดลองความสามารถใหม่ล่าสุดของตนเอง

ใช่แล้ว ก็คือสิ่งที่เขาได้เรียนรู้ในห้องสอบสวนของสถานีตำรวจอย่างกะทันหัน การใช้คำพูดกระตุ้นความรุนแรงของผู้อื่น

นี่เป็นทิศทางใหม่โดยสิ้นเชิง หากสามารถนำไปใช้ได้อย่างชาญฉลาด พลังของความสามารถก็เพิ่มขึ้น ในอนาคต ประโยคเดียวก็อาจจะทำลายกองทัพของผู้อื่นได้

แต่อันยากลับไม่ให้ความร่วมมือเท่าที่ควร

ไม่รู้ว่าเป็นเพราะจิตใจของเธอแข็งแกร่งเกินไป หรือเป็นเพราะความภักดีที่เธอมีต่ออีธานสูงเกินไป ไม่ว่าอีธานจะใช้คำพูดกระตุ้นเธออย่างไร ก็ไม่มีผล

ในขณะที่เขากำลังจะหาลูกน้องคนอื่นมาลองดู ทันใดนั้นก็รู้สึกได้ถึงเจตนาร้ายที่รุนแรงอย่างยิ่งกำลังใกล้เข้ามา

เขารีบชักปืนพกออกมา เล็งไปที่ตำแหน่งระเบียง

เจตนาร้ายนั้นมาจากทิศทางนั้น

อันยาไม่จำเป็นต้องให้อีธานพูด ก็ชักปืนออกมาเช่นกัน

ความเงียบ

หนึ่งนาที

ประตูระเบียงเปิดออก ร่างหนึ่งพุ่งเข้ามา

ในขณะที่อีธานกำลังจะลั่นไก คนคนนั้นก็เอ่ยปากพูด เสียงแปลกหน้าและคุ้นเคย

“อย่าเพิ่งยิง อย่าเพิ่งยิง ข้าเอง ข้าเอง ลุงเครกของเจ้า เด็กดี ช่างเฉียบแหลมจริงๆ”

คือเครนเกอร์

เขายังคงแต่งกายด้วยเสื้อเชิ้ตและสายเอี๊ยมเหมือนเดิม ไม่กลัวความหนาวเย็นเลยแม้แต่น้อย กลับมีท่าทีร้อนแรง

“เครก ท่านมาได้อย่างไร”

อีธานเก็บปืน

“เจ้าลืมแล้วหรือ เมื่อคืนข้าบอกแล้วว่าจะเอาหนังสือพิมพ์สัจธรรมมาให้เจ้า”

เครกพูดพลางหยิบม้วนหนังสือพิมพ์ออกมาจากอก โบกไปมาให้อีธานดู

“ปิดประตูซะ ครั้งหน้าจำไว้ว่าให้เข้าทางประตูหน้า” อีธานพูดอย่างไม่พอใจ

“ครั้งหน้าแน่นอน” เครกหัวเราะหึๆ เดินเข้ามา แล้วก็เหมือนนึกอะไรขึ้นมาได้ ตบมือแล้วพูดว่า “ใช่แล้ว ไอ้หนู เจ้าเก่งจริงๆ สามารถทำให้จอร์จมาที่บ้านเพื่อก้มหัวยอมรับผิดต่อเจ้าได้ นี่เป็นเรื่องที่แม้แต่พ่อของเจ้าก็ทำไม่ได้ ถ้าเขารู้เข้า เกรงว่าจะดีใจจนคลานออกมาจากหลุมศพ”

เมื่อพูดถึงหลุมศพ เขาก็เงียบไปครู่หนึ่ง

“วันนี้ข้าไปวางดอกไม้ที่หลุมศพของเขามาแล้ว”

“ข้างนอกข่าวแพร่เร็วขนาดนี้เลยหรือ” อีธานประหลาดใจเล็กน้อย

“ไม่ใช่แค่แพร่เร็ว ตั้งแต่เมื่อคืน ทุกคนก็จับตาดูจอร์จอยู่ ตอนนี้เขากลายเป็นเรื่องตลกที่ใหญ่ที่สุดในโลกใต้ดินของวินสเตอร์ไปแล้ว”

เครกทำท่าหัวเราะ อีธานกลับยื่นมือไปหาเขา ขอหนังสือพิมพ์

นั่นเป็นผลลัพธ์ที่คาดการณ์ไว้แล้ว เขาไม่สนใจแล้ว

เครกดูไม่พอใจเล็กน้อย แต่ก็ยื่นหนังสือพิมพ์ให้อีธาน

หนังสือพิมพ์สัจธรรม

แตกต่างจากหนังสือพิมพ์ทั่วไป แค่มองดูตัวอักษรของหนังสือพิมพ์ฉบับนี้ อีธานก็รู้สึกแปลกๆ แล้ว ตัวอักษรบนหนังสือพิมพ์เหล่านั้นราวกับมีชีวิต กำลังบิดเบี้ยวเบาๆ

“อันยา เจ้ามาดูด้วยกัน”

“นางอ่านออกหรือ” เครกสงสัยเล็กน้อย แล้วก็รีบพูดต่อ “ข้าไม่ได้หมายความอย่างนั้น หนังสือพิมพ์ฉบับนี้มีเพียงผู้มีนามที่แท้จริงเท่านั้นที่สามารถมองเห็นได้ คนทั่วไปมองเห็นเป็นเพียงกระดาษเปล่า”

“นางเป็นผู้มีนามที่แท้จริงแล้ว”

“จริงหรือ ข้าไม่รู้สึกเลย กลิ่นอายซ่อนเร้นได้ดีขนาดนี้เลยหรือ” เครกมองอันยาอย่างสงสัย

อันยาไม่สนใจเขา มองแต่หนังสือพิมพ์

“หนังสือพิมพ์ฉบับนี้ใครเป็นคนออก”

“ดวงตาแห่งสัจธรรม นี่ไง ก็คือเครื่องหมายนี้” เครกชี้ไปที่ดวงตาที่เบิกกว้างในแนวตั้งข้างๆ คำว่าหนังสือพิมพ์สัจธรรมบนหนังสือพิมพ์แล้วพูด

ดวงตานี้ออกแบบมาอย่างโบราณมาก มีความรู้สึกเหมือนศิลปะก่อนศตวรรษที่สาม

อีธานใช้ประสบการณ์ของร่างเดิมตัดสินดู

และเมื่อจ้องมองดวงตานั้นอยู่ครู่หนึ่ง จะรู้สึกเวียนศีรษะ และยังรู้สึกเหมือนว่ามันกำลังแอบมองคุณอยู่ด้วย

“อย่าจ้องมันนานเกินไป มันก็จะมองเจ้า การถูกดวงตาแห่งสัจธรรมจ้องมองไม่ใช่เรื่องดีอะไร” เครกปิดดวงตานั้นโดยตรง

“ดวงตาแห่งสัจธรรมเป็นกลุ่มลับหรือ”

“ถูกต้อง และยังเป็นประเภทของนามที่แท้จริงด้วย” เครกพูดพลางพลิกไปที่หน้าที่สอง บนหน้านี้ไม่มีเนื้อหาอื่น มีเพียงรายชื่อนามที่แท้จริงจำนวนมาก

“นี่คือประเภทของนามที่แท้จริงที่ทราบกันดีอยู่แล้วทั่วโลก”

อีธานนับคร่าวๆ มีทั้งหมดสิบห้าชนิด

และดวงตาแห่งสัจธรรมก็อยู่ในอันดับที่ห้า นามที่แท้จริงแรกของมันคือผู้สังเกตการณ์ที่เยือกเย็น ด้านหลังมีตัวอักษรที่บิดเบี้ยวราวกับหนอนที่อีธานไม่เข้าใจเลยแม้แต่น้อยแนบอยู่ด้วย

เพียงแค่มองดูตัวอักษรแถวนี้ อีธานก็รู้สึกไม่สบายใจแล้ว แต่ก็รู้สึกได้รางๆ ว่านามแห่งพระเจ้าที่แท้จริงของเขากำลังสั่นสะเทือน ราวกับได้รับการสะท้อนกลับ

“นี่คือภาษาโบราณหรือ”

“ถูกต้อง” เครกพยักหน้า จากนั้นนิ้วของเขาก็เลื่อนลงมา จนกระทั่งเลื่อนมาถึงแถวที่สองจากล่างสุดจึงหยุดลงแล้วพูดว่า

“นี่คือประเภทนามที่แท้จริงของเรา”

มันถูกตั้งชื่อว่า เทพแห่งการทำลายล้าง

นามที่แท้จริงที่อยู่ในอันดับแรกก็คือผู้ใช้ความรุนแรง หรือก็คืออันธพาล ด้านหลังคือผู้รวบรวมความรุนแรง ผู้นำ แต่นามที่แท้จริงที่สาม กลับไม่มีแล้ว มีเพียงตัวอักษรทั่วไปว่านักบุญแห่งโลกมืด แต่กลับมีเครื่องหมายคำถามกำกับอยู่

[จบแล้ว]