บทที่ 38 ไพ่กองดีที่ถูกเล่นจนพังยับ

“ยังจำได้ไหมว่าใน ‘Journey’ คุณบินเป็นได้ยังไง”

คำถามของหลินโหยวทำเอาฉินซงอวิ๋นชะงัก เขาเพิ่งรู้ตัวว่าไม่เคยคิดประเด็นนี้เลย

ตอนเล่น “Journey” กับเสี่ยวชุน พอแตะอักษรรูน ได้ผ้าพันคอมา โดยไม่มีคำใบ้อะไรเพิ่มเติม ก็รู้สึก “รู้ได้เอง” ว่าต้องบินยังไง

เขาเลยเข้าใจขึ้นมา “เป็นการบอกใบ้บางอย่างใช่ไหม”

หลินโหยวไม่อ้อมค้อม บอกคำตอบตรงๆ “เป็นฟังก์ชันของตัวปรับและถอดรหัสสัญญาณประสาท มันแปลงสัญญาณตัวเลขแบบฐานสองให้เป็นสัญญาณประสาทที่สมองอ่านออก ผ่านเทคโนโลยีนี้เราส่งข้อมูลเข้าหาผู้เล่นได้โดยตรง จะเรียกใบ้ก็ได้ แต่จริงกว่าและชัดเจนยิ่งกว่าการบอกใบ้”

“อธิบายเยอะไปหน่อย อาจยังไม่เห็นภาพ มาลองกันเลย”

พูดจบหลินโหยวก็ลุกขึ้น พาสองคนออกไปยังถนนด้านนอก

เมื่อครู่พวกเขายังคุยกันอยู่ในคาเฟ่เสมือน เพื่อดูแลสภาพของเสี่ยวชุน งานส่วนใหญ่เลยย้ายมาอยู่ในโลกเสมือน ครั้งนี้ก็เหมือนกัน

“อย่างแรก ปืน” หลินโหยวเรียกพาเนลนักพัฒนา ดึงกล๊อกสองกระบอก โยนให้ฉินซงอวิ๋นกับเสี่ยวชุน

เสี่ยวชุนยังทำหน้างง “ฉันก็ต้องใช้ด้วยเหรอ”

“แน่นอน ใครกำหนดว่าผู้หญิงยิงปืนไม่ได้ ชีวิตจริงเธออาจยังไม่เคย แต่ถ้าในโลกเสมือนยังเก้ๆ กังๆ ก็น่าเสียดายสิ”

ขณะพูด เขาก็อาศัยการ “เปิดบัฟ” ของเสี่ยวเมิ่ง ทำแพ็กสกิล “เชี่ยวชาญการยิง Lv.1” อย่างรวดเร็ว

ฉินซงอวิ๋นกับเสี่ยวชุนถือปืนอย่างระวัง รู้สึกถึงน้ำหนักที่แน่นมือ ทั้งแปลกใหม่ทั้งเกร็งๆ

นี่คือปฏิกิริยาปกติของคนทั่วไปเมื่อได้จับปืนครั้งแรก

หลินโหยวตอนแตะปืนครั้งแรกก็ระมัดระวังพอกัน เพียงแต่พอ “โหมดโนบิตะเข้าสิง” ก็ข้ามด่านมือใหม่ฉลุย

เขายิ้มให้สองคนคลายกังวล “ไม่ต้องกลัว นี่โลกเสมือน เรายังไม่โหลดความรู้สึกเจ็บ ต่อให้ปืนลั่นยิงตัวเองก็ไม่รู้สึกอะไร ลองลั่นไม่กี่นัดดู”

ทั้งคู่สบตากันเล็กน้อย หันปืนใส่เสาไฟริมถนนอย่างระวัง แล้วเหนี่ยวไก

ไม่เกิดอะไรขึ้น

“อ้อ เซฟตีกับขึ้นนก” ฉินซงอวิ๋นนึกออก แน่นอนว่าเขารู้ แต่เวลาออกแบบเกมมักจะไม่ใส่ขั้นตอนที่จุกจิกเข้ามารบกวนผู้เล่นเลยเผลอลืมปรับมุมมอง

เขาค้นหาปุ่มบนตัวปืน ปลดเซฟตี้ ดึงสไลด์ขึ้นนก หันปืนใส่เสาไฟแล้วเหนี่ยวไกอีกครั้ง

“ปัง” เสียงดังสนั่นทำเอาทั้งคู่สะดุ้ง แรงรีคอยล์ยกปากปืนขึ้น กระสุนเฉี่ยวขอบเสาไปฝังผนัง

เสี่ยวชุนลูบอกเบาๆ แล้วทำตามบ้าง ปลดเซฟตี้ ขึ้นนก เหนี่ยวไก

มีตัวอย่างให้เห็น เธอจงใจจับด้ามแน่น เหนี่ยวไก กระสุนก็เจาะเสาไฟห่างไปสามเมตรอย่างแม่นยำ

เธอดีใจมาก กำหมัดแน่น “ยิงโดนแล้ว”

“สุดยอด” หลินโหยวกับฉินซงอวิ๋นปรบมือให้พร้อมกัน

จากนั้นหลินโหยวก็โหลดแพ็กสกิล “เชี่ยวชาญการยิง Lv.1” ให้ทั้งสอง คนละชุด ระดับประมาณหนึ่งในสิบของความชำนาญปืนพกของเขาเอง

ทันที ทั้งคู่ก็รู้สึกเปลี่ยนไป ความแปลกมือกับอาวุธหายไป กลับคุ้นราวกับซ้อมมานาน ยิงไปแล้วหลายร้อยหลายพันนัด

ยกมือ ชูปืน เล็ง เหนี่ยวไก

“ปัง” หลอดไฟบนเสาแตกกระจาย

ยกมือ ชูปืน เล็ง เหนี่ยวไก

“ปัง” หลอดไฟเสาไฟที่อยู่ไกลออกไปราวสิบแปดเมตรแตกอีกดวง

ทั้งสองมองมือที่กำปืนอย่างตื่นเต้น กลายเป็นมือปืนเทพในพริบตาเลยหรือ

“เข้าใจหรือยัง” หลินโหยวยิ้มถาม

“เหลือเชื่อจริงๆ” เสี่ยวชุนมองเขาอย่างทึ่ง

“ใช่ เทคโนโลยีระดับเวทมนตร์” ฉินซงอวิ๋นก็ทึ่งไม่แพ้กัน “แค่นี้ผู้เล่นก็หลงใหลหัวปักหัวปำแล้ว”

“เพราะงั้นเรื่องเทคนิควางใจได้เลย กระสุนโค้งจะยุ่งยากกว่านิด แต่ก็แค่เรื่องเวลาเท่านั้น ฉันจัดการได้ไม่ต้องห่วง สิ่งที่เราต้องสนใจคือทำเกมให้น่าเล่นที่สุด”

พูดจบ ทั้งสามก็กลับเข้าคาเฟ่เสมือน ต่อด้วยคุยรายละเอียดด่าน เนื้อเรื่องไหนล็อกได้ เนื้อเรื่องไหนต้องแก้ ตรงไหนยังคิดทางออกไม่ออกให้พักไว้ก่อน

ขณะสตูดิโอหยุนเมิ่งกำลังเปิดวงถกเกมใหม่ ฝั่งหวังหลงก็ประชุมอยู่เหมือนกัน

จ้าวอวี่เฉิงนั่งหัวโต๊ะ เปิดก่อน “ฝ่ายการตลาดเมื่อวานมีเรื่องไม่คาดคิด เล่าให้ทุกคนฟังหน่อย”

หัวหน้าการตลาดพยักหน้า รับคำ “เมื่อเที่ยงวานนี้เราได้ข่าวว่าสตูดิโอหยุนเมิ่งกำลังคุยกับโรงงานไร้คนงานหลายแห่ง น่าจะเพื่อผลิตอุปกรณ์เสมือนจริง

เมื่อคืนเราสืบจนรู้รายชื่อโรงงาน แต่เจ้าของไม่ยอมเปิดรายละเอียด อย่างไรก็ตามเรามั่นใจว่าอุปกรณ์เสมือนจริงของหยุนเมิ่งเริ่มเดินสายการผลิตขนาดใหญ่แล้ว แม้ยังไม่รู้ตัวเลข แต่ความเร็วผลิตสูง มีโอกาสไม่น้อยที่จะชนกับกำหนดวางขาย ‘เพลิงพิโรธ 3’”

“พวกคุณมองยังไง” จ้าวอวี่เฉิงถามผู้บริหารที่นั่งอยู่ “จะกระทบแผนขายของเราหรือเปล่า”

“ไม่มีทางกระทบแน่นอน”

ยังไม่ทันจางเหออิงพูด อู๋หรงก็โผล่มาแย่งชง “แม้ในเน็ตจะยังเดือด แต่เราสำรวจแล้ว กลุ่มที่มีประวัติซื้อเกมจริงชัดเจนว่า เอนเอียงไปซื้อ ‘เพลิงพิโรธ 3’ ส่วนคนที่คุยเรื่อง ‘Journey’ ส่วนใหญ่ไม่มีประวัติซื้อเกม เกมขายให้คนที่ซื้อ ดังนั้นพวกเราชนะขาดแล้ว”

ข้อสรุปเหล่านี้จริงๆ คือจางเหออิงพาทีมลงแรงสรุป เก็บสถิตินับไม่ถ้วน

แต่โดนอู๋หรงยืมปากประกาศเป็นผลงานตัวเอง

จางเหออิงโกรธ แต่ก็ทำอะไรไม่ได้

จ้าวอวี่เฉิงพยักหน้าพอใจ แต่ยังเตือน “อย่าเพิ่งวางใจ ต้องตามสถานการณ์ต่อ ยังไม่ถึงเวลาฉลอง”

พูดอย่างนั้น แต่ในใจเขาโล่งขึ้นมาก

เขาไม่เข้าใจเกม แต่เข้าใจธุรกิจ

อุปกรณ์ VR ของหวังหลง รุ่นเฟยหลงเจเนอเรชันล่าสุดขายได้เกือบ 3.5 ล้านเครื่อง รุ่นก่อนหน้านั้นยังเหลือฐานผู้ใช้อีกเกือบ 6 ล้านเครื่อง ทั้งหมดคือฐานลูกค้าที่เป็นไปได้ของเกม

และเมื่อยอดเกมดี ก็ยิ่งดันยอดอุปกรณ์ เป็นวงจรส่งเสริมกัน

ส่วนสตูดิโอหยุนเมิ่ง อุปกรณ์เสมือนจริงเก่งก็จริง แต่เด็กมหา’ลัยถังแตกเริ่มจากศูนย์ จะมีเงินเท่าไหร่ ผลิตอุปกรณ์ได้กี่เครื่อง

เขารู้ดีว่า นักลงทุนมากมายถือเงินเป็นปึกๆ จะลงกับสตูดิโอหยุนเมิ่ง ถ้าหลินโหยวรับเงินลงทุน ก็อาจกลายเป็นศัตรูตัวฉกาจ

แต่ทุกคนหาตัวหลินโหยวนไม่เจอ ไปถึงที่พักก็รู้ว่าย้ายแล้ว โทรศัพท์ติดไวต์ลิสต์กันเมลไว้ ส่งอีเมลก็เงียบ

ไม่มีนักลงทุนสักรายยัดเงินเข้ากระเป๋าหลินโหยวนได้สำเร็จ

งั้นด้วยอุปกรณ์น้อยนิดไม่กี่เครื่อง บวกกับซิมเที่ยวทะเลทรายแนวเฉพาะ จะชิงตลาดไปได้แค่ไหนกัน

โง่เง่าสิ้นดี นี่คือคำตัดสินของจ้าวอวี่เฉิงต่อหลินโหยว

มีไพ่ที่ดีอยู่ในมือแท้ ๆ กลับเอามาเล่นเสียพังยับเยิน