ตอนที่ 15 หากมีเรือนหมื่นห้อง จักคุ้มครองราษฎร์ให้เปรมปรีดิ์!
ตอนที่ 15 หากมีเรือนหมื่นห้อง จักคุ้มครองราษฎร์ให้เปรมปรีดิ์!
ตอนที่ 15 หากมีเรือนหมื่นห้อง จักคุ้มครองราษฎร์ให้เปรมปรีดิ์!
พอมี ‘ร่างจำแลงฟ้าดิน’ หลี่เยว่ก็มั่นใจเต็มเปี่ยม
เขาคิดว่าต่อให้เป็นปีศาจยักษ์ระดับสามที่ตีอำเภอเฟิงแตก หากปรากฏอยู่ต่อหน้าเขาก็คงโดนตบทีเดียวร่วง
ว่ากันว่าปีศาจระดับสามจะเริ่มมีสติปัญญา พูดภาษามนุษย์ได้ รู้จักวางแผน ฉลาดพอๆ กับคน
นี่คือเหตุผลที่เรียกว่า ‘ปีศาจยักษ์’
พอมีสติปัญญา ก็จะต่างชั้นกับพวกระดับหนึ่งระดับสองลิบลับ
และปีศาจที่แกร่งกว่านั้น ถึงขั้นแปลงร่างเป็นคนได้
ตอนนี้มีท่าไม้ตายแล้ว แถมระยะทำการขยายเป็นสิบลี้ หลี่เยว่คิดว่าน่าจะส่งอูเจ๋อไปสำรวจถ้ำหลิงคูได้แล้ว
ภูเขาเทพเจ้าห่างจากถ้ำหลิงคูสิบกว่าลี้ เกินขอบเขตของเขาไปไม่กี่ลี้ ทำให้เขาส่องดูโดยตรงไม่ได้
ยังไงก็ต้องให้อูเจ๋อไป
ดีที่ตอนนี้เขาลงมือช่วยได้ และอูเจ๋อเองก็มีเจ้ายันต์ก้าวย่างเทพช่วย ถ้าเจออันตราย วิ่งหนีกลับมาสักไม่กี่ลี้ก็เข้าเขตป้องกันของเขาแล้ว
ขอแค่เข้าเขตของเขาได้ ก็ปลอดภัยหายห่วง!
หลี่เยว่จึงเพ่งจิตไปที่อูเจ๋อที่กำลังฝึกวิชาอยู่ในหมู่บ้าน
ตอนแรกกะจะใช้ร่างจำแลงไปหา แต่คิดดูแล้วยุ่งยาก เลยใช้สัมผัสศักดิ์สิทธิ์สื่อสารเข้าไปในหัวอูเจ๋อเลยดีกว่า
เสียงก้องกังวานไร้ขอบเขตดังขึ้นในห้วงจิต ทำเอาอูเจ๋อสะดุ้งโหยง!
“ใครกัน!? เข้ามาในหัวข้าได้ยังไง!?”
แวบแรก อูเจ๋อนึกว่าโดนมารเล่นงานเข้าแล้ว
“ข้าคือภูเขา ภูเขาก็คือข้า” หลี่เยว่ตอบสั้นๆ
ได้ยินคำตอบนี้ สีหน้าอูเจ๋อเปลี่ยนจากเคร่งเครียดเป็นตื่นเต้นทันที รีบคุกเข่าลง กล่าวเสียงสั่นด้วยความปิติ “ศิษย์อูเจ๋อ คารวะท่านเทพภูเขา! เมื่อครู่ศิษย์ล่วงเกิน ขอท่านเทพโปรดอภัย!”
จะไม่ให้ตื่นเต้นได้ยังไง
นี่คือท่านเทพภูเขาเชียวนะ!
ก่อนหน้านี้ท่านเทพช่วยชีวิต มอบพรให้ แต่ไม่เคยเห็นหน้า ไม่เคยได้ยินเสียง
ตอนนี้ท่านเทพมาหาถึงที่ อูเจ๋อตื่นเต้นจนแทบเก็บอาการไม่อยู่!
เขามั่นใจว่าเป็นท่านเทพตัวจริง เพราะสัมผัสได้ถึงพลังอำนาจที่ยิ่งใหญ่ ลึกลับ เกินเอื้อม
แถมปฏิกิริยาตอบสนองของยันต์ก้าวย่างเทพในกายก็โกหกกันไม่ได้
“ไม่เป็นไร ที่ข้าสำแดงตนครั้งนี้ มีเรื่องจะสั่งเจ้าสองเรื่อง”
หลี่เยว่กล่าวเรียบๆ แต่ในหูอูเจ๋อ เสียงนั้นช่างศักดิ์สิทธิ์ยิ่งนัก!
เมื่อรู้ว่าท่านเทพมีคำสั่ง อูเจ๋อรีบยืดตัวตรง สีหน้าจริงจัง “เชิญท่านเทพบัญชามาได้เลย ไม่ว่าจะบุกน้ำลุยไฟ ศิษย์ยินดีทำสุดความสามารถ แม้ต้องแลกด้วยชีวิตก็ยอม!”
ในใจเขาตอนนี้ ท่านเทพภูเขาคือสิ่งที่เหนือกว่าพระเจ้าองค์ใด
ไม่ว่าท่านจะต้องการอะไร เขาจะทำทุกอย่างเพื่อสนอง!
เห็นท่าทีของอูเจ๋อ หลี่เยว่พยักหน้าพอใจ
มองคนไม่ผิดจริงๆ อูเจ๋อซื่อสัตย์ รักความยุติธรรม แถมยังมีเลือดนักสู้
“เรื่องแรก ตอนนี้ปีศาจครองเมือง ราษฎร์เดือดร้อนแสนสาหัส ชีวิตแขวนบนเส้นด้าย”
“หากมีเรือนหมื่นห้อง จักคุ้มครองราษฎร์ทั่วหล้าให้เปรมปรีดิ์!”
“หากมีผู้ลี้ภัยไร้ที่พึ่ง เจ้าจงพาพวกเขามาที่ภูเขาเทพเจ้า รับไว้ทั้งหมดไม่ต้องปฏิเสธ ข้าจะคุ้มครองพวกเขาเอง”หลี่เยว่กล่าวช้าๆ
ยิ่งหมู่บ้านเชียนซานใหญ่ขึ้น เขาก็ยิ่งได้แต้มกุศลมากขึ้น
และเมื่อผู้ลี้ภัยเหล่านี้มาอยู่ใต้บารมีเขา เขาก็ยินดีที่จะคุ้มครองให้พ้นภัยปีศาจ
นี่มันวินวินทั้งสองฝ่ายชัดๆ!
ฟังบัญชาเรื่องแรกจบ อูเจ๋อเกิดความศรัทธาล้นปรี่ เลือดในกายเดือดพล่าน!
น้ำตาเอ่อล้นออกมา ปีศาจครองเมืองมาแปดปีแล้ว
แปดปีมานี้ ชาวบ้านล้มตายนับไม่ถ้วน
ราชสำนักไม่เหลียวแล พวกพระ พวกนักพรตที่รับเครื่องเซ่นไหว้ก็หนีเอาตัวรอด
ต้องเป็นตระกูลใหญ่มีเงินจ้าง พวกนั้นถึงจะยอมลงมาช่วย
ชาวบ้านตาดำๆ ไม่มีใครสนใจ ได้แต่รอวันตาย
เขาเองก็เป็นหนึ่งในนั้น อำเภอเฟิงแตก ราชสำนักไม่ส่งคนมาช่วย ไม่รับผู้ลี้ภัย
พวกนักพรตที่อ้างว่าปราบปีศาจก็หัวหด
ผู้ลี้ภัยต้องช่วยกันเอง ไปอำเภอเถาฮวาก็โดนไล่ โลกนี้ช่างกว้างใหญ่แต่ไร้ที่ยืน
โชคดีที่สวรรค์เมตตา ให้พวกเขามาเจอภูเขาเทพเจ้า
ท่านเทพผู้เปี่ยมเมตตา ช่วยชีวิตพวกเขาไว้
และตอนนี้ ท่านเทพยังมีปณิธานจะรับผู้ลี้ภัยทุกคนไว้ในความคุ้มครอง
นี่สิคือเทพเจ้าที่แท้จริง!
เทพฝ่ายธรรมะที่แท้จริง!
หลี่เยว่เห็นอูเจ๋อร้องไห้ก็งงๆ
‘เฮ้ย ร้องไห้ทำไมวะ?’
อูเจ๋อปาดน้ำตา โขกศีรษะเสียงดังตึงๆ กล่าวด้วยความจริงใจ
“ท่านเทพภูเขา ศิษย์ขอขอบพระคุณในมหากรุณาธิคุณของท่านแทนราษฎรทั่วหล้า! การคุ้มครองของท่านจะช่วยชีวิตคนนับหมื่นนับแสน!”
“ศิษย์จะทำสุดความสามารถ จะพาผู้ลี้ภัยทุกคนที่ไร้ที่พึ่งมายังภูเขาเทพเจ้าให้จงได้!”
พูดจบก็โขกหัวอีกหลายที
หลี่เยว่รอจนเขาโขกเสร็จ ค่อยพูดต่อ
“เรื่องที่สอง เรื่องที่ถ้ำหลิงคูเจ้าคงรู้แล้ว เจ้าจงไปตรวจสอบดูว่าเกิดอะไรขึ้นกันแน่”
“ไม่ต้องกลัว หากมีอันตราย ข้าจะลงมือช่วย”
อูเจ๋อสีหน้ามุ่งมั่น “ศิษย์จะทำภารกิจให้สำเร็จขอรับ!”
“อืม” สั่งงานเสร็จ จิตสัมผัสของหลี่เยว่ก็ถอนออกไป
เขาเชื่อว่าอูเจ๋อทำได้ ด้วยนิสัยใจคอแบบนี้ ให้เวลาเติบโตหน่อย วันหน้าต้องเป็นยอดคนแน่
และนี่ก็ถือเป็นบททดสอบด้วย
ถ้าแค่บททดสอบนี้ยังไม่ผ่าน ก็ไม่คุ้มค่าที่จะลงทุนต่อ
หลี่เยว่ไปแล้ว แต่อูเจ๋อยังคุกเข่าอยู่อีกนาน กว่าจะลุกขึ้นยืน
เขาลุกขึ้นด้วยความตื่นเต้นสุดขีด!
ท่านเทพภูเขามาหาถึงที่ แถมยังมอบหมายภารกิจ!
ความหมายของเรื่องนี้มันยิ่งใหญ่มาก!
ก่อนหน้านี้แม้จะได้อาศัยใบบุญ แต่ท่านเทพไม่เคยปรากฏตัวเป็นทางการ
ชาวบ้านบางคนก็แอบหวั่นใจ
กลัวว่าท่านเทพอาจแค่ช่วยผ่านๆ ไม่ได้ใส่ใจจริงจัง
วันดีคืนดีท่านอาจเลิกสนใจ ถึงตอนนั้นพวกเขาจะอยู่ยังไง?
แต่ตอนนี้ท่านเทพมาสำแดงตน แสดงว่าท่านจับตาดูพวกเขาอยู่
การมอบหมายงาน คือการยอมรับ! ยอมรับว่าพวกเขาคือคนของภูเขาเทพเจ้า!
วันหน้าพวกเขาประกาศตัวได้เต็มปากแล้วว่าเป็น ‘ชาวภูเขาเทพเจ้า’
ไม่ใช่แค่ ‘คนหมู่บ้านเชียนซานที่อยู่ตีนเขา’ อีกต่อไป!