บทที่ 15: ขบฟันดูดเลือด

การถอยทัพอย่างรีบร้อนของทหารรับจ้างกะโหลกคาบดอกฝิ่น พัดผ่านเมียวดีราวกับพายุใหญ่ ไปเข้าหูของทุกกลุ่มอำนาจที่จับตาสถานการณ์อยู่อย่างใกล้ชิด

ไฮดรา ใช้ปฏิบัติการต่อต้านการซุ่มยิงที่สะอาดหมดจดและเด็ดขาดราวกับตำราพิชัยสงคราม ประกาศศักดาว่าพวกเขาไม่ได้มีแค่ปากท้องที่จะกลืนกินอาณาเขต แต่ยังมีเขี้ยวพิษที่แหลมคมอย่างเหลือเชื่อ

คนที่เคยประเมินไฮดราต่ำไป หรือมีความคิดอกุศลจากการระเบิด รีบเก็บความคิดพวกนั้นกลับทันที เปลี่ยนมาเป็นความระมัดระวัง หรือถึงขั้นหวาดกลัว

ระเบียบในเมืองกลับคืนมาอย่างเข้มงวดยิ่งกว่าเดิม สมาชิกไฮดราลาดตระเวนถี่ขึ้น สายตาดุดันขึ้น ไม่มีใครกล้าแหยมกับธงงูดำง่ายๆ อีกต่อไป

ภายในองค์กร พายุเงียบกำลังก่อตัวเช่นกัน

อาไช่และเขี้ยวพิษจับมือกัน โดยใช้บารมีความน่ากลัวของไอ้ถึกเป็นตัวช่วย ดำเนินการตรวจสอบสมาชิกที่มีอยู่ใหม่อย่างละเอียด

ใช้ 'เครื่องตรวจสอบความภักดี (ใช้ครั้งเดียว)' ที่หลี่เหยียนแลกมา คัดกรองเอาพวกที่มีใจเอนเอียงและสายลับที่แฝงตัวมาจากยุคราชาทรายออกมาได้หลายคนอย่างแม่นยำ

บทสรุปนั้นเรียบง่ายและโหดร้าย: ประหารชีวิตต่อหน้าธารกำนัลเพื่อเชือดไก่ให้ลิงดู

ความจริงที่นองเลือดทำให้สมาชิกทุกคนเข้าใจความหมายของกฎข้อแรกอย่างลึกซึ้ง: 'ทรยศ ตาย'

ความกลัวและความเคารพฝังรากลึกในใจทุกคน แต่ในขณะเดียวกัน เงินบำเหน็จและรางวัลที่หลี่เหยียนสัญญาและจ่ายให้อย่างงาม ก็เป็นสิ่งตอบแทนที่ตรงไปตรงมาที่สุดสำหรับความภักดีและความกล้าหาญ

ความสามัคคีภายในของไฮดรา ภายใต้การชุบตัวด้วยเลือดและไฟ และระบบรางวัลลงโทษที่เข้มงวด ไม่ได้ลดลง แต่กลับเพิ่มขึ้น

ที่สนามฝึก เสียงตะโกนกึกก้องสะเทือนฟ้า

เขี้ยวพิษทิ้งวิธีฝึกแบบกองโจรที่กระจัดกระจายไปจนหมดสิ้น เขาจัดกำลังพลหลัก 80 นายออกเป็น 8 หมู่ หมู่ละ 10 คน เพื่อฝึกการประสานงานทางยุทธวิธีที่มีความเข้มข้นสูง

การรบในเมือง การรบในป่า การซุ่มโจมตีและการแก้ทาง... หัวข้อการฝึกใกล้เคียงสถานการณ์จริงและหนักหน่วงอย่างยิ่ง

ไอ้ถึก ในฐานะรองหัวหน้า ปฏิบัติตามคำสั่งเขี้ยวพิษอย่างเคร่งครัด และความดุดันของเขาก็เป็นแรงกระตุ้นชั้นดี

โรงซ่อมของลุงโม่เต็มไปด้วยอาวุธที่ยึดมาจากราชาทรายและเหมาตาน รวมถึงที่ซื้อหามาเพิ่มเติม

เขากับเด็กหนุ่มที่มีพรสวรรค์ทางช่างหลายคนทำงานหามรุ่งหามค่ำ เพื่อซ่อมบำรุงและปรับเทียบปืนเหล่านี้ หรือแม้กระทั่งดัดแปลงง่ายๆ เพื่อเพิ่มความเสถียรและความแม่นยำ

หลินข่าย (คีย์บอร์ด) จมดิ่งอยู่ในโลกดิจิทัลของเขา

เขาไม่เพียงแต่ซ่อมแซมและอัปเกรดเครือข่ายสื่อสารภายในของไฮดราให้ปลอดภัยและรวดเร็ว แต่ยังเริ่มสร้างเครือข่ายกล้องวงจรปิดแบบดิบๆ ครอบคลุมเมียวดีและพื้นที่โดยรอบตามคำสั่งของหลี่เหยียน

ใช้อุปกรณ์พลเรือนและวิธีการแฮกพิเศษ ทำให้ทางแยกสำคัญและอาคารสำคัญในเมืองค่อยๆ ตกอยู่ภายใต้ 'สายตา' ของเขา

พร้อมกันนั้นเขาทุ่มเทแรงกายแรงใจทั้งหมดในการขุดคุ้ยข้อมูลของสมพัตและกะโหลกคาบดอกฝิ่นอย่างบ้าคลั่ง

กระแสข้อมูลไหลผ่านหน้าจอหลายจอตรงหน้า เบาะแสถูกกรอง วิเคราะห์ และเชื่อมโยงเข้าด้วยกัน

เฉินหมิงหยวน เปรียบเสมือนนักบัญชีและนักวางแผนกลยุทธ์ผู้แม่นยำ จัดการกระแสเงินสดที่มหาศาลขึ้นเรื่อยๆ ของไฮดรา

การผนวกกิจการของราชาทรายและเหมาตานนำมาซึ่งรายได้ที่มั่นคง เขาจัดสรรทรัพยากรเหล่านี้อย่างระมัดระวัง เพื่อให้มั่นใจว่าทุกด้าน เช่น การฝึก อุปกรณ์ ข่าวกรอง และเสบียง ได้รับการสนับสนุนทางการเงินอย่างเพียงพอ

เขาเริ่มลองใช้ช่องทางของเถื่อนของอู๋สั่ว เพื่อขนสินค้าทำกำไร (เช่น หยกและไม้หายาก) ออกไป แลกเป็นสกุลเงินแข็งสากลที่ 'สะอาดกว่า' เพื่อสะสมทุนสำหรับการขยายตัวในอนาคต

หลี่เหยียน นั่งอยู่ที่ศูนย์บัญชาการ เปรียบเสมือนสมอง รับข้อมูลจากทุกด้านและออกคำสั่งต่างๆ

เขารู้สึกได้อย่างชัดเจนว่า ไฮดรา เครื่องจักรสงครามเครื่องนี้ กำลังแม่นยำและทรงพลังขึ้นด้วยความเร็วที่น่าตกใจ

บ่ายวันนั้น หลินข่ายตาคล้ำแต่หน้าตาตื่นเต้น วิ่งเข้ามาในห้องทำงานหลี่เหยียน

"บอส! เจอแล้วครับ!"

เขาหันหน้าจอแล็ปท็อปให้หลี่เหยียนดู บนนั้นแสดงแผนที่ดาวเทียมละเอียดและข้อมูลจำนวนมาก

"ฐานใหญ่ของสมพัตอยู่ที่นี่ วิลล่าบนภูเขาชายแดนจังหวัดเชียงราย ประเทศไทย ใกล้ชายแดนมาก

มีการคุ้มกันแน่นหนา กำลังพลติดอาวุธถาวรประมาณ 80-100 นาย เขามีเส้นทางขนยาหลัก 3 เส้นทาง ทางบก 2 เส้นทางผ่านพื้นที่ของขุนศึกเล็กๆ ในพม่าเหนือ และทางน้ำผ่านแม่น้ำโขง 1 เส้นทาง นี่คือข้อมูลลูกน้องคนสนิทของเขา..."

หลินข่ายสลับหน้าข้อมูลอย่างรวดเร็ว รายละเอียดน่าทึ่งมาก

"ยอดเยี่ยมมาก คีย์บอร์ด" หลี่เหยียนชมจากใจ ด้วยข้อมูลนี้ ปฏิบัติการต่อไปจะมีเป้าหมายชัดเจน

"นอกจากนี้ รังของกะโหลกคาบดอกฝิ่นก็เจอพิกัดแล้ว อยู่ลึกเข้าไปในป่าเขาเชียงราย เป็นเหมืองหยกเก่าที่ถูกทิ้งร้าง

จำนวนคนไม่แน่ชัด แต่ไม่น่าเกิน 30 คน ล้วนเป็นพวกเดนตาย"

"ดีมาก" หลี่เหยียนพยักหน้า สายตาจับจ้องที่เส้นทางขนส่งของสมพัต "สำหรับเรา เส้นทางไหนเล่นง่ายที่สุด?"

หลินข่ายชี้ไปที่เส้นทางบกเส้นหนึ่ง "เส้นนี้ครับ ผ่านพื้นที่รอยต่อรัฐกะเหรี่ยงกับรัฐกะยาที่ค่อนข้างไร้การควบคุม เส้นทางยาวและภูมิประเทศซับซ้อน เหมาะแก่การซุ่มโจมตี

แถมจากการดักฟัง สมพัตมี 'ของใหม่' ล็อตสำคัญจะขนผ่านเส้นทางนี้ในอีก 5 วันข้างหน้า ปริมาณมหาศาลครับ"

อีก 5 วัน เวลากระชั้น แต่ก็พอสำหรับการเตรียมตัว

หลี่เหยียนเรียกประชุมเขี้ยวพิษ ไอ้ถึก และโกสต์ทันที

เขาแชร์ข้อมูลให้ทั้งสามคนดู

"บอสหมายถึง จะไปปล้นของล็อตนี้เหรอครับ?" เขี้ยวพิษมองแผนที่ แววตาวาวโรจน์

"ไม่ใช่แค่ปล้น" นิ้วหลี่เหยียนเคาะลงบนเส้นทางขนส่ง "เราจะกลืนกินมัน

และต้องทำใหสะอาด ให้สมพัตมันรู้ว่าเป็นฝีมือเรา แต่หาหลักฐานไม่ได้ ให้มันกระอักเลือดตายไปเลย"

ไอ้ถึกฉีกยิ้มกว้าง "ผมชอบแบบนี้!"

โกสต์มองแผนที่และข้อมูลเงียบๆ ในหัวเริ่มจำลองเส้นทางปฏิบัติการและแผนการแล้ว

"เขี้ยวพิษ วางแผนซุ่มโจมตีอย่างละเอียด นายเลือกคนเอง เอาหัวกะทิที่สุด ไอ้ถึก นายรับผิดชอบการสนับสนุนและส่งกำลังบำรุง

โกสต์ นายแทรกซึมเข้าไปล่วงหน้า ลาดตระเวนจุดซุ่มโจมตีและเคลียร์สายข่าวที่อาจจะมีอยู่"

"รับทราบ!" ทั้งสามรับคำสั่งแล้วแยกย้ายไปดำเนินการทันที

หลังการประชุม หลี่เหยียนครุ่นคิดลำพัง

การข้ามพรมแดนไปเล่นงานสมพัตมีความเสี่ยงสูงมาก เท่ากับประกาศสงครามกับราชายาเสพติดที่มีอิทธิพลพอตัว ถ้าพลาด หรือทิ้งร่องรอยไว้ อาจนำมาซึ่งการตอบโต้ที่บ้าคลั่ง

แต่เขาต้องทำ

ไฮดราต้องการสร้างบารมี ต้องการใช้การกระทำที่รุกรานกว่านี้เพื่อป้องปรามศัตรูทั้งหมด

และยังต้องการใช้วัตถุดิบที่ยึดมาและกำลังที่แสดงออก เพื่อกระชับอำนาจภายในและดึงดูด 'ความสนใจ' หรือแม้แต่ 'ความเกรงใจ' จากนายพลซูตูให้มากขึ้น

เขาเปิดหน้าจอระบบ แต้มของเขาเพิ่มขึ้นเรื่อยๆ ตอนนี้แตะ 1480 แต้มแล้ว ขาดอีกแค่ 20 แต้มก็จะจ้าง 'ผู้เชี่ยวชาญทางการแพทย์' ได้

เขาระงับความอยากที่จะจ้างทันทีแล้วปิดหน้าจอ แต้มแค่นี้เดี๋ยวก็หาได้ครบ

5 วันผ่านไปอย่างรวดเร็ว

ทีมซุ่มโจมตนำโดยเขี้ยวพิษออกเดินทางอย่างเงียบเชียบตั้งแต่เมื่อคืนก่อน พวกเขาแตกเป็นกลุ่มย่อย ใช้เส้นทางต่างกัน มุ่งหน้าสู่จุดนัดพบลับ

หลี่เหยียนประจำการที่กองบัญชาการ ทุกอย่างดูปกติ แต่สมาชิกแกนหลักรู้ดีว่าปฏิบัติการสำคัญเริ่มแล้ว

เขาได้รับข้อมูลเรียลไทม์จากแนวหน้าผ่านช่องทางสื่อสารเข้ารหัสของหลินข่าย

"รายงานบอส ถึงโซน 1 แล้ว โกสต์เข้าประจำที่ เคลียร์ยามลับไป 2 จุด"

"รายงาน กลุ่ม 2 ถึงจุดนัดหมาย"

"กลุ่ม 3 ประจำที่..."

รายงานสั้นกระชับเข้ามา บ่งบอกว่าทุกอย่างเป็นไปตามแผน

เที่ยงวันรุ่งขึ้น แดดเปรี้ยง

เขี้ยวพิษที่ซ่อนตัวในป่าทึบ ได้รับการยืนยันสุดท้ายจากโกสต์ที่อยู่บนที่สูง: "เป้าหมายปรากฏ รถกระบะดัดแปลง 3 คัน รถคุ้มกัน 2 คัน กำลังพลประมาณ 25 นาย อีก 10 นาทีเข้าพื้นที่สังหาร"

เขี้ยวพิษใช้สัญญาณมือสั่งเตรียมพร้อมครั้งสุดท้าย สมาชิกทีมกระจายตัวอยู่หลังพุ่มไม้และโขดหินสองข้างทาง

ทุกคนกลั้นหายใจ กำอาวุธแน่น

เวลาผ่านไปทีละนาที

เสียงเครื่องยนต์ดังกระหึ่มมาแต่ไกล

ไม่นาน ขบวนรถก็ปรากฏในสายตา นำหน้าด้วยรถกระบะติดตั้งปืนกลหนัก ตามด้วยรถขนของ 3 คัน และปิดท้ายด้วยรถคุ้มกันอีกคัน

ขบวนรถขับเข้ามาในทางเขาแคบๆ โดยไม่ระแวดระวัง

เมื่อรถคุ้มกันคันหน้าเข้ามาในพื้นที่สังหารเต็มตัว

"ยิง!"

เสียงเขี้ยวพิษสั่งเฉียบขาดผ่านหูฟัง

"ปัง!"

เสียงสไนเปอร์ของโกสต์ดังขึ้นก่อน พลปืนกลหนักบนรถคันหลังร่วงลงพื้น

แทบจะพร้อมกัน!

"บึ้ม! บึ้ม!"

ระเบิดแสวงเครื่องที่ฝังไว้กลางถนนระเบิดสนั่นหวั่นไหว ทำลายรถนำขบวนและรถขนของคันแรกจนพังยับเยิน ไฟลุกท่วม!

"ข้าศึกบุก!"

ทหารคุ้มกันที่รอดชีวิตกรีดร้องด้วยความตกใจ รีบกระโดดลงจากรถหาที่กำบัง

แต่สิ่งที่รอพวกเขาอยู่คือกระสุนที่แม่นยำและหนาแน่นจากป่าสองข้างทาง!

"ปังๆๆ! ปังๆๆ!"

ลูกทีมเขี้ยวพิษยิงทีละนัดอย่างใจเย็น เก็บกวาดทหารคุ้มกันที่โผล่หัวออกมาทีละคน พวกเขาได้เปรียบทางภูมิประเทศอย่างสิ้นเชิง และอำนาจการยิงทั้งดุดันและแม่นยำ

การปะทะเกิดขึ้นกะทันหันและจบลงเร็วมาก

คนของสมพัตไม่เคยคาดคิดว่าจะเจอการซุ่มโจมตีระดับมืออาชีพในพื้นที่ 'ปลอดภัย' นี้ ไม่ถึง 15 นาที เสียงปืนสงบลง

ทหารคุ้มกัน 25 นาย ถูกสังหารเรียบ ยึดรถขนของได้ 3 คัน (เสียหาย 1 คันแต่ของยังอยู่)

"เคลียร์พื้นที่! เช็กของ! เร็ว!" เขี้ยวพิษสั่ง

ลูกทีมปฏิบัติการว่องไว ยืนยันไม่มีผู้รอดชีวิต ผลักศพและซากรถลงเหว ตรวจสอบของกลางเฮโรอีนบริสุทธิ์จำนวนมหาศาลจริงๆ

"ถอนตัว!"

ขนย้ายของขึ้นรถที่ยึดมาและอาวุธที่ใช้ได้ ทีมซุ่มโจมตีหายวับไปในป่าเขากว้างใหญ่อย่างรวดเร็ว ทิ้งไว้เพียงความว่างเปล่าที่ไม่มีหลักฐานมัดตัวไฮดราได้โดยตรง

ไม่กี่ชั่วโมงต่อมา ข่าวชัยชนะมาถึงกองบัญชาการ

หลี่เหยียนมองข้อความสั้นๆ 'ภารกิจสำเร็จ' ที่เขี้ยวพิษส่งมา รอยยิ้มเย็นชาปรากฏบนใบหน้า

เขาเดินไปที่หน้าต่าง มองออกไปข้างนอก

เขารู้ว่าอีกไม่นาน สมพัตจะได้รับข่าวร้ายเรื่องของถูกปล้นและลูกน้องตายเรียบ

และเขาก็รู้ดีว่าความคับแค้นและความโกรธของสมพัตจะรุนแรงแค่ไหน เมื่ออาละวาดแต่หาหลักฐานไม่ได้ จนต้องหันเหความสงสัยมาที่ไฮดราที่เพิ่งเบ่งกล้ามโชว์

และนี่คือผลลัพธ์ที่เขาต้องการพอดี

เขาหยิบโทรศัพท์ดาวเทียม ติดต่อหาเฉินหมิงหยวน

"หมิงหยวน เตรียมรับ 'ของพิเศษ' ล็อตใหญ่ หาวิธีเปลี่ยนมันเป็นทรัพยากรและเงินทุนที่ใช้ได้ให้เร็วที่สุด"

"รับทราบครับบอส"

วางสาย หลี่เหยียนสั่งอาไช่ที่เพิ่งเดินเข้ามา

"บอกโรงครัว เย็นนี้เพิ่มกับข้าว แจกรางวัลให้พี่น้องทุกคน"

สีหน้าอาไช่ยินดี "ครับบอส!"

ข่าวแพร่สะพัดไปทั่วกองบัญชาการ แม้จะไม่รู้รายละเอียด แต่ข่าวชัยชนะและรางวัลทำให้บรรยากาศทั่วทั้งไฮดราฮึกเหิมและตื่นเต้นยิ่งขึ้น

หลี่เหยียนสัมผัสได้ถึงรังสีสังหารที่รวมตัวกันแน่นหนาภายในไฮดรา

เขาลูบหน้าจอระบบเบาๆ มองดูแต้มที่เกือบถึง 1500

เขี้ยวใหม่กำลังจะงอกแล้ว

เขามองไปทางทิศประเทศไทย แววตาลึกล้ำ

"สมพัต... นี่แค่เริ่มต้น"