ตอนที่ 3 เทพภูเขาสำแดงเดช, ตัดสินใจตั้งรกราก!

ตอนที่ 3 เทพภูเขาสำแดงเดช, ตัดสินใจตั้งรกราก!

ปีศาจหนูระดับหนึ่ง ลงมือเพียงครั้งเดียว ก็ข่มขวัญกลุ่มของอูเจ๋อได้อยู่หมัด

นอกจากอูเจ๋อกับเสี่ยวหู่แล้ว คนอื่นๆ ต่างหมดอาลัยตายอยาก ยอมแพ้ที่จะต่อต้าน ในใจมีแต่ความสิ้นหวัง

อูเจ๋อกัดฟันแน่น กำดาบทหารในมือจนสั่นระริก

หากรับมือกับปีศาจไร้ระดับ คนธรรมดายังพอใช้วรยุทธ์ต่อกรได้บ้าง

แต่เมื่อเผชิญหน้ากับปีศาจระดับหนึ่ง นั่นคือไร้ทางสู้โดยสิ้นเชิง เข้าไปก็มีแต่ไปส่งตาย

อูเจ๋อตระหนักข้อนี้ดีที่สุด

ในสนามรบ หากเจอปีศาจระดับหนึ่ง มีเพียงนายกองร้อยที่เริ่มฝึกฝนวิถีเซียนแล้วเท่านั้นจึงจะต่อกรได้

ส่วนเขาในกองทัพ ก็เป็นได้แค่หัวหน้าหมู่สิบคน

มีเพียงผู้บ่มเพาะเท่านั้น ที่จะจัดการกับปีศาจที่เข้าขั้นแล้วได้

เจ้าปีศาจหนูยักษ์เคี้ยวอยู่นานกว่าจะกลืนลงคอ

จากนั้นดวงตาสีแดงฉานก็จ้องมองอูเจ๋ออย่างเย็นยะเยือก แม้สติปัญญาของมันจะไม่สูงนัก แต่มันสัมผัสได้ชัดเจนว่าพลังเลือดเนื้อของคนตรงหน้าเข้มข้นกว่าคนอื่นมากนัก

อาหารที่มีพลังเลือดเนื้อเยอะแบบนี้สิถึงจะอร่อย!

อูเจ๋อเพียงถูกจ้องมอง ร่างกายก็สั่นสะท้าน

วินาทีถัดมา ปีศาจหนูยักษ์ก็ขยับตัว เพียงแค่ขยับปากเล็กน้อย กระดูกท่อนหนึ่งก็พุ่งออกมาจากปาก พุ่งตรงเข้าใส่ใบหน้าของอูเจ๋อ

อูเจ๋อหน้าเปลี่ยนสี ยกดาบทหารขึ้นกันทันที

เคร้ง!

แรงปะทะมหาศาลทำให้อูเจ๋อกระเด็นถอยหลัง ร่างกระแทกพื้นอย่างแรง

มือที่กำดาบทหารสั่นระริก ง่ามมือฉีกขาด เลือดไหลริน

ดาบทหารหล่นลงพื้น ตรงกลางใบมีดเกิดรอยบิ่นขนาดใหญ่

ส่วนกระดูกที่ปีศาจหนูพ่นออกมานั้น แหลกเป็นผุยผง

มุมปากอูเจ๋อมีเลือดไหล สีหน้ามืดมน เขาพอจะคาดเดาจุดจบของตัวเองได้แล้ว

นั่นคือการกลายเป็นอาหารในปากของเจ้าปีศาจหนูตัวนี้

แต่ทันใดนั้นเอง ภูเขาเทพเจ้าก็สั่นสะเทือน หมอกสีขาวกลุ่มใหญ่ลอยลงมาจากยอดเขา ปกคลุมเหนือพวกเขา

"นี่มันอะไรกัน? หมอกลงตอนกลางคืน?"

อูเจ๋อเงยหน้าขึ้นด้วยความแปลกใจ

และวินาทีถัดมา ภาพที่ทำให้เขาตกตะลึงก็ปรากฏขึ้น

เห็นเพียงว่าท่ามกลางหมอกขาวนั้น จู่ๆ ก็มีมือขนาดใหญ่ที่ก่อตัวจากหมอกยื่นออกมา คว้าจับไปที่เจ้าปีศาจหนูระดับหนึ่งตัวนั้นโดยตรง

ปีศาจหนูยักษ์ได้สติ ขนทั่วร่างลุกชัน ราวกับสัมผัสได้ถึงอันตราย หันหลังกลับเตรียมจะหนี

แต่ถูกมือยักษ์ล็อคเป้าไว้แล้ว มีหรือจะหนีพ้น?

ปีศาจหนูวิ่งไปได้ไม่ถึงสิบเมตร ก็ถูกมือยักษ์คว้าจับไว้ ยังไม่ทันจะได้ร้อง ก็ถูกบีบจนระเบิดคาที่

เลือดเนื้อเหม็นเน่าระเบิดกระจายเกลื่อนพื้น

ส่วนปีศาจหนูไร้ระดับตัวอื่นๆ ต่างตกใจกลัวหมอบราบกับพื้น ไม่กล้าขยับเขยื้อน

หลี่เยว่รู้สึกรำคาญ หลังจากบีบปีศาจหนูยักษ์แตกแล้ว ก็ไล่บี้ปีศาจหนูตัวเล็กๆ ทีละตัวจนเละ

ภาพนั้นราวกับกำลังบี้มดปลวกบนพื้น

จากนั้นมือยักษ์ก็ค่อยๆ สลายไป หมอกขาวลอยกลับขึ้นสู่ยอดเขา แสงเทพเจ้าริบหรี่ลง เพิ่มความลึกลับให้กับภูเขาเทพเจ้า

กลุ่มของอูเจ๋อทั้งหมดตกตะลึงกับภาพเหตุการณ์นี้

นี่... นี่มันปาฏิหาริย์ชัดๆ!

มือยักษ์ที่ลงมาจากฟากฟ้า จัดการปีศาจดุร้ายได้อย่างง่ายดาย นี่เป็นวิชาที่เทพเซียนเท่านั้นที่จะทำได้!

"ท่านเทพ... เทพภูเขาสำแดงเดชแล้ว!"

หมอกขาวนี้ปรากฏขึ้นหลังจากภูเขาสั่นสะเทือน เมื่อนึกถึงตำนานของภูเขาเทพเจ้า ทุกคนก็ตระหนักได้ทันทีว่านี่คือการสำแดงเดชของเทพภูเขา!

ทุกคนจึงรีบคุกเข่าลงกับพื้น โขกศีรษะคารวะภูเขาเทพเจ้าด้วยความตื่นเต้น

ในใจอูเจ๋อเองก็ไม่อยากจะเชื่อ เขาเคยเป็นทหาร เคยเห็นผู้บ่มเพาะมาก่อน

แต่ต่อให้เป็นผู้บ่มเพาะที่เก่งกาจที่สุดในกองทัพ ก็ไม่มีทางทำแบบเมื่อกี้ได้ ตัวคนไม่ต้องโผล่มา ก็เสกมือยักษ์ออกมาบี้ปีศาจเหมือนบี้มด

อาจจะมีผู้บ่มเพาะระดับสูงสุดทำได้ แต่ผู้ที่อยู่ในระดับนั้น จะต่างอะไรกับเทพเจ้าเล่า?

"พี่ใหญ่อู เทพภูเขาสำแดงเดชจริงๆ ท่านกำลังคุ้มครองพวกเรา!"

เสี่ยวหู่พยุงตัวลุกจากพื้นอย่างยากลำบาก ใบหน้าซีดเซียว แต่สีหน้าเปี่ยมด้วยความปิติ!

อูเจ๋อลุกขึ้นยืน ปาดเลือดที่มุมปาก กล่าวด้วยความตื้นตันใจ "ใช่แล้ว ภูเขาเทพเจ้าสำแดงเดชจริงๆ ตำนานเป็นเรื่องจริง! เทพภูเขาจะคุ้มครองคนที่อยู่ใต้ร่มเงาของท่านจริงๆ"

รอดตายมาได้อย่างหวุดหวิด ทุกคนต่างซาบซึ้งในบุญคุณของภูเขาเทพเจ้า ในใจเปี่ยมด้วยความเคารพยำเกรง

เมื่อมีเทพภูเขาสำแดงเดชคุ้มครอง คืนนี้ทุกคนจึงหลับได้อย่างสบายใจและอบอุ่นใจที่สุด

ส่วนหลี่เยว่ที่ลงมือบี้ฝูงปีศาจหนูจนเละ กลับรู้สึกหอบเหนื่อยเล็กน้อย

เพื่อที่จะเก๊กหล่อโชว์เทพ เดิมทีแค่ใช้พลังบดขยี้ปีศาจหนูก็ทำได้ง่ายๆ แต่เขาลงทุนใช้สัมผัสศักดิ์สิทธิ์ดึงเมฆหมอกลงมาจากยอดเขา เปลี่ยนสัมผัสศักดิ์สิทธิ์ที่มองไม่เห็นให้กลายเป็นมือหมอกขาวที่คนธรรมดามองเห็นได้

ปฏิบัติการครั้งนี้ทำให้เขาเปลืองแรงไปกว่าสิบเท่า

แต่มันก็คุ้มค่า ที่ทำให้พวกอูเจ๋อศรัทธาได้

จะได้ไม่เกิดเหตุการณ์ว่าเขาช่วยแล้ว แต่พวกนั้นไม่เห็น นึกว่าปีศาจหนูหัวใจวายตายไปเอง

เช้าวันต่อมา

หลี่เยว่พบว่าหน้าต่างสถานะที่ไม่เคยเปลี่ยนมาตลอด ในที่สุดก็มีความเคลื่อนไหว

【ระดับ: ภูเขาวิญญาณ ขั้น 1】

【ค่ากุศล: 597/10000】

【อิทธิฤทธิ์: เทพภูเขาประทานพร】

ค่ากุศลจาก 2 แต้มที่นิ่งมาเป็นหมื่นปี เพิ่มขึ้นเป็น 597 แต้มแล้ว

นี่มันเกิดอะไรขึ้น? หรือว่าเป็นเพราะฆ่าปีศาจหนูพวกนั้น?

แต่ถ้าเป็นเพราะฆ่าปีศาจหนู มันก็น่าจะเพิ่มตั้งแต่เมื่อคืนสิ?

ไอ้เจ้านี่มันดีเลย์หรือไง?

หลี่เยว่สงสัย แต่ไม่นานเขาก็เข้าใจว่าทำไมค่ากุศลถึงเพิ่ม

ที่ตีนเขา ตรงกลางกลุ่ม มีโต๊ะไม้ที่เพิ่งทำเสร็จวางอยู่ หน้าโต๊ะมีกระถางธูป ปักธูปไว้สามดอก

หน้ากระถางธูปยังมีจานใส่เนื้อรมควันสองสามชิ้น ข้าวสารหนึ่งจาน และแป้งหมี่อีกหนึ่งถุง

นี่เป็นของที่ดีที่สุดที่กลุ่มอูเจ๋อพอจะหามาได้แล้ว

"ขอท่านเทพภูเขาคุ้มครอง ขอบพระคุณท่านเทพที่ช่วยชีวิตเมื่อคืน ข้าน้อยตั้งใจจัดเครื่องเซียนไหว้ขอบคุณพระคุณ ขอท่านเทพภูเขาอย่าได้รังเกียจของเซ่นไหว้ที่แสนจะยากจนข้นแค้นนี้เลย"

หน้าโต๊ะบูชา อูเจ๋อพนมมือ โขกศีรษะด้วยความศรัทธา

คนอื่นๆ ก็คุกเข่าอยู่ด้านหลัง ด้วยความเคารพยำเกรง ใช้การกราบไหว้เพื่อตอบแทนบุญคุณช่วยชีวิตของท่านเทพภูเขา

พร้อมกับอธิษฐานขอให้เทพภูเขาคุ้มครอง

มองภาพตรงหน้า แล้วมองค่ากุศลบนหน้าต่างสถานะที่ค่อยๆ เพิ่มขึ้น จาก 597 แต้ม ตอนนี้เป็น 685 แต้มแล้ว

ในที่สุดหลี่เยว่ก็เข้าใจวิธีได้รับค่ากุศลแล้ว

แค่ได้รับเครื่องเซียนไหว้บูชา ก็จะได้รับแต้มกุศล

【ได้รับเครื่องเซียนไหว้ครั้งแรก ได้รับคาถา 'ร่างจำแลง'】

【ร่างจำแลง: ใช้พลังเวทสร้างร่างชั่วคราวขึ้นมา สามารถใช้เป็นร่างแยกได้ แต่ร่างจำแลงนี้เปราะบาง ไม่สามารถรองรับพลังเวทได้】

หลี่เยว่ใจเต้นแรง มีรางวัลด้วย!?

ร่างจำแลง? อันนี้เข้าท่ามาก แม้จะรองรับพลังเวทไม่ได้ แต่อย่างน้อยก็ทำให้เขาออกไปนอกเขตภูเขาได้ ไม่ต้องถูกจำกัดพื้นที่อีกต่อไป

ถึงร่างจำแลงจะเปราะบาง ตายไปก็ไม่เป็นไร ใช้พลังเวทสร้างใหม่ได้

ลองดูหน้าต่างสถานะอีกที

【ระดับ: วิญญาณภูเขา ขั้น 1】

【ค่ากุศล: 685/10000】

【อิทธิฤทธิ์: เทพภูเขาประทานพร】

【คาถา: ร่างจำแลง】

ร่างจำแลงจัดเป็นคาถา ไม่ใช่อิทธิฤทธิ์ งั้นไอ้อิทธิฤทธิ์เทพภูเขาประทานพรนี่ต้องเจ๋งกว่าแน่ๆ?

เอาไว้หาโอกาสลองใช้ดู

อีกด้านหนึ่งที่ตีนเขา กลุ่มอูเจ๋อทำพิธีเซียนไหว้เทพภูเขาเสร็จเรียบร้อย

เทียบกับเมื่อวาน วันนี้ทุกคนดูมีชีวิตชีวาขึ้นอย่างเห็นได้ชัด

ไม่ใช่แค่เพราะเมื่อคืนหลับสบาย แต่เพราะพวกเขามีหลักประกันแล้ว

เทพภูเขาคุ้มครอง!

จากการปรึกษากันทั้งคืนเมื่อวาน พวกเขาตัดสินใจแล้วว่าจะปักหลักอยู่ที่ตีนเขาต้าเสิน อาศัยอยู่ที่นี่ต่อไป

ด้วยการคุ้มครองของเทพภูเขา พวกเขาอาจจะปลอดภัยกว่าคนที่อยู่ในตัวอำเภอที่พึ่งพาปราณชะตาของราชสำนักเสียอีก