บทที่ 15 ท่านครับ ยุคสมัยมันเปลี่ยนไปแล้ว!
บทที่ 15 ท่านครับ ยุคสมัยมันเปลี่ยนไปแล้ว!
บทที่ 15 ท่านครับ ยุคสมัยมันเปลี่ยนไปแล้ว!
“ไอ้สารเลวนี่เป็นใคร? ฉันจะสู้กับมันให้ตายไปข้าง!”
“ดาบยาวห้าเมตรของฉันพร้อมแล้ว จะสับไอ้ลูกทรพีคนนี้ซะ!”
“มีมารยาทกันหน่อย! เราเป็นคนมีอารยธรรมนะ ต้องหลับตาก่อนแล้วค่อยกระทืบมัน!”
“ฉันรู้ว่าคนนี้เป็นใคร เหมือนจะชื่ออาโม่อะไรสักอย่าง เป็นสตรีมเมอร์ไร้ยางอายคนหนึ่ง!”
“ไป! เลิกติดตามไอ้สตรีมเมอร์สารเลวคนนี้ซะ!”
“เลิกติดตามมัน! ต้องเลิกติดตามมันให้ได้!”
“ผู้กองสอง ปืนใหญ่อิตาลีของแกอยู่ไหนวะ? เตรียมถล่มได้!”
“ทำเอาปู่ถึงกับหัวเราะเลย พวกกระจอกอวดดีมีเยอะจริงๆ ใครหน้าไหนก็กล้าออกมาอวดเก่งได้ กล้าดียังไงมาว่าพวกเราเป็นแค่หยิบมือเดียว? พี่น้องทั้งหลาย ทำให้มันได้รู้ถึงความร้ายกาจของพวกเรา ‘ที่ถูกหาว่าเป็นแค่หยิบมือเดียว’ กัน!”
ชั่วขณะหนึ่ง คอมเมนต์ก็ปรากฏขึ้นเต็มหน้าจอ ทุกคนต่างเดือดดาล
นี่เป็นห้องไลฟ์สดที่สร้างสรรค์และเป็นมิตรมาโดยตลอด แต่ตอนนี้อาโม่กลับโยนระเบิดน้ำลึกเข้ามา ถ้าไม่เกิดกระแสขึ้นมาสิแปลก
ที่สำคัญที่สุดคือ ตอนนี้ยอดผู้เข้าชมออนไลน์ในห้องไลฟ์สดทะลุแปดล้านคนไปแล้ว
ถังเฉินมองดูคอมเมนต์อย่างละเอียด แล้วหันกลับไปพูดกับอาโม่ “พี่ชาย ฟังผมแนะนำสักหน่อย ตอนนี้คุณไปขอโทษแฟนคลับในห้องไลฟ์สดของผม บางทีอาจจะยังมีทางรอดอยู่บ้าง ไม่อย่างนั้น...”
“จะขู่ใคร?” อาโม่แค่นเสียงเย็นชา “นึกว่าฉันโตมาเพราะโดนขู่รึไง?”
พูดจบ เขาก็ชี้ไปที่ห้องไลฟ์สดของตัวเอง “จะบอกให้นะ แฟนคลับแปดล้านคนของฉันแค่ถ่มน้ำลายคนละทีก็ท่วมนายตายได้แล้ว!”
“จริงเหรอครับ?” ถังเฉินพยักหน้าอย่างครุ่นคิด “คุณกลับไปดูตอนนี้สิ ว่ายังเหลือแปดล้านอยู่หรือเปล่า?”
อาโม่ชะงักไป ราวกับตระหนักได้ว่ามีบางอย่างผิดปกติ
เมื่อคิดได้ดังนั้น เขาก็รีบหันไปตะโกนใส่ผู้ช่วยของเขา “แฟนคลับของเราเหลือเท่าไหร่แล้ว?”
“เชี่ย...” ผู้ช่วยเปิดหน้าหลักดูแวบหนึ่ง ก็ถึงกับตกใจจนงงเป็นไก่ตาแตก “พี่โม่ ทำไมแฟนคลับของเราเหลือแค่ห้าล้านคนล่ะครับ?”
ไม่เพียงเท่านั้น คอมเมนต์ด้านล่างก็เต็มไปด้วยคำด่าทอสารพัด กลายเป็นสงครามน้ำลายถล่มห้องไลฟ์สดของอาโม่ไปเสียแล้ว
“แกเล่นตุกติกอะไร?” อาโม่หันกลับมาถามด้วยสีหน้างุนงง
ถังเฉินส่ายหน้าแล้วพูดกับเขา “เมื่อกี้ผมให้โอกาสคุณแล้ว แต่คุณไม่คว้ามันไว้เอง!”
“พี่โม่ เหลือแค่สามล้านแล้วครับ...”
ในตอนนั้นเอง ผู้ช่วยก็ซ้ำเติมเขาอีกหมัดหนึ่ง
“เชี่ย!” ลูกตาของอาโม่แทบจะถลนออกมา “นายแน่ใจนะว่าไม่ได้ดูผิด?”
แค่สตรีมเมอร์โนเนมที่ยังไม่ถึงระดับสิบแปดด้วยซ้ำ จะมีพลังขนาดนี้ได้ยังไง? ต่อให้ฆ่าเขาก็ไม่เชื่อ
“ฮัลโหล นักขายไลฟ์สดอันดับหนึ่ง!”
ในตอนนั้นเอง ก็มีเสียงราวกับสวรรค์ดังขึ้นมาจากด้านหลัง
เมื่อได้ยินเสียงนี้ ทุกคนก็หันกลับไปมองพร้อมกัน
ก็เห็นหญิงสาวรูปร่างร้อนแรงและใบหน้าสวยสะกดใจยืนอยู่บนเวทีคริสตัลเบื้องหน้า
“หลินเสี่ยวหม่าน?”
ในขณะนี้ ทุกคนต่างนิ่งอึ้งไป
ไม่มีใครคาดคิดว่า ราชินีจอเงินที่ทำรายได้หลายพันล้านจะมาปรากฏตัวอยู่ที่ปราสาทโบราณในฝันแห่งนี้ได้
“พี่เสี่ยวหม่าน คุณ... คุณกำลังเรียกผมเหรอครับ?”
อาโม่หันไปมองหลินเสี่ยวหม่าน ตื่นเต้นจนลืมทุกสิ่งทุกอย่างไปหมด เขาลืมไปแล้วด้วยซ้ำว่าตัวเองเหลือแฟนคลับอยู่แค่สามล้านกว่าคน
เขาไม่คิดเลยว่า หลินเสี่ยวหม่านที่เขายกให้เป็นเทพธิดามาโดยตลอด ในขณะนี้จะกำลังก้าวย่างอันงดงามราวกับล่มเมืองได้ เดินตรงมายังทิศทางที่เขาอยู่
นี่คือดาราดังที่มีอิทธิพลมหาศาลนะ ถ้าได้ขายของร่วมกับเธอ คงจะต้องขายดีจนของหมดสต็อกแน่ๆ?!
ยิ่งคิด อาโม่ก็ยิ่งตื่นเต้น
จนกระทั่งตื่นเต้นจนทำอะไรไม่ถูก เขาได้แต่มองดูหลินเสี่ยวหม่านเดินผ่านหน้าตัวเองไป แล้วตรงไปยังถังเฉินที่อยู่ด้านหลัง
นี่... มันสถานการณ์อะไรกัน?
ฉันต่างหากที่เป็นนักขายไลฟ์สดอันดับหนึ่ง ทำไมเธอถึงเดินไปทางนั้นล่ะ?
ขณะที่เขากำลังจะอ้าปากตะโกน ก็พลันเห็นหลินเสี่ยวหม่านใช้กำปั้นน้อยๆ ทุบหน้าอกของถังเฉินเบาๆ ทีหนึ่ง
“ทำไมคุณถึงไม่รักษาสัญญาเลยล่ะคะ?” หลินเสี่ยวหม่านขมวดคิ้วเรียวสวย พูดด้วยสีหน้าไม่พอใจ “ไหนบอกว่าถ้ามีโครงการช่วยเหลือประชาชนเมื่อไหร่ จะเรียกฉันด้วยไงคะ? ทำไมคืนนี้ถึงไม่เรียกฉันล่ะ?”
“เอ่อ...” ถังเฉินหัวเราะอย่างขมขื่นแล้วยักไหล่ “คืนนี้ไม่ใช่โครงการช่วยเหลือประชาชนครับ ผมแค่ได้รับเชิญมาเยี่ยมชมเฉยๆ!”
“เชอะ ใครจะไปเชื่อล่ะคะ?” หลินเสี่ยวหม่านแลบลิ้น แล้วหันไปมองที่ห้องไลฟ์สดของถังเฉิน
“ฮัลโหล สวัสดีค่ะทุกคน ฉันหลินเสี่ยวหม่านนะคะ!” หลินเสี่ยวหม่านโบกมือให้กับห้องไลฟ์สดอย่างเป็นกันเอง
“ว้าว เทพธิดามาแล้ว?”
“เชี่ย นั่นมันเทพธิดาหลินเสี่ยวหม่านนี่หว่า วัยหนุ่มของข้ากลับมาแล้ว!”
“เป็นพี่เสี่ยวหม่านจริงๆ ด้วย เมื่อวานเพิ่งจะเชื่อมไมค์กับสตรีมเมอร์ไป วันนี้ก็มาอยู่ด้วยกันแล้ว ความเร็วนี้... มันจะเร็วไปหน่อยไหม?”
“คนข้างบนอย่ามัวแต่ซุบซิบ สนับสนุนก็พอแล้ว!”
“คนที่เชิญราชินีจอเงินรุ่นใหม่ระดับสมบัติของชาติมาได้ ก็คงจะมีแค่นักขายไลฟ์สดอันดับหนึ่งแล้วล่ะ!”
“เฮ้คนเก่ง ต่อมอิจฉาฉันแตกแล้ว ไปซื้อแยมมะนาวมาให้ฉันที!”
ชั่วขณะหนึ่ง ในคอมเมนต์ก็ยิ่งคึกคักขึ้นไปอีก
หลายคนต่างคาดการณ์กันว่า พาดหัวข่าวหน้าหนึ่งของวันพรุ่งนี้คงไม่หนีไปไหนแล้ว
เทพธิดาแห่งชาติแอบพบชายปริศนา ปรากฏตัวพร้อมกันที่โรงแรมเจ็ดดาว?
ดูเหมือนจะคิดหัวข้อข่าวกันไว้เรียบร้อยแล้ว
“คุณมาได้ยังไงครับ?” ถังเฉินมองสำรวจหลินเสี่ยวหม่านแวบหนึ่งแล้วถามเสียงเบา
หลินเสี่ยวหม่านสวมเสื้อเชิ้ตสีขาวท่อนบน ส่วนท่อนล่างสวมกางเกงลำลอง ดูแล้วก็รู้ว่าไม่ได้ตั้งใจมาเป็นพิเศษ
“สองวันนี้ฉันมาถ่ายละครที่เมืองตงไห่ค่ะ พอดีพักอยู่ที่ปราสาทโบราณในฝันนี่แหละ!” หลินเสี่ยวหม่านเบ้ปากแล้วกล่าว “ถ้าไม่ใช่เพราะบังเอิญเจอกัน ฉันก็ไม่รู้หรอกนะว่าคุณแอบมาเปิดไลฟ์สดที่นี่!”
“ผมไม่ได้ขายของจริงๆ นะครับ...”
ฝั่งถังเฉินกับหลินเสี่ยวหม่านคุยกันอย่างสนุกสนาน แต่อีกฝั่งหนึ่งของอาโม่กลับทุกข์ระทม
เดิมทีเขาคิดว่าเทพธิดามาหาตัวเอง แต่กลับคาดไม่ถึงว่าเธอจะเดินตรงไปหาไอ้สตรีมเมอร์โนเนมระดับสิบแปดคนนั้น
นี่มันสถานการณ์อะไรกัน?
ฉันต่างหากที่เป็นนักขายไลฟ์สดอันดับหนึ่ง!
ยุคสมัยมันเปลี่ยนไปแล้วเหรอ?
“พี่โม่...”
ในตอนนั้นเอง ผู้ช่วยที่อยู่ด้านหลังก็เรียกเขาขึ้นมา
“มีอะไร?!” อาโม่หันกลับไปถามอย่างฉุนเฉียว
“แฟ... แฟนคลับเหลือแค่แสนกว่าคนแล้วครับ...” ผู้ช่วยพูดอย่างอกสั่นขวัญแขวน
“แกพูดว่าอะไรนะ?” เมื่อได้ยินคำพูดของผู้ช่วย อาโม่แทบจะกระอักเลือดออกมา
ภายในไม่กี่นาทีแฟนคลับหายไปเกือบแปดล้านคน พวกมันทำได้ยังไงกัน?!