เราไม่เผยแพร่ผลงานที่มีลิขสิทธิ์ในประเทศไทย หากท่านพบเนื้อหาที่ละเมิดลิขสิทธิ์ แจ้งได้ที่เพจ Facebook NovelStore เราจะลบให้โดยเร็ว
ปัญหาการใช้งานเว็บไซต์ ติดต่อได้ที่เพจดังกล่าว
We do not publish or distribute copyrighted works in Thailand. To report infringing content, contact us via our Facebook page and we will remove it promptly. For other issues, use the same channel.

บทที่ 17: การแสดงศาสตรา

บทที่ 17: การแสดงศาสตรา

บทที่ 17: การแสดงศาสตรา


สถานที่สำหรับ 'การซ้อมรบ' ถูกเลือกที่ชายขอบเมืองเมียวดี ในเขตพื้นที่เนินเขาที่รกร้างใกล้กับเส้นควบคุมพื้นที่จริงของนายพลซูตู

ภูมิประเทศที่นี่เป็นเนินลูกคลื่น มีทัศนวิสัยค่อนข้างเปิดโล่ง แซมด้วยพุ่มไม้และโขดหินจำนวนมาก เหมาะสำหรับการดำเนินกลยุทธ์ทางทหารขนาดเล็ก

รุ่งอรุณเพิ่งจะจับขอบฟ้า

ยอดฝีมือระดับหัวกะทิของไฮดรา 80 นาย นำโดยเขี้ยวพิษและไอ้ถึก ได้แฝงตัวเข้าสู่พื้นที่เป้าหมายอย่างลับๆ

พวกเขาสวมชุดคอมแบทสีดำสนิท ใบหน้าทาสีพราง ติดอาวุธปืน AK-47 ที่ผ่านการปรับแต่งอย่างประณีตจากลุงโม่ ปืนสไนเปอร์อีกไม่กี่กระบอก และปืนกลเบาหลายกระบอกที่ยึดมาจากสมพัต

ทีมเคลื่อนไหวอย่างเงียบเชียบและมีประสิทธิภาพ เข้ายึดชัยภูมิที่ได้เปรียบ สร้างป้อมสนามและจุดยิงชั่วคราวตามแผนที่เขี้ยวพิษวางไว้

โกสต์เปรียบเสมือนการละลายหายไปกับสายหมอกยามเช้า เขาหายตัวไปล่วงหน้าเพื่อทำหน้าที่ลาดตระเวนและเคลียร์จุดสังเกตการณ์ที่อาจจะมีอยู่ของศัตรู

หลี่เหยียนยืนอยู่บนเนินเขาสูงด้านหลัง เฝ้ามองดูพื้นที่ซ้อมรบทั้งหมดผ่านกล้องส่องทางไกล

เฉินหมิงหยวนและหลินข่ายยืนอยู่ข้างๆ เขา ส่วนซูจิ้นได้ตั้งหน่วยแพทย์สนามชั่วคราวไว้ที่ด้านหลัง พร้อมทีมแพทย์ที่เธอคัดเลือกและฝึกฝนเบื้องต้นมาด้วยตัวเอง

"บอส ทุกหน่วยประจำที่แล้วครับ" เสียงเขี้ยวพิษรายงานผ่านหูฟังเข้ารหัส

"เริ่มตามแผนได้" หลี่เหยียนสั่งการ

ไม่มีสัญญาณอื่นใดให้ฟุ่มเฟือย

ในชั่วพริบตา!

"ปังๆๆ! ปังๆๆ!"

เสียงปืนที่ยิงเป็นชุดอย่างแม่นยำและรวดเร็วทำลายความเงียบสงบของยามเช้า! มันคือการยิงจำลองเมื่อปะทะกับหน่วยลาดตระเวนศัตรู

ตามมาด้วย!

"บึ้ม! บึ้ม!"

เสียงระเบิดดังกึกก้องในพื้นที่สมมติว่าเป็นที่ตั้งของศัตรู กลุ่มควันและฝุ่นพุ่งกระจาย นี่คือเอฟเฟกต์ที่สร้างจากวัตถุระเบิดจำนวนเล็กน้อยที่ยึดมาได้

"โอบซ้าย! ทีมสามยิงกดดันสนับสนุน!" เสียงเขี้ยวพิษถ่ายทอดผ่านเครื่องสื่อสารไปยังหัวหน้าหมู่แต่ละคนอย่างชัดเจน

ทีมจู่โจมสามทีมกระโจนออกจากที่กำบังดุจเสือดาว อาศัยภูมิประเทศสลับกันกำบัง เคลื่อนที่เข้าหาปีกข้างอย่างรวดเร็ว ท่วงท่าสะอาดตาและสอดประสานกันอย่างไร้รอยต่อ

ในขณะเดียวกัน แนวรบด้านหน้า ปืนกลเริ่มระดมยิงเป็นจังหวะกดดัน กระสุนสาดเทลงบนที่ตั้งศัตรูสมมติราวกับห่าฝน ดินและหินแตกกระจายว่อน

"สไนเปอร์! เก็บจุดยิงศัตรู!" เขี้ยวพิษสั่งซ้ำ

"ฟุ่บ! ฟุ่บ!"

ในระยะไกล เป้าหมายเด่นชัดที่สมมติว่าเป็นจุดตั้งปืนกลศัตรูแตกกระจาย นี่คือฝีมือของโกสต์และสไนเปอร์อีกสองคน

การซ้อมรบดำเนินไปประมาณครึ่งชั่วโมง

ทั้งการบุก การตั้งรับ การเข้าโอบล้อม การตีวงขนาน การยิงกดดัน และการซุ่มยิงอย่างแม่นยำ... ยุทธวิธีต่างๆ ถูกร้อยเรียงเข้าด้วยกันอย่างต่อเนื่อง

แม้จะยังห่างไกลจากระดับหน่วยรบพิเศษชั้นยอด แต่ระเบียบวินัยทางยุทธวิธี การประสานงานด้วยอำนาจการยิง และขีดความสามารถเฉพาะตัวที่แสดงออกมานั้น เหนือกว่ากองกำลังกึ่งทหารหรือนักเลงทั่วไปอย่างมหาศาล และยังแข็งแกร่งกว่ากองทัพเถื่อนของขุนศึกเล็กๆ หลายแห่ง

โดยเฉพาะหน่วยรบหลักที่เขี้ยวพิษฝึกมาเองกับมือ ที่เคลื่อนไหวเด็ดขาด ยิงแม่นยำ และแผ่รังสีอำมหิตของทหารผ่านศึกออกมาอย่างชัดเจน

การซ้อมรบสิ้นสุดลง

กำลังพลทั้งหมดรวบรวมตัวอย่างรวดเร็ว เคลียร์พื้นที่ ไม่ทิ้งเศษขยะหรือร่องรอยที่ชัดเจนไว้ แล้วถอยทัพอย่างเป็นระเบียบ ทุกขั้นตอนเป็นไปด้วยความเงียบและรวดเร็ว

ราวกับว่าการสู้รบอันดุเดือดไม่เคยเกิดขึ้นที่นี่

จะมีก็เพียงกลิ่นดินปืนที่ยังหลงเหลืออยู่ในอากาศ และรอยกระสุนใหม่ๆ บนโขดหินที่เป็นเครื่องพิสูจน์ว่า การแสดงแสนยานุภาพเพิ่งจบลงไป

แทบจะทันทีที่การซ้อมรบจบลง กองบัญชาการของนายพลซูตูก็ได้รับรายงานโดยละเอียด

นายทหารคนสนิทรายงานซูตูด้วยน้ำเสียงที่เจือความไม่อยากจะเชื่อ "ท่านนายพลครับ พวกมัน... ดูไม่เหมือนนักเลงธรรมดาเลยครับ

การดำเนินกลยุทธ์ของพวกมันเป็นมืออาชีพมาก อำนาจการยิงสูง โดยเฉพาะพวกสไนเปอร์นั่นร้ายกาจสุดๆ แถมตอนถอยยังทำได้สะอาดหมดจด ไม่ทิ้งร่องรอยให้ตามต่อได้เลย"

ซูตูมองแผนที่บนโต๊ะ นิ้วเคาะลงบนจุดซ้อมรบอย่างแรง สีหน้าเขาเคร่งเครียดจนดูน่ากลัว

เดิมทีเขาคิดว่าไฮดราของหลี่เหยียนเป็นแค่หน้าใหม่ที่บ้าเลือด อาศัยความโหดและโชคช่วยถึงกลืนราชาทรายกับเหมาตานได้

ที่เขานิ่งเฉยก่อนหน้านี้ ก็เพื่อจะรอดูเสือกัดกัน รอให้ไฮดรากับสมพัตเจ็บหนักทั้งคู่แล้วค่อยออกไปเก็บกวาด

เขาไม่รังเกียจที่จะยื่นมือไป 'ช่วย' ไฮดราเพื่อ 'รักษาสมดุล' ในเมียวดี และฉวยโอกาสยึดผลประโยชน์ชิ้นใหญ่ที่สุดไปในตอนจบ

แต่การซ้อมรบที่โจ่งแจ้งในวันนี้ เปรียบเสมือนการตบหน้าเขาฉาดใหญ่

นี่ไม่ใช่แค่การสาธิต

แต่มันคือการแสดงศาสตรา!

มันคือการบอกซูตูชัดๆ ว่า ไฮดราไม่เพียงแต่มีเขี้ยวพิษ แต่ยังมีกล้ามเนื้อที่แข็งแกร่งและกรงเล็บที่คมกริบ! การจะเคี้ยวกระดูกชิ้นนี้ ต่อให้สำเร็จ ฟันเขาก็ต้องหักไปหลายซี่แน่นอน!

ที่สำคัญกว่านั้น ความเป็นมืออาชีพทางยุทธวิธีที่เกือบเทียบเท่าทหารอาชีพ ทำให้เขารู้สึกหวาดระแวงในใจอย่างรุนแรง

นี่ไม่ใช่กำลังพลที่หัวหน้าแก๊งทั่วไปจะมีได้ หลี่เหยียนคนนี้มีเบื้องหลังที่เขาไม่รู้หรือเปล่า?

"ฝั่งสมพัตเป็นยังไงบ้าง?" ซูตูถามเสียงต่ำ เปลี่ยนเรื่องคุย แต่น้ำเสียงไม่ได้ดูผ่อนคลายเหมือนเมื่อก่อนแล้ว

"สมพัตตั้งค่าหัวหลี่เหยียนห้าล้านดอลลาร์ และติดต่อพวกเศษเดนดอกฝิ่นโลหิตแล้วครับ

แต่ว่า... เราเพิ่งได้รับข่าวว่าโกดังลับของสมพัตสองแห่งในเชียงใหม่เกิดไฟไหม้พร้อมกันเมื่อคืน เสียหายหนักทีเดียว

แถมกองทัพไทยดูเหมือนจะเพิ่มการลาดตระเวนชายแดน พุ่งเป้าไปที่จุดที่ฐานของพวกดอกฝิ่นโลหิตตั้งอยู่ด้วยครับ"

นายทหารรายงานอย่างระมัดระวัง พลางสังเกตสีหน้าซูตู

หนังตาซูตูกระตุก

โกดังสมพัตโดนเผา ดอกฝิ่นโลหิตโดนทหารไล่... จังหวะเวลามันประจวบเหมาะเกินไป

เขามั่นใจเกือบเต็มร้อยว่าเป็นฝีมือของ 'คีย์บอร์ด' จากฝั่งไฮดราแน่ๆ

แผนยืมมือฆ่าคน โยนขี้ไปทางทิศตะวันออก หลี่เหยียนคนนี้ไม่เพียงแต่โหด แต่ยังวางแผนได้น่ากลัวจนน่าขนลุก

ซูตูเอนหลังพิงเก้าอี้ นวดขมับ เขาตระหนักแล้วว่าเขาประเมินไอ้หนุ่มนี่ต่ำไป งูพิษตัวนี้จัดการยากกว่าที่เขาจินตนาการไว้เยอะ

จะบวกตรงๆ ก็ได้ไม่คุ้มเสีย แถมอาจดึงดูดสายตาที่ไม่จำเป็น

จะปล่อยไว้เฉยๆ เหรอ? จะยอมดูมันโตวันโตคืนในถิ่นตัวเองเนี่ยนะ?

เป็นครั้งแรกที่ขุนศึกผู้ครองเมืองเมียวดีมาหลายปีรู้สึก 'ลำบากใจ'

กองบัญชาการไฮดรา

กำลังพลที่ไปซ้อมรบกลับมาถึงอย่างปลอดภัย แม้จะเหนื่อยล้าแต่แววตาทุกคนตื่นเต้น เปี่ยมด้วยความมั่นใจที่ผ่านการทดสอบจริง

ทีมแพทย์ของซูจิ้นตรวจร่างกายทุกคน มีเพียงไม่กี่คนที่ถลอกปอกเปิกจากการฝึกดำเนินกลยุทธ์ ซึ่งถือเป็นเรื่องเล็กน้อย

หลี่เหยียนพอใจมากกับผลลัพธ์ของการซ้อมรบครั้งนี้ สิ่งที่เขาต้องการคือการข่มขวัญแบบนี้แหละ

"บอส ฝั่งซูตูยังไม่มีความเคลื่อนไหวเพิ่มเติมครับ" หลินข่ายรายงานผลการดักฟัง "ทหารของเขายังตรึงกำลังอยู่ที่เดิม ไม่มีทีท่าว่าจะขยับเข้าหาเราต่อ"

"ฝั่งสมพัตก็กำลังวุ่นวาย คงไม่มีเวลามาตุกติกกับเราช่วงนี้ครับ" อาไช่นำข่าวดีมาเสริม

แรงกดดันดูเหมือนจะผ่อนคลายลงชั่วคราว

แต่หลี่เหยียนรู้ดีว่านี่คือความสงบก่อนพายุจะมา ทั้งสมพัตและซูตูไม่มีทางยอมแพ้ง่ายๆ

เขาต้องใช้เวลานี้เพื่อกระชับอำนาจภายในและเสริมแกร่งให้มากขึ้น

"เขี้ยวพิษ สรุปบทเรียนจากการซ้อมครั้งนี้ แล้วเน้นฝึกส่วนที่ยังอ่อนอยู่ให้หนักขึ้น"

"รับทราบครับ!"

"หมิงหยวน เร่งระบายของล็อตนั้น เปลี่ยนเป็นเงินตราสากลและอุปกรณ์ที่เราต้องการซะ"

"กำลังดำเนินการครับ"

"คีย์บอร์ด อย่าลดละการดักฟัง โดยเฉพาะความเคลื่อนไหวของซูตูกับสมพัต"

"ไว้ใจได้เลยครับบอส!"

"อาไช่ การจัดการภายในห้ามหย่อนยาน รางวัลและบทลงโทษต้องชัดเจน"

"ครับ!"

"คุณหมอซู การพัฒนาทีมแพทย์ต้องเร่งมือหน่อย ฉันต้องการหน่วยแพทย์เคลื่อนที่ที่พร้อมออกปฏิบัติการได้ทุกเมื่อ"

"จะพยายามอย่างเต็มที่ค่ะ" ซูจิ้นตอบสั้นๆ

"ไอ้ถึก ประสานงานกับเขี้ยวพิษให้ดี ดูแลขวัญกำลังใจพี่น้องอย่าให้ตก!"

"ไม่มีปัญหาครับลูกพี่!"

คำสั่งต่างๆ ถูกแจกจ่ายออกไปอย่างเป็นระเบียบ เครื่องจักรไฮดราเริ่มทำงานอย่างมีประสิทธิภาพอีกครั้ง

ในช่วงเย็น หลี่เหยียนอยู่ลำพังในห้องทำงาน ตรวจสอบหน้าจอระบบ

แต้มเพิ่มขึ้นช้าๆ ตอนนี้อยู่ที่ 1650 ยังเหลือระยะทางอีกนิดหน่อยสำหรับการจ้างระดับสูงคนต่อไป (ประเมินว่าต้องใช้ 2000 แต้ม)

เขาสังเกตเห็นว่า เมื่ออำนาจของไฮดราเริ่มมั่นคงและปฏิบัติการต่างๆ สำเร็จ ร้านค้าระบบก็มีไอเทมใหม่ๆ ปลดล็อกออกมา

【ความเชี่ยวชาญการบัญชาการยุทธวิธีขั้นต้น】 (500 แต้ม): ช่วยเสริมการวางแผนยุทธวิธีและการบัญชาการหน้างานของโฮสต์ให้ดีขึ้นเล็กน้อย

【พิมพ์เขียวสายการผลิตอาวุธเบา (ปืนพก)】 (1200 แต้ม): อนุญาตให้สร้างสายการผลิตปืนพกขนาดเล็กได้ (ต้องมีทรัพยากรและบุคคลากรที่เกี่ยวข้อง)

【อุปกรณ์คลื่นแม่เหล็กไฟฟ้า EMP (ใช้ครั้งเดียว)】 (800 แต้ม): ทำให้เครื่องมืออิเล็กทรอนิกส์ในพื้นที่ขนาดเล็กเป็นอัมพาต

ทุกอย่างล้วนเป็นของที่ใช้งานได้จริง แต่ก็ต้องใช้แต้มมหาศาล

เขาคิดครู่หนึ่ง ตัดสินใจยังไม่แลกตอนนี้ แต้มต้องใช้ให้คุ้มค่าที่สุด

เขาเดินไปที่หน้าต่าง มองออกไปเห็นกองบัญชาการที่สว่างไสวด้วยแสงไฟ เสียงตะโกนฝึกซ้อมแว่วมาเบาๆ ฝีเท้าหน่วยลาดตระเวนที่เป็นระเบียบและหนักแน่น

ที่นี่เริ่มมี 'เค้าโครง' ของอาณาจักรที่เป็นเอกเทศแล้ว

แต่หลี่เหยียนรู้ดีว่าแค่นี้ยังไม่พอ

เมียวดีเป็นแค่จุดเริ่มต้น สามเหลี่ยมทองคำ หรือแม้แต่โลกที่กว้างกว่านั้นคือเป้าหมายของเขา

และหนทางสู่เป้าหมายนั้น ถูกลิขิตให้ต้องปูด้วยขวากหนามและซากศพ

เขาหยิบกระดาษที่วาดรูปหัวกะโหลกคาบดอกฝิ่นบนโต๊ะขึ้นมา แววตาเย็นชา

ดอกฝิ่นโลหิต, สมพัต, ซูตู... และศัตรูที่ยังไม่เปิดเผยตัวพวกนั้น

"มาเลย"

เขาพึมพำเบาๆ เสียงก้องอยู่ในห้องที่เงียบสงัด

"มาดูซิว่า พวกแกจะเล่นแร่แปรธาตุอะไรได้อีก"

บอสครับ อยากให้ไฮดราขยายอิทธิพลไปทางไหนต่อดี หรืออยากให้เกิดเหตุการณ์ตึงเครียดอะไรขึ้นในตอนต่อไปไหมครับ?

จบบทที่ บทที่ 17: การแสดงศาสตรา

คัดลอกลิงก์แล้ว