บทที่ 45 สตรีมเมอร์ที่กลับคำอย่างสิ้นเชิง

การปรากฏตัวของหลินโหยวทำให้บรรยากาศในไลฟ์คึกคักขึ้นอีกระลอก

“หลินโหยวมาแล้ว ทักทายท่านเทพแถวหน้า!”

“อะไรคือ ‘เล่นได้ไม่เลว’ คิดว่าเล่นไพ่หรือไง!”

“เรามองคุณผิดไปจริงๆ ข้างหน้าวิวก็สวย บรรยากาศก็เงียบสงบ ฉันยังชวนเพื่อนๆ มาดูด้วย สุดท้ายให้พวกเราดูอะไรแบบนี้เนี่ยนะ!”

“ขอความเป็นคนหน่อย!”

“เร่งสายการผลิตหน่อยได้ไหม สองแสนเครื่องนี่ดูถูกกันหรือเปล่า!”

“หกแสนก็ยังน้อย ฉันว่าเอาสิบล้านไปเลย!”

“สตูดิโอยังรับคนอยู่ไหมคะ ฉันกวาดบ้าน ทำกับข้าว ชงชา บริการครบ ไม่เอาเงินด้วย แค่ให้เล่นเกมก็พอ!”

“สตูดิโอยังขาด…เจ้าของบ้านอยู่ไหมคะ?”

“ท่านดูผมสิ ถึงผมเป็นผู้ชาย แต่จิตใจผมเป็นผู้หญิง แถมเป็นไบที่ชอบแต่งกายข้ามเพศ อยากสมัครเป็น…เจ้าของบ้านได้ไหม ถ้าไม่พอ เพิ่มผมเข้าไปอีกคนก็ได้”

ต่อให้พอคาดเดาระดับความเพี้ยนของชาวเน็ตไว้แล้ว พอเห็นกระสุนคอมเมนต์ทะยานข้ามเส้น หลินโหยวก็ยังรู้สึกเริ่มรับไม่ไหว เขารีบพิมพ์บอกลาสั้นๆ ว่า “เล่นให้สนุกนะ ผมมีธุระ ขอตัวก่อน” แล้วออกจากไลฟ์ทันที จากนั้นให้เสี่ยวเมิ่งช่วยสมัครบัญชีเล็ก แอบกลับเข้าไปดูใหม่

แต่ไลฟ์ก็ใกล้จะจบอยู่แล้ว เซี่ยอี๋กับสุ่ยฮวาเพิ่งดูภาพที่บรรพชนแสดงให้เห็นอีกครั้ง พลังงานเริ่มขาดแคลน บรรพชนคลุมผ้าขาวพากันเข้าสู่สงคราม นับไม่ถ้วนถูกฝังใต้สันทรายที่ไหลซัด ไม่รู้เวลาผ่านไปนานเท่าไร แสงดาวตกจากท้องฟ้า ร่างเล็กในผ้าคลุมสีแดงปรากฏขึ้นบนเนินทราย

“เข้าใจแล้ว ตัวเล็กชุดแดงนั่นคือพวกเรา! ซากอารยธรรมตามรายทางคือสิ่งที่บรรพชนสร้างไว้ แต่ต่อมาเมื่อเวทมนตร์เสื่อมถอยก็ถูกสงครามทำลาย แล้วพวกเราจึงปรากฏตัวขึ้น! นี่เรากำลังจะมุ่งหน้าไปยังภูเขาศักดิ์สิทธิ์ เพื่อตามหาเวทมนตร์และฟื้นฟูอารยธรรมใช่ไหม”

“เป็นไปได้มาก”

“ใช่เลย ฟื้นเกียรติยศของบรรพชน เป็นหน้าที่ของพวกเรา ลุย!”

“จะลุยอะไรกัน ดึกป่านนี้แล้ว ยังไม่นอนอีกหรือ”

พอเห็นคอมเมนต์เตือน เซี่ยอี๋จึงนึกขึ้นได้ ระบบแจ้งเตือนไปหลายครั้งแล้ว แต่เพราะเกมนี้ดื่มด่ำมาก เผลอหลงเวลาได้ง่าย อีกทั้งไม่รู้กลไกการจับคู่ของเกมว่าเป็นอย่างไร เธอเกรงว่าถ้าออกจากเกมไปแล้ว พอกลับมาอาจจะจับคู่กับสุ่ยฮวาไม่ได้ จึงฝืนเล่นยาวมาถึงตอนนี้ เธอเคยมีประสบการณ์สตรีมยาว แต่ก็ไม่คิดว่าสาวฝั่งตรงข้ามจะอึดพอๆ กัน

อย่างไรก็ดี วันนี้ต้องปิดไลฟ์จริงๆ มิฉะนั้นร่างกายอาจไม่ไหว เธอมองทิวทัศน์รอบตัวอีกครั้ง อักขระสีทองโปรยอยู่ทั่วทั้งฟ้าและแผ่นดิน ประตูใหญ่ไม่ไกลค่อยๆ เปิดออก เผยให้เห็นทางเดินสลัวด้านใน

“ไลฟ์วันนี้ขอจบเท่านี้ ส่วนภาพหลังจากนี้ ขอเว้นไว้เป็นความลับถึงพรุ่งนี้นะคะ ใครอยากดูด่านต่อไป กดติดตามไว้ พรุ่งนี้ การเดินทางยังคงมีต่อ”

พูดจบเธอส่งข้อความส่วนตัวถึงสุ่ยฮวา แล้วปิดเกมลงไลฟ์อย่างรวดเร็ว หลินโหยวก็ละสายตาเช่นกัน

ตอนนี้เริ่มมีคนทยอยได้รับเครื่องแล้ว บางคนเล่นเองเงียบๆ อย่างมากก็โพสต์รูปอวดบนโซเชียล บางคนทำวิดีโอแกะกล่องและรีวิวเพื่อเกาะกระแส ส่วนคนเปิดไลฟ์ก็มีไม่น้อย แค่ขึ้นหัวข้อด้วยคีย์เวิร์ด “เครื่องเล่นเกมหยุนเมิ่ง” และ “มิราจ” ผู้ชมก็หลั่งไหลเข้ามา ยอดวิวพุ่งสูงแทบทุกราย

พอเห็นกระแสแรง สตรีมเมอร์ทั้งหลายก็ไม่สนแล้วว่าสัปดาห์ก่อนตัวเองมีท่าทีต่อ Journey อย่างไร ต่างพากันปรับโหมดเป็นชื่นชมเต็มที่ พูดชมกันได้คล่องปาก

“ความสมจริงและความสำเร็จของงานโดยรวมเหลือเชื่อ”

“ไม่เคยคิดว่าจะเล่นเกมด้วยวิธีนี้ได้ แม้แต่ชุด VR ที่ดีที่สุดและแพงที่สุด ก็ยังสู้ประสบการณ์นี้ไม่ได้”

“โลกที่สอง โลกไซเบอร์ นี่คงได้เห็นในชั่วชีวิตจริงๆ แล้ว”

ต้องบอกว่า ก่อนวันนี้ กระแสในอินเทอร์เน็ตเกี่ยวกับ Journey ค่อนข้างเป็นลบ สตรีมเมอร์เกมจำนวนมากก็ไม่มองในแง่ดีนักกับรูปแบบเกมที่ไม่คุ้นหน้าแบบนี้ เพราะพวกเขาไม่เคยเล่นเกมที่มีจังหวะเนิบช้า เน้นประสบการณ์ ไม่มีการแข่งขันหรือการต่อสู้ และไม่เคยเห็นตัวอย่างเกมลักษณะนี้ที่ประสบความสำเร็จ

แต่พอวันนี้ได้เครื่องและเข้าไป “ฟูลไดฟ์ (Full Dive)” สัมผัส Journey ด้วยตนเอง พวกเขาก็พบทันทีว่า ประสบการณ์เดิมใช้เทียบไม่ได้เลย ความเร็วที่ลื่นไหล ความรู้สึกแรงโน้มถ่วงและการโผบิน ทุกอย่างสวยงามเกินบรรยาย พวกเขาคิดขึ้นมาทันทีว่า นี่คืออุปกรณ์ปฏิวัติการโต้ตอบระหว่างมนุษย์กับคอมพิวเตอร์ เป็นความได้เปรียบเหนืออุปกรณ์รุ่นก่อนแบบทิ้งห่าง

ดังนั้นจึงเปลี่ยนบทบาทมาเป็นฝ่ายชื่นชมหลินโหยวโดยไม่ติดค้างอะไรในใจ

แน่นอน ท่ามกลางเสียงชื่นชม ก็ยังมีสตรีมเมอร์ที่ทำตัวแหวกแนว คนหนึ่งเข้าเกม กวาดตามองสภาพแวดล้อมคร่าวๆ แล้วพยายามถอดเสื้อผ้า เมื่อพบว่าทำไม่ได้ก็วิจารณ์ทันทีว่า “ทำไมถอดกางเกงไม่ได้ล่ะ ให้คะแนนติดลบ”

หลินโหยวมองแล้วได้แต่เครื่องหมายคำถามเต็มหัว เล่นส่วนตัวแล้วอยากทดลองว่าเกมอนุญาตให้ถอดกางเกงได้ไหม อันนั้นยังเข้าใจได้ แต่กำลังไลฟ์อยู่ต่อหน้าคนดูเป็นแสน จะทำแบบนั้นจริง ๆ หรือ ช่างไม่เกรงใจใครเสียเลย กระสุนคอมเมนต์ก็ปะทุขึ้นทันที ดูเหมือนผู้ชมเองก็ไม่ค่อยได้เจอคนหน้าด้านถึงเพียงนี้

ดีที่พอสร้างเรื่องเรียกเสียงฮาเสร็จ เจ้าตัวก็อยู่ในลิมิตมากขึ้น ไม่ทำเรื่องล้ำเส้นไปกว่าเดิม แล้วเริ่มออกเดินหน้าสำรวจตามปกติ

หลินโหยวไล่ดูห้องต่างๆ โดยรวมพบว่าปฏิกิริยาส่วนใหญ่คือทั้งตกใจและประหลาดใจ แล้วก็ชมกันไม่หยุด เมื่อแน่ใจว่าฝั่งสตรีมเมอร์ไม่น่ามีปัญหาเรื่องกระแส เขาก็โล่งใจมากขึ้น เพราะสุดท้ายสตรีมเมอร์ไม่ได้สะท้อนความเห็นเฉพาะของตัวเองเท่านั้น

ในยุคอินเทอร์เน็ต คำวิจารณ์ของพวกเขาจะมีอิทธิพลต่อผู้ชมทั้งห้อง และถ้าหากสตรีมเมอร์ส่วนใหญ่ในแพลตฟอร์มเดียวกันเห็นพ้องต้องกัน ทิศทางกระแสปากต่อปากของเกมก็มีแนวโน้มว่าจะถูกกำหนด เมื่อขยายผ่านสายตาคนดูนับไม่ถ้วน อิทธิพลก็จะยิ่งกว้างไกล

ขณะที่เขากำลังจะปิดหน้าสตรีมเหล่านั้น กลับเห็น “ชายถอดกางเกง” รายเดิมเล่นใหญ่อีกครั้ง เขาประกาศว่า “ตัดสินใจแล้ว ท้าทายมาราธอนยาวพิเศษ ไม่เคลียร์ไม่เลิกไลฟ์ พูดแล้วต้องทำ”

ผู้ชมตื่นเต้นกันอีกระลอก เทของขวัญและคอมเมนต์กันคึกคัก หลินโหยวยังอดนับถือไม่ได้ เพราะในโหมดฟูลไดฟ์ เวลาการเล่น Journey จะถูกยืดออกไปเป็นอย่างมาก ถ้าหากคุ้นเคยกับแผนที่ดี ไม่เน้นว่าจะต้องเก็บอักขระรูนให้ครบ แล้วมุ่งแข่งขันจับเวลา เล่นให้จบภายในหกชั่วโมงก็ยังมีสิทธิ์ แต่ถ้าเป็นการเปิดแผนที่ครั้งแรกแบบสำรวจ อาจต้องใช้เกือบยี่สิบชั่วโมงได้เลยกว่าจะผ่าน

ไม่รู้ว่าถ้าเจ้าสตรีมเมอร์คนนั้นรู้ข้อมูลนี้แล้ว จะยังทะเยอทะยานเท่าเดิมหรือไม่ หลินโหยวไม่คิดจะปล่อยให้ผู้เล่นของตนต้องลำบาก เขาสลับไปใช้บัญชีรับรอง เข้าไปในห้องไลฟ์นั้น แล้วกดของขวัญ “จรวด” ให้ทันที พร้อมพิมพ์ให้กำลังใจว่า “สู้ๆ นะ คุณทำได้ เดี๋ยวเคลียร์เมื่อไหร่ ผมจะกดจรวดให้อีก”